ข้ามไปเนื้อหา

เคน แชมร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เคน แชมร็อก
เกิดKenneth Wayne Kilpatrick
(1964-02-11) กุมภาพันธ์ 11, 1964 (62 ปี)
Warner Robins, Georgia, U.S.
ชื่ออื่นThe World's Most Dangerous Man
ส่วนสูง6 ฟุต 1 นิ้ว (185 เซนติเมตร)
น้ำหนัก212 ปอนด์ (96 กิโลกรัม; 15 สโตน 2 ปอนด์)
รุ่นHeavyweight
Light Heavyweight
ช่วงระยะ73 in (185 cm)
รูปแบบShootfighting
มาจากReno, Nevada
ทีมLion's Den
ครูผู้สอนMasakatsu Funaki
ช่วงปี1993–1996; 2000–2002, 2004–2006, 2008–2010; 2015–2016 (MMA)
1994 (Kickboxing)
1997–1999; 2009; 1989–2022
(Professional wrestling)
สถิติคิกบอกซิง/มวยไทย
คะแนนรวม1
ชนะ0
แพ้1
โดยการน็อก1
เสมอ0
สถิติการต่อสู้แบบผสม
คะแนนรวม47
ชนะ28
โดยการน็อก3
โดยการยอม22
โดยการตัดสิน3
แพ้17
โดยการน็อก11
โดยการยอม4
โดยการตัดสิน2
เสมอ2
ข้อมูลอื่น
คู่สมรส
  • Tina Ramirez (สมรส 1985; หย่า 2002)
  • Tonya Shamrock (สมรส 2005)
ลูก7, including 3 step-children
ญาติที่มีชื่อเสียงFrank Shamrock (adopted brother)
สถิติการต่อสู้แบบผสม จากเชอร์ด็อก
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนKen Shamrock[1]
Shamrock
Vince Torelli[1]
Wayne Shamrock[1]
ส่วนสูง6 ฟุต 1 นิ้ว (185 เซนติเมตร)[2][3]
น้ำหนัก243 ปอนด์ (110 กิโลกรัม)[2][3]
มาจากSacramento, California[2][3]
San Diego, California
ฝึกหัดโดยNelson Royal
Bob Sawyer
Buzz Sawyer
Bret Hart[4]
Leo Burke[4]
Gene Anderson[5][6]
เปิดตัว1989[7]
รีไทร์2022

เคนเนธ เวย์น แชมร็อก (ชื่อเดิม คิลแพทริก ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็น แนนซี; เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964)[8][9] เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพและนักสู้ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน (MMA) ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการปล้ำและแข่งขันให้กับ UFC, WWE และองค์กรกีฬาการต่อสู้อื่น ๆ เป็นหนึ่งในผู้ได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ UFC รุ่นแรก และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นทั้ง ตำนานและผู้บุกเบิกวงการ MMA[10][11] เขาเคยขึ้นชกในคู่เอกและคู่รองเอกของ UFC และ Pride FC รวมกันมากกว่า 15 รายการ พร้อมทั้งสร้างสถิติยอดซื้อ MMA Pay-Per-View ไว้หลายรายการ ในช่วงแรกของอาชีพใน UFC สำนักข่าว ABC News ได้ตั้งฉายาให้เขาว่า "The World's Most Dangerous Man" (ชายที่อันตรายที่สุดในโลก) ในรายการพิเศษชื่อ The World's Most Dangerous Things และฉายาดังกล่าวก็กลายเป็นฉายาประจำตัวของเขานับแต่นั้น[12]

เริ่มมีชื่อเสียงใน UFC จากความบาดหมางกับ Royce Gracie หลังจากทั้งคู่เสมอกันในการแข่งขัน UFC Superfight ครั้งแรก เขาก็กลายเป็น แชมป์ UFC Superfight คนแรก เมื่อเอาชนะ Dan Severn ได้ใน UFC 6 โดยตำแหน่งแชมป์นี้ถูกแทนที่ในเวลาต่อมาด้วย แชมป์ UFC Heavyweight Championship เมื่อ UFC เริ่มแบ่งรุ่นน้ำหนัก[13] นอกจากนี้ เขายังเป็น นักสู้ MMA ชาวต่างชาติคนแรกที่ได้แชมป์ในญี่ปุ่น ด้วยการคว้าแชมป์ King of Pancrase Openweight ระหว่างที่ครองแชมป์ UFC Superfight เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น นักสู้ MMA อันดับ 1 ของโลก[14] และในปี 2008 นิตยสาร Inside MMA จัดอันดับให้เขาเป็นหนึ่งใน 10 นักสู้ MMA ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เขายังเป็นผู้ก่อตั้งค่ายฝึก MMA ชื่อ Lion's Den และเป็นพี่ชายของนักสู้ชื่อดัง Frank Shamrock[15]

