ข้ามไปเนื้อหา

เกลาดีโอ กัสตัญโญลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกลาดีโอ กัสตัญโญลี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด (1980-12-27) 27 ธันวาคม ค.ศ. 1980 (45 ปี)
Lucerne, Switzerland
คู่ชีวิตSara Del Rey
(2011–ปัจจุบัน)
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนAntonio Cesaro[1]
Castaglerious[2]
Cesaro[3]
Claudio Castagnoli
Double C[2]
Tenshi Takami[2]
Very Mysterious Ice Cream[2]
ส่วนสูง6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร)[3][1]
น้ำหนัก232 ปอนด์ (105 กิโลกรัม)[3][1]
มาจากLucerne, Switzerland
ฝึกหัดโดยChris Hero
Dave Taylor
Mike Quackenbush
SigMasta Rappo[4]
Skayde[5]
เปิดตัว24 ธันวาคม 2000
ข้อมูลทวิตช์
ปีปฏิบัติงาน2019–ปัจจุบัน
ประเภทGaming
จำนวนผู้ติดตาม51.7K
ยอดผู้ติดตามและผู้เข้าชม ณ วันที่ March 16, 2024

เกลาดีโอ กัสตัญโญลี (Claudio Castagnoli; /ˈkæstænˌjoʊli/ อิตาลี: [kastanˈɲoli]; 27 ธันวาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสวิสที่มีชื่อเสียงจากพละกำลัง ความแข็งแรงที่เหนือมนุษย์ และสไตล์การปล้ำที่ผสมผสานเทคนิคกับความเป็นนักสู้โดยธรรมชาติ เขาเป็นที่รู้จักดีในการร่วมงานกับ WWE ภายใต้ชื่อ ซีซาโร (Cesaro) และ แอนโทนีโอ ซีซาโร (Antonio Cesaro) เขาปล้ำในสมาคมอิสระอื่นๆ มากมายเช่น Chikara, Combat Zone Wrestling (CZW), Ring of Honor (ROH), Pro Wrestling Guerrilla (PWG) และ Pro Wrestling Noah ปี 2022 เขาเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) โดยขึ้นปล้ำภายใต้ชื่อจริงของเขาเอง

เมื่อรับบทเป็นตัวละครฝ่ายอธรรมโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา เขามักนำชาติกำเนิดความเป็นชาวยุโรปของตนมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของคาแรกเตอร์ โดยอ้างว่าชาวยุโรปมีสติปัญญาและรสนิยมด้านแฟชั่นที่เหนือกว่าชาวอเมริกัน พร้อมทั้งใช้ท่าโจมตีอันเป็นเอกลักษณ์อย่าง European Uppercut อยู่เป็นประจำ เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางจากความสามารถด้านพละกำลังอันน่าประทับใจภายในสังเวียน และตลอดช่วงเวลาที่อยู่กับ WWE เขามักถูกยกให้เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่มีฝีมือดีที่สุด แต่กลับไม่ได้รับการยกย่องหรือผลักดันเท่าที่ควร ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับการโหวตให้เป็น "Most Underrated Wrestler" (นักมวยปล้ำที่ถูกประเมินค่าต่ำที่สุด) จาก Wrestling Observer Newsletter ติดต่อกันถึง 4 ปีซ้อน (2013–2016) ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดของรางวัลดังกล่าว[6]

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

Claudio Castagnoli เกิดที่เมืองลูเซิร์นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1980[7] เขาเล่นบาสเกตบอล ฟุตบอล และเทนนิสในวัยเด็ก และเป็นแฟนฟุตบอลของสโมสรบ้านเกิดของเขา FC Luzern[8] เขากลายเป็นแฟนมวยปล้ำอาชีพหลังจากได้ดูรายการมวยปล้ำทางสถานีโทรทัศน์ของเยอรมัน จากนั้นเขาเจอโฆษณาในฟอรัมออนไลน์ที่เชิญชวนให้เขาฝึกฝนเพื่อเป็นนักมวยปล้ำ[9]

ประวัติมวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

ช่วงเริ่มต้น

[แก้]

Castagnoli ได้รับการฝึกจาก ซิกมาสตา แรปโป ในสวิตเซอร์แลนด์[4] และเปิดตัวในปี 2000 ที่เยอรมนีภายใต้ชื่อ ดับเบิล ซี[10] ก่อนเปลี่ยนมาเป็นนักมวยปล้ำคาแรกเตอร์นายธนาคารชาวสวิส และจับทีมกับ แอรีส ในชื่อ สวิส มันนี โฮลดิง ต่อมาเขาได้รับการฝึกจาก เดฟ เทย์เลอร์ และ คริส ฮีโร ก่อนเดินทางไปปล้ำในสหรัฐอเมริกา[9] ในปี 2004 เขาได้รับสิทธิ์พำนักถาวรในสหรัฐฯ จากการจับสลากกรีนการ์ด และเริ่มปล้ำเป็นประจำให้กับ ริง ออฟ ฮอนเนอร์ และ ชิคารา[9]

