รอยัลรัมเบิล (2014)
| รอยัลรัมเบิล (2014) | |||
|---|---|---|---|
| ไฟล์:Royal Rumble 2014 poster.jpg โปสเตอร์รอยัลรัมเบิล (2014) | |||
| สมาคม | ดับเบิลยูดับเบิลยูอี | ||
| วันที่ | 26 มกราคม 2014 | ||
| เมือง | พิตต์สเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย | ||
| สถานที่ | Consol Energy Center | ||
| ผู้ชม | 15,715 | ||
| ลำดับเหตุการณ์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค | |||
| |||
| ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล | |||
| |||
รอยัลรัมเบิล (2014) (อังกฤษ: Royal Rumble (2014)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซึ่งจัดเป็นปีที่ 27 แล้ว สถานที่จัดคือ Consol Energy Center ในเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2014
เบื้องหลัง
[แก้]ในรอว์ (20 มกราคม 2014) ซีเอ็ม พังก์ ได้เจอกับ บิลลี กัน โดยที่ โรด ด็อก นั่งเป็นผู้บรรยายข้างเวที ปล้ำกันได้ไม่นานพังก์ก็ลงไปอัดโรด ด็อก จากนั้น โรด ด็อก เลยพยายามก่อกวนตลอดแมตช์ แต่พังก์ก็ยังเอาชนะได้ด้วยท่า GTS หลังแมตช์ เคน ประกาศให้พังก์ขึ้นรอยัลรัมเบิล เป็นหมายเลข 1
ในรอว์ (6 มกราคม 2014) บร็อก เลสเนอร์ กับ พอล เฮย์แมน ออกมาที่เวที โดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการเล่นงาน มาร์ก เฮนรี เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก บิ๊กโชว์ ออกมาอัดเลสเนอร์ แล้วก็จับเลสเนอร์เหวี่ยงกระเด็นตกเวทีไป เฮย์แมนมาห้ามเลสเนอร์ไว้ไม่ให้กลับขึ้นไป แล้วก็พากันหนีไป
ในรอว์ (20 มกราคม 2014) บิ๊กโชว์ ออกมาที่เวทีและท้าให้ เลสเนอร์ กับ เฮย์แมน ออกมา ทั้งคู่ออกมาแต่ไม่ยอมขึ้นไปเจอกับ บิ๊กโชว์ บนเวที แล้วก็หนีกลับไปเฉยๆ บิ๊กโชว์ เลยท้าทายเลสเนอร์อีกครั้ง ซึ่งเลสเนอร์ก็เดินกลับมา แล้วก็สู้กัน แต่เลสเนอร์ก็โดนบิ๊กโชว์เหวี่ยงตกเวทีอีกครั้ง เลสเนอร์ไปเอาเก้าอี้มา แต่กลายเป็น บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้ไปได้ ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป
ผลการปล้ำ
[แก้]| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
|---|---|---|---|
| รอยัลรัมเบิล คิกออฟ (ก่อนเริ่มรายการ) |
เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ (โรด ด็อก และ บิลลี กัน) ชนะ โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ (c) | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship[1] | 06:28 |
| 1 | เบรย์ ไวแอ็ตต์ ชนะ แดเนียล ไบรอัน | แมทช์การปล้ำเดี่ยว[2] | 21:30 |
| 2 | บร็อก เลสเนอร์ ชนะ บิ๊กโชว์ | แมทช์การปล้ำเดี่ยว[3] | 02:02 |
| 3 | แรนดี ออร์ตัน (c) ชนะ จอห์น ซีนา | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship
แมตช์เอาชนะโดยการจับกดหรือทำให้ยอมแพ้เท่านั้น[4] |
20:54 |
| 4 | บาทิสตา กำจัด โรแมน เรนส์ ออกเป็นคนสุดท้าย และชนะแมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 2014 | แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ผู้ชนะจะได้รับสิทธิ์ในการชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30[5] | 55:07 |
