เวด บาร์เร็ตต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เวด บาร์เร็ตต์
An image of เวด บาร์เร็ตต์.
ข้อมูล
ฉายา แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์[1]
คิง บาร์เร็ตต์
ลอว์เลนซ์ ไนท์[2]
สตู แซนเดอส์[2]
เวด บาร์เร็ตต์[2][1]
ความสูง 6 ft 7 in (2.01 เมตร)[1]
น้ำหนัก 246 ปอนด์ (112 กก.)[1]
เกิด 10 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (36 ปี)[2]
เพนวอร์แทม, มณฑลแลงคาสเชอร์, อังกฤษ[2][3]
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา[4]
มาจาก แมนเชสเตอร์, อังกฤษ
เพรสตัน, อังกฤษ[1]
ฝึกหัดโดย อัล สโนว์[2][3]
จอน ริชชี[2][3]
เปิดตัว 2003[5]

สจวร์ต อเล็กซานเดอร์ "สตู" เบนเนตต์ (อังกฤษ: Stuart Alexander "Stu" Bennett)[2][6] เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, นักแสดง และอดีตนักมวยเปลือยนิ้วชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักกันดีในการทำงานกับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ภายใต้ชื่อบนสังเวียนนามว่า คิง บาร์เร็ตต์ (อังกฤษ: King Barrett)[1]

ชีวิตวัยเยาว์[แก้]

เบนเน็ตต์เกิดใน เพนวอร์แทม, มณฑลแลงคาสเชอร์ เขาอาศัยอยู่ในเพรสตันจนอายุหกเมื่อเขาย้ายไปเวลส์กับครอบครัวของเขา[7][8] เขาได้รับแรงบันดาลใจจากไอดอลของเขาบอยสมิธ ที่จะกลายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพและการแข่งขันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล WWF ในศึก SummerSlam 1992 (ระหว่างเดวี บอย สมิธ และเบรต ฮาร์ตฮีโร่ในวัยเด็ก) เป็นของเขาตลอดเวลาการแข่งขันที่ชื่นชอบ[9][10] เขาได้รับปริญญาในชีววิทยาทางทะเลจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล[7] การทำงานในห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์[8] และเป็นที่ปรึกษาด้านการรับสมัครในขณะที่การฝึกอบรมที่จะกลายเป็นนักมวยปล้ำ[7] บาร์เร็ตต์ยังมีต้นกำเนิดในประเทศสเปนโดยคุณยาย

อาชีพนักมวยนิ้วเปล่า[แก้]

ขณะที่มีชีวิตในลิเวอร์พูลในวัยยี่สิบต้นๆ ของเขาเบนเน็ตต์กลายเป็นแชมป์มวยเปลือยนิ้วจะไปต่อสู้ในสถานที่ต่างๆทั่วยุโรป[10][11][12][13] เขาจะเข้าแข่งขันในการแข่งขันการขนานนามตามข้อนิ้วมือเปล่า นรกเป็น "การรบที่กรุงบูดาเปสต์" ซึ่งเขาพ่ายแพ้ของฝ่ายตรงข้ามที่มีชื่อเสียงสำหรับรางวัลเงินสดขนาดใหญ่[14] หลังจากนั้นขณะที่เขาเดินผ่านตรอกในการค้นหาของรถแท็กซี่ไปสนามบินเบนเน็ตต์ถูกแทงด้วยแปดนิ้ว ใบมีดโดยคนที่พยายามที่จะขโมยเงินสด เขาได้ปฏิเสธที่จะทำอย่างละเอียดในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยเหตุผลทางกฎหมาย แต่คนร้ายที่เกิดขึ้นได้รับบาดเจ็บสาหัสและเบนเน็ตต์หนีไปกับเงินสดแม้จะมีการสูญเสียเลือดอย่างมีนัยสำคัญ การโจมตีทิ้งเขามีรอยแผลเป็นขนาด 12 นิ้วที่ทอดยาวจากบนหลังของเขาที่จะลงครึ่งหนึ่งไขว้ขวาของเขา[14] และต่อยที่เขาเอาในอาชีพเปลือยนิ้วของเขาทิ้งเขากับจมูกพิการ,[10] แต่เขาได้แสดงความ เสียใจไม่มีช่วงเวลาของชีวิตของเขา[14] เขารวมอยู่ในอาชีพเปลือยนิ้วของเขาเข้าไปในกลไก WWE ของเขาตามคำขอของ WWE Hall of Fame ดัสตี้ โรดส์[10] ถูกแนะนำให้รู้จักกับฝูงชน WWE เป็นแชมป์เปลือยนิ้วยุโรปที่ ได้ต่อสู้บนท้องถนนของยุโรป[15] ย้ายสูญเปล่าของเขาเป็นชื่อหลังจากที่เว็บไซต์ของหลายของการต่อสู้ของเขา[12]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

ช่วงแรกเริ่มอาชีพ (2003–2006)[แก้]