ชิการา

[แก้]

คาสตาโญลีและแอรีสเปิดตัวกับชิคาราในปี 2003 ก่อนที่คาสตาโญลีจะกลับมาในปี 2004 และเข้าร่วมกลุ่มสวีตแอนด์ซาวร์อินเตอร์เนชันแนล ปี 2005 เขาจับทีมกับอาริก แคนนอน คว้าแชมป์แท็กเวิลด์กรังด์ปรีซ์ และร่วมกับแคนนอนและคริส ฮีโร ก่อตั้งคิงส์ออฟเรสต์ลิง[11] ปี 2006 คาสตาโญลีและฮีโรคว้าแชมป์ชิคารา คาเมเปโอนส์ เด ปาเรฆาส แต่เสียแชมป์ให้ทีมฟิสต์ ก่อนที่ฮีโรจะหันมาเล่นงานเขา[12][13] ต่อมาคาสตาโญลีเซ็นสัญญาพัฒนาฝีมือกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี แต่ถูกปล่อยตัวในเวลาต่อมา.[14] ปี 2007 เขากลับมาชิคาราและเริ่มมีเรื่องกับฮีโร ก่อนเอาชนะฮีโรในเดือนธันวาคมและยุติความบาดหมาง[15] หลังจากนั้นเขารับหน้าที่ฝึกสอนที่โรงเรียนมวยปล้ำชิคารา ปี 2008 คาสตาโญลีเอาชนะโบรดี ลีในกรงเหล็กและคว้าชัยในโกลบอล การ์นต์เล็ต[16] ปี 2009 เขาร่วมทีมกับไบรอัน แดเนียลสันและเดฟ เทย์เลอร์ในทีมอัปเปอร์คัต ก่อนพ่ายในรอบชิงคิงออฟทรีโอส์ ต่อมาเขาเปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายร้ายและร่วมกับแอรีสก่อตั้งบรูเดอร์ชาฟต์ เดส ครอยเซส[17] ปี 2010 คาสตาโญลีและแอรีสคว้าแชมป์ชิคารา คาเมเปโอนส์ เด ปาเรฆาส ทำให้คาสตาโญลีเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่คว้าแชมป์ดังกล่าวได้สองครั้ง[18] และบรูเดอร์ชาฟต์ เดส ครอยเซสยังคว้าแชมป์คิงออฟทรีโอส์อีกด้วย[19] ปี 2011 เขาเอาชนะเอ็ดดี คิงส์ตันในศึกที่มีความบาดหมางกันยาวนาน[20][21] ก่อนเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อชิงแชมป์แกรนด์แชมเปียนคนแรกของชิคารา แต่พ่ายแพ้และตกรอบในเดือนสิงหาคม[22]

คอมแบตโซนเรสต์ลิง

[แก้]

ปลายปี 2004 คาสตาโญลีเข้าร่วมคอมแบต โซน เรสต์ลิง และกลับมาจับทีมกับคริส ฮีโรในชื่อคิงส์ออฟเรสต์ลิง ทั้งคู่คว้าแชมป์แท็กทีมโลกซีดับเบิลยูในปี 2005 ก่อนเสียแชมป์ให้เอ็ดดี คิงส์ตันและโจ๊กเกอร์ ต่อมาในปี 2006 คาสตาโญลีกับฮีโรคว้าแชมป์กลับคืนมา ทำให้ทั้งคู่ครองแชมป์แท็กทีมของสามสมาคมอินดีชั้นนำในสหรัฐฯ พร้อมกัน ได้แก่ ซีดับเบิลยู ชิคารา และริงออฟฮอนเนอร์ ก่อนเสียแชมป์ให้บีแอลเคเอาต์ในเดือนพฤศจิกายน 2006 และคาสตาโญลีก็ไม่ได้กลับมาที่สมาคมอีกเลย[23]

ริงออฟออเนอร์

[แก้]

