ข้ามไปเนื้อหา

ชาวอาร์มีเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชาวอาร์มีเนีย
Հայեր
ธงชาติอาร์มีเนีย
ประชากรทั้งหมด
ป. 7[1]–10 ล้านคน[2]
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อาร์มีเนีย     2,961,514[3][4]
ชาวอาร์มีเนียพลัดถิ่น
 รัสเซีย1,182,388[5]–2,900,000[6]
 สหรัฐ1,000,366[7]–1,500,000[8]
 ฝรั่งเศส250,000[9]–750,000[10]
 จอร์เจีย
 •  อับคาเซีย		168,191[11]
41,864[12]
 อาเซอร์ไบจาน
 •  สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค
146,573[13]
 เลบานอน150,000[14]
 อิหร่าน120,000[15]
 เยอรมนี90,000–110,000[16]
 ซีเรีย100,000[17]
 ยูเครน99,894[18]
 บราซิล100,000[19][20]
 กรีซ80,000[21]
 อาร์เจนตินา70,000[22]
 ตุรกี60,000[23]
 แคนาดา55,740[24]
 โปแลนด์50,000[25]
 คาซัคสถาน25,000
 ออสเตรเลีย16,723
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์8,000–10,000
ภาษา
อาร์มีเนีย
ศาสนา
ส่วนมาก:
คริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย, คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก, คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
ส่วนน้อย:
ความเชื่อพื้นเมือง

ชาวอาร์มีเนีย (อาร์มีเนีย: հայեր) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นประชากรหลักในประเทศอาร์มีเนีย และยังมีชุมชนชาวอาร์มีเนียในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ประเทศจอร์เจีย ประเทศอิหร่าน ประเทศรัสเซีย ประเทศยูเครน ฯลฯ เหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียทำให้ชาวอาร์มีเนียอพยพไปยังหลายประเทศทั่วโลก เช่น ประเทศฝรั่งเศส สหรัฐ ประเทศอาร์เจนตินา ฯลฯ

ชาวอาร์มีเนียเป็นชนชาติแรก ๆ ในโลกที่นับถือศาสนาคริสต์ และเป็นประเทศแรกในโลกที่นับถือศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติ โดยที่ศาสนจักรของอาร์มีเนียไม่ได้ขึ้นตรงหรือมีความเกี่ยวข้องกับคริสตจักรโรมันคาทอลิกแต่อย่างใด