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน | |||
ผลรอยัลรัมเบิล
[แก้]| คนที่ | นักมวยปล้ำ | ถูกกำจัดออกเป็นคนที่ | ถูกกำจัดออกโดย | จำนวนที่กำจัดออก | เวลาที่อยู่บนเวที[6] |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | CM Punk | 27 | Kane | 49:11 | 3 |
| 2 | Seth Rollins | 25 | Roman Reigns | 48:37 | 3 |
| 3 | Damien Sandow | 1 | CM Punk | 02:17 | 0 |
| 4 | Cody Rhodes | 11 | Goldust | 21:01 | 1 |
| 5 | Kane | 2 | CM Punk | 01:10 | 1 |
| 6 | Alexander Rusev | 3 | CM Punk, Cody Rhodes, Kofi Kingston & Seth Rollins | 07:06 | 0 |
| 7 | Jack Swagger | 6 | Kevin Nash | 12:24 | 0 |
| 8 | Kofi Kingston | 7 | Roman Reigns | 12:42 | 1 |
| 9 | Jimmy Uso | 5 | Dean Ambrose | 07:53 | 0 |
| 10 | Goldust | 12 | Roman Reigns | 12:00 | 1 |
| 11 | Dean Ambrose | 26 | 33:41 | 3 | |
| 12 | Dolph Ziggler | 8 | 06:09 | 0 | |
| 13 | R-Truth | 4 | Dean Ambrose | 00:28 | 0 |
| 14 | Kevin Nash | 9 | Roman Reigns | 02:36 | 1 |
| 15 | Roman Reigns | 29 | Batista | 33:51 | 12 |
| 16 | The Great Khali | 10 | Roman Reigns, Seth Rollins & Dean Ambrose | 00:24 | 0 |
| 17 | Sheamus | 28 | Roman Reigns | 28:22 | 1 |
| 18 | The Miz | 16 | Luke Harper | 12:09 | 0 |
| 19 | Fandango | 13 | El Torito | 03:02 | 0 |
| 20 | El Torito | 14 | Roman Reigns | 01:49 | 1 |
| 21 | Antonio Cesaro | 24 | 16:57 | 0 | |
| 22 | Luke Harper | 23 | 15:21 | 2 | |
| 23 | Jey Uso | 17 | Luke Harper | 04:32 | 0 |
| 24 | John "Bradshaw" Layfield | 15 | Roman Reigns | 00:49 | 0 |
| 25 | Erick Rowan | 18 | Batista | 05:05 | 0 |
| 26 | Ryback | 19 | 04:01 | 0 | |
| 27 | Alberto Del Rio | 20 | 03:00 | 0 | |
| 28 | Batista | - | ผู้ชนะ | 14:34 | 4 |
| 29 | Big E Langston | 21 | Sheamus | 02:49 | 0 |
| 30 | Rey Mysterio | 22 | Seth Rollins | 02:10 | 0 |
^ Kane was already eliminated when he returned to eliminate CM Punk later in the match.
^ กำจัดนักมวยปล้ำ 12 คน, Roman Reigns ทำลายสถิติ 11 คน ที่ทำใว้โดย Kane ใน Royal Rumble 2001.
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "WWE Tag Team Champions Cody Rhodes & Goldust vs The New Age Outlaws". WWE. สืบค้นเมื่อ 20 January 2014.
- ↑ Clapp, John. "Daniel Bryan vs. Bray Wyatt". สืบค้นเมื่อ 21 January 2014.
- ↑ Clapp, John. "Big Show vs. Brock Lesnar". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014.
- ↑ Melok, Bobby. "WWE World Heavyweight Champion Randy Orton vs. John Cena". WWE. สืบค้นเมื่อ 30 December 2013.
- ↑ "The 30-Superstar Royal Rumble Match". wwe.com. WWE. สืบค้นเมื่อ 18 December 2013.
- ↑ "Full list of Royal Rumble Match participants and eliminations". WWE. January 28, 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-30. สืบค้นเมื่อ January 28, 2012.