รอยัลรัมเบิล (2012)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รอยัลรัมเบิล (2012)
Royal Rumble (2012)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ รอยัลรัมเบิล (2012).
โปสเตอร์ศึกรอยัลรัมเบิล
เพลงประจำ "Dark Horses" โดย Switchfoot[1]
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ 29 มกราคม 2012
ทรูวิชั่นส์ 12 กุมภาพันธ์ 2012
ผู้ชม 18,121 คน[2]
สถานที่ สก๊อตเทรด เซ็นเตอร์
เมือง เซนต์หลุยส์, รัฐมิสซูรี
ลำดับเหตุการณ์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) รอยัลรัมเบิล (2012) อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)
ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล
รอยัลรัมเบิล (2011) รอยัลรัมเบิล (2012) รอยัลรัมเบิล (2013)

รอยัลรัมเบิล (2012) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2012 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 25 แล้ว สถานที่จัดคือ สก๊อตเทรด เซ็นเตอร์ ใน เซนต์หลุยส์, รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา[3][4] โดยจะจัดในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2555 ซึ่งจัดหลังจากทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) โดยจะมีแมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล

สำหรับประเทศไทย ศึกรอยัลรัมเบิลมีออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่องทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2012 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์

เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกรอยัลรัมเบิล[แก้]

เรื่องราวความแค้นระหว่าง จอห์น ซีนา กับ เคน[แก้]

ในรอว์ 12 ธันวาคม ระหว่างแมตช์ จอห์น ซีนา กับ มาร์ก เฮนรี เคนได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยใส่หน้ากากอีกครั้ง และได้มาเล่นงานซีนาด้วยท่าโชคสแลมอย่างไม่มีเหตุผล ต่อมาในรอว์ 2 มกราคม จอห์น ซีนา ได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์ และแซค ไรเดอร์ เจอกับ เคน, มาร์ก เฮนรี และแจ็ก สแวกเกอร์ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 6 คน แต่ว่าเคนไม่ออกมา เลยให้เป็นการปล้ำ 3 รุม 2 สุดท้ายซีนา, บิ๊กโชว์ และไรเดอร์เอาชนะไปได้ แต่ว่าหลังจากจบแมตช์ เพลงเปิดตัวของเคนดังขึ้น ซีนาเลยลงจากเวทีเดินตรงไปที่ทางเดินเปิดตัวเพื่อจะเคลียร์กับเคน แต่ว่าเคนโผล่มาจากใต้เวทีแล้วกระทืบไรเดอร์บนเวที จากนั้นเคนก็ลากขาไรเดอร์กลับหลุมบนเวที แต่ซีนาก็มาช่วยได้สำเร็จแล้วพยายามคลานนี้ห่างออกมา ทันทีทันใดนั้นหลุมก็ระเบิดและมีเพลิงโหมออกมาจากปากหลุมทันที

เรื่องราวการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทระหว่าง แดเนียล ไบรอัน กับ มาร์ก เฮนรี และ บิ๊กโชว์[แก้]

ในทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) บิ๊กโชว์ได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทโดยชนะมาร์ก เฮนรี แต่หลังแมตช์เฮนรีมาลอบทำร้ายบิ๊กโชว์ โดยเอาเก้าอี้มาฟาดจากด้านหลัง และ DDT อัดใส่เก้าอี้ จนหมดสภาพ หลังจากนั้น แดเนียล ไบรอันวิ่งออกมาพร้อมกับกรรมการขอใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ โดยบิ๊กโชว์อยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมปล้ำ ทำให้ไบรอันคว้าแชมป์ไปในที่สุด[5] ต่อมาในสแมคดาวน์ 6 มกราคม บิ๊กโชว์ได้ขแชิงแชมป์กับไบรอัน ปรากฏว่า บิ๊กโชว์จะใช้ท่าน็อกเอาต์พันซ์ แต่ไบรอันหนีลงมานอกเวที แล้วไปหาเรื่องเฮนรี จนทำให้เฮนรีผลักใส่ไบรอันล้มลงไป เลยทำให้บิ๊กโชว์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว และไบรอันป้องกันแชมป์ไว้ได้[6] ต่อมา ในศึก สแมคดาวน์ (6 มกราคม 2012) บิ๊กโชว์ได้ขอรีแมตช์ชิงแชมป์กับไบรอันอีกครั้งโดยเป็นแบบไม่มีกฎกติกา และมีเอเจมายืนอยู่ข้างเวที ปรากฏว่าบิ๊กโชว์เผลอวิ่งไปชนเอเจล้มลงไป ขณะที่วิ่งไล่ตามไบรอัน ทำให้ไบรอันต้องมาดูอาการ โดยแมตช์จบด้วยการไม่มีคำตัดสิน[7]

ผลการปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา[8]
ก่อนเริ่มรายการ โยะชิ ทะสึ ชนะ ฮีท สเลเตอร์ [9] แมตช์การปล้ำเดี่ยว 4:00[10]
1 แดเนียล ไบรอัน (c) ชนะ มาร์ก เฮนรี และ บิ๊กโชว์ แมทช์การปล้ำสามเส้า ในกรงเหล็ก เพื่อชิงแชมป์ World Heavyweight Championship 9:08
2 เดอะดีวาส์ออฟดูม (เบท ฟีนิกซ์ และ นาตาเลีย) และ เดอะเบลลาทวินส์ ชนะ เคลลี เคลลี, อีฟ ทอร์เรส, อลิเซีย ฟอกซ์, และ ทามีนา[11] แมตช์การปล้ำดีวาส์แทคทีม 8 คน 5:29
3 จอห์น ซีนา เสมอกับ เคน โดยการดับเบิ้ลเคาน์เอาท์[12] แมตช์การปล้ำเดี่ยว 10:56
4 โบรดัส เคลย์ (พร้อมด้วย คาเมรอน และ เนโอมี) ชนะ ดรูว์ แมคอินไตย์[13] แมตช์การปล้ำเดี่ยว 1:05
5 ซีเอ็ม พังก์ (c) ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์[14] แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Championship โดยมี จอห์น โลรีนายติส เป็นกรรมการพิเศษ

