เสียงพยัญชนะหยุด

เสียงพยัญชนะหยุด (อังกฤษ: stop consonant) หรือ เสียงพยัญชนะระเบิด (plosive consonant) เป็นเสียงพยัญชนะที่เกิดจากการปิดกั้นการไหลของอากาศในช่องปาก แล้วเปิดให้อากาศออกทางปาก อวัยวะในช่องปากจะปิดกั้นตามตำแหน่งต่าง ๆ ทำให้เกิดเสียงที่แตกต่างกัน แม้คำว่าเสียงระเบิด (plosive) กับเสียงหยุด (stop) สามารถใช้แทนกันได้ แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว เสียงระเบิดคือการปิดกั้นอากาศด้วยริมฝีปากแล้วดันอากาศออก ส่วนเสียงหยุดคือการปิดกั้นแต่ไม่ดันอากาศ หรืออีกความหมายหนึ่งอาจหมายถึงเสียงพยัญชนะนาสิกที่ปล่อยอากาศทางจมูกแทน

เสียงไม่ก้อง				เสียงก้อง
คำอธิบาย	IPA	SAMPA	เสียงไทย	คำอธิบาย	IPA	SAMPA	เสียงไทย
เสียงหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง	[p]	[p]	[ป]	เสียงหยุด ริมฝีปาก ก้อง	[b]	[b]	[บ]
เสียงหยุด ริมฝีปากกับฟัน ไม่ก้อง	[p̪]	[p_d]	—	เสียงหยุด ริมฝีปากกับฟัน ก้อง	[b̪]	[b_d]	—
เสียงหยุด ฟัน ไม่ก้อง	[t̪]	[t_d]	—	เสียงหยุด ฟัน ก้อง	[d̪]	[d_d]	—
เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง	[t]	[t]	[ต]	เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง	[d]	[d]	[ด]
เสียงหยุด ปลายลิ้นม้วน ไม่ก้อง	[ʈ]	[t`]	([ฏ])	เสียงหยุด ปลายลิ้นม้วน ก้อง	[ɖ]	[d`]	([ฑ])
เสียงหยุด เพดานแข็ง ไม่ก้อง	[c]	[c]	[(จ)]	เสียงหยุด เพดานแข็ง ก้อง	[ɟ]	[J\]	—
เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง	[k]	[k]	[ก]	เสียงหยุด เพดานอ่อน ก้อง	[g]	[g]	—
เสียงหยุด ลิ้นไก่ ไม่ก้อง	[q]	[q]	—	เสียงหยุด ลิ้นไก่ ก้อง	[ɢ]	[G\]	—
เสียงหยุด ลิ้นปิดกล่องเสียง	[ʡ]	[>\]	—
เสียงหยุด เส้นเสียง ไม่ก้อง	[ʔ]	[?]	[อ]