ข้ามไปเนื้อหา

โอเวน ฮาร์ต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โอเวน ฮาร์ต
โอเวน ฮาร์ตเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 1999
8 วันก่อนเสียชีวิต
ชื่อเกิดOwen James Hart
เกิด(1965-05-07)พฤษภาคม 7, ค.ศ. 1965[1]
Calgary, Alberta, Canada
เสียชีวิต23 พฤษภาคม ค.ศ. 1999(1999-05-23) (34 ปี)
Kansas City, Missouri, United States
สาเหตุ
การเสียชีวิต
Internal bleeding from blunt force trauma
คู่สมรสMartha Hart (สมรส 1989)
บุตร2
ครอบครัวHart
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนOwen Hart[1]
The Blue Blazer[1]
"The Rocket" Owen Hart[2]
Owen James[1]
The Blue Angel[3]
ส่วนสูง5 ฟุต 10 นิ้ว (178 เซนติเมตร)[1]
น้ำหนัก227 ปอนด์ (103 กิโลกรัม)[1]
มาจากCalgary, Alberta, Canada
Parts Unknown (as The Blue Blazer and The Blue Angel)
ฝึกหัดโดยStu Hart[1][4]
เปิดตัว1983[5][6]

โอเวน ฮาร์ต มีชื่อจริงว่า โอเวน เจมส์ ฮาร์ต เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่รู้จักดีในสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (WWF) เป็นหนึ่งในลูกหลานของตระกูลฮาร์ตที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการมวยปล้ำโลก โดยเป็นลูกชายของสตู ฮาร์ต และน้องชายของเบรต ฮาร์ต เขาได้รับการจดจำทั้งในฐานะนักมวยปล้ำที่มีฝีมือโดดเด่น และในฐานะผู้จากไปอย่างน่าเศร้าในเหตุการณ์อุบัติเหตุบนเวทีเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1999

ช่วงชีวิตวัยเด็ก

[แก้]

เกิด: 7 พฤษภาคม 1965 ที่เมืองคาลการี รัฐอัลเบอร์ตา แคนาดา เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวน 12 คนของ Stu Hart (ตำนานมวยปล้ำและผู้ก่อตั้ง Stampede Wrestling) กับ Helen Hart เติบโตในบ้านที่เต็มไปด้วยบรรยากาศมวยปล้ำ พี่ ๆ หลายคนเข้าสู่วงการ เช่น Bret Hart, Bruce Hart, Smith Hart Owen ถือว่ามีพรสวรรค์ด้านกีฬาตั้งแต่เด็ก เคยเล่นฟุตบอลและมวยปล้ำสมัครเล่น ก่อนจะตัดสินใจตามรอยครอบครัว

เส้นทางในวงการมวยปล้ำ

[แก้]

ช่วงเริ่มต้นอาชีพ

[แก้]

ปี 1986–1988: เริ่มปล้ำในสมาคม Stampede Wrestling ของครอบครัว เขาได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในฐานะนักมวยปล้ำเทคนิคที่เก่งและมีสไตล์แอคโรแบติก (กระโดด คล่องตัว) ที่โดดเด่นกว่าใคร ได้ไปปล้ำที่ New Japan Pro Wrestling (NJPW) ในญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อว่า “Blue Blazer” (ซูเปอร์ฮีโร่สวมหน้ากาก) ปี 1987: ได้แชมป์ IWGP Junior Heavyweight Championship ถือเป็นนักมวยปล้ำต่างชาติไม่กี่คนที่ทำได้ในยุคนั้น

เข้าสู่ WWF

[แก้]

WWF ดึงตัวเขามาในปี 1988 โดยใช้บท Blue Blazer คาแรกเตอร์คือซูเปอร์ฮีโร่ใส่หน้ากาก แต่ไม่ค่อยได้รับการโปรโมตมากนัก ทำให้ในปี 1989 เขาตัดสินใจออกจาก WWF

กลับสู่วงการอินดี้และ WCW

[แก้]

ไปปล้ำตามสมาคมต่าง ๆ รวมถึง WCW บ้างในแมตช์สั้น ๆ ได้รับเสียงชื่นชมเรื่องฝีมือ แต่ยังไม่ได้โอกาสก้าวสู่เมนอีเวนต์

กลับสู่ WWF

[แก้]