คาสตาโญลีเปิดตัวกับริงออฟฮอนเนอร์ในปี 2005 และมีความบาดหมางกับไนเจล แม็กกินเนสส์[24] ก่อนเข้าร่วมสงครามระหว่างริงออฟฮอนเนอร์กับซีดับเบิลยูในปี 2006 และหันไปอยู่ฝ่ายซีดับเบิลยู ต่อมาเขากับคริส ฮีโรกลับมารวมทีมเป็นคิงส์ออฟเรสต์ลิง[25] และคว้าแชมป์แท็กทีมโลกริงออฟฮอนเนอร์ในปีเดียวกัน ก่อนเสียแชมป์ในเดือนพฤศจิกายน[26] ปี 2007 คาสตาโญลีคว้าแชมป์การแข่งขันเรซทูเดอะท็อป และได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกริงออฟฮอนเนอร์กับทาเคชิ โมริชิมะ แต่ไม่สำเร็จ[27] ต่อมาเขาเอาชนะคริส ฮีโรในศึกส่วนตัว ก่อนเปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายร้ายในปี 2008 และเข้าร่วมกลุ่มดิเอ็มบาสซี[28] ปลายปี 2009 คาสตาโญลีกับฮีโรกลับมารวมทีมคิงส์ออฟเรสต์ลิงอีกครั้ง และในปี 2010 คว้าแชมป์แท็กทีมโลกริงออฟฮอนเนอร์เป็นสมัยที่สอง[29] ทั้งคู่ป้องกันแชมป์ได้หลายครั้งและคว้าแชมป์แท็กวอร์สปี 2010[30] ต่อมาในปี 2011 พวกเขาทำลายสถิติการครองแชมป์แท็กทีมที่ยาวนานที่สุดของสมาคมด้วยระยะเวลา 275 วัน[31] ก่อนเสียแชมป์ให้ชาร์ลี ฮาสและเชลตัน เบนจามิน หลังครองแชมป์นาน 363 วัน[32] และไม่สามารถคว้าแชมป์กลับคืนมาได้[33]

โปรเรสต์ลิงเกร์ริลลา

[แก้]

คาสตาโญลีเปิดตัวกับโปรเรสต์ลิงเกอร์ริลลาในปี 2005 และจับทีมกับคริส ฮีโรเพื่อไล่ล่าแชมป์แท็กทีม แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาเขาเข้าร่วมการแข่งขันแบตเทิลออฟลอสแอนเจลิสหลายครั้ง โดยผลงานดีที่สุดในปี 2010 เมื่อเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ[34] ปลายปี 2007 คาสตาโญลีหันไปเล่นงานฮีโรและร่วมทีมกับฮิวแมน ทอร์นาโดและเอ็ดดี คิงส์ตัน ก่อนเอาชนะฮีโรในศึกส่วนตัวปี 2008 จากนั้นพักจากสมาคมและกลับมาอีกครั้งในปี 2010[35] ปี 2010 คาสตาโญลีชนะการแข่งขันสี่เส้าเพื่อคว้าแชมป์โลกพีดับเบิลยูจี ซึ่งเป็นแชมป์เดี่ยวระดับใหญ่รายการแรกของเขาในสหรัฐฯ เขาป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง รวมถึงการเอาชนะเอล เจเนริโก โจอี ไรอัน คริส ฮีโร และโลว์ คี[36][37] ในเดือนกรกฎาคม 2011 คาสตาโญลีเสียแชมป์โลกพีดับเบิลยูจีให้เควิน สตีน หลังครองแชมป์นาน 287 วัน[38] ต่อมาเขากับฮีโรพยายามคว้าแชมป์แท็กทีมโลกพีดับเบิลยูจีจากเดอะ ยัง บัคส์ แต่ไม่สำเร็จ[39]

โปรเรสต์ลิงโนอาห์

[แก้]

คาสตาโญลีเปิดตัวกับโปรเรสต์ลิงโนอาห์ในปี 2008 โดยจับทีมกับคริส ฮีโร แต่แพ้ในแมตช์เปิดตัว ทั้งคู่เข้าร่วมโกลบอลแท็กลีกปี 2010 แต่แพ้ทุกแมตช์ ก่อนกลับมาอีกครั้งในปลายปีเดียวกันและทำผลงานไร้พ่ายในแมตช์แท็กทีมตลอดทัวร์ จนพ่ายในแมตช์ชิงแชมป์แท็กทีมจีเอชซีในวันสุดท้าย[40] ปี 2011 คิงส์ออฟเรสต์ลิงกลับมาเข้าร่วมโกลบอลแท็กลีกอีกครั้ง แต่ชนะเพียงสองจากเจ็ดแมตช์ จบอันดับเจ็ดจากแปดทีมในกลุ่ม ต่อมาคาสตาโญลีเดินทางไปเยอรมนีเพื่อชิงแชมป์เฮฟวีเวตจีเอชซีจากทาคาชิ ซูงิอุระ แต่แพ้ด้วยท่าโอลิมปิกสแลม[41]

สมาคมต่างๆ

[แก้]

