จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ
Emperor Go-Momozono.jpg
พระสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 118
ครองราชย์
23 พฤษภาคม พ.ศ. 2313 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2322
พิธีราชาภิเษก29 มกราคม พ.ศ. 2314
พระราชวังหลวงเคียวโตะ
รัชศกเมวะ (Meiwa)
รัชกาลก่อนหน้าโกะ-ซะกุระมะชิ (พระปิตุจฉา)
รัชกาลถัดไปโคกากุ (พระราชบุตรบุญธรรมและพระราชบุตรเขย)

ประสูติ5 สิงหาคม พ.ศ. 2301
พระราชวังหลวงเฮอัง
พระบรมนามาภิไธยฮิเดะฮิโตะ (英仁)
สวรรคต16 ธันวาคม พ.ศ. 2322
พระราชวังหลวงเฮอัง
สุสานหลวงสึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ (เกียวโต)
พระราชบิดาจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ

จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ (ญี่ปุ่น: 後桃園天皇 , 5 สิงหาคม 2301 - 16 ธันวาคม 2322 , ครองราชย์ 2314 - 2322) จักรพรรดิพระองค์ที่ 118 ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์

จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2322

โดยพระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 117 ผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่า ที่สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะที่สอง หรือ จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะยุคหลัง

ซึ่งจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะนับเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่พระนามของพระองค์มีคำว่า โกะ อยู่ในพระนาม

พงศาวลี[แก้]

ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามส่วนพระองค์ว่า เจ้าชายฮิเดะฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 英仁 โรมาจิHidehito-shinno)

เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 116

จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะพร้อมพระราชวงศ์ประทับอยู่ใน ไดริ หรือ เขตพระราชฐานชั้นใน ใน พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระราชโอรส 2 พระองค์แต่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์และพระราชธิดาพระชนมายุ 10 เดือนคือ เจ้าหญิงโยะชิโกะ ซึ่งประสูติในช่วงเวลาก่อนที่องค์จักรพรรดิจะสวรรคตต่อมาเจ้าหญิงโยะชิโกะคือจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโคกะกุ

  • นางใน : โคะโนะเอะ โคะเระโกะ (近衛維子)
    • พระราชธิดา : เจ้าหญิงโยะชิโกะ (Princess Yoshiko) ต่อมาคือจักรพรรดินีในจักรพรรดิโคกะกุหรือต่อมาคือท่าน ชิน-เซะวะ-อิน (Shin-Seiwa-in)

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ[แก้]

เจ้าชายฮิเดะฮิโตะครองราชย์สืบต่อจากพระปิตุจฉา (ป้า) คือ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์

  • 5 สิงหาคม พ.ศ. 2301 เจ้าชายฮิเดะฮิโตะประสูติที่พระราชวังหลวงเคียวโตะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ
  • 6 เมษายน พ.ศ. 2311 ปีที่ 6 ในรัชกาล จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ ผู้เป็นพระปิตุจฉา (ป้า) พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
  • 9 มกราคม พ.ศ. 2314 จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิสละราชบัลลังก์ให้กับพระราชนัดดาพระองค์โปรด , เจ้าชายฮิเดะฮิโตะ พระชนมายุ 12 พรรษา
  • 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2315 เกิดเหตุการณ์มหาอัคคีภัยที่เรียกว่า The Great Meiwa Fire 1 ใน 3 เหตุการณ์อัคคีภัยที่ร้ายแรงที่สุดใน ยุคเอะโดะ ทำลายทรัพย์สินเสียหายจำนวนมากซึ่งต้องใช้งบประมาณมหาศาลในการฟื้นฟู
  • พ.ศ. 2315 (ปีเมวะที่ 9) นามศักราชของพระองค์เปลี่ยนจากปีเมวะเป็นปี อันเอะ (An ' ei)