กลับมา WWF ใช้ชื่อจริง Owen Hart The New Foundation (1991–1992): จับคู่กับ Jim “The Anvil” Neidhart (พี่เขย) แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก High Energy (1992–1993): จับคู่กับ Koko B. Ware แต่ทีมก็ไม่ได้ผลักดันมาก แตกหักกับ Bret Hart (1994): จุดเปลี่ยนสำคัญคือการหักหลังพี่ชาย Bret Hart WrestleMania X (1994): เอาชนะ Bret Hart ได้ในแมตช์เปิด ซึ่งเป็นหนึ่งในแมตช์คลาสสิกที่สุดของ WWE กลายเป็นคู่อริหลักกับ Bret ตลอดปี 1994 คว้าแชมป์ King of the Ring 1994 ความสำเร็จต่อมา: ได้แชมป์ Intercontinental Championship 2 สมัย ได้แชมป์ Tag Team Championship หลายครั้ง (กับ Yokozuna, The British Bulldog, Jeff Jarrett) ได้แชมป์ European Championship 1 สมัย Hart Foundation (1997) ปี 1997 Owen เข้าร่วมกลุ่ม Hart Foundation ร่วมกับ Bret Hart, Jim Neidhart, The British Bulldog และ Brian Pillman กลุ่มนี้สร้างชื่อจากการเป็นฝ่ายอธรรม (heel) ในอเมริกา แต่กลับได้รับเสียงเชียร์มหาศาลในแคนาดาและยุโรป Owen ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักมวยปล้ำที่มีทักษะครบเครื่องที่สุดคนหนึ่ง

ช่วงปลายอาชีพ

[แก้]

หลัง Bret Hart ออกจาก WWF ไป WCW ในปี 1997 Owen ยังคงอยู่กับ WWF ปี 1998 เข้าร่วมกลุ่ม Nation of Domination ช่วงสั้น ๆ ได้จับคู่กับ Jeff Jarrett และคว้าแชมป์ Tag Team Championship อีกครั้ง ปี 1999 WWF ปลุกบทบาทเก่า Blue Blazer ขึ้นมาใหม่ในเชิงล้อเลียน (ฮีโร่ใส่หน้ากากที่ต่อต้านนักมวยปล้ำโชว์เซ็กส์/ร็อกสตาร์)

การเสียชีวิต

[แก้]

ในศึกโอเวอร์ดิเอดจ์ (1999) โดยจัดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1999 โอเวนมีเตรียมโปรแกรมปล้ำเจอกับ เดอะก๊อดฟาเธอร์ ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เดอะ บูลเบลเซอร์ หรือ โอเวน ฮาร์ต ฉายาตอนนั้น กำลังเปิดตัวด้วยการโหนลงมาจากเพดานด้วยเชือกสลิง แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อเชือกสลิงคลายโดยบังเอิญ ทำให้เขาตกลงมาจากเพดานซึ่งสูงถึง 70 ฟุต (21 เมตร) ตกลงมากระแทกกับเทิร์นบัคเกิล ท่ามกลางผู้ชมหลายหมื่นคน ซึ่งทีแรกนึกว่าเป็นตุ๊กตาหรือสตั้นแมนตกลงมา แต่พอ จิม รอสส์ ประกาศว่านี่เป็นอุบัติเหตุจริง ๆ ทุกคนช็อค รวมทั้งนักมวยปล้ำในนั้นและ วินซ์ แม็กแมน เจ้าของ WWF ด้วย ต่อมาโอเวน ถูกส่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันทีในสภาพที่สาหัสมาก แพทย์พยายามจะช่วยชีวิตเขา แต่ก็ไม่สำเร็จ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา จากการจากไปอย่างกะทันหันนี้ ได้สร้างความเสียใจอย่างมากต่อครอบครัวของโอเวน เพื่อน ๆ ในวงการ และแฟน ๆ ทุกคน เจฟ จาเรต และ ดีบรา คู่หูที่มีโปรแกรมปรากฏตัวในวันนั้นด้วย ถึงกับร้องไห้ หลังจากจบรายการ สตู ฮาร์ต บิดาก็ได้ออกมาทวงคำตอบจาก WWF ว่าทำไมถึงได้เกิดอุบัติเหตุครั้งนี้ และทำให้โอเวน เสียชีวิต[7]

มรดกและการรำลึก

[แก้]

ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ เทคนิคดีที่สุด และเป็นคนที่มี อัธยาศัยดี นอบน้อม ปี 2021 ครอบครัวร่วมกับ AEW จัดการแข่งขัน Owen Hart Foundation Tournament เพื่อเป็นเกียรติ แม้จะยังไม่ได้เข้าหอเกียรติยศ WWE Hall of Fame (เนื่องจากภรรยา Martha Hart ไม่เห็นด้วยกับ WWE) แต่แฟน ๆ ทั่วโลกยังจดจำเขาด้วยความรักและความเคารพ

แชมป์และรางวัลต่างๆ

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. Awarded to Shawn Michaels for collapsing, but Hart accepted the award for himself for claiming to have made Michaels collapse.
  2. After he presented the Award, Hart never awarded it to any of the possible candidates and instead stole it for himself.