ในเดือนพฤศจิกายน 2006 คาสตาโญลีปล้ำให้เอ็มเอ็กซ์ดับเบิลยูในนิวยอร์ก ต่อมาในปี 2007 เขาเป็นตัวแทนชิคาราเข้าร่วมคิงออฟยุโรปคัพ แต่แพ้คริส ฮีโรในรอบแรก[42] กลางปี 2007 คาสตาโญลีเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวตเอ็นดับเบิลยูเอที่ว่างอยู่ โดยเอาชนะเปปเปอร์ พาร์กส์และซิโคเดลิโก จูเนียร์ ก่อนแพ้เบรนต์ ออลไบรต์ในรอบรองชนะเลิศ[43] เดือนกันยายน เขาเข้าร่วมเท็ด เพตตี อินวิเทชันแนล เอาชนะไนเจล แม็กกินเนสส์ เดวี ริชาร์ดส์ และเบรนต์ ออลไบรต์ ก่อนตกรอบในรอบชิงชนะเลิศสามเส้า ต่อมาในปีเดียวกันเขาเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์เอ็นดับเบิลยูเอที่ออสเตรเลีย ปี 2010 คาสตาโญลีเปิดตัวกับอีโวลฟ์ เรสต์ลิง โดยเอาชนะบ็อบบี ฟิชในแมตช์เปิดตัว ก่อนแพ้ชัค เทย์เลอร์ในแมตช์ถัดมา[44]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี

[แก้]

คาสตาโญลีเซ็นสัญญากับดับเบิลยูดับเบิลยูอีในเดือนกันยายน 2011 และใช้ชื่อแอนโตนิโอ ซีซาโรในฟลอริดา แชมเปียนชิป เรสต์ลิง[45] ก่อนขึ้นสู่รายการหลักในปี 2012[46] ซีซาโรคว้าแชมป์ยูไนเต็ดสเตตส์ในซัมเมอร์สแลม 2012 จากซานติโน มาเรลลา[47] และครองแชมป์ได้นาน 239 วัน ก่อนเสียให้โคฟี คิงส์ตันในเดือนเมษายน 2013[48] ในปีเดียวกันซีซาโรจับทีมกับแจ็ก สแวกเกอร์และเซบ โคลเตอร์ในกลุ่มเดอะเรียลอเมริกันส์[49] ต่อมาแฟนมวยปล้ำเริ่มสร้างกระแส "ซีซาโร เซกชัน" เพื่อสนับสนุนเขา[50] ในปี 2014 ซีซาโรเอาชนะแรนดี ออร์ตันในแมตช์ที่ไม่มีเข็มขัดเป็นเดิมพัน และได้เข้าร่วมแมตช์เอลิมิเนชัน แชมเบอร์เพื่อชิงแชมป์โลก แต่ตกรอบจากจอห์น ซีนา[51] ที่เรสเซิลเมเนีย 30 ซีซาโรแยกทางกับเดอะเรียลอเมริกันส์[52] ก่อนสร้างผลงานสำคัญด้วยการคว้าถ้วย อ็องเดรเดอะไจแอนต์ เมมโมเรียล แบทเทิลรอยัล โดยเป็นคนสุดท้ายที่กำจัดบิ๊กโชว์ออกจากเวที ซึ่งต่อมาเขาเรียกชัยชนะครั้งนี้ว่าเป็นจุดสูงสุดในอาชีพของเขาในเวลานั้น[53]

หลังเมเนีย 30 เซซาโรแยกทางกับเซ็บ โคลเตอร์และกลายเป็นลูกทีมของพอล เฮย์แมน[54] แต่การผลักดันกลับไม่เป็นไปตามคาด ก่อนยุติการร่วมงานกับเฮย์แมนในเดือนกรกฎาคม 2014[55] ปี 2015 เซซาโรจับทีมกับไทสัน คิดด์ และคว้าแชมป์แท็กทีม WWE ในฟาสต์เลน[56] แต่เสียแชมป์ให้เดอะนิวเดย์[57] ก่อนที่คิดด์จะบาดเจ็บหนักจนต้องพักยาว[58] เซซาโรจึงกลับมาโฟกัสเส้นทางเดี่ยว ได้รับความนิยมจากแฟน ๆ อย่างมากจนเกิดกระแส “ซีซาโร เซกชัน” อีกครั้งและมีผลงานโดดเด่นในการท้าชิงแชมป์ยูเอสของจอห์น ซีนา[59] ปลายปี 2015 เซซาโรต้องพักจากอาการบาดเจ็บหัวไหล่[60] และกลับมาในเดือนเมษายน 2016 พร้อมลุคใหม่สไตล์เจมส์ บอนด์[61] จากนั้นได้ลุ้นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับเดอะ มิซหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ[62] รวมถึงเข้าร่วมแมตช์ Money in the Bank 2016 แต่ดีน แอมโบรสเป็นผู้ชนะ[63]

