อักษรกวิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรกวิ
Laguna Copperplate Inscription.gif
จารึกความร่วมมือลากูนา เขียนด้วยอักษรกวิ พบที่ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 1453
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาในอินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์และภาคใต้ของไทย
ช่วงยุค พุทธศตวรรษที่ 13 - 21
ระบบแม่
ระบบพี่น้อง อักษรบาหลี
อักษรบาตัก
อักษรบายบายิน
อักษรบูฮิด
อักษรฮานูโนโอ
อักษรลนตารา
อักษรซุนดาโบราณ
อักษรเรนกอง
อักษรเรชัง
อักษรตักบันวา
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน
ตราประทับ "บูตวน คำว่าบูตวนเขียนด้วยอักษรกวิ (ด้านซ้ายเป็นตรา; ด้านขวาเป็นรอยประทับ)

อักษรกวิ (กะ-วิ) เป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรในอินเดียใต้ ใช้ในบริเวณหมู่เกาะ เช่น ชวา สุมาตรา ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ

อ้างอิง[แก้]

  • สุจิตต์ วงษ์เทศ. อักษรไทย มาจากไหน กรุงเทพฯ. มติชน. 2548

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]