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 "Owen Hart Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 27, 2008.
  2. "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-04. สืบค้นเมื่อ 2021-02-27.
  3. https://thegorillaposition.com/pro-wrestling-history-august-12th-owen-hart-debuts-wwf/
  4. Sybex (1999). Hardcore Wrestling! (Ultimate Strategy Guide). John Wiley & Sons. p. 1952 pp. ISBN 978-0782126914.
  5. "1984". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 11, 2014.
  6. "Owen Hart".
  7. "Owen Hart เสียชีวิตแล้ว!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-03-31.
  8. "2018 Tragos/Thesz HOF Class announced".
  9. Clevette, Jason (June 16, 2010). "Booker T enjoying life away from the spotlight". SLAM! Wrestling. Canoe.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 16, 2018. สืบค้นเมื่อ January 16, 2018.
  10. IWGP Junior Heavyweight Title history เก็บถาวร ธันวาคม 16, 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At wrestling-titles.com
  11. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Editor's Award". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 3, 2011. สืบค้นเมื่อ July 26, 2008.
  12. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Feud of the Year". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 7, 2011. สืบค้นเมื่อ July 26, 2008.
  13. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ July 26, 2008.
  14. "Pro Wrestling Illustrated Top 500 – 1994". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 19, 2011. สืบค้นเมื่อ July 26, 2008.
  15. "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 6, 2010. สืบค้นเมื่อ September 15, 2010.
  16. "Pro Wrestling Illustrated's Top 100 Tag Teams of the PWI Years". Wrestling Information Archiv. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 7, 2011.
  17. Pedicino, Joe; Solie, Gordon (hosts) (July 11, 1987). "Pro Wrestling This Week". Superstars of Wrestling. Atlanta. Syndicated. WATL.
  18. 1 2 "Canadian Wrestling Hall of Fame". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. April 3, 2016.
  19. British Commonwealth Mid-Heavyweight Title history เก็บถาวร พฤษภาคม 20, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At wrestling-titles.com
  20. Stampede Wrestling International Tag Team Title history เก็บถาวร พฤษภาคม 5, 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At wrestling-titles.com
  21. Stampede Wrestling North American Heavyweight Title history เก็บถาวร พฤษภาคม 6, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At wrestling-titles.com
  22. Hoops, Brian (January 19, 2019). "Pro wrestling history (01/19): Ric Flair wins WWF title in 1992 Royal Rumble". Wrestling Observer Figure Four Online. สืบค้นเมื่อ January 18, 2019.
  23. Whalen, Ed (host) (December 15, 1995). "Stampede Wrestling Hall of Fame: 1948-1990". Showdown at the Corral: A Tribute to Stu Hart. เหตุการณ์เกิดขึ้นที่ 27:55. Shaw Cable. Calgary 7.
  24. "Stampede Wrestling Hall of Fame (1948–1990)". Puroresu Dojo. 2003.
  25. USWA Unified World Heavyweight Title history เก็บถาวร พฤษภาคม 17, 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน At wrestling-titles.com
  26. "History of the Intercontinental Championship – Owen Hart(1)". WWE. April 27, 1997. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 22, 2012. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  27. "History of the Intercontinental Championship – Owen Hart (2)". WWE. October 5, 1997. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 8, 2007. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  28. "History of the European Championship – Owen Hart". WWE. January 22, 1998. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 18, 2011. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  29. "History of the World Tag Team Championship: Owen Hart and Yokozuna(1)". WWE. April 2, 1995. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 16, 2012. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  30. "History of the World Tag Team Championship: Owen Hart and Davey Boy Smith". WWE. September 22, 1996. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 16, 2012. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  31. "History of the World Tag Team Championship: Owen Hart and Yokozuna(2)". WWE. September 25, 1995. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 10, 2010. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  32. "History of the World Tag Team Championship: Owen Hart and Jeff Jarrett". WWE. January 25, 1999. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 29, 2005. สืบค้นเมื่อ February 26, 2008.
  33. "Slammy Awards History". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 8, 2011. สืบค้นเมื่อ February 22, 2008.
  34. "WWF Slammy Awards (1996)". TWNP News. สืบค้นเมื่อ February 22, 2008.
  35. "WWF Slammy Awards (1996)". Pro Wrestling History. สืบค้นเมื่อ February 22, 2008.
  36. "WWE Slammy Awards". Wrestling Information Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 8, 2011. สืบค้นเมื่อ July 26, 2008.
  37. 1 2 Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA: 1–40. ISSN 1083-9593.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]