ในการดราฟต์ปี 2016 ซีซาโรถูกส่งไปอยู่รอว์ ก่อนเริ่มความขัดแย้งกับเชมัสในซีรีส์การแข่งขันเจ็ดแมตช์ ซึ่งจบลงด้วยการเสมอกัน[64] ก่อนที่ทั้งคู่จะถูกจับคู่เป็นทีมและคว้าแชมป์แท็กทีมรอว์ได้ในเดือนธันวาคม 2016[65] ในปี 2017 ซีซาโรและเชมัสใช้ชื่อทีมว่า เดอะบาร์ และคว้าแชมป์แท็กทีมหลายครั้ง รวมถึงคว้าแชมป์แท็กทีมรอว์เป็นสมัยที่ 4 ร่วมกัน[66] ก่อนย้ายไปสแมคดาวน์ในปี 2018 และคว้าแชมป์แท็กทีมสแมคดาวน์ได้[67] พวกเขาเสียแชมป์ให้เดอะ มิซและเชน แม็กแมนในเดือนมกราคม 2019[68] ก่อนทีมจะแยกทางกันหลังจากซีซาโรไปอยู่รอว์[69] และกลับมาเน้นการแข่งขันเดี่ยว ก่อนย้ายกลับสแมคดาวน์และเข้าร่วมกลุ่มกับซามี เซนและชินซึเกะ นากามูระ[70] ในปี 2020 ซีซาโรกับนากามูระคว้าแชมป์แท็กทีมสแมคดาวน์จากเดอะนิวเดย์ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ถือเป็นการครองแชมป์แท็กทีมสแมคดาวน์สมัยที่ 2 ของซีซาโร[71] แต่เสียแชมป์กลับให้เดอะนิวเดย์ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน[72]

ต้นปี 2021 ซีซาโรและชินซึเกะ นากามูระแยกทีมกัน หลังนากามูระเปลี่ยนเป็นฝ่ายธรรมะ จากนั้นซีซาโรแสดงความเคารพต่อแดเนียล ไบรอันด้วยการชกกำปั้นกัน และเปลี่ยนเป็นฝ่ายธรรมะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2017[73] ซีซาโรเริ่มมีความขัดแย้งกับเซธ โรลลินส์ และเอาชนะเขาได้ในเรสเซิลเมเนีย 37[74] ก่อนแพ้โรมัน เรนส์ในการชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลที่เรสเซิลเมเนีย แบ็กแลช[75] จากนั้นซีซาโรกลับมามีความขัดแย้งกับโรลลินส์อีกครั้ง แต่แพ้ในศึกเฮลอินเอเซล[76] และแพ้อีกครั้งในเดือนกรกฎาคม ทำให้ความขัดแย้งจบลง[77] ช่วงปลายปี 2021 ซีซาโรไม่ประสบความสำเร็จในการร่วมคิงออฟเดอะริง[78] และการแข่งขันเพื่อเป็นผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งหลายรายการ รวมถึงแพ้เชมัสในแมตช์ชิงสิทธิ์เป็นผู้ท้าชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล[79] วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2022 ซีซาโรแพ้แฮปปี้ คอร์บิน ซึ่งกลายเป็นแมตช์ทางโทรทัศน์ครั้งสุดท้ายของเขาใน WWE[80] ก่อนออกจากบริษัทเมื่อสัญญาหมดลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 ปิดฉากการทำงานกับ WWE เป็นเวลา 11 ปี[81] โดยมีรายงานว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะออกจาก WWE แต่ไม่พอใจกับข้อเสนอต่อสัญญาที่ได้รับ[82]

ออลอีลิตเรสต์ลิง

[แก้]

เขาได้เซ็นสัญญากับ AEW เปิดตัววันที่ 26 มิถุนายน 2022 ในงาน AEW x NJPW: Forbidden Door ขึ้นปล้ำแทน Bryan Danielson ในแมตช์กับ Zack Sabre Jr. และชนะ[83] เข้าร่วมกลุ่ม Blackpool Combat Club (Jon Moxley, Bryan Danielson, Wheeler Yuta)[84] กรกฎาคม 2022 เอาชนะ Jonathan Gresham ที่ Death Before Dishonor คว้าแชมป์ ROH World Championship[85] ป้องกันแชมป์หลายครั้งกับนักมวยปล้ำดังมากมาย เป็นแชมป์ ROH World Champion 2 สมัย ซึ่งถือเป็นเกียรติสูงสุดของเขา[86] ใน All In 2024 ได้คว้าแชมป์ Trios ร่วมกับ Pac และ Wheeler Yuta ในแมตช์ไต่บันได[87] ใน All Out 2024 Jon Moxley ได้เปิดตัวกลุ่ม Death Riders โดยมี Claudio, Yuta และ Pac ด้วยการหักหลังและทำร้าย Bryan Danielson[88] ในเดือนพฤศจิกายน 2025 Claudio ได้คว้าแชมป์โลกของสมาคม CMLL เป็นแชมป์โลกเส้นที่ 2 ในอาชีพของเขา โดยการเอาชนะ Gran Guerrero ที่ครองแชมป์มานานเป็นเวลา 3 ปี[89]

