เคน (นักมวยปล้ำ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เกลน จาคอบส์)
เคน (นักมวยปล้ำ)
An image of เคน (นักมวยปล้ำ).
ข้อมูล
ฉายา เคน
Isaac Yankem, DDS
Unabomb
Doomsday
The Christmas Creature
Angus King
ดีเซล ตัวปลอม
ความสูง 7 ft 0 in (2.13 เมตร)[1]
น้ำหนัก 323 ปอนด์ (147 กก.)[1]
เกิด 26 เมษายน ค.ศ. 1967 (49 ปี)[2][3]
กรุงมาดริด, ประเทศสเปน[4]
พำนัก น็อกซ์วิลล์, รัฐเทนเนสซี
ฝึกหัดโดย เจฟฟ์ แบรดลีย์
เรย์ แคนดี
ดีน มาเลนโก
เปิดตัว 1992

เกลน โทมัส จาคอบส์ (อังกฤษ: Glenn Thomas Jacobs)[5][6] เกิดวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1967 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อวงการมวยปล้ำว่า เคน (อังกฤษ: Kane)[7]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น/เอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (1995–ปัจจุบัน)[แก้]

เคนตอนใส่หน้ากาก ในปี 2003

เคนได้เปิดตัวครั้งแรกในสมาคม WWE เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 1997 ในบทน้องชายของ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ที่ใบหน้าเขาเสียโฉมจากการถูกไฟไหม้โดยต้องใส่หน้ากากตลอดเวลาเขาออกมาเพื่อแก้แค้น อันเดอร์เทเกอร์ ที่ทำให้ใบหน้าเขาเสียโฉม ในรอว์ 23 มิถุนายน 2003 เคนต้องเจอกับ ทริปเปิล เอช โดยมีกติกาว่าถ้า เคน ชนะจะได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท คนใหม่แต่ถ้า เคนแพ้จะต้องถูกถอดหน้ากาก ผลปรากฏว่า เคนเป็นฝ่ายแพ้จึงต้องถูกถอดหน้ากากโดยมี ร็อบ แวน แดม พยายามมาห้ามเคน แต่ไม่สำเร็จ และเป็นคนแรกที่ได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเคน จึงถูกเคนใส่ท่าโชคสแลม ในช่วงต้นปี 2006 เคนสามารถคว้าแชมป์โลกแทคทีม คู่กับบิ๊กโชว์ มาได้โดยการเอาชนะ แลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อค ต่อมาเคนและบิ๊กโชว์ ก็เสียแชมป์ให้กับทีมสปีริต สค๊วอด[8] จากนั้นเคนก็ได้หักหลังบิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นศัตรูกัน[9] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 เคนสามารถคว้า แชมป์โลก ECW โดยการเอาชนะ ชาโว่ เกอร์เรโร่ มาได้ในเวลาเพียง 8 วินาที[10][11]

เคนได้เล่นงานนักมวยปล้ำทุกคนเพื่อหาคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) เคนสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยเอาชนะเรย์ มิสเตริโอ จากการใช้สิทธิ์กระเป๋า มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ของเคน[12][13] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) เคนป้องกันแชมป์จากเรย์ไว้ได้ หลังแมตช์ในขณะที่เคนจะจับเรย์เข้าไปในโลงศพก็เจออันเดอร์เทเกอร์นอนอยู่ และความจริงก็ปรากฏว่า เคนคือคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ และก็กำลังจะเล่นงานเคนด้วยท่าโชคสแลม แต่เคนก็แก้ท่าจับอันเดอร์เทเกอร์ใส่ Tombstone Piledriver ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[14] ต่อมาพอล แบเรอร์ อดีตผู้จัดการของเคนและอันเดอร์เทเกอร์ ได้กลับมาอีกครั้ง และได้มาเป็นผู้จัดการของอันเดอร์เทเกอร์ ในศึก เฮลอินเอเซล (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ ในแมตช์เฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ โดยพอลอยู่ข้างเวที สุดท้ายเคนก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[15] จากการช่วยเหลือของพอล และได้กลายเป็นผู้จัดการของเคน[16] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ อีกครั้ง ในแมตช์ฝังทั้งเป็น (Buried Alive) ใครจับคู่ต่อสู้ลงหลุมและเอาดินกลบได้จะเป็นฝ่ายชนะ และเคนก็ชนะเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกันจากการช่วยเหลือของกลุ่มเดอะเน็กซัส ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับเอดจ์ สุดท้ายจบด้วยผลเสมอ แต่เคนยังเป็นแชมป์ต่อไป ในศึก ทีแอลซี (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์ในการปล้ำ 4 เส้ากับ เอดจ์, เรย์ มิสเตริโอ และอัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมตช์ TLC Match โดยเสียแชมป์ให้กับเอดจ์