นอกจากอาชีพนักสู้ MMA แล้ว ยังประสบความสำเร็จอย่างมากในวงการมวยปล้ำอาชีพ โดยเฉพาะในช่วงที่อยู่กับ World Wrestling Federation (WWF ซึ่งปัจจุบันคือ WWE) เขาเป็น แชมป์ Intercontinental Championship 1 สมัย, แชมป์ World Tag Team Championship 1 สมัย และผู้ชนะรายการ King of the Ring 1998 ยังเคยปล้ำให้กับ Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ซึ่งเขาเป็น แชมป์ NWA World Heavyweight Championship 1 สมัย และเป็น แชมป์โลกคนแรกภายใต้ยุคของ TNA นอกจากนี้ เขายังได้รับการบรรจุเข้าสู่ Impact Hall of Fame ในปี 2020 ตลอดอาชีพมวยปล้ำ เขาเคยขึ้นปล้ำในศึก Pay-Per-View หลายรายการในฐานะคู่เอกของทั้ง WWF และ TNA รวมถึง D-Generation X: In Your House (1997) ซึ่งเขาได้ชิงแชมป์ WWF Championship อีกด้วย นอกจากนี้ยังถือเป็นหนึ่งใน นักมวยปล้ำกลุ่มแรกในสหรัฐอเมริกาที่นำรูปแบบการปล้ำแบบ Shoot Style มาใช้ และ WWE ยกย่องว่าเขาเป็นผู้ที่ทำให้ท่าล็อกข้อเท้า Ankle Lock ซึ่งเป็นท่าซับมิชชันแบบจริงจัง ได้รับความนิยมในวงการมวยปล้ำอาชีพ[16]

แชมป์และรางวัลความสำเร็จ

[แก้]

การต่อสู้แบบผสม

[แก้]

มวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

สถิติการต่อสู้แบบผสม

[แก้]
Res. สถิติ คู่ต่อสู้ Method Event วันที่ รอบ เวลา สถานที่ หมายเหตุ
Loss 28–17–2 Royce Gracie TKO (knee and punches) Bellator 149 19 กุมภาพันธ์ 2016 1 2:22 Houston, Texas, United States
Loss 28–16–2 Kimbo Slice TKO (punches) Bellator 138 19 มิ.ย. 2015 1 2:22 St. Louis, Missouri, United States Catchweight (232 lbs) bout
Loss 28–15–2 Mike Bourke TKO (leg injury) KOTC: Platinum 25 พ.ย. 2010 1 2:00 Durban, South Africa Shamrock injured his hamstring[37]
Win 28–14–2 Johnathan Ivey Decision (unanimous) USA MMA: Return of the Champions 16 ต.ค. 2010 3 5:00 Lafayette, U.S
Loss 27–14–2 Pedro Rizzo TKO (leg kicks and punches) Impact FC 2 18 ก.ค. 2010 1 3:33 Sydney, Australia
Win 27–13–2 Ross Clifton Submission (armbar) WarGods: Valentine's Eve Massacre 13 ก.พ. 2009 1 1:00 Fresno, California, United States Shamrock tested positive for steroids after fight.[38]
Loss 26–13–2 Robert Berry TKO (punches) Cage Rage 25 8 มี.ค. 2008 1 3:26 London, England
Loss 26–12–2 Tito Ortiz TKO (punches) UFC Fight Night 6.5 10 ต.ค. 2006 1 2:23 Hollywood, Florida, United States
Loss 26–11–2 Tito Ortiz TKO (elbows) UFC 61: Bitter Rivals 8 ก.ค. 2006 1 1:18 Las Vegas, Nevada, United States TUF 3 coaches fight.
Loss 26–10–2 Kazushi Sakuraba TKO (punch) Pride 30: Fully Loaded 23 ต.ค. 2005 1 2:27 Saitama, Saitama, Japan
Loss 26–9–2 Rich Franklin TKO (punches) The Ultimate Fighter: Team Couture vs. Team Liddell Finale 9 เม.ย. 2005 1 2:42 Las Vegas, Nevada, United States
Win 26–8–2 Kimo Leopoldo KO (knee) UFC 48 19 มิ.ย. 2004 1 1:26 Las Vegas, Nevada, United States
Loss 25–8–2 Tito Ortiz TKO (corner stoppage) UFC 40 22 พ.ย. 2002 3 5:00 Las Vegas, Nevada, United States For UFC Light Heavyweight Championship
Loss 25–7–2 Don Frye Decision (split) Pride 19 24 ก.พ. 2002 3 5:00 Saitama, Japan
Win 25–6–2 Sam Adkins Submission (kimura) WMMAA 1: Megafights 10 ส.ค. 2001 1 1:26 Atlantic City, United States Won WMMAA Heavyweight title
Loss 24–6–2 Kazuyuki Fujita TKO (corner stoppage) Pride 10 - Return of the Warriors 27 ส.ค. 2000 1 6:46 Saitama, Japan
Win 24–5–2 Alexander Otsuka KO (punches) Pride Grand Prix 2000 Finals 1 พ.ค. 2000 1 9:43 Tokyo, Japan Pride Grand Prix 2000 Finals Superfight
Win 23–5–2 Brian Johnston Submission (forearm choke) Ultimate Ultimate 1996 7 ธ.ค. 1996 1 5:48 Birmingham, Alabama, United States
Loss 22–5–2 Dan Severn Decision (split) UFC 9 17 พ.ค. 1996 1 30:00 Detroit, Michigan, United States Lost UFC Superfight Championship.[39]
Win 22–4–2 Kimo Leopoldo Submission (kneebar) UFC 8 16 ก.พ. 1996 1 4:24 Bayamón, Puerto Rico Defended UFC Superfight Championship
Win 21–4–2 Kazuo Takahashi Decision (lost points) Pancrase: Truth 1 28 ม.ค. 1996 1 20:00 Yokohama, Japan
Win 20–4–2 Katsuomi Inagaki Submission (arm triangle choke) Pancrase: Eyes of Beast 7 14 ธ.ค. 1995 1 3:19 Sapporo, Japan
Draw 19–4–2 Oleg Taktarov Draw UFC 7 8 ก.ย. 1995 1 33:00 Buffalo, New York, United States Defended UFC Superfight Championship. Match was declared a draw due to the lack of judges.