เบนเน็ตต์ตัดสินใจที่จะกลายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพเมื่ออายุ 21[10] และได้รับการฝึกฝนโดยจอนริตชีและอัล สโนว์[2] เขาเปิดตัวมวยปล้ำอาชีพของเขาในเดือนมิถุนายน 2003 โดยใช้ชื่อบนสังเวียน สตู แซนเดอส์[5] เขาได้ขึ้นปล้ำในแบทเทิลรอยัล 30 คนที่จัดขึ้นโดย NWA UK Hammerlock Wrestling[3] เขายังเคยปล้ำสมาคม Dropkixx Wrestling, Real Quality Wrestling และ All Star Wrestling[3][7] เช่นเดียวกับการต่อสู้ในเวลส์ Welsh Wrestling ในเดือนมิถุนายนปี 2005 เขาชนะDanny Beckwith ในการชิงแชมป์ Dropkixx IWC Heavyweight Championship ในปี 2005 เขาเปิดศึกกับ Nick Aldis และ Danny Dexter ใน Dropkixx Wrestling

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2006–2016)[แก้]

ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง และเอ็นเอ๊กซ์ที (2008–2010)[แก้]

บาร์เร็ตต์และกลุ่มเดอะเน็กซัส บนเวทีในซัมเมอร์สแลม (2010)

บาร์เร็ตต์เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง และเป็นคู่แทกทีมกับ ดรูว์ แมคอินไตย์ ในนาม ดิ เอ็มไพร์ และสามารถเอาชนะ พรีโม และ เอริค เอสโคบาร์ จนได้เป็นแชมป์แทกทีม FCW[16] ในสมาคม OVW บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์ OVW เซาเทิร์นแทกทีมคู่กับ พอล เบอร์ชิลล์ และได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่นที่ 1 โดยมี คริส เจอริโค เป็นผู้ฝึกสอน[17][18][19][20] และบาร์เร็ตต์ได้เป็นผู้ชนะในซีซั่นที่ 1[21]

หัวหน้าเดอะเน็กซัส และเดอะคอร์ (2010–2011)[แก้]

บาร์เร็ตต์ได้เป็นผู้นำกลุ่มเดอะเน็กซัส เปิดตัวครั้งแรก ในรอว์ (7 มิถุนายน 2010) และรุมเล่นงาน จอห์น ซีนา, ซีเอ็ม พังก์ และ จัสติน โรเบิตส์ โฆษกข้างเวที และทำลายโชว์ของรอว์[22] จากนั้นเน็กซัสก็ได้ก่อกวนซีนาทั้ง ในศึก ไฟเทิลโฟร์เวย์ (2010)[23] และศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) ทำให้ซีนาแค้นมากและได้ท้าเจอกัน ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แบบคัดออก ระหว่าง ทีมเน็กซัส ปะทะ ทีม WWE โดยก่อนที่จะถึงศึกซัมเมอร์สแลม นั้น กลุ่มเน็กซัส ได้มาลอบทำร้าย เดอะ เกรท คาลี สมาชิกในทีม WWE จนไม่สามารถร่วมปล้ำได้ แต่ซีนา ได้นำ แดเนียล ไบรอัน อดีตกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE แทน สุดท้ายกลุ่มเน็กซัสเป็นฝ่ายแพ้ไป โดยบาร์เร็ตต์ถูกซีนา เล่นงาน ด้วยท่า STF จนต้องตบพื้นยอมแพ้[24]

ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ แรนดี ออร์ตัน, จอห์น ซีนา, เชมัส, เอดจ์ และ คริส เจอริโค ในแมตช์การปล้ำ อิลิมิเนชั่น แชมเปียนส์ 6 คน เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[25] ในศึก เฮลอินเอเซล (2010) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ จอห์น ซีนา โดยถ้า ซีนาชนะ กลุ่มเน็กซัสต้องแตกทีม แต่ถ้า บาร์เร็ตต์ชนะ ซีนาจะต้องเข้ากลุ่มเน็กซัส ในระหว่างการปล้ำ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส จากเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 2 เข้ามาเล่นงานซีนา ทำให้บาร์เร็ตต์จับกดเอาชนะซีนา มาได้ และทำให้ซีนาต้องเข้ามาร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มเน็กซัส[26] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) บาร์เร็ตต์ได้ชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน เจ้าของตำแหน่ง โดยมีซีนายืนอยู่ข้างเวที สุดท้ายบาร์เร็ตต์ถูกซีนาใส่ท่า Attitude Adjustment ทำให้บาร์เร็ตต์ชนะฟาล์ว แต่ออร์ตันก็ยังเป็นแชมป์ต่อไป[27] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) บาร์เร็ตต์ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับออร์ตัน อีกครั้ง โดยมีซีนาเป็นกรรมการพิเศษ โดยถ้าบาร์เร็ตต์ชนะก็จะได้เป็นแชมป์ WWE และซีนาก็จะได้ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส อย่างถาวร แต่ถ้าบาร์เร็ตต์แพ้ ซีนาก็ต้องออกจาก WWE สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็เป็นฝ่ายแพ้ ทำให้ซีนาต้องออกจาก WWE[28][29]