ในสแมคดาวน์ 2011 เคนได้เจอกับบิ๊กโชว์ แต่ในระหว่างการปล้ำ กลุ่มเดอะคอร์ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้ และส่งเก้าอี้ให้เคนตีใส่บิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว ในสแมคดาวน์ต่อมา เคนได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์ เจอกับ เวด บาร์เร็ตต์ และฮีท สเลเตอร์ แต่ในระหว่างการปล้ำ อีเซเคียล แจ็คสัน และจัสติน เกเบรียลได้มาก่อกวน ทำให้เคนและบิ๊กโชว์ชนะฟาล์วไปอีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เคนจับคู่กับ บิ๊กโชว์, ซานติโน่ มาเรลล่า และโคฟี คิงส์ตัน เจอกับเดอะคอร์ ในแทกทีม 8 คน สุดท้ายทีมของเคนก็ชนะไปได้สำเร็จ[17] ในสแมคดาวน์ เคนและบิ๊กโชว์ ได้เอาชนะฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล และคว้าแชมป์แทคทีม WWE ได้สำเร็จ[18] ในรอว์ เคนและบิ๊กโชว์ ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ เดวิด โอทังก้า และไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2สมาชิกจากกลุ่มเดอะนิวเน็กซัส[19] ต่อมาเคนได้ถูกมาร์ก เฮนรีลอบทำร้าย โดยเอาเก้าอี้มาหนีบขาเคน ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆขาเคนจนต้องพักการปล้ำ[20]

เคนตอนใส่หน้ากากในปี 2011

ในสแลมมีอะวอร์ด (2011) หรือศึกรอว์ (12 ธันวาคม 2011) เคนได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยใส่หน้ากากอีกครั้ง และมาเล่นงานจอห์น ซีนา ด้วยท่า โชคสแลม หลังแมตช์ระหว่าง มาร์ก เฮนรีกับซีนา[21] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เคนได้เจอกับซีนา ผลออกมาคือแพ้ทั้งคู่ หลังแมตช์ยังสู้กันต่อแลกหมัดกันไปจนเข้าไปถึงหลังเวที เคนต่อยซีนาร่วงแต่ซีนายังเตะสวนและจับเหวี่ยงไปอัดถังขยะ เคนเอาเก้าอี้กระทุ้งใส่ท้องซีนา จากนั้นก็ตีใส่หลังไม่ยั้งจนซีนาแน่นิ่ง เคนมองเห็นประตูห้องที่มีชื่อแซค ไรเดอร์แปะอยู่เลยถีบประตูพังแล้วเข้าไปบีบคอแซค จนสลบจากนั้นก็เข็นรถเข็นแซคเข้าไปในสนาม อีฟ ทอร์เรสออกมาขอร้องแต่เคนไม่ฟังแถมจับแซคใส่ท่า Tombstone Piledriver แล้วก็หันไปหาอีฟ แต่ซีนาออกมาช่วย ก็โดนเคนโชคสแลม[22] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เคนได้แพ้ให้กับซีนา ในแมตช์จับคู่ต่อสู้ใส่รถพยาบาล และเป็นการจบเรื่องราวของทั้งคู่[23] ต่อมาเคนได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม 2012 ออร์ตันได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยเจอกับแดเนียล ไบรอัน สุดท้ายไม่มีผลแพ้ชนะ เพราะเคนออกมาก่อกวนแถมไล่อัดออร์ตัน และเคนก็เล่นงานออร์ตันด้วยท่าโชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตัน ที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ 5 มีนาคม 2012 ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานเคน ด้วยท่า RKO ทั้งคู่ได้เจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 สุดท้ายเคนก็เอาชนะไปได้สำเร็จ[24] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) เคนได้แพ้ให้กับออร์ตัน ในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้[25]

