อักษรบาหลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อักษรบาหลี
Aksara Bali.png
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาบาหลี
ภาษาซาซัก
ช่วงยุค ประมาณ พ.ศ. 1543 (ค.ศ. 1000)–ปัจจุบัน
ระบบแม่
ระบบพี่น้อง อักษรบาตัก
อักษรบายบายิน
อักษรบูฮิด
อักษรฮานูโนโอ
อักษรชวา
อักษรลนตารา
อักษรซุนดา
Rencong
อักษรเรชัง
อักษรตักบันวา
ช่วงยูนิโคด U+1B00–U+1B7F
ISO 15924 Bali
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเรนเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่องหรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด

อักษรบาหลี หรือ จารากัน (Carakan) พัฒนามาจากอักษรพราหมี ผ่านทางอักษรปัลลวะ หรืออักษรกวิโบราณ จารึกเก่าสุดในภาษาบาหลี มีอายุราวพ.ศ. 1600 แต่น่าจะมีการเขียนในใบลานมาก่อนหน้านั้น อักษรบาหลียังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน แต่ใช้ในทางศาสนาเท่านั้น ภาษาบาหลีโดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรละติน เรียกตูลีซันบาหลี (Tulisan Bali)

ลักษณะ[แก้]

มีรูปพยัญชนะซ้อนสำหรับตัวสะกด เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน

ใช้เขียน[แก้]

ยูนิโคด[แก้]

บาหลี
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+1B0x
U+1B1x
U+1B2x
U+1B3x ᬿ
U+1B4x        
U+1B5x
U+1B6x
U+1B7x      


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]