ในรอว์ (22 พฤศจิกายน 2010) บาร์เร็ตต์ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับออร์ตันอีกครั้ง โดยก่อนปล้ำบาร์เร็ตต์ให้กลุ่มเน็กซัสมาเล่นงานออร์ตัน ทำให้บาร์เร็ตต์ได้เปรียบมากเพราะออร์ตันเจ็บหัวเข่า สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ เพราะซีนาได้มาก่อกวนการปล้ำของบาร์เร็ตต์[30] บาร์เร็ตต์ได้เรียกซีนากลับมาใน WWE อีกครั้ง และได้ท้าเจอกัน ในศึก ทีแอลซี (2010) ในรูปแบบการปล้ำแมตช์เก้าอี้ สุดท้ายบาร์เร็ตต์เป็นฝ่ายแพ้[31] ต่อมาซีเอ็ม พังก์ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มเน็กซัสแทนบาร์เร็ตต์ ในรอว์ (3 มกราคม 2011) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ เชมัส และ ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า ผู้ชนะจะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับเดอะมิซ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) ในแมตช์นี้ออร์ตันเป็นผู้ชนะ เพราะพังก์หัวหน้ากลุ่มเน็กซัสคนใหม่ได้มาก่อกวนการปล้ำและดึงปลอกแขนสมาชิกของบาร์เร็ตต์ออก และได้ถูกออกจากการเป็นสมาชิกเน็กซัส[32]

กลุ่มเดอะคอร์ รุมเล่นงานจอห์น ซีนา กับเดอะ ร็อก

บาร์เร็ตต์ได้ย้ายไปอยู่ในสแมคดาวน์ และได้มาก่อกวนการปล้ำของบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ ในสแมคดาวน์สัปดาห์ถัดไป ผลสรุปคือ แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะฮีท สเลเตอร์ กับจัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์ รุมเล่นงานบิ๊กโชว์ และยังมีอีเซเคียล แจ็คสัน ออกมาช่วยอีกคน ทำให้บิ๊กโชว์ถึงกับหมดสภาพ[33] บาร์เร็ตต์ได้ก่อตั้งกลุ่มชื่อว่า เดอะคอร์ สมาชิกมี บาร์เร็ตต์, อีเซเคียล แจ็คสัน, ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล[34] ในสแมคดาวน์ (25 มีนาคม 2011) บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นสมัยแรกได้สำเร็จ โดยการเอาชนะเจ้าของตำแหน่งโคฟี คิงส์ตัน[35][36][37] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์ได้ปล้ำแทกทีม 8 คน เจอกับ บิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน่ มาเรลล่า และโคฟี คิงส์ตัน สุดท้ายกลุ่มเดอะคอร์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[38] กลุ่มเดอะคอร์ได้รุมเล่นงาน อีเซเคียล และไล่ออกจากกลุ่ม ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2011) บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์กับอีเซเคียล สุดท้ายบาร์เร็ตต์ถูกจับแพ้ฟาล์ว เพราะสเลเตอร์และเกเบรียล ออกมาเล่นงานอีเซเคียล แต่บาร์เร็ตต์ยังเป็นแชมป์ต่อไป[39][40] ในสแมคดาวน์ (10 มิถุนายน 2011) กลุ่มเดอะคอร์ได้แพ้ให้กับอีเซเคียลและดิ อูโซส์ จากนั้นกลุ่มเดอะคอร์ได้แตกทีม[41] ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ บาร์เร็ตต์ได้เสียแชมป์ให้กับอีเซเคียล[42]

ฉายเดี่ยว (2011–2015)[แก้]

ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) บาร์เร็ตต์ได้นำทีมจับคู่กับ โคดี โรดส์, ฮูนิโค, แจ็ก สแวกเกอร์ และดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เจอกับทีมของ แรนดี ออร์ตัน นำทีมโดย ออร์ตัน, เชมัส, เมสัน ไรอัน, โคฟี คิงส์ตัน และซิน คารา ในแมตช์แทกทีม 5 ต่อ 5 แบบคัดออก สุดท้ายทีมของบาร์เร็ตต์เป็นฝ่ายชนะ ในศึก ทีแอลซี (2011) บาร์เร็ตต์ได้แพ้ให้กับออร์ตัน ในแมตช์จับฟาดใส่โต๊ะ[43] ในสแมคดาวน์ (30 ธันวาคม 2011) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะออร์ตัน ในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้[44] บาร์เร็ตต์ได้รับบาดเจ็บศอกซ้ายหลุดจากการปล้ำแบทเทิลรอยัล ในรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) ทำให้ต้องพักการปล้ำไปเป็นเวลายาวนาน[45][46] ในสแมคดาวน์ (7 กันยายน 2012) บาร์เร็ตต์ได้กลับมาจากการบาดเจ็บ และเอาชนะโยะชิ ทะสึไปได้[47][48] ในรอว์ (31 ธันวาคม 2012) บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยที่2 โดยการเอาชนะโคฟี คิงส์ตันอีกครั้ง[49] ในรอว์ (18 มีนาคม 2013) บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์กับเดอะมิซ และคริส เจอริโค แต่ก็ยังรักษาตำแหน่งแชมป์เอาไว้ได้[50] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 บาร์เร็ตต์เสียแชมป์ให้กับมิซ เป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ[51] แต่บาร์เร็ตต์ก็ชิงคืนมาได้เป็นสมัยที่3 ในรอว์ (8 เมษายน 2013) เพียง1วัน[52] ในศึก เพย์แบ็ค (2013) บาร์เร็ตต์ได้เสียแชมป์ให้กับเคอร์ติส แอ็กเซล ในแมตช์ 3เส้า โดยเดอะมิซร่วมปล้ำด้วย[53]

