ฮีท สเลเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮีท สเลเตอร์
An image of ฮีท สเลเตอร์.
ข้อมูล
ฉายา Heath Miller[1]
Heath Slater
Heath Wallace Miller Esq.[1]
Sebastian Slater[1]
ความสูง 6 ft 2 in (1.88 เมตร)[2]
น้ำหนัก 216 ปอนด์ (98 กก.)[2]
เกิด 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 (34 ปี)
พำนัก Fort Mill, South Carolina, U.S.
มาจาก Pineville, West Virginia[2]
ฝึกหัดโดย Curtis Hughes[1]
เปิดตัว August 2004[3]

ฮีท มิลเลอร์ที่ 3 (Heath Miller III) เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1983[1] นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWE ที่รู้จักกันดีในชื่อ ฮีท สเลเตอร์ (Heath Slater)

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เขาเซ็นสัญญากับWWEในปี 2007 และร่วมฝึกกับค่ายพัฒนาทักษะ Florida Championship Wrestling (FCW) ได้เป็นแชมป์FCW Florida Heavyweight Championship, FCW Southern Heavyweight Championship และFCW Florida Tag Team Championship[4][5] ในปี 2010 ได้เข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น1 และเปิดตัวในนามกลุ่มเดอะเน็กซัสโดยมีเวด บาร์เร็ตต์เป็นหัวหน้า[6] เขาและจัสติน เกเบรียลได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEจากจอห์น ซีนาและเดวิด โอทังกา สมาชิกของกลุ่มตนเอง[7] ก่อนเสียแชมป์ให้กับซานติโน มาเรลลาและวลาดิเมียร์ คอซลอฟ[8] ในช่วงปลายปี 2010 ซีเอ็ม พังก์ได้มาเป็นหัวหน้ากลุ่มเดอะนิวเน็กซัสคนใหม่ และได้ให้สเลเตอร์และเกเบรียลเอาดาบเคนโด้ฟาดกันเอง ทำให้ทั้งคู่ไม่พอใจและออกจากกลุ่ม[9] จากนั้นทั้งคู่ได้ไปเข้าร่วมกลุ่มเดอะคอร์ของบาร์เร็ตต์[10][11]

ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) สเลเตอร์และเกเบรียลคว้าแชมป์แท็กทีมกลับมาได้[12] ก่อนเสียแชมป์ให้กับจอห์น ซีนาและเดอะมิซ แต่ในวันเดี่ยวกันนั้นเองก็ได้แชมป์กลับมาเนื่องจากบาร์เร็ตต์เรียกกลับมาเนื่องจากสามารถรีแมตช์ได้[13] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27กลุ่มเดอะคอร์ได้เจอกับบิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน มาเรลลา และโคฟี คิงส์ตัน แบบแท็กทีม 8 คน สุดท้ายเป็นทีมของบิ๊กโชว์ที่ชนะไปในเวลาสั้นๆ[14] ต่อมาก็เสียแชมป์แท็กทีมให้กับบิ๊กโชว์และเคน[15] หลังจากนั้นเดอะคอร์เริ่มมีปัญหากัน และได้แตกทีมกันในวันที่ 10 มิถุนายน[16]

ปี 2012 ในรอว์ ตอนที่ 1000 สเลเตอร์ออกมาประกาศท้าตำนานคนไหนก็ได้ ออกมาเจอกันแบบไม่มีกฎกติกา ลิตาออกมาพร้อมกับบอดี้การ์ดคือทีม APA (แบรดชอว์ & ฟารุก) สเลเตอร์เห็นท่าไม่ดีเลยวิ่งหนี แต่บรรดาตำนานพากันออกมาขวางไว้แล้วและลากสเลเตอร์เหวี่ยงขึ้นเวทีไปให้เจบีแอลกับฟารุกใส่ท่าไม้ตาย ต่อด้วยท่าไม้ตายของลิตาจนแพ้ไป หลังแมตช์บรรดาตำนานพากันมารุมล้อมร่างของสเลเตอร์แล้วให้ฟารุกพูดว่า DAMN ต่อมาสเลเตอร์ได้ตั้งกลุ่มทรีเอ็มบีพร้อมกับจินเดอร์ มาฮาลและดรูว์ แมคอินไตย์[17][18] วันที่ 12 มิถุนายน 2014 มาฮาลกับแมคอินไตย์ถูกไล่ออกจาก WWE ทำให้ทรีเอ็มบีต้องยุติบทบาท[19] ในปี 2016 สเลเตอร์ได้ก่อตั้งกลุ่มโซเชียลเอาต์แคตส์ ร่วมกับเคอร์ติส แอ็กเซลและโบ ดัลลัส[20]