Win 19–4–1 Larry Papadopoulos Submission (achilles lock) Pancrase: 1995 Neo-Blood Tournament Opening Round 22 ก.ค. 1995 1 2:18 Tokyo, Japan
Win 18–4–1 Dan Severn Submission (guillotine choke) UFC 6 14 ก.ค. 1995 1 2:14 Casper, Wyoming, United States Won UFC Superfight Championship
Loss 17–4–1 Minoru Suzuki Submission (kneebar) Pancrase: Eyes of Beast 4 13 พ.ค. 1995 1 2:14 Urayasu, Japan Lost King of Pancrase title.
Draw 17–3–1 Royce Gracie Draw UFC 5 7 เม.ย. 1995 1 36:00 Charlotte, North Carolina, United States For UFC Superfight Championship. Match was declared a draw due to the lack of judges.[40][41]
Win 17–3 Bas Rutten Submission (kneebar) Pancrase: Eyes of Beast 2 10 มี.ค. 1995 1 1:01 Yokohama, Japan Defended King of Pancrase title.
Win 16–3 Leon Dijk Submission (heel hook) Pancrase: Eyes of Beast 1 26 ม.ค. 1995 1 4:45 Nagoya, Japan
Win 15–3 Manabu Yamada Decision (unanimous) Pancrase: King of Pancrase Tournament Second Round 17 ธ.ค. 1994 1 30:00 Tokyo, Japan Became the inaugural Pancrase Openweight Champion.
Win 14–3 Masakatsu Funaki Submission (arm triangle choke) Pancrase: King of Pancrase Tournament Second Round 17 ธ.ค. 1994 1 5:50 Tokyo, Japan
Win 13–3 Maurice Smith Submission (arm triangle choke) Pancrase: King of Pancrase Tournament Opening Round 16 ธ.ค. 1994 1 4:23 Tokyo, Japan
Win 12–3 Alex Cook Submission (heel hook) Pancrase: King of Pancrase Tournament Opening Round 16 ธ.ค. 1994 1 1:31 Tokyo, Japan
Win 11–3 Takaku Fuke Submission (rear-naked choke) Pancrase: Road to the Championship 5 15 ต.ค. 1994 1 3:13 Tokyo, Japan
Win 10–3 Felix Mitchell Submission (rear-naked choke) UFC 3 9 ก.ย. 1994 1 4:34 Charlotte, North Carolina, United States
Win 9–3 Christophe Leininger TKO (submission to punches) UFC 3 9 ก.ย. 1994 1 4:49 Charlotte, North Carolina, United States
Loss 8–3 Masakatsu Funaki Submission (choke) Pancrase: Road to the Championship 4 1 ก.ย. 1994 1 2:30 Osaka, Japan
Win 8–2 Bas Rutten Submission (rear-naked choke) Pancrase: Road to the Championship 3 26 ก.ค. 1994 1 16:42 Tokyo, Japan
Win 7–2 Matt Hume Submission (kimura) Pancrase: Road to the Championship 2 6 ก.ค. 1994 1 5:50 Amagasaki, Japan
Win 6–2 Ryushi Yanagisawa Submission (heel hook) Pancrase: Pancrash! 3 21 เม.ย. 1994 1 7:30 Osaka, Japan
Loss 5–2 Minoru Suzuki Submission (heelhook/kneebar) Pancrase: Pancrash! 1 19 ม.ค. 1994 1 7:37 Yokohama, Japan
Win 5–1 Andre Van Den Oetelaar Submission (heel hook) Pancrase: Yes, We Are Hybrid Wrestlers 4 8 ธ.ค. 1993 1 1:04 Hakata-ku, Fukuoka, Japan
Loss 4–1 Royce Gracie Submission (rear-naked choke) UFC 1 12 พ.ย. 1993 1 0:57 Denver, Colorado, United States
Win 4–0 Patrick Smith Submission (heel hook) UFC 1 12 พ.ย. 1993 1 1:49 Denver, Colorado, United States
Win 3–0 Takaku Fuke Submission (rear-naked choke) Pancrase: Yes, We Are Hybrid Wrestlers 3 8 พ.ย. 1993 1 0:44 Kobe, Japan
Win 2–0 Yoshiki Takahashi Submission (heel hook) Pancrase: Yes, We Are Hybrid Wrestlers 2 14 ต.ค. 1993 1 12:23 Nagoya, Japan
Win 1–0 Masakatsu Funaki Submission (arm triangle choke) Pancrase: Yes, We Are Hybrid Wrestlers 1 21 ก.ย. 1993 1 6:15 Urayasu, Japan