ในรอว์ (2 ธันวาคม 2013) บาร์เร็ตต์ได้เปลี่ยนบทบาทใหม่ และใช้ชื่อว่า "แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์" โดยออกมาแจ้งข่าวดีและข่าวร้ายให้กับแฟนๆ ข่าวดีคือเรามีรายการรอว์ ส่วนข่าวร้ายคือ คนดูมีแต่พวกบ้านนอก ไม่มีสมอง ต้องตั้งชื่อเมืองเป็นชื่อเดียวกับชื่อรัฐเพื่อที่จะได้จำได้ง่ายๆ[54][55] ในรอว์ (7 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เปิดตัวขึ้นปล้ำครั้งแรก ภายใต้บทบาทใหม่ และเอาชนะ เรย์ มิสเตริโอ ไปได้สำเร็จ[56] ในรอว์ (14 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และได้เข้ารอบรองชนะเลิศในทัวร์นาเมนต์ เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับบิ๊ก อี ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ในรอว์สัปดาห์ถัดมา (21 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะเชมัส และได้เข้ารอบสุดท้ายชิงชนะเลิศในทัวร์นาเมนต์ ในรอว์ (28 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะร็อบ แวน แดม ในทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 กับบิ๊กอี ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เป็นสมัยที่ 4 ได้สำเร็จ ในสแมคดาวน์ (27 มิถุนายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่จากการถูกแจ็ก สแวกเกอร์เหวี่ยงอัดที่กั้นคนดู[57] ทำให้ต้องอดร่วมปล้ำศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014) และต้องสละแชมป์อินเตอร์[58]

บาร์เร็ตต์ได้กลับมาอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ในช่วงก่อนเริ่มรายการของเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014)[59] ในรอว์ (29 ธันวาคม 2014) บาร์เร็ตต์ได้กลับมาขึ้นปล้ำอีกครั้ง โดยเอาชนะซีซาโรไปได้[60] ในรอว์ต่อมา (5 มกราคม 2015) บาร์เร็ตต์สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลมาได้อีกครั้ง เป็นสมัยที่ 5 โดยเอาชนะดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ จากการช่วยเหลือของเคน[61] ในศึก ฟาสต์เลน (2015) บาร์เร็ตต์ป้องกันแชมป์จากดีน แอมโบรสเอาไว้ได้ โดยการชนะฟาล์ว[62] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์ในแมตช์ไต่บันไดกับ อาร์-ทรูธ, ดีน แอมโบรส, ลุก ฮาร์เปอร์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, สตาร์ดัสต์ และ แดเนียล ไบรอัน สุดท้ายบาร์เร็ตต์ไม่สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ โดยเสียแชมป์ให้แดเนียล ไบรอัน[63][64]

คิง บาร์เร็ตต์ และเดอะลีกออฟเนชัน (2015–2016)[แก้]

ในวันที่ 28 เมษายน 2015 บาร์เร็ตต์ได้เป็นผู้ชนะ คิงออฟเดอะริง ประจำปี 2015 โดยเอาชนะ เนวิลล์ ไปได้ในรอบสุดท้าย และกลายเป็น "คิง บาร์เร็ตต์"[65][66] ในเดือนกันยายน 2015 บาร์เร็ตต์ได้ไปแสดงภาพยนตร์ของ WWE Studios-Richwater แนวแอ็กชั่น-ระทึกขวัญ เรื่อง Eliminators[67][68] ในรอว์ (28 กันยายน 2015) บาร์เร็ตต์ได้กลับมาอีกครั้งโดยเล่นงาน เนวิลล์ และสตาร์ดัสต์ ในช่วงปลายปี 2015 บาร์เร็ตต์ได้เข้าร่วมกลุ่มเดอะลีกออฟเนชันส์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 ลีกออฟเนชันส์ได้เอาชนะเดอะนิวเดย์[69] ในรอว์คืนต่อมาได้ถูกหักหลังและออกจากกลุ่มลีกออฟเนชันส์[70] วันที่ 6 พฤษาภาคม 2016 บาร์เร็ตต์ได้ออกจาก WWE[71]

อาชีพนักแสดง[แก้]

บาร์เร็ตต์มีบทบาทเล็กๆ ในภาพยนตร์เรื่อง 2013 อาชญากรรมระทึกขวัญ Dead Man Down,[72] ซึ่งเขาจำเป็นต้องใช้สำเนียงนิวยอร์ก[73] ในเดือนเมษายนปี 2015 ได้มีการประกาศว่าเขาจะเป็นดารา "ฆาตกรที่อันตรายที่สุดของยุโรป" ใน WWE Studios-Richwater ภาพยนตร์ภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญชื่อ Eliminators ร่วมกับสกอตต์ แอดกินส์[74]

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

เบนเน็ตต์มีสามรอยสัก: ลวดหนามบนต้นแขนซ้ายของเขา[75] ซึ่งภายหลังเขาให้ครอบคลุม deltoid ทั้งหมด[76] การออกแบบเผ่าโดยตรงภายใต้รอยสักแรก[75] และดอกกุหลาบบนต้นแขนข้างขวาของเขาด้วยคำพูด "วัฒนธรรมแปลกแยก, เบื่อและความสิ้นหวัง" (สายจาก Manic Street Preachers เพลง "Little Baby Nothing")[77]