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ different sources:
    • Dennis J.D. Sandole (24 มกราคม 2007). Peace and Security in the Postmodern World: The OSCE and Conflict Resolution. Routledge. น. 182. ISBN 9781134145713. The nearly 3 million Armenians in Armenia (and 3–4 million in the Armenian Diaspora worldwide) "perceive" the nearly 8 million Azerbaijanis in Azerbaijan as "Turks."{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    • McGoldrick, Monica; Giordano, Joe; Garcia-Preto, Nydia, บ.ก. (18 สิงหาคม 2005). Ethnicity and Family Therapy, Third Edition (พิมพ์ครั้งที่ 3). Guilford Press. น. 439. ISBN 9781606237946. The impact of such a horror on a group who presently number approximately 6 million, worldwide, is incalculable.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    • Sargsyan, Gevorg; Balabanyan, Ani; Hankinson, Denzel (1 มกราคม 2006). From Crisis to Stability in the Armenian Power Sector: Lessons Learned from Armenia's Energy Reform Experience (พิมพ์ครั้งที่ illustrated). World Bank Publications. น. 18. ISBN 9780821365908. The country's estimated 3–6 million diaspora represent a major source of foreign direct investment in the country.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    • Arthur G. Sharp (15 กันยายน 2011). The Everything Guide to the Middle East: Understand the people, the politics, and the culture of this conflicted region. Adams Media. น. 137. ISBN 9781440529122. Since the newly independent Republic of Armenia was declared in 1991, nearly 4 million of the world's 6 million Armenians have been living on the eastern edge of their Middle Eastern homeland.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ different sources:
    • Von Voss, Huberta (2007). Portraits of Hope: Armenians in the Contemporary World. New York: Berghahn Books. น. xxv. ISBN 9781845452575. ...there are some 8 million Armenians in the world...
    • Freedman, Jeri (2008). The Armenian genocide. New York: Rosen Publishing Group. น. 52. ISBN 9781404218253. In contrast to its population of 3.2 million, approximately 8 million Armenians live in other countries of the world, including large communities in the America and Russia.
    • Guntram H. Herb, David H. Kaplan (2008). Nations and Nationalism: A Global Historical Overview: A Global Historical Overview. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. น. 1705. ISBN 9781851099085. A nation of some 8 million people, about 3 million of whom live in the newly independent post-Soviet state, Armenians are constantly battling not to lose their distinct culture, identity and the newly established statehood.
    • Robert A. Saunders, Vlad Struko (2010). Historical dictionary of the Russian Federation. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. น. 50. ISBN 9780810854758.
    • Philander, S. George (2008). Encyclopedia of global warming and climate change. Los Angeles: SAGE. น. 77. ISBN 9781412958783. An estimated 60 percent of the total 8 million Armenians worldwide live outside the country...
    • Robert A. Saunders, Vlad Strukov (2010). Historical dictionary of the Russian Federation. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. น. 51. ISBN 9780810874602. Worldwide, there are more than 8 million Armenians; 3.2 million reside in the Republic of Armenia.
  3. ↑ เก็บถาวร 7 มกราคม 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน հոկտեմբերի 12-21-ը Հայաստանի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի արդյունքները (The results of the census conducted in October 2011 in the Republic of Armenia). pp 6-7. (ในภาษาอาร์มีเนีย)
  4. ↑ Ministry of Culture of Armenia "The ethnic minorities in Armenia. Brief information" เก็บถาวร 10 ตุลาคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. As per the most recent census in 2011. "National minority" เก็บถาวร 16 กุมภาพันธ์ 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
  5. ↑ "National makeup of the population of the Russian Federation (Национальный состав населения Российской Федерации)" (ภาษารัสเซีย). Russian Federal State Statistics Service. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Robert A. Saunders, Vlad Struko (2010). Historical dictionary of the Russian Federation. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. น. 50. ISBN 978-0-8108-5475-8.
  7. ↑ Total ancestry categories tallied for people with one or more ancestry categories reported 2011 American Community Survey 1-Year Estimates. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 22 ธันวาคม 2012.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑
  9. ↑ Thon, Caroline (2012). Armenians in Hamburg: an ethnographic exploration into the relationship between diaspora and success. Berlin: LIT Verlag Münster. น. 25. ISBN 978-3-643-90226-9.
  10. ↑ Taylor, Tony (2008). Denial: history betrayed. Carlton, Victoria: Melbourne University Pub. น. 4. ISBN 978-0-522-85482-4.
  11. ↑ "National Statistics Office of Georgia" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 24 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ В Абхазии объявили данные переписи населения. Delfi (ภาษารัสเซีย). 29 ธันวาคม 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (According to the 2011 census).
  13. ↑ Republic of Artsakh. "Population estimates of NKR as of 01.01.2013". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Gibney, Matthew J. (2005). Immigration and asylum: from 1900 to the present. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. น. 13. ISBN 978-1-57607-796-2.
  15. ↑ Vardanyan, Tamara (21 มิถุนายน 2007). "Իրանահայ համայնք. ճամպրուկային տրամադրություններ" [The Iranian-Armenian community]. Noravank Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (ในภาษาอาร์มีเนีย).
  16. ↑ Sargsyan, Babken (8 ธันวาคม 2012). "Գերմանիաիի հայ համայնքը [Armenian community of Germany]". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (ในภาษาอาร์มีเนีย).
  17. ↑ "The Virtual Museum of Armenian Diaspora". Ministry of Diaspora of the Republic of Armenia. สืบค้นเมื่อ 2014-02-19.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  18. ↑ The 2001 census Ukrainian census held in 2001 เก็บถาวร 31 ตุลาคม 2004 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  19. ↑ Comunidade armênia prospera no Brasil, mas não abandona luta pela memória do massacre เก็บถาวร 10 มิถุนายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. By Breno Salvador. O Globo, 24 April 2015
  20. ↑ "Federal Senate of Brazil Recognizes Armenian Genocide". Armenian Weekly. 3 มิถุนายน 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Bedevyan, Astghik (18 มกราคม 2011). "Հունաստանի հայ համայնքը պատրաստվում է Հայաստանի նախագահի հետ հանդիպմանը [Armenian community of Greece preparing for the meeting with the Armenian president]". Radio Free Europe/Radio Liberty Armenian Service. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (ในภาษาอาร์มีเนีย).
  22. ↑ Ayvazyan 2003, p. 100.
  23. ↑ "Foreign Ministry: 89,000 minorities live in Turkey". Today's Zaman. 15 ธันวาคม 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Canada National Household Survey, Statistics Canada, 2011, ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2018, สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2013{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์). Of those, 31,075 reported single and 24,675 mixed Armenian ancestry.
  25. ↑ "Narodowy Spis Powszechny 2011 (Polish Census of 2011)". Główny Urząd Statystyczny (Polish Central Statistical Office). 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บรรณานุกรม

[แก้]
  • The categorization of Armenian churches in Los Angeles used information from Sacred Transformation: Armenian Churches in Los Angeles a project of the USC School of Policy, Planning, and Development.
  • Some of the information about the history of the Armenians comes from the multi-volume History of the Armenian People, Yerevan, Armenia, 1971.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ชาวอาร์มีเนีย&oldid=13302347"