ในศึก รอว์ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) เคนเปิดตัวออกมาปล้ำ แต่ จินเดอร์ มาฮาล ออกมาขัดจังหวะ พร้อมด้วย ฮูนิโค, กามาโช, ไทเลอร์ เร็กส์, เคิร์ท ฮอว์กินส์ และดรูว์ แมคอินไตย์ แล้วก็จะขึ้นไปรุมเคน แต่เสียงระฆังดังขึ้น อันเดอร์เทเกอร์ออกมาก็ช่วยกันกับ เคน ถล่มบรรดานักมวยปล้ำ 6 คนจนหมด[26] ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012) เคน และแดเนียล ไบรอัน ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และอาร์-ทรูธ สุดท้ายเคนและไบรอันก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์แทคทีมมาได้[27] ในรอว์ 24 กันยายน 2012 ได้มีการให้แฟนๆช่วยกันตั้งชื่อให้กับเคน และแดเนียล ไบรอัน โดยแฟนๆได้ตั้งชื่อทีมให้ว่า ทีมเฮลโน[28] ต่อมาได้เสียแชมป์แทคทีมให้กับเซท โรลลินส์ และโรแมน เรนส์ 2 สมาชิกในกลุ่มเดอะชีลด์ ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) หลังจากที่ทีมเฮลโน ครองแชมป์มาเป็นเวลา 245 วัน[29] ในรอว์ 8 กรกฎาคม 2013 หลังจากที่เคนเอาชนะ คริสเตียน ไปได้ และหลังแมตช์กลุ่ม เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ซึ่งเปิดตัวเป็นครั้งแรก ได้ออกมาลอบทำร้ายเคนจนทำให้เคนหมดสิทธิ์ในการเข้าร่วมแมตช์มันนีย์อินเดอะแบงก์ในมันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013)[30][31] ต่อมาเคนได้ขอท้า เบรย์ ไวแอ็ตต์ หัวหน้ากลุ่มไวแอ็ตต์แฟมิลี เจอกันในศึก ซัมเมอร์สแลม (2013) ในแมตช์ทำให้คู่ต่อสู้ถูกไฟคอก สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายแพ้ หลังแมตช์เคนได้ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีเล่นงานจนต้องห่างหายจากการปล้ำ[32] ซึ่งแท้จริงแล้ว เคนได้ไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง "See No Evil 2"[33]

ในศึก เฮลอินเอเซล (2013) เคนได้กลับมาอีกครั้ง โดยมาล้างแค้นไวแอ็ตต์แฟมิลี และเล่นงานเดอะมิซ ด้วยท่าโชคสแลม[34] ในรอว์คืนต่อมา 28 ตุลาคม 2013 เคนได้ขึ้นปล้ำเอาชนะเดอะมิซไปได้ หลังแมตช์ เคนเรียกสเตฟานี แม็กแมนออกมา และบอกว่าตอนนี้สเตฟานีมีอำนาจมากและนั่นก็ดีสำหรับสมาคม WWE ดังนั้นเขาจะขอเป็นมอนสเตอร์ที่จะรับใช้สเตฟานี เคนเดินไปหาสเตฟานี จากนั้นก็ถอดหน้ากากส่งให้สเตฟานีและเดินกลับไป[35][36] ต่อมาเคนได้เข้าร่วมกลุ่มดิออธอริตี และได้รับตำแหน่งเป็น "ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ" (Director of Operations)[37] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2014) เคนได้ออกมาเป็นคนที่5 แต่ก็ถูกซีเอ็ม พังก์เหวี่ยงออกไป จากนั้นเคนกลับมาเหวี่ยงพังก์ออกไป ทำให้ได้สถิติเหวี่ยงคนออกไปมากที่สุดในรอยัลรัมเบิล แต่อย่างไรก็ตาม สถิติ 13 ปีของเขา ก็ถูกทำลายโดยโรแมน เรนส์ จากการที่เรนส์เหวี่ยงออกไปได้ถึง 12 คน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เคนได้จับคู่กับ เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ แพ้ให้กับเดอะชีลด์

