ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาเซดัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาเซดัง
Rơtéang, Rơteăng
ประเทศที่มีการพูดเวียดนามและลาว
ภูมิภาคจังหวัดกอนตูม, กว๋างนาม, กว๋างหงาย, ดั๊กลัก (เวียดนาม)
ชาติพันธุ์ชาวเซดัง
ผู้พูด
98,000 คน (2007)[1]
ละติน (ชุดตัวอักษรเวียดนามดัดแปลง)
รหัสภาษา
ISO 639-3sed
Glottologseda1262
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษาเซดัง เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก มีผู้พูดทั้งหมด 101,790 คน พบในเวียดนาม 101,000 คน (พ.ศ. 2542)ใช้พูดในภาคตะวันออกของลาว จังหวัดกอนตูม จังหวัดกว๋างนาม และจังหวัดกว๋างหงายในเวียดนามภาคกลางตอนล่าง อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกเหนือ มีเสียงสระเดี่ยว 24 เสียง มีเสียงสระประสมมากถึง 33–55 เสียง จนดูเหมือนจะเป็นภาษาที่มีเสียงสระมากสุด ใกล้เคียงกับภาษาฮเร เขียนด้วยอักษรละติน มีรายการวิทยุเป็นภาษาเซดัง

อ้างอิง

[แก้]
  1. ภาษาเซดัง ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)

อ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
  • Smith, Kenneth D. (1967). "Sedang dialects". Bulletin de la Société des Études Indochinoises. 42: 195–255.
  • Smith, Kenneth D. (1968). "Laryngealization and de-laryngealization in Sedang phonemics". Linguistics. 6 (38): 52–69.
  • Smith, Kenneth D. (1969). "Sedang ethnodialects". Anthropological Linguistics. 11 (5): 143–147. JSTOR 30029222.
  • Smith, Kenneth D. (1973). "More on Sedang ethnodialects" (PDF). Mon-Khmer Studies. 4: 43–51.
  • Smith, Kenneth D. (1979). Sedang Grammar: Phonological and Syntactic Structure. Pacific Linguistics Series B - No. 50. Canberra: Pacific Linguistics. doi:10.15144/pl-b50. hdl:1885/145050. ISBN 978-0-85883-180-3.
  • Lê Đông, Tạ Văn Thông (2008), Từ điển Việt - Xơ Đăng, Hanoi: Nhà xuất bản văn hóa thông tin

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]