ภาษาญัฮกุร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาญัฮกุ้ร)
ภาษาญัฮกุร
ประเทศที่มีการพูด จังหวัดนครราชสีมา เพชรบูรณ์ และชัยภูมิ ในไทย
จำนวนผู้พูด 1,500  (2006)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน อักษรไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3 cbn

ภาษาญัฮกุรเป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร กลุ่มย่อยมอญ ถือว่าใกล้เคียงกับภาษามอญโบราณในสมัยทวารวดี มีผู้พูดคือ ชาวบน ในจังหวัดนครราชสีมา เพชรบูรณ์ และชัยภูมิ บางส่วนเริ่มเปลี่ยนมาพูดภาษาไทย

ภาษาญัฮกุรเดิมเป็นเพียงภาษาพูดไม่มีตัวเขียน จึงมีสถานะเป็นภาษาใกล้สูญ เมื่อ พ.ศ. 2548 ได้มีการสร้างระบบตัวเขียนขึ้นใหม่โดยใช้อักษรไทย (และสัทอักษรสากล ʔ) และรวบรวมคำศัพท์เอาไว้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อไม่ให้สูญหาย มีพยัญชนะ 26 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 15 เสียง มีสระ 21 เสียง เป็นสระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 3 เสียง ไม่มีเสียงวรรณยุกต์ ใช้ระบบน้ำเสียงแทน มีระบบการเติมหน่วยคำแต่ปัจจุบันเหลือใช้ไม่มากนัก เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม

อ้างอิง[แก้]

  • อภิญญา บัวสรวง และ สุวิไล เปรมศรีรัตน์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์: ญัฮกุ้ร. กทม. สถาบันวิจัยวัฒนธรรมและภาษาเพื่อการพัฒนาชนบท. 2541
  • ราชบัณฑิตยสภา. คู่มือระบบเขียนภาษาญัฮกุรอักษรไทย. 2558.