ในรอว์ 22 เมษายน 2014 แดเนียล ไบรอัน เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE ออกมาฉลอง หลังแต่งงานกับ บรี เบลลา สเตฟานี แม็กแมน ออกมายินดี และประกาศว่าไบรอันจะต้องป้องกันแชมป์กับ เคน ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ก่อนที่ เคน (กลับมาสวมหน้ากากอีกครั้ง) ออกมาลอบทำร้ายไบรอันไม่หยุด จนไบรอันจะถูกหามออกจากสนาม ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ เคนก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[38] ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014) เคนได้เข้าร่วมแมตช์มันนีย์อินเดอะแบงก์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[39][40] ในศึก แบทเทิลกราวด์ (2014) เคนได้ปล้ำ 4 เส้า ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE กับ จอห์น ซีนา, แรนดี ออร์ตัน และโรแมน เรนส์ แต่ไม่สำเร็จ[41] ในรอว์ 4 สิงหาคม 2014 เคนได้กลับมารับบท Director of Operations อีกครั้ง[42][43] ในรอว์ 13 กรกฎาคม 2015 เคนได้ถูก บร็อก เลสเนอร์ เล่นงานที่ขาจนบาดเจ็บ ก่อนถูกเซท โรลลินส์ เล่นงานซ้ำที่ขา[44] ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015) เคนได้กลับมาโดยใส่หน้ากากอีกครั้ง และมาเล่นงานโรลลินส์เป็นการล้างแค้น[45][46] ในศึก เฮลอินเอเซล (2015) เคนได้แพ้ให้กับโรลลินส์ และต้องออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ[47]

หลังจากในเฮลอินเอเซล อันเดอร์เทเกอร์ได้ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีลอบทำร้ายและลักพาตัวไป ในรอว์คืนต่อมา (26 ตุลาคม 2015) เคนได้เริ่มเปิดศึกกับไวแอ็ตต์แฟมิลีแต่ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีลอบทำร้ายและลักพาตัวไปอีกคน[48] ในรอว์ 9 พฤศจิกายน 2015 เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน ได้กลับมารวมทีมกันอีกครั้ง โดยมาจัดการไวแอ็ตต์แฟมิลี[49] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015) เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน เอาชนะไวแอ็ตต์แฟมิลีไปได้[50]

ผลงานแสดง[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

ปี ภาพยนตร์ รับบท
2006 เกี่ยว ลาก กระชากนรก เจคอบ กู๊ดไนท์
2010 แม็คกรูเบอร์ ยอดคนสมองบวม แทงเกอร์ ลัทส์
2014 สคูบี้ดู คดีปริศนากับยอดดารานักมวยปล้ำ Himself
2014 เกี่ยว ลาก กระชากนรก 2 เจคอบ กู๊ดไนท์
2016 6:42 Lt. Cronin

โทรทัศน์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2007 สมอลล์วิลล์ ไททัน Season 6, Episode 17: "Combat"

เว็บซีรีส์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2013–2015 The JBL and Renee Show Himself recurring role

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เคนเล่นงาน ซีเอ็ม พังก์ ด้วยท่า Chokeslam
เคนเล่นงาน ซีเอ็ม พังก์ ด้วยท่า Diving Clothesline
ท่าเปิดตัวของเคน
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนาม เคน
      • Chokeslam[5] / Chokeslam from Hell[51]
      • Falling powerbomb[5] – 2001
      • Tombstone Piledriver (Kneeling reverse piledriver)[5]
    • ในนาม ไอแซก แยนเคม
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Backbreaker,[53] sometimes transitioned into a submission[54] or preceded by a tilt-a-whirl[54]
    • Big boot[5][54]
    • Clawhold[55]
    • Enzuigiri[56]
    • Military press drop[57]
    • Multiple clothesline variations
    • Multiple powerslam variations
    • Running DDT[54]
    • Running front dropkick to a seated opponent,[54] usually preceded by a scoop slam[58] or a snapmare[62]
    • Tilt-a-whirl slam[5]
    • Uppercut[63][64][65] / Throat thrust[5][54]
  • เพลงเปิดตัว
    • "Burned" โดย Jim Johnston (5 ตุลาคม 1997–12 มิถุนายน 2000)
    • "Out of the Fire" โดย Jim Johnston (19 มิถุนายน 2000–28 มีนาคม 2002)
    • "Slow Chemical" โดย Finger Eleven (1 เมษายน 2002–11 สิงหาคม 2008)
    • "Man on Fire" โดย Jim Johnston (18 สิงหาคม 2008–22 กรกฎาคม 2011)[76]
    • "Veil of Fire" โดย Jim Johnston (12 ธันวาคม 2011–ปัจจุบัน)

ผลงานแชมป์และความสำเร็จ[แก้]