เบนเน็ตต์เป็นผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลอังกฤษเพรสตันนอร์ทเอนด์ที่[7] และทีมอเมริกันฟุตบอลชิคาโกหมี[8] เขาเล่นกีต้าร์ในเวลาว่างของเขา[8] และสนุกกับการอ่านผลงานของฮันเตอร์เอส ธ อมป์สัน[8] วงดนตรีที่ชื่นชอบของเขารวมถึง Guns N 'Roses, คลั่งไคล้ถนนเทศน์, The Beatles, แยม, Oasis, สมิธ , Stereophonics และ The Stone Roses[8]

เมื่อวันที่ 15 เดือนมิถุนายน 2008 เบนเน็ตต์ถูกจับในแทมปา, ฟลอริด้าและข้อหาแบตเตอรี่เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย (ร้ายกาจ) และขัดขวางเจ้าหน้าที่ (ความผิดทางอาญา)[2][6] การจับกุมที่เกิดขึ้นด้านนอกของร้านอาหาร Champps และ บาร์ที่ 02:00[78] เขาได้รับการปล่อยตัวในวันถัดไป[78] ตามแหล่งที่มา FCW, ค่าธรรมเนียมทั้งหมดที่ถูกทิ้งภายหลังจากตำรวจ เจ้าหน้าที่ที่เบนเน็ตต์บดบังไม่ได้สวมเครื่องแบบและเบนเน็ตต์ แต่หลังจากนั้นเขาได้รู้จักกันคนที่เป็นส่วนหนึ่งของการบังคับใช้กฎหมายเขาจะไม่ได้ขัดขวางเขา

ในเดือนพฤศจิกายนปี 2014 เบนเน็ตต์ได้รับกรีนการ์ดสหรัฐซึ่งได้รับสิทธิให้เขาอยู่อาศัยถาวรอย่างไม่มีเงื่อนไขในสหรัฐอเมริกาต่อไปอีก 10 ปี[79]

เบนเน็ตต์ได้เดทกับเพื่อนนักมวยปล้ำอลิเซีย ฟอกซ์[80][81]

ผลงานอื่นๆ[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท
2013 แค้นได้ตายไม่เป็น Kilroy
TBA Eliminators TBA

โทรทัศน์[แก้]

ปี รายการ รับบท หมายเหตุ
2015 Total Divas Himself Guest star

เว็บ[แก้]

ปี รายการ รับบท
2013-2015 The JBL and Cole Show Himself
2015 Swerved Himself, 1 episode

ในมวยปล้ำ[แก้]

บาร์เร็ตต์เล่นงาน แรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Wasteland
บาร์เร็ตต์เล่นงาน แดเนียล ไบรอัน ด้วยท่า Bull Hammer
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" by 12 Stones[114] (7 June 2010 – 3 January 2011; used while a part of The Nexus)
    • "End of Days" by Jim Johnston (14 January 2011 – 27 January 2012)[115]
    • "Just Don't Care Anymore" by American Fangs[116] (29 January 2012 – 15 May 2013)
    • "Rebel Son" by CFO$[117] (20 May 2013 – 6 May 2016)
    • "Hellfire" by CFO$[118] (30 November 2015 – 3 December 2015; used while a part of The League of Nations)
    • "A League of Their Own" by Jim Johnston[119] (7 December 2015 – 4 April 2016; used while a part of The League of Nations)

ผลงานในวงการมวยปล้ำ[แก้]

  • Dropkixx
    • Dropkixx IWC European Heavyweight Championship (1 สมัย)[2]
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Southern Tag Team Championship (1 สมัย) – กับ พอล เบอร์ชิลล์[120]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI ความแค้นแห่งปี (2010) – เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE[121]
    • PWI จัดเขาในอันดับที่ 19 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำใน PWI 500 ปี 2011[122]
  • Wrestling Observer Newsletter
    • นักมวยปล้ำที่คนเกลียดมากที่สุดแห่งปี (2010) ในตอนของเดอะเน็กซัส[129]

สิ่งเดิมพันต่างๆ[แก้]

ผู้ชนะ (เดิมพัน) ผู้แพ้ (เดิมพัน) เมือง ศึก วันที่ หมายเหตุ
Wade Barrett (เน็กซัสแตกกลุ่ม) John Cena (ร่วมเน็กซัส) Dallas, Texas Hell in a Cell 02010-10-03 ตุลาคม 3, 2010

