ภาษาโครยอ-มาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โครยอ-มาร์
고려말 / Корё мар
ออกเสียง[ko.ɾjo.maɾ]
ประเทศที่มีการพูดอุซเบกิสถาน, รัสเซีย, คาซัคสถาน, คีร์กีซสถาน
ชาติพันธุ์เกาหลี
จำนวนผู้พูดunknown (220,000 cited 1989)
176,411 คน ในรัสเซีย (2010 census),[1]
174,000 คน ในอุซเบกิสถาน (no date),[2]
107,000 คน ในคาซัคสถาน (no date),[3]
8,500 คน ในคีร์กีซสถาน (no date)[4]
ตระกูลภาษา
รูปแบบก่อนหน้า
ระบบการเขียนฮันกึล, ซิริลลิก
รหัสภาษา
ISO 639-3

ภาษาโครยอ-มาร์ (ฮันกึล: 고려말; ฮันจา: 高麗말; รัสเซีย: Корё маль; ภาษาเกาหลีมาตรฐาน: 중앙아시아 한국어, ความหมาย ภาษาเกาหลีเอเชียกลาง) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยโครยอ-ซารัม กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อดีตสหภาพโซเวียต ซึ่งชาวเกาหลีกลุ่มนี้มีบรรพบุรุษอาศัยในเขตฮัมกย็อง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ ภาษานี้เข้าใจได้ยากเมื่อใช้พูดคุยกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาโครยอ-มาร์รับคำยืมจากภาษารัสเซีย และชาวโครยอ-ซารัมก็นิยมใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่ มากกว่าใช้ภาษาโครยอ-มาร์ของตัวเอง[5]

อักษร[แก้]

ภาษาโครยอ-มาร์ไม่นิยมในการเขียนคำประพันธ์ด้วยอักษรเกาหลี ได้รับอิทธิพลจากอักษรซิริลลิกแม้โซเวียตจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม ขณะที่เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างมีการใช้อักษรเกาหลีในการเขียนอย่างมีระบบแบบแผน อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนักเขียนชาวโครยอ-ซารัมที่มีชื่อเสียง อย่างลัฟเรนติ ซ็อน (รัสเซีย: Лаврентий Сон) ได้เขียนเรื่องสั้นภาษาโครยอ-มาร์ โดยใช้อักษรฮันกึลในการเขียน[6]

แม้จะมีรูปแบบการเขียนอักษรโรมันเข้ามาในภาษาโครยอ-มาร์ ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักภาษาศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมจากชาวโครยอ-ซารัม[7]

สรวิทยา[แก้]

ลักษณะของภาษาโครยอ-มาร์ แตกต่างจากภาษาเกาหลีมาตรฐานรวมถึงความแตกต่างทางสัทวิทยาต่อไปนี้:[8]

  • ㄹ ออกเสียง [ɾ] หรือ [r] ในทุกตำแหน่งยกเว้นเมื่อออกเสียงยาวซึ่งจะออกเสียงเหมือนกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน
  • การสูญเสียเสียง ㄹ พบได้บ่อยเมื่ออยู่ก่อนหน้าพยัญชนะที่ใช้ลิ้นส่วนหน้าในการออกเสียง
  • ระบบการเน้นระดับเสียง (Pitch accent) ที่แยกคำที่มีหน่วยเสียงต่างกันน้อยที่สุด มีสองเสียงคือสูงและต่ำ
  • การเก็บรักษาเสียง MK โดยย่อเป็น n เมื่อนำหน้า [i] และ [j]
  • ㄱ ออกเสียง [t͡ɕ] เมื่อนำหน้า ㅣ
  • ㄴ และ ㅇ ที่ส่วนท้ายคำออกเสียงง่ายลงเป็น 이
  • ㅏ, ㅔ ออกเสียงเป็น ㅑ และ ㅗ ออกเสียงเป็น ㅔ
  • ㅗ, ㅡ ออกเสียงง่ายลงเป็น ㅜ และ ㅣ สามารถใช้แทนกันได้กับ ㅡ
  • [w] ออกเสียงเป็น [v] เนื่องจากอิทธิพลของภาษารัสเซีย
  • ㅈ ออกเสียงเป็น ㄷ
  • ㄱ ออกเสียงเป็น ㅂ ในช่วงกลางของคำ

การศึกษา[แก้]

ภาษาโครยอ-มาร์เป็นภาษาที่ไม่อยู่ระบบการเรียนการสอนเพื่อนำไปใช้ในหลายโรงเรียน ขณะที่ภาษาเกาหลีมาตรฐานทั้งของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างใช้สอนตามมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วไปในอดีตสหภาพโซเวียตกับครูผู้สอนที่มาจากประเทศนั้น ๆ และมีอาจารย์จากเกาหลีใต้คนหนึ่งที่พยายามสอนภาษาโครยอ-มาร์ให้แก่นักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยอัลมาตีในประเทศคาซัคสถาน แต่ก็ล้มเหลวอย่างมาก[9]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Lewis, Paul M.; และคณะ, eds. (2015). Korean. Ethnologue: Languages of the World (18 ed.). Dallas, Texas: SIL International.
  2. Lewis, Paul M.; และคณะ, eds. (2013). Uzbek. Ethnologue: Languages of the World (17 ed.). Dallas, Texas: SIL International.
  3. Lewis, Paul M.; และคณะ, eds. (2013). Kazakh. Ethnologue: Languages of the World (17 ed.). Dallas, Texas: SIL International.
  4. Lewis, Paul M.; และคณะ, eds. (2015). Kyrgyz. Ethnologue: Languages of the World (18 ed.). Dallas, Texas: SIL International.
  5. Khan, Valeriy Sergeevich. "Koreans and the Poly-ethnic Environment in Central Asia: The Experience of Eurasianism". Seoul: Academy of Korean Studies. Archived from the original on 27 September 2007. สืบค้นเมื่อ 20 November 2006.
  6. Kim, Phil. "Forced Deportation and Literary Imagination". Seoul: Academy of Korean Studies. สืบค้นเมื่อ 2006-11-20.
  7. Kim, German. "The History, Culture, and Language of Koryo Saram" (PDF). Seoul: Kyujanggak Institute for Korean Studies. สืบค้นเมื่อ 2012-08-08.
  8. Tranter, Nicolas (2012). The Languages of Japan and Korea. Routledge. ISBN 978-1-136-44658-0.CS1 maint: ref=harv (link)
  9. Kim, German. "Korean Diaspora in Kazakhstan: Question of Topical Problems for Minorities in Post-Soviet Space" (PDF). Almaty: Institute of Oriental Studies, National Academy of Sciences.