เคนกับแชมป์โลก ECW
  • Pro Wrestling Illustrated
    • Feud of the Year (2013) vs. Daniel Bryan[77] As a member of The Authority
    • Most Hated Wrestler of the Year (2013)[78] As a member of The Authority
    • Tag Team of the Year (1999) with X-Pac[79]
    • PWI ranked him 4 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 2011[80]
  • Smoky Mountain Wrestling
    • SMW Tag Team Championship (1 สมัย) – กับ Al Snow[81]
  • United States Wrestling Association
    • USWA Heavyweight Championship (1 สมัย)[82]
  • Wrestling Observer Newsletter

แมตช์ที่มีสิ่งต่างๆ เป็นเดิมพัน[แก้]

สิ่งที่เดิมพัน ผู้ชนะ ผู้แพ้ สถานที่ วันที่ หมายเหตุ
Kane (mask) Vader (mask) Milwaukee, Wisconsin Over the Edge 01998-05-31 พฤษภาคม 31, 1998
Triple H (championship) Kane (mask) New York City, New York Raw 02003-06-23 มิถุนายน 23, 2003
Big Show, Dolph Ziggler, Erick Rowan, Ryback (contracts), and John Cena Kane, Luke Harper, Mark Henry, Rusev, and Seth Rollins (role of authority[Note 1]) St. Louis, Missouri Survivor Series 02014-11-23 พฤศจิกายน 23, 2014
Seth Rollins (championship) Kane (role of authority[Note 2]) Los Angeles, California Hell in a Cell 02015-10-25 ตุลาคม 25, 2015
  1. Triple H and Stephanie McMahon's role as The Authority
  2. Director of Operations