ในแบ็กแลช (2016)สเลเตอร์ได้คว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEร่วมกับไรโน โดยเอาชนะดิ อูโซส์ในทัวร์นาเมนต์หาแชมป์สแมคดาวน์แทกทีม และทำให้สเลเตอร์ได้รับสัญญาจากการเป็นนักมวยปล้ำสแมคดาวน์[21] ในทีแอลซี (2016)เสียแชมป์ให้กับแรนดี ออร์ตันและเบรย์ ไวแอ็ตต์ ในเดือนเมษายน 2017 สเลเตอร์กับไรโนได้ย้ายมาสังกัดรอว์

ผลงานอื่นๆ[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท
2017 The Marine 5: Battleground Cash

เว็บ[แก้]

ปี รายการ รับบท
2013 The JBL and Cole Show Himself
2013–2015 The JBL and Renee Show Himself/"Big" Clem Layfield
2016–2017 WWE Game Night Himself (a.k.a. Mr. Miller)
2017 Southpaw Regional Wrestling Pelvis Wesley

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 "Heath Slater". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  2. 2.0 2.1 2.2 "Heath Slater Bio". WWE. 
  3. "Heath Slater". WWA4. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  4. 4.0 4.1 "FCW Southern Heavyweight Championship history". Wrestling Titles. Archived from the original on 2008-02-26. สืบค้นเมื่อ 2008-04-04. 
  5. 5.0 5.1 5.2 "Champions Roll Call". Florida Championship Wrestling. Archived from the original on 2011-02-19. สืบค้นเมื่อ 2011-01-01. 
  6. Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  7. Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  8. Plummer, Dale (2010-12-07). "RAW: Cena pushes Nexus, Barrett to the breaking point". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-12-07. 
  9. Plummer, Dale (2011-01-10). "RAW: CM Punk thins out the ranks". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-01-12. 
  10. Brown, Jim (2011-01-12). "WWE News: Smackdown spoilers 1/14 – Full results & big developments for Friday's Smackdown on Syfy". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-01-12. 
  11. Hillhouse, Dave (2011-01-15). "Smackdown: Rumblings of opportunities and change". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  12. Hillhouse, Dave (2011-02-20). "Elimination Chamber mostly eliminates dramatic intrigue". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-02-21. 
  13. Plummer, Dale (2011-02-22). "RAW: Triple H crashes Undertaker's return". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-02-22. 
  14. Bishop, Matt (April 3, 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 9, 2011. 
  15. Childs, Jason; Walker, Matt (April 19, 2011). "WWE News: Smackdown SPOILERS 4/22 – Complete "virtual-time" coverage of Smackdown TV taping from London". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 20, 2011. 
  16. Hillhouse, Dave (April 23, 2011). "Smackdown: Night of Champions comes early". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 25, 2011. 
  17. Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 9/21/12". สืบค้นเมื่อ 8 December 2012. 
  18. Stephens, David. "Raw Results – 10/15/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 9 December 2012. 
  19. http://www.wwe.com/inside/wwe-releases-superstars
  20. "WWE Raw results, Jan. 4, 2016: Roman Reigns thwarts Mr. McMahon and the Royal Rumble Match takes shape". WWE. 
  21. http://bleacherreport.com/articles/2662394-usos-vs-heath-slater-rhyno-winner-and-reaction-from-wwe-backlash-2016
  22. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  23. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  24. ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. 2011-08-09. สืบค้นเมื่อ 2011-08-09. 
  25. "Justin Gabriel and Heath Slater's first WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. October 25, 2010. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  26. "Justin Gabriel and Heath Slater's second WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. February 20, 2011. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  27. "Justin Gabriel and Heath Slater's third WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. February 21, 2011. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  28. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. December 13, 2010. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]