ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาโฮ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาโฮ
𑢹𑣉𑣉 𑣎𑣋𑣜, हो जागार, ହୋ ଜାଗାର, হো জাগার
ออกเสียง/hoː d͡ʑägär/
ประเทศที่มีการพูดประเทศอินเดีย
ชาติพันธุ์ชาวโฮ
ผู้พูด
2.2 ล้านคน (2011 สำมะโน)[1]
ออสโตรเอเชียติก
ทางการ: อักษรวรังจิติ รอง: อักษรเทวนาครี, อักษรละติน, อักษรโอริยา, อักษรเตลูกู[2]
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
 อินเดีย
รหัสภาษา
ISO 639-3hoc
Glottologhooo1248
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษาโฮ (โฮ: Ho, [hoː ʤɐgɐr], อักษรวรังจิติ: 𑢹𑣉𑣉 𑣎𑣋𑣜) เป็นภาษากลุ่มมุนดาในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกที่มีผู้พูดในประเทศอินเดียประมาณ 2.2 ล้านคน (0.202% ของประชากรทั้งหมด) ตามสำมะโน ค.ศ. 2001 ภาษาโฮเป็นภาษาชนเผ่า[3] พูดโดยชุมชนเผ่าโฮ, มุุนดา, Kolha และ Kol ในรัฐโอฑิศา[4] รัฐฌารขัณฑ์ รัฐพิหาร รัฐฉัตตีสครห์ รัฐเบงกอลตะวันตก รัฐอัสสัม และเขียนด้วยอักษรวรังจิติ บางครั้งก็ใช้อักษรเทวนาครี อักษรละติน อักษรโอริยา และอักษรเตลูกู[5] แม้ว่าผู้พูดภาษาแม่นิยมใช้อักษรโฮของตนเองมากกว่า[6]

คำว่า "โฮ" มาจากศัพท์ภาษาแม่ว่า "𑣙𑣉𑣉" ซึ่งหมายถึง "มนุษย์"[7]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Statement 1: Abstract of speakers' strength of languages and mother tongues – 2011". www.censusindia.gov.in. Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2018.
  2. "Scripts of Ho". Scriptsource.org. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2021.
  3. "High hopes for Ho | Bhubaneswar News - Times of India". The Times of India. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2019.
  4. "Tribals seek official tag for Ho language - OrissaPOST". 27 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2019.
  5. "The Warang Chiti Alphabet". Swarthmore.edu. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2015.
  6. K David Harrison; Gregory Anderson. "Review of Proposal for Encoding Warang Chiti (Hoorthography) in Unicode" (PDF). สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2015.
  7. "Ho Web Sketch: Ho writing" (PDF). Livingtongues.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 17 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]