ภาษาไทปาว
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาไทเปา)
| ไทปาว | |
|---|---|
| ท้ายห่างต่ง | |
 "ไทปาว" เขียนด้วยอักษรลายปาว | |
| ประเทศที่มีการพูด | เวียดนาม, ลาว |
ผู้พูด | (ประมาณ 13,000 อ้างถึง1995 census – 2002)[1] |
| อักษรลายปาว | |
| รหัสภาษา | |
| ISO 639-3 | tpo |
| Glottolog | taih1245 |
ภาษาไทปาว ในเอกสารเวียดนามใช้เรียกแบบรวม ๆ กับไทกลุ่มอื่นว่า ท้ายห่างต่ง (เวียดนาม: Thái Hàng Tổng) เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาไท พบในประเทศเวียดนาม และประเทศลาว ในเวียดนามระบุว่า ท้ายห่างต่ง แบ่งออกเป็นสองสำเนียง คือ ไทปาว และไทญ้อ[2] ส่วนประเทศลาวพบผู้ใช้ภาษาดังกล่าวที่เมืองคำเกิด เมืองปากกระดิง และเมืองเวียงทอง แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว
อักษรลายปาว
[แก้]กลุ่มท้ายห่างต่งในเหมื่องเคือง จังหวัดเหงะอาน มีอักขรวิธีของตนเองเรียกว่าลายปาว โดยมีแชล แฟร์ลุส (Michel Ferlus) คอยให้การสนับสนุนการอนุรักษ์อักษรนี้ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 เป็นต้นมา[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ไทปาว ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
- ↑ "Indications About the Two Dialects of Tai Hang Tong (=Tai Muong)". Ethnologue. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-08. สืบค้นเมื่อ 2021-01-06.
- ↑ My Ha (2006-06-11). "Scholar in a Race Against Time to Preserve Thai Ancient Script". Việt Nam News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-27. สืบค้นเมื่อ 2021-01-06.