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Kane's WWE Profile". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-03-18. 
  2. "SLAM! Sports Bio". CANOE. สืบค้นเมื่อ 2007-12-05. 
  3. "IGN: Kane (WWE) Biography". IGN. สืบค้นเมื่อ 2008-05-19. 
  4. Oliver, Greg (2007). The Pro Wrestling Hall of Fame: The Heels. ECW Press. p. 228. ISBN 1-55022-759-9. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 "Kane Bio". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-08-05. 
  6. "Glenn Jacobs' IMDb profile". imdb.com. 
  7. "RAW Roster". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 13 December 2011. 
  8. "RAW results – April 3, 2006". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25. 
  9. "RAW results – April 10, 2006". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25. 
  10. 10.0 10.1 "ECW Championship official title history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ June 21, 2008. 
  11. "WWE WrestleMania XXIV Results". Pro-Wrestling Edge. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06. 
  12. "Kane won SmackDown Money in the Bank Ladder Match". WWE. July 18, 2010. สืบค้นเมื่อ July 19, 2013. 
  13. "World Champion Rey Mysterio def. Jack Swagger; Kane def. Rey Mysterio (New World Champion)". WWE. สืบค้นเมื่อ January 1, 2013. 
  14. Hillhouse, Dave (September 25, 2010). "Smackdown: Kickin’ it old school". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 4, 2010. 
  15. Hillhouse, Dave (2010-09-25). "Smackdown: Kickin’ it old school". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04. 
  16. Hillhouse, Dave. "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04. 
  17. "WrestleMania 27 live coverage from the Georgia Dome". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  18. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/22/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  19. Plummer, Dale. "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  20. "Mark Henry injures Kane". WWE. 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 16 September 2011. 
  21. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 12/12: Complete "virtual-time" coverage of live three-hour Monday Night Raw - Henry vs. Cena, Slammys, final TLC hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 December 2011. 
  22. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  23. Giannini, Alex (6 February 2012). "John Cena vs. Kane (Ambulance Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 13 February 2012. 
  24. "Randy Orton vs. Kane". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 March 2012. 
  25. Giannini, Alex. "Randy Orton vs. Kane - Falls Count Anywhere Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2012. 
  26. Ryan, Mike. "WWE RAW 1000 Results - July 23, 2012". Wrestling Attitude. สืบค้นเมื่อ July 23, 2012. 
  27. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE NIGHT OF CHAMPIONS PPV RESULTS 9/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Triple H vs. C.M. Punk". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 October 2012. 
  28. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 October 2012. 
  29. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  30. "Caldwell's WWE Raw Results 7/8 (Hour 3): Punk vs. Orton main event & final MITB hype, Vickie fired in McMahon Family Segment, Wyatts debut & begin new feud". Pro Wrestling Torch. 
  31. "WWE News: Kane's status revealed for Money in the Bank PPV". Pro Wrestling Torch. 
  32. Plummer, Dale (August 19, 2013). "Daniel Bryan gets a brief taste of glory at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 2, 2013. 
  33. Namako, Jason (October 28, 2013). "Kane on "See No Evil 2", Stan Hansen added to WWE Alumni". WrestleView. สืบค้นเมื่อ October 30, 2013. 
  34. Waldman, Jon (October 27, 2013). "Hell in a Cell: The usual suspects end up on top". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 28, 2013. 
  35. Asher, Matthew (October 29, 2013). "Raw: Fallout from Hell in the Cell is very intriguing". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 30, 2013. 
  36. Caldwell, James (November 4, 2013). "Raw News: Big Show-The Authority developments, Bryan out of title picture, Cena, Kidd returns, Heyman update, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 5, 2013. 
  37. Caldwell, James (November 6, 2013). "WWE News: Kane given a new TV title, Hunter briefly touches on Big Show storyline in Week 10 of interview series". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 7, 2013. 
  38. Seife, Andy. "WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan vs. Kane (Extreme Rules Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2014. 
  39. Clapp, John. "Seth Rollins won the Money in the Bank Contract Ladder Match". สืบค้นเมื่อ June 29, 2014. 
  40. Benigno, Anthony. "John Cena def. Randy Orton, Bray Wyatt, Roman Reigns, Cesaro, U.S. Champion Sheamus, Kane and Alberto Del Rio to become the new WWE World Heavyweight Champion". สืบค้นเมื่อ June 29, 2014. 
  41. "WWE Battleground 2014 results". WWE. สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  42. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 7/28/14 (New matches for SummerSlam)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ August 4, 2014. 
  43. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 8/11/14 (Live results from Portland)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ August 11, 2014. 
  44. Staff, WWE.COM. "Kane suffers a broken ankle on Raw". WWE. สืบค้นเมื่อ July 19, 2015. 
  45. Keller, Wade (September 20, 2015). "Keller's WWE Night of Champions PPV Report 9/20". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ September 25, 2015. 
  46. Keller, Wade (September 21, 2015). "Keller's WWE Raw Results". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ September 21, 2015. 
