ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาสันถาลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาสันถาลี
ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ, সাওঁতালী, ସାନ୍ତାଳୀ, চাওঁতালি, संताली
ศัพท์ "สันถาลี" ในอักษรสันถาลี
ประเทศที่มีการพูดประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, เนปาล
ชาติพันธุ์ชาวสันถัล
ผู้พูด
7.6 ล้านคน (2011 census[1])[2]
ออสโตรเอเชียติก
  • มุนดา
    • ตะวันออก
      • Kherwarian
        • สันถัล
          • ภาษาสันถาลี
ภาษาถิ่น
  • Mahali (Mahili)
  • Kamari-Santali
  • Khole
  • Lohari-Santali
  • Manjhi
  • Paharia
ทางการ: อักษรสันถาลี[3]
อื่น ๆ: อักษรเบงกอล-อัสสัม,[4] อักษรโอริยา, อักษรโรมัน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
 อินเดีย
รหัสภาษา
ISO 639-2sat
ISO 639-3อย่างใดอย่างหนึ่ง:
sat  Santali
mjx  Mahali
Glottologsant1410  Santali
maha1291  Mahali
ผู้หญิงที่พูดภาษาสันถาลี
หนังสือภาษาสันถาลีในงานนิทรรศการหนังสือ Mayurbhanj

ภาษาสันถาลี (ออกเสียง: [santaɽi], ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ) มีอีกชื่อว่า ภาษาสันถัล เป็นภาษาที่มีผู้พูดแพร่หลายที่สุดในกลุ่มภาษามุนดาที่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ใกล้เคียงกับภาษาโฮและภาษามุนดารี มีผู้พูดส่วนใหญ่เป็นชาวสันถัลในรัฐอัสสัม รัฐพิหาร รัฐฌารขัณฑ์ รัฐมิโซรัม รัฐโอฑิศา รัฐตรีปุระ และรัฐเบงกอลตะวันตก[5] ภาษานี้ได้รับการรับรองเป็นภาษาประจำภูมิภาคของอินเดียตามกำหนดรายการที่แปดในรัฐธรรมนูญอินเดีย[6] ภาษาสันถาลีมีผู้พูดประมาณ 7.6 ล้านคนในประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน และเนปาล ทำให้เป็นภาษาออสโตรเอเชียติกที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 3 เป็นรองเพียงภาษาเวียดนามและภาษาเขมร[5]

ภาษาสันถาลีเคยเป็นภาษาพูดอย่างเดียว จนกระทั่งมิชชันนารีชาวยุโรปพัฒนาให้เขียนภาษานี้ในอักษรเบงกอล, อักษรโอริยา และอักษรโรมัน และท้ายที่สุด มีการประดิษฐ์อักษรสันถาลีโดย Raghunath Murmu ใน ค.ศ. 1925

ประวัติ

[แก้]

พอล ซิดเวลล์ นักภาษาศาสตร์ รายงานว่า ภาษากลุ่มมุนดาน่าจะเข้ามายังชายฝั่งรัฐโอฑิศาจากอินโดจีนประมาณ 4000–3500 ปีก่อน แล้วกระจายไปหลังการอพยพของชาวอินโด-อารยันเข้ามายังรัฐโอฑิศา[7]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Statement 1: Abstract of speakers' strength of languages and mother tongues – 2011". www.censusindia.gov.in. Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. Santali ที่ Ethnologue (21st ed., 2018) Closed access
    Mahali ที่ Ethnologue (21st ed., 2018) Closed access
  3. "P and AR & e-Governance Dept". wbpar.gov.in. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. "Redirected". 19 พฤศจิกายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 Santali ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    Mahali ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
  6. "Distribution of the 22 Scheduled Languages". censusindia.gov.in. Census of India. 20 พฤษภาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2013. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Sidwell, Paul. 2018. Austroasiatic Studies: state of the art in 2018. เก็บถาวร 22 พฤษภาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Presentation at the Graduate Institute of Linguistics, National Tsing Hua University, Taiwan, 22 May 2018.

ผลงานอ้างอิง

[แก้]
  • Ghosh, Arun (2008). "Santali". ใน Anderson, Gregory D.S. (บ.ก.). The Munda Languages. London: Routledge. น. 11–98.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]