เดวิด โอทังกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดวิด โอทังกา
2014-04-04 18-52-58 NEX-6 DSC07329 (13890622076).jpg
เกิด David Daniel Otunga
7 เมษายน ค.ศ. 1980 (37 ปี)
Elgin, Illinois, United States[1]
ถิ่นพำนัก Chicago, Illinois,
United States[1]
จบจาก
อาชีพ
ปีปฏิบัติงาน
  • 2007–present (actor)
  • 2009–2015 (wrestler)
  • 2016–present (commentator)
คู่รัก Jennifer Hudson
(2008–present; engaged)
บุตร 1
เว็บไซต์ www.davidotunga.com
เดวิด โอทังกา
ข้อมูล
ฉายา David Otunga[2]
Dawson Alexander[3]
ความสูง 6 ft 0 in (1.83 เมตร)[4]
น้ำหนัก 250 ปอนด์ (110 กก.)[4]
มาจาก Hollywood, California[4]
ฝึกหัดโดย Tom Prichard[3]
Norman Smiley[3]
เปิดตัว 2009[3]
รีไทร์ 2015

เดวิด แดเนียล โอทังกา ซีเนียร์ (David Daniel Otunga Sr.)[3] เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 นักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด[5]

ประวัติ[แก้]

การศึกษา[แก้]

เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนแลร์กินไฮ ในปี 1998 ได้เกรด A เป็นส่วนใหญ่ และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีในสาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์[6] หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาก็ย้ายไปนิวยอร์กซิตีที่เขาทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในฐานะผู้จัดการห้องปฏิบัติการในศูนย์ประสาทองค์ หลังจากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่โรงเรียนฮาร์วาร์ดกฎหมายและผ่านการสอบบาร์ในรัฐอิลลินอยส์ หลังจากสำเร็จการศึกษาเขาทำงานให้กับบริษัทกฎหมาย Sidley Austin LLP[7][1]

ในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เขาได้เข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น1[8] โดยผู้ชนะคือเวด บาร์เร็ตต์[2] ต่อมาได้เป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเน็กซัส โดยมีหัวหน้ากลุ่มคือเวด บาร์เร็ตต์[9] ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) ได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEร่วมกับจอห์น ซีนา โดยเอาชนะดรูว์ แมคอินไตย์และโคดี โรดส์[10] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับฮีท สเลเตอร์และจัสติน เกเบรียล สมาชิกในกลุ่มตนเองในรอว์คืนถัดมา ซึ่งครองแชมป์ได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น[11]

กลุ่มเน็กซัสได้มีหัวหน้าคนใหม่คือซีเอ็ม พังก์ และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะนิวเน็กซัส[12] ในรอว์ 22 มีนาคม 2011 ได้ถูกแรนดี ออร์ตันเตะเข้าที่กะโหลกศีรษะจนต้องพักปล้ำ[13] ในรอว์ 11 เมษายน ได้กลับมาจากการบาดเจ็บพร้อมกับไมเคิล แมคกิลลิคัตตีและเมสัน ไรอันโดยมาเล่นงานออร์ตัน[14][15] ในรอว์ 23 พฤษภาคม ได้คว้าแชมป์ร่วมกับแมคกิลลิคัตตีโดยชนะเคนและบิ๊กโชว์[16] ก่อนเสียแชมป์ให้ทีมแอร์บูม(อีแวน บอร์น และโคฟี คิงส์ตัน)[17]

ต่อมาได้รับบทเป็นทนายความและที่ปรึกษาของจอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28ได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติสเอาชนะทีมของทีโอดอร์ ลองในแมตช์แท็กทีม 12 คน ทำให้โลรีนายติสได้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์และสแมคดาวน์[18][19] ก่อนจะผันตัวมาเป็นผู้บรรยาย[20]

ผลงานแสดง[แก้]

โทรทัศน์[แก้]

Year Title Role Note
2007 I Love New York 2 Punk
2012 The Tonight Show with Jay Leno Himself
2012–2013 The Wendy Williams Show Himself 2 episodes
2013–2016 Steve Harvey (TV Series) Himself Panelist
2013 The Haves and the Have Nots Officer Mason
2014 Celebrity Ghost Stories Himself
2014 General Hospital Himself
2017 Criminal Minds Dwayne Jerrard Episode "A Good Husband"

ภาพยนตร์[แก้]

Year Title Role Note
2013 The Call Officer Jake Devans
2016 What Happen Last Night Tiny
2017 Days Like This Lance
2017 Live To Tell Lt. Michael 'Lou' Ortega

แชมป์และความสำเร็จ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 1. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  2. 2.0 2.1 Caldwell, James (2010-02-16). "WWE News: Complete cast of the NXT show revealed including The Miz mentoring Bryan Danielson". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-02-17. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "David Otunga". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-09-28. 
  4. 4.0 4.1 4.2 "David Otunga Bio". WWE. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  5. Lat, David (2007-10-12). "He Feels Pretty, Oh So Pretty". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  6. Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  7. "David Otunga, Chicago, Illinois". Kenyan Jewels. 2009-02-10. สืบค้นเมื่อ 2010-07-18. 
  8. Lat, David (2008-11-01). "Musical Chairs: David Otunga to... WWE?". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  9. Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  10. Sokol, Bryan (2010-10-25). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  11. Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  12. Plummer, Dale (2011-01-03). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-04-03. 
  13. Plummer, Dale (2011-03-07). "RAW: Stone Cold stuns Cole's Wrestlemania plans". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  14. Plummer, Dale (April 11, 2011). "RAW: Edge calls it a career". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  15. Tedesco, Mike (April 11, 2011). "Raw Results – 4/11/11". WrestleView. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  16. Plummer, Dale (May 23, 2011). "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  17. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/22: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena-Punk #1 contender re-match, new tag champions, lies & conspiracies". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 29 August 2011. 
  18. "WWE Monday Night Raw (2/20/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  19. "WWE Smackdown 2/21/12". 
  20. Caldwell, James. "WWE announces new Raw & SD announce teams, Jerry Lawler bumped from main TV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016. 
  21. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  22. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  23. "Achievement Awards: Rookie". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-03. สืบค้นเมื่อ 2011-01-04. 
  24. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  25. "History of the WWE Tag Team Championship: David Otunga & Michael McGillicutty". WWE. May 23, 2011. Archived from the original on May 30, 2011. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  26. "History of the WWE Tag Team Championship: John Cena & David Otunga". WWE. 2010-10-24. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  27. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04. 
  28. "WWE.com Exclusive Slammy Awards 2011". 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]