รูปแบบการปล้ำและบุคลิก

[แก้]

Castagnoli ได้รับคำชื่นชมด้านความสามารถจากนักมวยปล้ำและบุคคลสำคัญ เช่น Stone Cold Steve Austin, Mick Foley, Jim Ross และ William Regal[90] โดยถูกยกให้เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำสายเทคนิคที่ดีที่สุดของ WWE เขามีสไตล์แบบยุโรปที่เน้นความจริงจัง ใช้ท่า Gotch Neutralizer, Very European Uppercut และ Giant Swing[91][92] รวมถึงโดดเด่นด้านพละกำลังจนสามารถยกนักมวยปล้ำตัวใหญ่กว่าอย่าง The Great Khali, Brodus Clay และ Big Show ได้[93][94]

เขามักถูกมองว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ไม่ได้รับการผลักดันอย่างเหมาะสม และคว้ารางวัลนักมวยปล้ำที่ถูกประเมินค่าต่ำกว่าความเป็นจริงจาก Wrestling Observer Newsletter ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2013 ถึง 2016 ขณะที่ Drew McIntyre เคยเรียกเขาว่าเป็นซูเปอร์สตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำที่สุดใน WWE[95]

ในช่วงปี 2015 นักมวยปล้ำระดับตำนานหลายคนเรียกร้องให้ WWE มอบบทบาทที่สำคัญขึ้นแก่เขา Mick Foley กล่าวว่า Castagnoli มีศักยภาพที่จะเป็นแชมป์โลก[96] ขณะที่ Ric Flair ชื่นชมว่าเขาเป็นนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมและสามารถสร้างเรื่องราวครั้งใหญ่กับ Brock Lesnar ได้[97][98] ส่วน Stone Cold Steve Austin ก็เชื่อว่า Castagnoli มีทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการก้าวขึ้นสู่ระดับสูงสุดของ WWE และมองว่า WWE ควรช่วยผลักดันเขามากกว่านี้[99]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

Castagnoli อาศัยอยู่ที่เมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา[100] เขาพูดได้หลายภาษา โดยนอกจากภาษาสวิสเยอรมันซึ่งเป็นภาษาแม่แล้ว ยังสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน และอิตาลีได้อย่างคล่องแคล่ว[101][90] เขาเป็นที่รู้จักจากความหลงใหลใน กาแฟ เขาเคยทำบล็อกและช่อง YouTube ชื่อ "Claudio's Café" ก่อนเข้าร่วม WWE ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เขาแบ่งปันเรื่องราวเกี่ยวกับกาแฟและร้านกาแฟต่าง ๆ[9][102] ปัจจุบันชื่อ Claudio's Café ถูกนำไปใช้เป็นชื่อบัญชี Instagram รองและช่อง Twitch ของเขา โดยใน Instagram เขามักบันทึกการเดินทางไปเยี่ยมร้านกาแฟทั่วโลก[103]

ด้านชีวิตความสัมพันธ์ คาสตาญโญลีคบหากับ Sara Amato หรือที่รู้จักกันในชื่อ Sara Del Rey อดีตนักมวยปล้ำและเทรนเนอร์มวยปล้ำหญิงชาวอเมริกัน ตั้งแต่ปี 2011[104] เขายังสนิทกับ Tyson Kidd โปรดิวเซอร์และอดีตนักมวยปล้ำชาวแคนาดา โดยทั้งคู่เคยถูก WWE จับคู่เป็นแท็กทีมโดยที่ไม่ได้เป็นความคิดของพวกเขาเองในตอนแรก แต่ภายหลังกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน[101][105] นอกจากนี้เขายังสนิทกับอดีตคู่แท็กทีมอย่าง Ares และภรรยาของ Ares อย่าง Allison Danger อีกด้วย[104] เขาเป็นแฟนของแฟรนไชส์ดังหลายเรื่อง เช่น James Bond เขานำแรงบันดาลใจจากตัวละครสายลับมาใช้กับกิมมิคของตัวเองใน WWE ช่วงปี 2016–2018[50] และ Star Wars[106] เขายังชื่นชอบฟุตบอลอีกด้วย โดยในอดีตเคยเชียร์สโมสรบ้านเกิดอย่าง FC Luzern แต่ปัจจุบันไม่ได้สนับสนุนสโมสรใดเป็นพิเศษ เขาเลือกติดตามเส้นทางอาชีพของนักฟุตบอลทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์เป็นหลัก เขาเคยกล่าวว่าเขาภูมิใจในการเป็น "มืออาชีพอย่างสมบูรณ์แบบ" ในทุกด้าน โดยให้ความสำคัญกับแนวคิดแบบนักกีฬายุคเก่า "คุณต้องเป็นมืออาชีพในทุกสิ่งที่คุณทำ"[101]