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 "Bad News Barrett Bio". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 5 May 2014. 
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 "Wade Barrett profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 8 June 2008. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Wood, Darren. "Wade Barrett". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 19 August 2010. 
  4. Barrett tweet about living in Tampa, March 2015
  5. 5.0 5.1 "Profile". Gerweck. สืบค้นเมื่อ 8 June 2008. 
  6. 6.0 6.1 "Individual's Charge Report – Bennett, Stuart Alexander". Hillsborough County Sheriff's Office. 15 June 2008. สืบค้นเมื่อ 18 June 2008. 
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 McKenzie, Donna (9 October 2010). "WWE's NXT big thing – from Lancashire". Lancashire Telegraph. สืบค้นเมื่อ 18 October 2010. 
  8. 8.0 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 "Fast facts from Wade-Barrett.com". 
  9. Wade Barrett interview. 103.1 The Buzz. March 2011. "Number one will always be the "British Bulldog" Davey Boy Smith. He was my biggest inspiration...That's [Smith vs. Hart at SummerSlam 1992] actually my favorite match that I've ever seen in my life."
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 Baines, Tim (10 September 2010). "Wade Barrett has come a long way in a short time". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 11 September 2010. 
  11. Wade Barrett interview. BBC Radio Merseyside. 7 November 2011. "When I was a little younger I used to fight for money in Liverpool and various places across Europe."
  12. 12.0 12.1 The NXT big thing. Sky Sports. 11 June 2010. Retrieved 28 October 2012.
  13. Fowler, Matt (18 November 2010). "Wade Barrett, The Brutal Brit". IGN. สืบค้นเมื่อ 20 November 2010. 
  14. 14.0 14.1 14.2 Wade Barrett Universe blog entry. Archived at The Wasteland.
  15. WWE NXT: Wade Barrett profile. WWEFanNation. 5 May 2010. Retrieved 27 October 2012.
  16. 16.0 16.1 "Champions Roll Call". Florida Championship Wrestling. สืบค้นเมื่อ 1 January 2011. 
  17. Martin, Adam (17 February 2010). "Cast information for WWE's NXT". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 17 February 2010. 
  18. Bishop, Matt (2 March 2010). "WWE NXT: Jericho humbles Bryan again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 3 March 2010. 
  19. 19.0 19.1 Tedesco, Mike (14 April 2010). "WWE NXT Results – 4/13/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 12 May 2010. 
  20. Tedesco, Mike (12 May 2010). "WWE NXT Results – 5/11/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 12 May 2010. 
  21. Bishop, Matt (1 June 2010). "WWE NXT: Barrett wins show's first season". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2 June 2010. 
  22. Plummer, Dale (June 8, 2010). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ June 12, 2010. 
  23. Gerweck, Steve (June 20, 2010). "Complete WWE Fatal Four Way PPV Recap". WrestleView. สืบค้นเมื่อ June 21, 2010. 
  24. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (August 15, 2010). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ August 16, 2010. 
  25. Tylwalk, Nick (20 September 2010). "Few gimmicks, more title changes at Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 25 September 2010. 
  26. Hillhouse, Dave (4 October 2010). "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 4 October 2010. 
  27. Sokol, Bryan (25 October 2010). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 25 October 2010. 
  28. Sokol, Bryan (26 October 2010). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  29. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (22 November 2010). "The fate of Cena is finally decided at so-so Survivor Series". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  30. Plummer, Dale (22 November 2010). "RAW: The Miz cashes in as Nexus costs Orton WWE title". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 November 2010. 
  31. Sokol, Bryan (20 December 2010). "TLC delivers highs, lows and a new champ". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 20 December 2010. 
  32. Plummer (3 January 2011). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 4 January 2011.  Unknown parameter |fiest= ignored (help)
  33. Caldwell, James (5 January 2011). "WWE News: Smackdown Spoilers – four big developments at Tuesday's TV taping for Friday's first episode of 2011". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 5 January 2011. 
  34. Richmond, Adam (19 January 2011). "WWE News: spoilers – second detailed Smackdown TV taping report – match results, key angles, overall review of TV taping experience". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 January 2011. 
  35. "History of the Intercontinental Championship: Wade Barrett". WWE. 25 March 2011. สืบค้นเมื่อ 3 April 2011. 
  36. Tucker, Benjamin (22 March 2011). "WWE News: Smackdown spoilers 3/25 – Quick Smackdown results for Friday's show including a significant development". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 March 2011. 
  37. Hillhouse, Dave (26 March 2011). "Smackdown: Minor bumps in the road". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 26 March 2011. 
  38. Bishop, Matt (3 April 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 9 April 2011. 
  39. Hillhouse, Dave (13 May 2011). "Smackdown: Old standards in Music City". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 May 2011. 
  40. Hillhouse, Dave (22 May 2011). "Over the Limit: Unpredictability makes for a good show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 May 2011. 
  41. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 6/10: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including follow-up to Christian's turn on Orton". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 4 July 2011. 
  42. "Intercontinental Champion Wade Barrett vs. Ezekiel Jackson". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 June 2011. 
  43. Powers, Kevin (2011-12-18). "Randy Orton def. Wade Barrett (Tables Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-12-19. 
  44. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 12/30: Complete coverage of the Friday night show, including Randy Orton vs. Wade Barrett, Falls Count Anywhere". 
