สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ
เจ้าฟ้าชั้นตรี
ราชวงศ์จักรี
พระบิดาพระอินทรรักษา (เสม)
พระมารดาสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี
ประสูติพ.ศ. 2300
สิ้นพระชนม์พ.ศ. 2340

สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทรรณเรศร์[1] (พ.ศ. 2300 - พ.ศ. 2340) มีพระนามเดิมว่า ทองจีน เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี กับพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติในสมัยอาณาจักรอยุธยา เป็นพระภาคิไนยในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ในสมัยอาณาจักรธนบุรี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นหลวงฤทธินายเวร มหาดเล็กรักษาพระองค์ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ปี พ.ศ. 2324 เป็นอุปทูตร่วมกับคณะราชทูตไทย(พระยาศรีธรรมมาธิราช) ไปสัมพันธไมตรีและค้าขายที่เมืองจีน โดยออกเดินทางเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 แรม 11 ค่ำ ปีฉลู พ.ศ. 2324 เพื่อไปถวายพระราชสาสน์และบรรณาการแก่พระเจ้าเซียนหลงที่กรุงปักกิ่ง ระหว่างเดินทางได้แวะพักและทำการค้าที่ ที่มณฑลกวางตุ้ง กลับจากกรุงปักกิ่งเมื่อเหตุการณ์ผลัดแผ่นดิน ในวันที่ 6 เมษายน 2325 ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ในครั้งศึกสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 ร่วมออกรบกับสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ (พระเชษฐา) เป็นกองหลวงป้องกันทัพที่ ๘ ของพม่า (นำทัพโดย เมยโนสีหปติ) ที่ปากน้ำพิงนครสวรรค์ และ สามารถขับไล่กองทัพพม่าไปได้

พระองค์ประทับอยู่ที่วังสวนมังคุด บริเวณใกล้กับวัดระฆัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานให้ ปัจจุบันยังคงเหลือแนวกำแพงอิฐเก่าอยู่ในบริเวณชุมชนวัดระฆัง

สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทรรณเรศร์ สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2340 สิริพระชันษา 41 ปี เป็นต้น ราชสกุลนรินทรางกูร

อ้างอิง[แก้]

  1. "ราชสกุลวงศ์" (PDF). กรมศิลปากร, สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2557.