ภาษาเมี่ยน
หน้าตา
| ภาษาเมี่ยน | |
|---|---|
| Iu Mienh | |
| ออกเสียง | [ju˧ mjɛn˧˩] |
| ประเทศที่มีการพูด | จีน, เวียดนาม, ลาว, ไทย, ชุมชนในสหรัฐฯ, และฝรั่งเศส |
| จำนวนผู้พูด | ไม่ทราบ (800,000 อ้างถึง1995–2019)[1] |
| ตระกูลภาษา | ม้ง-เมี่ยน
|
| สถานภาพทางการ | |
| ภาษาทางการ | (Jinxiu Yao Autonomous County) |
| รหัสภาษา | |
| ISO 639-3 | ium |
ภาษาเมี่ยน หรือ ภาษาอิ้วเมี่ยน เป็นภาษาตระกูลม้ง-เมี่ยน คำศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาจีนกวางตุ้ง เขียนด้วยอักษรจีน มีพยัญชนะ 33 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 9 เสียง สระมี 10 เสียง เป็นสระเดี่ยว 8 เสียง สระประสม 2 เสียง
ไวยากรณ์
[แก้]เป็นภาษาคำโดด ไม่มีการผันคำตามกาล คำขยายอยู่หลังคำถูกขยาย เช่น อวม (น้ำ) + จอม (ร้อน) เป็น อวม จอม = น้ำร้อน
อ้างอิง
[แก้]- ณัฏฐวี ทศรฐ และวีระพงศ์ มีสถาน. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์ เมี่ยน(เย้า). สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท. 2540.
- ↑ ภาษาเมี่ยน ที่ Ethnologue (25th ed., 2022)