  45. "WWE Smackdown Spoilers 2/3/12". 
  46. Meltzer, Dave. "SAT. UPDATE: Miesha Tate in USA Today, Ric Flair announces NBA, Barrett & WWE Classics update". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 4 March 2012. 
  47. "RAW STORYLINE TRACKER 8/6 - WWE Title picture, Sheamus steals Del Rio's car, Triple H-Lesnar build-up adds HBK, Jericho-Ziggler, Clay-Sandow". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  48. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/7: Ongoing coverage of Friday night show, including Rey Mysterio & Sin Cara vs. Cody Rhodes & The Miz". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  49. Murphy, Ryan (December 29, 2012). "Wade Barrett wins the Intercontinental Championship". สืบค้นเมื่อ December 30, 2012. 
  50. "Raw results: CM Punk taunts The Undertaker, and Triple H signs a fateful WrestleMania contract". สืบค้นเมื่อ 19 March 2013. 
  51. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  52. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  53. "CALDWELL'S WWE PAYBACK PPV RESULTS 6/16 (Hour 1): Axel captures IC Title in opening match, A.J. captures Divas Title, RVD returning to WWE". 
  54. http://www.wrestlezone.com/news/431265-latest-update-on-wade-barretts-return-visa-issues-preventing-him-from-working
  55. "Raw news: Contract signing, Punk-Hunter follow-up, Bryan "kidnapping" follow-up, Barrett & Sin Cara return, Henry & Langston, Miz & Kofi, Slammys, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 3 December 2013. 
  56. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw results 4/7: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - WM30 fall-out, WWE World Title match, Bryan's first night as champ, Undertaker, Warrior, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 April 2014. 
  57. "WWE NEWS: IC champion reportedly injured at Smackdown TV taping, status for MITB PPV in question". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ June 25, 2014. 
  58. "Bad News Barrett stripped of WWE Intercontinental Championship on RAW, Battle Royal to be held at Battleground". Fansided. สืบค้นเมื่อ June 30, 2014. 
  59. Mrosko, Greg. (November 24, 2014). "Video: Bad News Barrett returns to WWE at Survivor Series 2014". Cageside Seats. สืบค้นเมื่อ November 29, 2014. 
  60. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results - 12/29/14 (Cena brings Authority back)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ 29 October 2014. 
  61. Caldwell, James (January 5, 2015). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/5: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Ambrose vs. Wyatt ambulance match, The Authority returns, Cena Appreciation Night, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ January 5, 2015. 
  62. "WWE Fastlane: Questionable match endings and fan reaction may hurt 'Mania". Canoe.ca. สืบค้นเมื่อ 7 March 2015. 
  63. "Smackdown!: It's all about the Intercontinental Title". Canoe.ca. สืบค้นเมื่อ 7 March 2015. 
  64. "Bad News Barrett during 2015". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 7 March 2015. 
  65. Caldwell, James (April 28, 2015). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/28: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - final PPV hype, Bryan returns from injury, Flair, Tag Title match, Tourney Finals, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 28, 2015. 
  66. Caldwell, James (April 29, 2015). "CALDWELL'S WWE KOTR SPECIAL REPORT 4/28: Complete "virtual-time coverage" of King of the Ring finals on WWE Network". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 29, 2015. 
  67. 67.0 67.1 "WWE Raw results, Aug. 24, 2015: The Dudley Boyz return to WWE and Sting stakes his claim on the WWE World Heavyweight Championship – Stardust turned against King Barrett". WWE. 24 August 2015. 
  68. Caldwell, James (23 August 2015). "Caldwell's SummerSlam report 8/23: Ongoing "virtual-time" coverage of Lesnar vs. Taker, Title vs. Title, more big matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015. 
  69. http://www.cagesideseats.com/wwe/2016/4/3/11310358/wrestlemania-32-results-live-streaming-matches-triple-h-vs-roman-reigns-undertaker-shane-mcmahon
  70. http://www.pwmania.com/wwe-raw-results-april-4-2016
  71. "King Barrett, Santino Marella, Hornswoggle, Alex Riley and other Superstars released". WWE. May 6, 2016. สืบค้นเมื่อ May 6, 2016. 
  72. Mike Johnson (3 May 2012). "Injured WWE Star Gets Film Role". Pwinsider. สืบค้นเมื่อ 3 May 2012. 
  73. Talk is Jericho, January 2015
  74. Dave McNary (3 April 2015). "WWE Studios to Partner with Richwater on Two Films". Variety. สืบค้นเมื่อ 10 April 2015. 
  75. 75.0 75.1 "Bennett's barbwire tattoo". 
  76. "Bennett's barbwire tattoo expanded". 
  77. "The 20 coolest tattoos in WWE history". WWE. 25 February 2013. สืบค้นเมื่อ 8 April 2014. 
  78. 78.0 78.1 Gray, Richard (18 June 2008). "WWE Developmental Wrestler Arrested & Charged With Battery, Obstructing A Law Enforcement Officer". WrestlingNewsWorld. สืบค้นเมื่อ 18 June 2008. 
  79. Wade Barrett on Twitter: "Hey @BarackObama, thanks for the Green Card. You're the man!"
  80. [1]. Retrieved 2015-Feb-16.
  81. "Total Divas' Alicia Fox and Rosa Mendes Get Into Screaming Match—See the Tense Sneak Peek!". 
  82. "FULL MONDAY NIGHT RAW REPORT By David Tees". 
  83. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 October 2012. "Barrett covered Kidd for the pin as the announcers called his new finisher the "souvenir"." 
  84. 84.0 84.1 "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/28: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including Randy Orton vs. The Big Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 October 2012. 
  85. 85.0 85.1 85.2 Cupach, Michael. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 6/24: Look-back to last week's Smackdown, Mike's Reax to each segment & match". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 4 July 2011. 
  86. "The NXT big thing". Sky Sports. 11 June 2010. สืบค้นเมื่อ 12 June 2010. 
  87. DiLiegro, Philip (3 March 2010). "NXT TV Report for March 3, 2010". Wrestling Observer/Figure Four Online. สืบค้นเมื่อ 3 March 2010. 
  88. 88.0 88.1 88.2 Valvo, Anthony J. (18 February 2010). "From the Desk of Mr. V #55". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 20 November 2010. "He was the color commentator for FCW [...] His signature moves are the big boot and the sitout powerbomb. His finisher is a Spinebuster." 
