ข้ามไปเนื้อหา

จักรพรรดิอิจิโจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก จักรพรรดิอิชิโจ)
จักรพรรดิอิจิโจ
一条天皇
จักรพรรดิญี่ปุ่น
31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1011
บรมราชาภิเษก29 สิงหาคม ค.ศ. 986
ไดโจไซ18 ธันวาคม ค.ศ. 986
รัชศกคันนะ
พระนามหลังสวรรคตสึอิโง:
จักรพรรดิอิจิโจ (一条院 หรือ 一条天皇)
ก่อนหน้าคาซัง
ถัดไปซันโจ
พระราชสมภพ15 กรกฎาคม ค.ศ. 980
เฮอังเกียว (เกียวโต)
สวรรคต25 กรกฎาคม ค.ศ. 1011(1011-07-25) (31 ปี)
เฮอังเกียว (เกียวโต)
ฝังพระบรมศพ9 สิงหาคม ค.ศ. 1011
พระราชบิดาจักรพรรดิเอ็นยู
พระราชมารดาฟูจิวาระ โนะ เซ็นชิ

จักรพรรดิอิจิโจ (一条天皇 (Ichijō-tennō); 15 กรกฎาคม ค.ศ. 980 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1011) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 66[1] ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี[2]

รัชสมัยของจักรพรรดิอิจิโจทอดเวลาจาก ค.ศ. 986 ถึง 1011[3]

พระราชประวัติ

[แก้]

ก่อนเสด็จขึ้นสู่ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระนามเดิมของพระองค์ (อิมินะ) คือ ยาซูฮิโตะ (懐仁)[4]

เจ้าชายคาเนฮิโตะเป็นพระราชโอรสองค์แรกในจักรพรรดิเอ็นยูกับฟูจิวาระ โนะ เซ็นชิ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ เนื่องจากไม่มีบันทึกพี่น้อง จึงตาดการณ์ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียว

จักรพรรดิอิจิโจมีจักรพรรดินีหรือนางสนม 5 พระองค์และพระราชโอรสธิดา 5 พระองค์[5]

เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิอิจิโจ

[แก้]

รัชสมัยของพระองค์ตรงกับช่วงที่วัฒนธรรมยุคเฮอังเจริญถึงจุดสูงสุด และเป็นช่วงที่ตระกูลฟูจิวาระมีอำนาจถึงจุดสูงสุด พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ภายหลังช่วงความไม่มั่นคงทางการเมือง ซึ่งเริ่มขึ้นภายในตระกูลฟูจิวาระ หลังจากที่พวกเขาประสบความสำเร็จในการกำจัดตระกูลมินาโมโตะในฐานะคู่แข่งทางการเมือง การแย่งชิงอำนาจภายในที่เกิดขึ้นต่อมาภายในตระกูลฟูจิวาระ ส่งผลให้จักรพรรดิสามพระองค์สวรรคตก่อนเวลาอันควร จักรพรรดิอิจิโจได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายรัชทายาทในรัชสมัยจักรพรรดิคาซัง เมื่อปี ค.ศ. 984[6] สองปีต่อมา หลังจากที่จักรพรรดิคาซังสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 986 จักรพรรดิอิจิโจจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อมีพระชนมายุหกพรรษา จักรพรรดิอิจิโจซึ่งยังทรงพระเยาว์ ทรงอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมาตุลา คือ ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ มาตั้งแต่ต้นรัชสมัย[7] แม้ว่าอำนาจทางการเมืองที่แท้จริงของมิจินางะจะเริ่มปรากฏอย่างเด่นชัดในปี ค.ศ. 995 หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของพี่ชายของเขา และการถูกเนรเทศของโคเรจิกะ ผู้เป็นทั้งคู่แข่งทางการเมืองและหลานชายของเขา[8]

เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นในรัชศกคันนะ (ดู ศักราชของญี่ปุ่น เน็งโง; 年号) ภายหลังจากที่จักรพรรดิคาซังสละราชบัลลังก์ ราชบัลลังก์ตกแก่พระญาติผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นพระโอรสของพระอนุชาของพระราชบิดา[9]

  • 1 สิงหาคม ค.ศ. 986 (คันนาที่ 2 วันที่ 23 เดือนที่ 6): จักรพรรดิอิจิโจได้ขึ้นครองสิริราชสมบัติ

พระโอรสของจักรพรรดิเรเซ ซึ่งมีพระชนมายุมากกว่าจักรพรรดิอิจิโจ ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายรัชทายาท ส่วนคาเนอิเอะได้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ (เซ็ชโช) และมีบทบาทปกครองรัฐโดยพฤตินัย หลังจากคาเนอิเอะถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 990 ฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ บุตรชายคนโตของเขาและพระมาตุลา (ลุง) ของจักรพรรดิอิจิโจ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการ

  • 1 มีนาคม ค.ศ. 991: อดีตจักรพรรดิเอ็งยู สวรรคตเมื่อพระชนมายุ 33 พรรษา
  • ค.ศ. 1008: อดีตจักรพรรดิคาซัง สวรรคตเมื่อพระชนมายุ 41 พรรษา
  • 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1011: ในปีที่ 25 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิอิจิโจ (一条天皇二十五年) จักรพรรดิทรงสละราชบัลลังก์ และราชบัลลังก์ตกแก่พระญาติของพระองค์ ไม่นานหลังจากนั้น จักรพรรดิซันโจจึงเสด็จขึ้นครองราชย์[10]
  • 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1011: จักรพรรดิอิจิโจทรงออกผนวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา
  • 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1011: อดีตจักรพรรดิอิจิโจสวรรคต

พระมารดาของจักรพรรดิมีอิทธิพลอย่างมากต่อการแต่งตั้งขุนนาง โดยมีการกล่าวว่า “ขุนนางของจักรพรรดิเป็นผู้ควบคุมกิจการของรัฐ ส่วนพระราชมารดาเป็นผู้กำหนดกิจการในราชสำนักแต่เพียงผู้เดียว”

จักรพรรดิอิจิโจมีจักรพรรดินีสองพระองค์ พระองค์แรกคือ เทชิ (หรือ ฟูจิวาระ โนะ ซาดาโกะ) ธิดาของฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ พระองค์ที่สองคือ โชชิ (หรือ อากิโกะ) ธิดาของฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ ซึ่งเป็นน้องชายของมิจิตากะ

แผนผัง

[แก้]

พระราชวงศ์

[แก้]

พระราชพงศาวลี

[แก้]

[11]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō): 一条天皇 (66)
  2. ↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 66–67.
  3. ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 302–307; Varley, Jinnō Shōtōki, p. 73; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 150–154., p. 150, ที่กูเกิล หนังสือ
  4. ↑ Varley, p. 192; Brown, p. 264; prior to Emperor Jomei, to the personal names of the emperors were very long and people did not generally use them. The number of characters in each name diminished after Jomei's reign.
  5. ↑ Brown, p. 307.
  6. ↑ Appendix 5 to The Pillow Book (1991 Columbia University Press)
  7. ↑ Richard Bowring, The Tale of Genji, page 2
  8. ↑ Morris, Ivan (1969). The World of the Shining Prince: Court Life in Ancient Japan. Baltimore: Penguin Books. pp. 71–2.
  9. ↑ Titsingh, p. 149; Varley, p. 44; a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
  10. ↑ Titsingh, p. 154; Brown, p. 307; Varley, p. 44.
  11. ↑ "Genealogy". Reichsarchiv (ภาษาญี่ปุ่น). 30 April 2010. สืบค้นเมื่อ 10 April 2018.

ข้อมูล

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=จักรพรรดิอิจิโจ&oldid=12877418"