คำพูน บุญทวี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คำพูน บุญทวี
คำพูน บุญทวี.jpg
เกิด26 มิถุนายน พ.ศ. 2471
ตำบลทรายมูล จังหวัดยโสธร
เสียชีวิต4 เมษายน พ.ศ. 2546 (74 ปี)
นามปากกาคำพูน บุญทวี
คร้าม ควนเปลว
พงศ์พริ้ง
อาชีพนักเขียน
สัญชาติไทย
ผลงานที่สำคัญลูกอีสาน
รางวัลสำคัญ

ศิลปินแห่งชาติ - สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2544

คู่สมรสประพิศ ณ พัทลุง (2504 - ?)
ลันนา เจริญสิทธิชัย (? - 2546)

คำพูน บุญทวี (26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 – 4 เมษายน พ.ศ. 2546) นักเขียนสารคดี เรื่องสั้น และนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตของชาวไทอีสานและชีวิตคนในคุก ได้รับรางวัลซีไรต์เป็นคนแรกของไทยเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนวนิยายเรื่อง ลูกอีสาน และได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2544

ประวัติ[แก้]

คำพูน บุญทวี เดิมชื่อ คูน เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ที่บ้านทรายมูล ตำบลทรายมูล อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันเป็นตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร) เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมด 7 คนของนายสนิทและนางลุน บุญทวี

คำพูนเรียนหนังสือที่บ้านเกิดจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนปรีชาบัณฑิต จากนั้นจึงเริ่มทำงานหลายอย่างในจังหวัดภาคอีสาน เป็นหัวหน้าคณะรำวง และขายยาเร่ ต่อมาเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เป็นกรรมกรรับจ้างรายวันที่ท่าเรือคลองเตย เป็นคนเลี้ยงม้าแข่ง เป็นสารถีสามล้อ จนกระทั่งสอบเป็นครูได้บรรจุที่ภาคใต้ ต่อมาแต่งงานกับ นางประพิศ ณ พัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2493 ซึ่ง นางสาว ประพิส ณ พัทลุง มีบุตรกับ นางประพิส 8 คน แล้วมี ภรรยาอีกคนที่เป็นคน จังหวัดยะโสธร มีลูกด้วยกัน 1 คน บุตรของคำพูน บุญทวี มีดังนี้

  1. นางพงค์พริ้ง บุญทวี (หฤทัย สมิท )แต่งงานครั้งที่ 1 กับ นาย มนตรี นนทเกษ มีบุตร 3 คน แต่งงาน ครั้งที่ สอง กับ ชาว อังกฤษ 12 ปี ก็ ได้ หย่าร้างกัน ปัญจุบัน อาศัยอยู่ที่ประเเทศ อังกฤษ กับบุตร สาว คนที่สอง
  2. นางพัทธยา กมลานนท์ มีบุตร 2 คน
  3. นายขุนพล บุญทวี ภรรยาชื่อ ธิดา (ก้านบัว) บุญทวี มีลูก1 คนขุนพล เสียชีวิตตอนที่ลูกยังไม่คลอด
  4. นางพรพนา สมิท แต่งงาน กับ ชาว อังกฤษ ไม่มีบุตร ปัญจุบัน อาศัยอยู่ที่ ประเทศ อังกฤษ
  5. นายเฉลิมพล บุญทวี ภรรยาชื่อ วันเพ็ญ มีบุตรสาว 1 คน เสียชีวิตลงเมื่อ อายุ 30 ปี นางวันเพ็ญ ก็ได้เสียชีวิต หลังจาก นาย เฉลิมพล เสียชีวิตไป 5 ปี
  6. นางสาวพวงผกา บุญทวีเบเกอร์ (หย่าร้าง) มีบุตร 3 คน
  7. นายรัฐไทย บุญทวี แต่งงาน กับ ภรรยา ชื่อ นภาลัย ที่บ้านหล่อยูง มี บุตรสาวด้วยกัน 3 คน นาย รัฐไทยได้ เสียชีวิต ลงเมื่อ อายุ 31 ปี ลูกสาวคนเล็ก อายุ ได้ หก เดือน
  8. นางสาว พูนพิสมัย บุญทวี หย่าร้าง มีบุตร 2 คน

