กลุ่มชนเตอร์กิก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ระวังสับสนกับ ชาวตุรกี
กลุ่มชนเตอร์กิก
Map-TurkicLanguages.png
ประเทศที่พูดภาษากลุ่มเตอร์กิก
ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 150-200 ล้านคน[1][2]
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
 ตุรกี55,000,000[3]
 อุซเบกิสถาน26,000,000[4]
 อิหร่าน14,000,000-15,000,000[5]
 รัสเซีย12,009,969[6]
 คาซัคสถาน12,000,000[7]
 จีน11,647,000[8]
 อาเซอร์ไบจาน9,047,000[9]
สหภาพยุโรป สหภาพยุโรป5,876,318
 เติร์กเมนิสถาน4,500,000[10]
 คีร์กีซสถาน4,500,000[11]
 อัฟกานิสถาน3,500,000[12]
 อิรัก1,500,000[13]
 ทาจิกิสถาน1,200,000[14]
 สหรัฐ1,000,000+[15]
 ปากีสถาน500,000[16]
นอร์เทิร์นไซปรัส ไซปรัสเหนือ298,862[17]
 ออสเตรเลีย293,500
 จอร์เจีย284,761[18]
 ยูเครน275,300[19]
 ซาอุดีอาระเบีย224,460
 ซีเรีย100,000-200,000[20]
 มอลโดวา158,300[21]
 มองโกเลีย106,955[22]
 นอร์ทมาซิโดเนีย77,959[23]
ภาษา
กลุ่มภาษาเตอร์กิก
ศาสนา
อิสลาม

กลุ่มชนเตอร์กิก (อังกฤษ: Turkic peoples) เป็นกลุ่มชนยูเรเชียที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือ กลาง และตะวันตกของยูเรเชียผู้พูดภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษากลุ่มเตอร์กิก[24] ชนในกลุ่มชนเตอร์กิกมีลักษณะวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์บางอย่างร่วมกัน คำว่า “เตอร์กิก” เป็นคำที่ใช้แทนกลุ่มชาติพันธุ์/ภาษา (ethno-linguistic group) ของชาติพันธุ์ของสังคมที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบันเช่นชาวอาเซอร์ไบจาน, ชาวคาซัค, ชาวตาตาร์, ชาวคีร์กีซ, ชาวตุรกี, ชาวเติร์กเมน, ชาวอุยกูร์, ชาวอุซเบก, ชาวฮาซารา, ชาวการากัลปัก, ชาวโนกาย, ชาวคาราไช-บัลการ์, ชาวตาตาร์ไซบีเรีย, ชาวตาตาร์ไครเมีย, ชาวชูวัช, ชาวตูวา, ชาวแบชเกียร์, ชาวอัลไต, ชาวยาคุตส์, ชาวกากาอุซ และรวมทั้งประชาชนในรัฐและจักรวรรดิเตอร์กิกในอดีตเช่นฮั่น, บัลการ์, คูมัน, ชนอาวาร์, เซลจุค, คาซาร์, ออตโตมัน, มามลุค, ติมูริด และอาจจะรวมทั้งซฺยงหนู (Xiongnu)[24][25][26]

อ้างอิง[แก้]

  1. Brigitte Moser, Michael Wilhelm Weithmann, Landeskunde Türkei: Geschichte, Gesellschaft und Kultur, Buske Publishing, 2008, p.173
  2. Deutsches Orient-Institut, Orient, Vol. 41, Alfred Röper Publushing, 2000, p.611
  3. "Turkey". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 9 February 2013.
  4. "Uzbekistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  5. "Iran". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  6. ru:Этно-языковой состав населения России
  7. "Kazakhstan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  8. "China". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  9. "Azerbaijan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  10. "Turkmenistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  11. "Kyrgyzstan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  12. "Afganistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  13. "Iraq". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  14. "Tajikistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  15. http://m.stlamerican.com/reader_interaction/letters_to_the_editor/article_a906f9d6-4a8f-11e0-9d87-001cc4c03286.html
  16. "Pakistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  17. "Census.XLS" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2014-02-14.
  18. "Georgia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  19. "Results / General results of the census / National composition of population". All-Ukrainian Census, 2001. December 5, 2001. สืบค้นเมื่อ 2007-08-05.
  20. "Syria". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  21. "Moldova". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  22. "Mongolia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  23. "Macedonia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014.
  24. 24.0 24.1 Turkic people, Encyclopædia Britannica, Online Academic Edition, 2008
  25. "Timur", The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition, 2001-05, Columbia University Press.
  26. Encyclopaedia Britannica article: Consolidation & expansion of the Indo-Timurids, Online Edition, 2007.