อักษรครันถะ
หน้าตา
| อักษรครันถะ 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥 | |
|---|---|
| ชนิด | |
ช่วงยุค | คริสต์ศตวรรษที่ 7 - ปัจจุบัน[1][2] (ไม่รวมปัลลวะครันถะ) |
| ทิศทาง | ซ้ายไปขวา |
| ภาษาพูด | ภาษาทมิฬและภาษาสันสกฤต |
| อักษรที่เกี่ยวข้อง | |
ระบบแม่ | อักษรพราหมี
|
ระบบลูก | มลยาฬัม ดิเวส อกุรุ เสาราษฏร์ Tigalari[4] |
ระบบพี่น้อง | ทมิฬ, มอญเก่า, เขมร, จาม, กวิ |
| ISO 15924 | |
| ISO 15924 | Gran (343), Grantha |
| ยูนิโคด | |
ยูนิโคดแฝง | Grantha |
ช่วงยูนิโคด | U+11300–U+1137F |
อักษรครันถะ (𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥, เทวนาครี: ग्रन्थ หมายถึง "หนังสือ" หรือ "จารึก") หรือ อักษรคฤนถ์ [5] หรือ อักษรคฤณถ์ [6] พัฒนามาจากอักษรพราหมี เริ่มปรากฏเมื่อราวพ.ศ. 1043 อักษรส่วนใหญ่ที่ใช้ในอินเดียใต้ มาจากอักษรปัลลวะ และมีอิทธิพลต่ออักษรสิงหล และอักษรไทยด้วย ชาวทมิฬใช้อักษรนี้เขียนภาษาสันสกฤต และยังคงใช้ในโรงเรียนสอนคัมภีร์พระเวท ของศาสนาฮินดูในปัจจุบัน
อักษร
[แก้]พยัญชนะ
[แก้]ตัวเดี่ยว
[แก้]ประกอบรวม
[แก้]สระ
[แก้]ตัวเลข
[แก้]
ยูนิโคด
[แก้]อักษครันถะถูกเพิ่มเข้าไปในมาตรฐานยูนิโคด ในเดือนมิถุนายน 2014 พร้อมกับการเปิดตัวเวอร์ชัน 7.0 บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรครันถะ คือ U+11300–U+1137F:
| Grantha[1][2] ตารางรหัสอย่างเป็นทางการของ Unicode Consortium (PDF) | ||||||||||||||||
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F | |
| U+1130x | 𑌀 | 𑌁 | 𑌂 | 𑌃 | 𑌅 | 𑌆 | 𑌇 | 𑌈 | 𑌉 | 𑌊 | 𑌋 | 𑌌 | 𑌏 | |||
| U+1131x | 𑌐 | 𑌓 | 𑌔 | 𑌕 | 𑌖 | 𑌗 | 𑌘 | 𑌙 | 𑌚 | 𑌛 | 𑌜 | 𑌝 | 𑌞 | 𑌟 | ||
| U+1132x | 𑌠 | 𑌡 | 𑌢 | 𑌣 | 𑌤 | 𑌥 | 𑌦 | 𑌧 | 𑌨 | 𑌪 | 𑌫 | 𑌬 | 𑌭 | 𑌮 | 𑌯 | |
| U+1133x | 𑌰 | 𑌲 | 𑌳 | 𑌵 | 𑌶 | 𑌷 | 𑌸 | 𑌹 | 𑌻 | 𑌼 | 𑌽 | 𑌾 | 𑌿 | |||
| U+1134x | 𑍀 | 𑍁 | 𑍂 | 𑍃 | 𑍄 | 𑍇 | 𑍈 | 𑍋 | 𑍌 | 𑍍 | ||||||
| U+1135x | 𑍐 | 𑍗 | 𑍝 | 𑍞 | 𑍟 | |||||||||||
| U+1136x | 𑍠 | 𑍡 | 𑍢 | 𑍣 | 𑍦 | 𑍧 | 𑍨 | 𑍩 | 𑍪 | 𑍫 | 𑍬 | |||||
| U+1137x | 𑍰 | 𑍱 | 𑍲 | 𑍳 | 𑍴 | |||||||||||
| Notes | ||||||||||||||||
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Grantha alphabet (writing system) – Britannica Online Encyclopedia". Britannica.com. สืบค้นเมื่อ 2012-03-11.
- ↑ Diringer, David (1948). Alphabet a key to the history of mankind. p. 411.
- ↑ Handbook of Literacy in Akshara Orthography, R. Malatesha Joshi, Catherine McBride(2019),p.28
- ↑ Grantha, Omniglot (2014)
- ↑ พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔
- ↑ ธวัช ปุณโณทก. อักษรไทยโบราณ ลายสือไทย และวิวัฒนาการของชนชาติไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549, หน้า 34
ข้อมูล
[แก้]- Grünendahl, Reinhold. (2001). South Indian Scripts in Sanskrit Manuscripts And Prints. Wiesbaden, Germany: Harrassowitz Verlag. ISBN 3-447-04504-3
- Venugopalan, K. (1983). A primer in Grantha characters.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ อักษรครันถะ