  47. http://www.wrestleview.com/wwe-hell-in-a-cell-2015/56660-wwe-hell-in-a-cell-ppv-results-10-25-15-live-from-los-angeles
  48. http://www.wrestleview.com/wwe-wrestling-results/wwe-raw-results/56669-wwe-raw-results-10-26-15-live-results-from-san-diego
  49. "The Undertaker and Demon Kane Return!". WWE.com. November 9, 2015. สืบค้นเมื่อ November 10, 2015. 
  50. "WWE Survivor Series 2015 Results: The Brothers of Destruction defeated The Wyatt Family". November 22, 2015. สืบค้นเมื่อ November 23, 2015. 
  51. "The 50 coolest maneuvers of all time". wwe.com. February 21, 2014. สืบค้นเมื่อ July 5, 2014. 
  52. 1996 results. The History of WWE. Retrieved July 14, 2011.
  53. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: REY RETURNS TO THE RING; DOES DOLPH CASH IN THE BRIEFCASE?; IS CHRISTIAN TRYING TO BE THE BEST MAN IN THE WEDDING OF THE CENTURY OF THE YEAR OF NEXT WEEK?; SANDOW SAVES US". PWInsider. สืบค้นเมื่อ July 21, 2012. 
  54. 54.0 54.1 54.2 54.3 54.4 54.5 54.6 Stephens, David. "WWE RAW Results – 6/10/13 (Six days until Payback)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ June 12, 2013. 
  55. Eck, Kevin (December 23, 2011). ""Eck's Factor": Weekly Analysis for Dec. 23, 2011". WWE. สืบค้นเมื่อ January 12, 2013. 
  56. Benigno, Anthony; Herrera, Tom (February 10, 2014). "15 Superstars' 'secret weapons'". wwe.com. สืบค้นเมื่อ July 5, 2014. 
  57. "411's Live! WWE No Way Out 2003 Coverage.::. Storm/Regal Vs Kane/RVD". 411mania. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. 
  58. 58.0 58.1 Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 6/24/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. 
  59. Trionfo, Richard. "WWE SmackDown Report: Last Major Show Before Hell in a (or the) Cell; Tag Title Participants in Singles Matches; The Barrage Continues to Roll; Show and Sheamus Have Words for Each Other". PWInsider. สืบค้นเมื่อ October 29, 2012. 
  60. Parks, Greg. "Parks' WWE SmackDown Report 1/1: Ongoing "virtual time" coverage of the show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. 
  61. Tait, James. "Tait's WWE SmackDown Report 2/24: Alt. perspective review of Vickie's "firing," Raw replays, Overall Picks & Highlights & Dusty Quotes". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. 
  62. Cupach, Michael. "Cupach's WWE SmackDown Report 7/2: Alt. perspective review of Friday's show, Mike Reax to matches & segments". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. 
  63. "Smackdown: The effects of Money and Monday". Canoe.ca. สืบค้นเมื่อ 23 February 2015. 
  64. "SmackDown: Tag belts and rivalries in the cage". Canoe.ca. สืบค้นเมื่อ 23 February 2015. 
  65. "Main Event: Tag belts, Bryan and Kane lead first live show". Canoe.ca. สืบค้นเมื่อ 23 February 2015. 
  66. "WWF Bio". WWF. Archived from the original on April 29, 1999. สืบค้นเมื่อ June 19, 2008. 
  67. "Unabomb introduced by Eddie Gilbert; Unabomb & "Hot Stuff" Eddie Gilbert Vs. The Rock 'n' Roll Express". Smoky Mountain Wrestling. SMW. 1995-01-02.
  68. "Jim Cornette profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ November 20, 2009. 
  69. 69.0 69.1 69.2 http://www.cagematch.net/?id=2&nr=379&page=14
  70. http://www.wwe.com/shows/raw/2015-10-19/corporate-kane-suspended-28082216
  71. 71.0 71.1 "Bio". WWE. Archived from the original on June 27, 2008. สืบค้นเมื่อ May 20, 2008. 
  72. Benigno, Anthony (April 21, 2014). "Raw results: Monsters and demons reign as Kane attacks Bryan and The Wyatts swarm Cena". wwe.com. สืบค้นเมื่อ July 5, 2014. 
  73. "WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan def. Kane (Extreme Rules Match)". WWE. 
  74. "Kane won SmackDown Money in the Bank Ladder Match". WWE. July 18, 2010. สืบค้นเมื่อ August 8, 2015. 
  75. "World Champion Rey Mysterio def. Jack Swagger; Kane def. Rey Mysterio (New World Champion)". WWE. July 18, 2010. สืบค้นเมื่อ August 8, 2015. 
  76. "WWE: The Music Vol 9 CD". WWE. สืบค้นเมื่อ January 7, 2009. 
  77. Pro Wrestling Illustrated 34 (2): 34–35. 2014. 
  78. Pro Wrestling Illustrated 34 (2): 38–39. 2014. 
  79. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Tag Team of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on May 22, 2011. สืบค้นเมื่อ June 21, 2008. 
  80. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2011". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ January 13, 2015. 
  81. "Smoky Mountain Wrestling Tag Team Title". Hisa's Puroresu Dojo. สืบค้นเมื่อ October 17, 2007. 
  82. "USWA Heavyweight Championship history". 
  83. "Kane's first WWE title reign". WWE. สืบค้นเมื่อ November 9, 2007. 
  84. "World Heavyweight Championship (WWE) history". 
  85. "History of the Intercontinental Championship: Kane". WWE. สืบค้นเมื่อ November 9, 2007. 
  86. "Hardcore Title History". WWE. สืบค้นเมื่อ November 9, 2007. 
  87. "WWE News: Smackdown Spoilers 4/22 – Complete "virtual-time" coverage of Smackdown TV taping from London". Pro Wrestling Torch. April 19, 2011. สืบค้นเมื่อ April 20, 2011. 
  88. "World Tag Team Title History". WWE. สืบค้นเมื่อ November 9, 2007. 
  89. Duncan, Royal. "WCW – World Championship Wrestling WCW World Tag Team Title History". Solie. สืบค้นเมื่อ June 21, 2008. 
  90. "2010 Slammy Awards". 
  91. 91.0 91.1 91.2 91.3 91.4 91.5 91.6 91.7 91.8 91.9 Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–40. ISSN 1083-9593. 
  92. Meltzer, Dave (January 26, 2015). "Jan. 26, 2015 Wrestling Observer Newsletter: 2014 awards issue w/ results & Dave’s commentary, Conor McGregor, and much more". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California): 15. ISSN 1083-9593. 
  93. Meltzer, Dave (January 25, 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California): 21. ISSN 1083-9593. 
  94. Meltzer, Dave (January 23, 2013). "The 2012 Wrestling Observer Newsletter Annual Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California). ISSN 1083-9593. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]