เขามีชื่อเสียงเรื่อง พละกำลังเหนือมนุษย์ และเคยยืนยันว่าเขาเป็นนักกีฬาที่ปราศจากการใช้สเตียรอยด์ เขาเคยทำสถิติการยกน้ำหนักหลายรูปแบบ เช่น One-arm snatch: 145 ปอนด์ (ประมาณ 66 กก.)[107] One-arm clean and jerk: 135 ปอนด์ (ประมาณ 61 กก.)[108] Two-arm clean and jerk: 286 ปอนด์ (ประมาณ 130 กก.)[109] ในปี 2015 เขาอธิบายว่าการฝึกของเขาผสมผสานหลายแนวทาง โดยเน้นไปที่ CrossFit การยกน้ำหนักแบบโอลิมปิก และการพัฒนารูปแบบการฝึกใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง เขากล่าวว่าเขาพยายามเรียนรู้วิธีออกกำลังกายใหม่ ๆ อยู่เสมอ เพื่อพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น[110] นอกจากมวยปล้ำแล้ว คาสตาญโญลียังเป็นเกมเมอร์ตัวยง โดยในปี 2020 เขาได้ลงทุนใน Tribe Gaming องค์กรอีสปอร์ตเกมมือถือชื่อดัง แสดงให้เห็นถึงความสนใจของเขาที่มีต่อวงการเกมนอกเหนือจากวงการมวยปล้ำอีกด้วย[111]

สื่ออื่นๆ

[แก้]

เขาเคยปรากฏตัวสั้น ๆ ในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง The Wrestler[112] และเป็นแขกรับเชิญในรายการออนไลน์ของ WWE อย่าง The JBL and Cole Show[113] รวมถึงเคยโผล่ในรายการ Total Divas[114] เขายังเป็นแฟนเกม League of Legends หลังจากฝึกเล่นเพื่อการแข่งขัน WWE vs NXT League of Legends และเคยทำหน้าที่นักวิเคราะห์รับเชิญในรายการแข่งขันเกมนี้ ในฐานะ "Cesaro" เขาเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ในวิดีโอเกม WWE หลายภาค

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

[แก้]
แชมป์ยูเอส
แชมป์แท็กทีม WWE
ผู้ชนะ André the Giant Memorial Battle Royal ครั้งแรก
แชมป์ทรีโอส์ AEW

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ The title was named the WWE Tag Team Championship during his first reign.

