ชาวแมนจู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แมนจู
Manju.svg
滿族/满族
Nurhaci.jpg
Armoured Kangxi Emperor.jpg
Portrait of Emperor Qianlong.jpg
The Ci-Xi Imperial Dowager Empress (6).PNG
Aisin-Gioro Puyi 01.jpg
Gen Yoshiko Kawashima.jpg
Laoshe.jpg
John Fugh.jpg
Chopin Year in Poland - Lang Lang 01.jpg
ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 10.68 ล้านคน (2000)[1]
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
ประเทศจีน ประเทศจีน (เฮย์หลงเจียง · จี๋หลิน · เหลียวหนิง)
อาจมีใน แคนาดา แคนาดา, ญี่ปุ่นญี่ปุ่น และ สหรัฐ สหรัฐอเมริกา
ภาษา
ภาษาแมนจู (มีจำนวนน้อยมากใกล้สูญหาย),
ภาษาจีนกลาง
ศาสนา
พระพุทธศาสนา และบูชาบรรพบุรุษ[2][3]
ปัจจุบัน ไม่นับถือศาสนา และไม่เชื่อในพระเจ้า[4]
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ซีเปอ, อีเวนค์, นาไน, โอโรเชน และกลุ่มตังกูสิกอื่น ๆ

แมนจู (แมนจู: ᠮᠠᠨᠵᡠ; จีนตัวย่อ: 满族; จีนตัวเต็ม: 滿族; พินอิน: Mǎnzú; เวด-ไจลส์: Man3-tsu2 หม่านจู๋) เป็นชนเผ่าหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ผู้นำคือนูรเอ่อเฮาซือได้เข้ายึดนานกิงอัน เป็นเมืองหลวงของราชวงศ์หมิงได้สำเร็จในปีค.ศ. 1644 และได้เปลี่ยนชื่อจากแมนจูเป็นชิงและสถาปนาราชวงศ์ชิงขึ้นในปีเดียวกันนั่นเองราชวงศ์นี้ปกครองจีนจนถึงปี ค.ศ. 1911 มีจักรพรรดิปกครองทั้งสิ้น 12 พระองค์[ต้องการอ้างอิง]

วันหยุดทางประเพณี[แก้]

ชาวแมนจูมีวันหยุดทางประเพณีหลายวัน บางวันได้รับอิทธิพลจากชาวฮั่น เช่น ตรุษจีน[5] และ เทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง[6] บางวันก็เป็นวันหยุดของแมนจูแท้ ๆ เช่น เทศกาลปานจิน (頒金節, Banjin Inenggi, แม่แบบ:ManchuSibeUnicode) ซึ่งจัดทุกวันที่ 13 ของเดือนสิบในปฏิทินจันทรคติ เป็นวันฉลองครบรอบการตั้งชื่อคำว่า "หม่านจู๋" (แมนจู)[7] โดยในปีค.ศ. 1635, จักรพรรดิหฺวัง ไถจี๋ ได้ทรงเปลี่ยนชื่อชาวแมนจูจาก "หนวี่เจิน" (女真) เป็น "หม่านจู๋" (滿族)[8][9] วันเจว๋เหลียง (絕糧日) หรือ วันกำจัดอาหาร ซึ่งจัดทุกวันที่ 26 ของเดือนแปดของในปฏิทินจันทรคติ เป็นอีกวันหยุดหนึ่ง ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องเล่าของจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อและกองทัพของพระองค์ ซึ่งกำลังทำศึกกับศัตรูกระทั่งเกือบไม่มีอาหารเหลือ ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้สนามรบ ได้ยินว่าเสบียงอาหารใกล้หมด จึงมาช่วยจักรพรรดิและกองทัพ ขณะนั้นสนามรบไม่มีภาชนะที่ใช้ในการรับประทานอาหาร จึงต้องใช้ใบจี่ซู (紫蘇) ห่อข้าว จากนั้นกองทัพก็ได้ชัยชนะ คนรุ่นหลังจึงระลึกถึงความลำบากนี้ โดยจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อทรงสถาปนาวันนี้ให้เป็นวันเจว๋เหลียง ตามประเพณีแล้ว ชาวแมนจูมักกินใบจี่ซูหรือใบผักกาดห่อด้วยข้าวสวย ไข่คน เนื้อวัวหรือเนื้อหมู[10]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Ethnic Groups - china.org.cn - The Manchu ethnic minority" (ใน English). สืบค้นเมื่อ 2008-09-26. 
  2. Sate Nationalities Affairs Commission (September 2005). Zhang Yongfa and Fang Yongming, ed. Selected pictures of Chinese ethnic groups (ใน English) (First edition ed.). China Pictorial Publishing House. p. 48. ISBN 7-80024-956-5. 
  3. Wang Can; Wang Pingxing (May 2004). Ethnic groups in China (ใน English). China Intercontinental Press. ISBN 7-5085-0490-9. 
  4. the gospel need of Manchu people(Chinese traditional)
  5. Manchu Spring Festival
  6. Manchu Duanwu Festival
  7. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 明亡清兴六十年49
  8. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 太宗实录满洲
  9. the Origin of Banjin Inenggi (simplified Chinese)
  10. The Day of Running Out of Food (simplified Chinese)