และ มีลูกชาย จากภรรยา ก่อนจะมาอยู่กินกับนาง ลันนาอีก 1 คน รวม บุตรธิดา 9คน

ภรรยา คนแรก นางประพิส ณ พัทลุง เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 46 ปี

สอนหนังสืออยู่ 9 ปี จึงเปลี่ยนไปเป็นผู้คุมเรือนจำ ลาออกมาจากงานราชการนี้เมื่ออายุได้ 48 ปี เศษๆ แล้วไปมาระหว่างระนอง กรุงเทพ แล้วได้ พบกับ นาง ลันนา เจริญสิทธิชัย ซึ่งภายหลังได้เขียนนวนิยายเรื่อง "เจ๊กบ้านนอก" โดยใช้นามปากกาว่า กิมหลั่น และร่วมกันทำสำนักพิมพ์โป๊ยเซียน เพื่อพิมพ์หนังสือของครอบครัว

คำพูน บุญทวี ได้รับการยกย่อง เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2544

วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2546 คำพูนได้เสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน รวมอายุได้ อายุ 74 ปี และได้รับพระราชทานเพลิงศพจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีวัดชลประทานรังสฤษดิ์เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ปีเดียวกัน

การทำงาน[แก้]

เขาเริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อครั้งยังเป็นผู้คุม ตอนนั้นมีปัญหาเศรษฐกิจในครอบครัว เขาจึงมุมานะอ่านหนังสือ และเขียนเรื่องสั้น เรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขาเขียน คือ "ความรักในเหวลึก" ส่งไปที่นิตยสาร ฟ้าเมืองไทย ของ อาจินต์ ปัญจพรรค์ อาจินต์ ปัญจพรรค์เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "นิทานลูกทุ่ง" พร้อมทั้งสนับสนุนให้เขาเขียนหนังสือต่อไป เขาจึงเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ มนุษย์ 100 คุก

ผลงาน[แก้]

จากนั้นก็เขียนเรื่อยมา เขาจึงกลายเป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้นและสารคดี หนังสือที่ได้รับรางวัลได้แก่

  • ลูกอีสาน ได้รับรางวัลดีเด่น ประเภทนวนิยาย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2519 และได้รับรางวัล ซีไรต์ เมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นผลงานที่ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ได้รับคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมปลาย ลูกอีสาน ได้รับการแปลภาษาต่างประเทศหลายภาษา เช่น อังกฤษ ญี่ปุ่น และฝรั่งเศส
  • นายฮ้อยทมิฬ ได้รับรางวัลชมเชย ประเภทนวนิยายจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2520 หลังจากนั้นเขาจึงลาออกจากผู้คุมมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

นวนิยายเรื่องอื่น ๆ[แก้]

  • ดอกฟ้ากับหมาคุก
  • คำสารภาพของคนขี้คุก
  • เลือดอีสาน
  • อีสานพเนจร
  • เสียงกระซิบจากโซ่ตรวน
  • ลูกลำน้ำโขง
  • วีรบุรุษเมืองใต้
  • ใหญ่ก็ตายไม่ใหญ่ก็ตาย
  • นายหน้า แมงดา อาโก โสเภณีเด็ก
  • นรกหนาวในเยอรมัน
  • ตำนานรักลูกปักษ์ใต้
  • ลูกอีสานขี่เรือบิน (บันทึกประสบการณ์ในการไปรับรางวัลซีไรต์ที่กรุงเทพฯ จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และการเดินทางไปทัศนศึกษาที่ประเทศฟิลิปปินส์)
  • แผนชั่วเชือดอีสาน (นวนิยายเกี่ยวกับกบฏผู้มีบุญอีสานในปี พ.ศ. 2440)
  • นายฮ้อยทมิฬ ภาคสมบูรณ์

รวมเรื่องสั้น[แก้]

  • หอมกลิ่นบาทา
  • นักเลงลูกทุ่ง
  • แม่หม้ายที่รัก
  • เสือกเกิดมารวย
  • พยาบาลที่รัก

สารคดี[แก้]

  • ไปยิงเสือโคร่ง
  • คำพูนกลัวตาย
  • สีเด๋อย่ำเยอรมัน
  • นิทานพื้นบ้านอีสาน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  • ประทีป เหมือนนิล. 100 นักประพันธ์ไทย. กรุงเทพ : สุวีริยาสาส์น, 2542. หน้า 479. ISBN 974-8267-78-4