กฎผสม

[แก้]
Res. สถิติ คู่ต่อสู้ Method Event วันที่ รอบ เวลา สถานที่ หมายเหตุ
Win 1–0 Don Nakaya Nielsen Submission (americana) PWFG Stack of Arms 4 ตุลาคม 1992 1 0:44 Tokyo, Japan

หมายเหตุ

[แก้]
  1. 1 2 Withdrew each time due to injury.

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "Ken Shamrock". สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 Shields, Brian; Sullivan, Kevin (2009). WWE Encyclopedia. Dorling Kindersley. น. 170. ISBN 978-0-7566-4190-0.
  3. 1 2 3 4 "Ken Shamrock". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 Wall, Jeremy (2005). UFC's Ultimate Warriors: The Top 10. ECW Press. น. 182 pp. ISBN 978-1550226911.
  5. ↑ Jeremy Wall (2005). UFC's Ultimate Warriors: The Top 10. ECW Press. น. 160. ISBN 978-1-55022-691-1.
  6. ↑ Ken Shamrock; Erich Krauss (พฤศจิกายน 6, 2012). Beyond the Lion's Den: The Life, The Fights, The Techniques. Tuttle Publishing. น. 26. ISBN 978-1-4629-0794-6.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Axel Saalbach. "Wrestlingdata.com - The World's Largest Wrestling Database". สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Ken Shamrock Is The World's Most Dangerous Can". Deadspin (ภาษาอังกฤษ). 2015-06-18. สืบค้นเมื่อ 2023-12-11.
  9. ↑ "Biography". Ken Shamrock (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-12-11.
  10. ↑ "MMA pioneer Bob Shamrock remembered". Yahoo Sports (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2010-01-18. สืบค้นเมื่อ 2023-11-28.
  11. ↑ "Pioneers of MMA: Ken Shamrock". www.ufc.tv.
  12. ↑ Wall, Jeremy (2005). UFC's Ultimate Warriors: The Top 10 - Google Books. ECW Press. ISBN 9781550226911. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2011.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Meltzer, Dave (เมษายน 8, 2009). "Relive UFC 6: Clash of the Titans". Sports.yahoo.com. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Snowden, Jonathan (กรกฎาคม 13, 2010). "The Kingpin: The Best Fighters in MMA History". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 8, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Inside MMA 1". HDNet. พฤษภาคม 11, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-22.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Top 25 most devastating submission holds". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ พฤศจิกายน 26, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 2, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Ken Shamrock Will Receive George Tragos Award".
  18. ↑ "Hall Of Fame". Martial Arts History Museum (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มกราคม 24, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Gerbasi, Thomas (2011-10-17). UFC Encyclopedia - The Definitive Guide to the Ultimate Fighting Championship. New York: DK. น. 148. ISBN 978-0756683610.
  20. ↑ Gerbasi, Thomas (2011-10-17). UFC Encyclopedia - The Definitive Guide to the Ultimate Fighting Championship. New York: DK. น. 198. ISBN 978-0756683610.
  21. ↑ Gerbasi, Thomas (2011-10-17). UFC Encyclopedia - The Definitive Guide to the Ultimate Fighting Championship. New York: DK. น. 153. ISBN 978-0756683610.
  22. ↑ "UFC 45: Revolution". Fighttimes.com. พฤศจิกายน 21, 2003. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. 1 2 "MMA Awards". Fight Matrix (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-07-16.
  24. ↑ "Black Belt Hall of Fame Inductee Directory". Blackbeltmag.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2009. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "UFC Hall of Famer Ken Shamrock hopes pioneer recognition increases but acknowledges boundaries". ธันวาคม 23, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 6, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "BCW Tag Team Championship « Titles Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
  27. ↑ "NWA World Heavyweight Title". Wrestling-Titles.com.
  28. ↑ "WWE News, RAW Results, Smackdown Results".
  29. ↑ "411Mania".
  30. ↑ "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 7, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 1998". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ SAPW Heavyweight Championship CageMatch. Retrieved March 9, 2023
  33. ↑ "North American Wrestling Association / South Atlantic Pro Wrestling Title Histories".
  34. ↑ "Ken Shamrock's first reign". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2007-04-27. สืบค้นเมื่อ 2007-04-16.
  35. ↑ "1998 WWF Intercontinental Championship Tournament". ProWrestlingHistory.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "Ken Shamrock and Big Boss Man first World Tag Team Championship reign". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ http://www.themmadigest.com/this-day-in-mma-mike-bourke-tkos-ken-shamrock-into-retirement/
  38. ↑ "Ken Shamrock tests positive for steroids". MMAmania.com. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Matthew Kaplowitz. "UFC History - Severn VS Shamrock 2: What really happened at UFC 9?". Bloody Elbow. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-07-04. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "Ken Shamrock Talks About His Team, Career and His Portrayal on "TUF"". Kenshamrock.com. 2008-06-26. สืบค้นเมื่อ 2011-03-13.
  41. ↑ Joe, Ferraro. "Ken Shamrock exclusive interview: Part 1". Youtube. SPORTSNETCANADA. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เคน แชมร็อก
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เคน_แชมร็อก&oldid=13154709"