  89. Cupach, Mike. "CUPACH'S SMACKDOWN REPORT 2/18: Alt. perspective review of final hype for Elimination Chamber, episode No. 600 theme, 12-man tag". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 3 July 2011. 
  90. Tedesco, Mike (26 May 2010). "WWE NXT Results – May 25, 2010". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 21 July 2010. 
  91. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE OVER THE LIMIT PPV RESULTS 5/22: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Cena vs. Miz I Quit, Orton vs. Christian, Cole vs. Lawler". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 3 July 2011. 
  92. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: ROCK, PUNK, SHIELD; WHAT DOES BOOKER DO WHEN THERE ARE SIX MEN IN THE RING ABOUT TO FIGHT?; BARRETT/SHEAMUS REMATCH; AND MORE". PW Insider. สืบค้นเมื่อ 27 January 2013. 
  93. 93.0 93.1 Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 12/30/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 13 January 2012. "Barrett chokes him on the ropes. Barrett knees away at him, and he big boots Orton out of the ring." 
  94. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: CHAMPION VERSUS CHAMPION; BIG SHOW GETS A TAG TEAM PARTNER BECAUSE THAT IS WHAT HE DO; THE SHIELD TALK ABOUT THEIR MATCH ON MONDAY; SIX PERSON MIXED TAG MATCH; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 20 April 2010. 
  95. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 7/1: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Randy Orton vs. Mark Henry". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 4 July 2011. 
  96. Caldwell, James (24 October 2010). "Caldwell's WWE Bragging Rights PPV Results 10/24: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Orton vs. Barrett, Kane vs. Taker, Raw vs. Smackdown". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  97. Caldwell, James (21 November 2010). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/21: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Cena's decision, six title matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  98. Tedesco, Mike. "WWE Tribute to the Troops Results – 12/13/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 13 January 2012. "Barrett taunts the crowd before choking Orton on the ropes. Barrett knees away at him before backing up to hit a nice big boot while he's still tied up in the ropes for a near fall." 
  99. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 11/18: Alt. perspective review of final WWE TV before Survivor Series". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  100. "WWE Main Event: Randy Orton clashes with Wade Barrett 03/07/13". สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  101. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  102. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 1/2: Cesaro defends U.S. Title, Punk's Raw status confirmed, Barrett runs the gauntlet, next week's Main Event announced". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  103. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 1/9: Sheamus vs. Ziggler strong match, IC champ in action, next week's Main Event". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  104. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 4/17: Barrett defends IC Title vs. Battle Royal winner, Mike's Reax to replay-heavy show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  105. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 5/29: Sheamus vs. Barrett PPV-quality replacement for another advertised match that did not happen, plus Tons of Funk, Cesaro, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  106. Tedesco, Mike. "WWE RAW RESULTS – 6/9/14 (ROLLINS EXPLAINS HIS MOTIVES)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 9 June 2014. 
  107. Martin, Adam (21 November 2010). "Survivor Series: Orton vs. Barrett (WWE Title)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  108. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE SATURDAY SLAM RESULTS 2/2: Ryder vs. Ziggler, IC champ in main event". PWTorch. สืบค้นเมื่อ 7 February 2013. 
  109. Powers, Kevin (22 May 2011). "Ezekiel Jackson def. Intercontinental Champion Wade Barrett (Disqualification)". WWE. สืบค้นเมื่อ 25 June 2011. 
  110. https://www.youtube.com/watch?v=OezM1MtYbZA
  111. "WWE Raw results, Oct. 19, 2015: Lesnar confronts Undertaker and Rollins, Ambrose & Reigns join forces against The Wyatts". WWE. สืบค้นเมื่อ 20 October 2015. 
  112. "WWE Raw results, Aug. 10, 2015: Orton stalks Rollins in title match and Stephen Amell strikes out against Stardust". 10 August 2015. "The dustup began with the actual match, which Neville put away with a Red Arrow to His Majesty for the three." 
  113. "Barrett is now the King of bad news: Exclusive, April 28, 2015". YouTube. 28 April 2015. 
  114. "We Are One (WWE Version)". Apple Inc. สืบค้นเมื่อ 14 December 2010. 
  115. "End of Days". 1 June 2011. 
  116. "WWE single "Just Don't Care Anymore"". 
  117. iTunes – Music – WWE: Rebel Son
  118. "WWE: Hellfire (Sheamus) - Single". 
  119. "WWE:"A League of Their Own (The League of Nations) - Single"". 
  120. "OVW Southern Tag Team Championship history". Ohio Valley Wrestling. สืบค้นเมื่อ 3 April 2011. 
  121. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 10 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011. 
  122. ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. 9 August 2011. สืบค้นเมื่อ 9 August 2011. 
  123. "Wade Barrett's first Intercontinental Championship reign". 
  124. "Wade Barrett's second Intercontinental Championship reign". 
  125. "Wade Barrett's third Intercontinental Championship reign". 
  126. "Bad News Barrett's fourth Intercontinental Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2014-05-29. 
  127. "Bad News Barrett's fifth Intercontinental Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2015-01-05. 
  128. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 13 December 2010. สืบค้นเมื่อ 18 December 2010. 
  129. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 17 January 2011. สืบค้นเมื่อ 22 January 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]