หมายเหตุ: วิคกี เกอร์เรโร และ แจ็ก สแวกเกอร์ ถูกแบนจากการยืนข้างสนาม

14:32
6 เชมัส ชนะ แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน, โดยจับเหวี่ยง คริส เจอริโค เป็นคนสุดท้าย ผู้ชนะจะได้รับสิทธิ์ในการชิงแชมป์ WWE Championship หรือ World Heavyweight Championship ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 54:54
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่ง

แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล[แก้]

คนที่ นักมวยปล้ำ ถูกกำจัดออกเป็นคนที่ ถูกกำจัดออกโดย เวลาที่อยู่บนเวที สถิติกำจัด
1 Miz, TheThe Miz 25 Big Show 45:39 2
2 Riley, AlexAlex Riley 1 The Miz 01:15 0
3 R-Truth, R-Truth 2 04:57 0
4 Rhodes, CodyCody Rhodes 24 Big Show 41:55 5
5 Gabriel, JustinJustin Gabriel 4 Mick Foley & Ricardo Rodriguez 07:42 0
6 Primo, Primo 3 Mick Foley 01:57 0
7 Foley, MickMick Foley 8 Cody Rhodes 06:34 3
8 Rodriguez, RicardoRicardo Rodriguez 5 Santino Marella 02:19 1
9 Marella, SantinoSantino Marella 7 Cody Rhodes 02:31 1
10 Epico, Epico 6 Mick Foley 00:11 0
11 Kingston, KofiKofi Kingston 18 Sheamus 17:55 0
12 Lawler, JerryJerry Lawler 9 Cody Rhodes 00:43 1
13 Jackson, EzekielEzekiel Jackson 11 The Great Khali 03:46 0
14 Mahal, JinderJinder Mahal 10 01:17 0
15 Great Khali, TheThe Great Khali 14 Cody Rhodes 07:29 2
16 Hunico, Hunico 16 Kharma 09:00 0
17 T, BookerBooker T 13 Dolph Ziggler 04:40 1
18 Ziggler, DolphDolph Ziggler 26 Big Show 19:46 3
19 Duggan, JimJim Duggan 12 Cody Rhodes 00:57 0
20 Cole, MichaelMichael Cole 15 Jerry Lawler & Booker T[a] 01:23 0
21 Kharma, Kharma 17 Dolph Ziggler 01:00 1
22 Sheamus, Sheamus Winner[15] 22:21 3
23 Dogg, RoadRoad Dogg 19 Wade Barrett 04:55 0
24 Uso, JeyJey Uso 20 Randy Orton 07:05 0
25 Swagger, JackJack Swagger 23 Big Show & Sheamus[b] 07:59 0
26 Barrett, WadeWade Barrett 21 Randy Orton 03:55 1
27 Otunga, DavidDavid Otunga 22 Chris Jericho 03:15 0
28 Orton, RandyRandy Orton 28 05:46 3
29 Jericho, ChrisChris Jericho 29 Sheamus 11:34 2
30 Show, BigBig Show 27 Randy Orton 01:51 4
  1. Booker T and Jerry Lawler were both eliminated prior to eliminating Cole.
  2. Big Show had not entered the match before assisting in eliminating Swagger.

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. WWE Music Group Tweet ที่ทวิตเตอร์
  2. http://www.lordsofpain.net/news/wwe/Matt_Hardy_Due_for_Court_Today_Update_on_Cody_vs_Goldust_WWE_Attendance.html
  3. "WWE presents Royal Rumble, 01-29-2012". WWE. 2011-12-11. สืบค้นเมื่อ 2011-12-11. 
  4. "Scottrade Center Events: WWE Royal Rumble". Scottrade Center. 2011-12-11. สืบค้นเมื่อ 2011-12-11. 
  5. Hillhouse, Dave (2011-12-18). "TLC: The trouble with tables". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-12-19. 
  6. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 1/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 January 2012. 
  7. Parks, Greg. "Parks' WWE SmackDown report 1/13: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show, no count-out, no-DQ, for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 14 January 2012. 
  8. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  9. "WWE News: 2012 Royal Rumble dark match result". Prowrestling.net. สืบค้นเมื่อ 29 January 2012. 
  10. Tucker, Benjamin. "WWE News: Royal Rumble PPV - Dark Match result, pre-PPV notes from St. Louis". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  11. Matthew Artus (January 30, 2012). "Divas Champion Beth Phoenix, Natalya & The Bella Twins def. Eve, Kelly Kelly, Alicia Fox & Tamina". WWE. สืบค้นเมื่อ January 30, 2012. 
  12. Mitch Passero (January 30, 2012). "John Cena vs. Kane (Double Count-Out)". WWE. สืบค้นเมื่อ January 30, 2012. 
  13. Anthony Benigno (January 30, 2012). "Brodus Clay def. Drew McIntyre". WWE. สืบค้นเมื่อ January 30, 2012. 
  14. Kevin Powers (January 30, 2012). "WWE Champion CM Punk def. Dolph Ziggler (Special Guest Referee John Laurinaitis)". WWE. สืบค้นเมื่อ January 30, 2012. 
  15. Ryan Murphy (January 30, 2012). "Sheamus won the 30-Man Royal Rumble Match". WWE. สืบค้นเมื่อ January 30, 2012. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]