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "Antonio Cesaro". Florida Championship Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 กรกฎาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 4 "Claudio Castagnoli". Wrestlingdata.com.
  3. 1 2 3 "Cesaro's profile". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 Heinen, Frederik. "Claudio Castagnoli / Antonio Cesaro". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 เมษายน 2015. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 "Chikara profile". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มกราคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Dominello, Zach. "Is Chad Gable destined to be the next Angle, Bryan, or Santino?". f4wonline.com. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Cagematch profile". Cagematch. สืบค้นเมื่อ 2009-12-16.
  8. ↑ Butler, Rob; Bevan, Chris (3 ธันวาคม 2023). "Premier League predictions: Chris Sutton v AEW wrestler Claudio Castagnoli". BBC Sport.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 3 4 "More about me..." ClaudioCastagnoli.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 มกราคม 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Kreikenbohm, Philip. "wXw Extreme Wrestling Party results". Cagematch. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ ""Tag World Grand Prix 2005: Night Three" – 2/20/2005". ChikaraFans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ ""Tag World Grand Prix 2006: Night One" – 2/24/2006". ChikaraFans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. 1 2 Vetter, Chris (11 พฤษภาคม 2006). "Tape Review: Chikara Pro, "Tag World Grand Prix," night 3, Feb. 26, 2006, with Hero, Castognoli, Delirious, Milano". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ ""Brick" – 11/17/2006". ChikaraFans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ ""Rey de Voladores" – 4/22/2007". ChikaraFans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ ""Style and Substance" – 9/7/2008". ChikaraFans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ ""Three-Fisted Tales" ~ Live Results". Chikara Fans. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Martin, Adam (23 มีนาคม 2010). "CHIKARA: Results from weekend events". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 "Chikara – Official results". Chikara. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 มิถุนายน 2008. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Meltzer, Dave (14 มีนาคม 2011). "Mon. update: Last night's main events, UFC specials this week, Snooki, UFC activities". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Boutwell, Josh (18 มีนาคม 2011). "Viva La Raza! Lucha Weekly". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มีนาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Martin, Adam (2 สิงหาคม 2011). "Indy News #4: Chikara weekend results". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Breaking Point: Let The Kaos Begin". Combat Zone Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 30 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Ring of Honor: Past Results". Ring of Honor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 กันยายน 2012. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Garoon, Brad; Ziegler, Jacob (13 พฤศจิกายน 2006). "ROH – Unified DVD Review". 411Mania. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Garoon, Brad; Ziegler, Jacob (18 มกราคม 2007). "ROH – Glory By Honor V Night 2 DVD Review". 411Mania. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ ROH Race to the Top Tournament Day 2 results, Cagematch.net, retrieved 29 July 2007.
  28. ↑ Bonanno, Nicholas (15 กุมภาพันธ์ 2010). "2/13 ROH in New York City: Detailed report on Tyler Black's ROH Title victory, Brian Kendrick vs. Roderick Strong, Richards vs. Generico". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 19 ธันวาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Gerweck, Steve (4 เมษายน 2010). "4/3 ROH Big Bang PPV Results". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. 1 2 Magee, Bob (29 สิงหาคม 2010). "8/28 ROH Results: Charlotte, North Carolina". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 พฤษภาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "History Is Made!". Ring of Honor. 5 มกราคม 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 มกราคม 2011. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Caldwell, James; Radican, Sean (1 เมษายน 2011). "ROH Internet PPV report 4/1: Caldwell & Radican's "virtual-time" coverage of live ROH PPV from Atlanta". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Slater, Kenneth (14 สิงหาคม 2011). "ROH TV tapings report 8-13 Chicago". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Zombies Shouldn't Run". Pro Wrestling Guerrilla. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Life During Wartime". Pro Wrestling Guerrilla. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. 1 2 Caldwell, James (10 ตุลาคม 2010). "PWG News: ROH tag champion Claudio Castagnoli captures PWG Title; Pic of the new champ following Saturday night's title match". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Castagnoli, Claudio (10 ตุลาคม 2010). "It took me over 6 years but I finally won my first big singles title in the US. I am the PWG World Heavyweight Champion! Hard work pays off". Twitter. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Caldwell, James (24 กรกฎาคม 2011). "PWG News: New PWG champion – impromptu title match concludes "PWG 8" Saturday night". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Massingham, Matt (21 สิงหาคม 2011). "8/20 PWG results in Reseda, Calif.: BOLA tournament winner, Young Bucks not shaking hands turned into angle, Tag Title match, Finlay debuts". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "Pro Wrestling Noah matches". Cagematch. สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "NOAH Genesis in Germany – 15.5. – Results". Westside Xtreme Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ King of Europe Cup 2007 Day 1 results, Cagematch.net, retrieved 29 July 2007. "King Of Europe Cup 2007 First Round Match: Chris Hero [defeated] Claudio Castagnoli."
  43. ↑ National Wrestling Alliance – Reclaiming the Glory เก็บถาวร 5 กรกฎาคม 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, NWAWrestling.com, last accessed 18 August 2007.
  44. ↑ Csonka, Larry (15 มีนาคม 2010). "EVOLVE 2 Results From New Jersey". 411Mania. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Claudio Castagnoli no more – former ROH tag champ signs with WWE, changes name". Pro Wrestling Torch. 16 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Caldwell, James (20 เมษายน 2012). "Caldwell's WWE SmackDown results 4/20: Ongoing "virtual time" coverage of Smackdown on Syfy – six-man tag main event, roster changes". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Caldwell, James (19 สิงหาคม 2012). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV report 8/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Lesnar vs. Triple H, Punk vs. Cena vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Caldwell, James (15 เมษายน 2013). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/15: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Lesnar returns, Punk walks away, WM29 fallout, new U.S. champion, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/17 (Hour 2): Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – Orton vs. Bryan, A.J. Lee-Stephanie McMahon promo exchange, U.S. Title match". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. 1 2 Atkin, Nicolas (19 กันยายน 2016). "Sooner or later, Cesaro "can't be denied"". ESPN. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Caldwell, James. "WWE E. CHAMBER PPV RESULTS 2/23 (Hour 3): Elimination Chamber WWE Title main event". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Caldwell, James (6 เมษายน 2014). "WrestleMania 30 PPV results (Pre-Show): Complete "virtual-time" coverage of Tag Title match, big face turn, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Caldwell, James (6 เมษายน 2014). "WrestleMania 30 PPV results: (Hour 2): Complete "virtual-time" coverage of Cena vs. Bray, big moment for Cesaro in the Andre Battle Royal, Shield vs. Outlaws". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Caldwell, James (7 เมษายน 2014). "Raw news: Bryan's first night as champ, Taker update, Cesaro joins Heyman, Warrior returns, RVD returns, Paige debuts & wins Divas Title, other NXT intros, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Nemer, Paul (22 กรกฎาคม 2014). "WWE RAW Results – 7/21/14 (Brock Lesnar returns)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Caldwell, James (22 กุมภาพันธ์ 2015). "CALDWELL'S WWE FAST LANE PPV RESULTS 2/22: Ongoing "virtual-time" coverage of Bryan vs. Reigns, Cena vs. Rusev, Sting-Hunter confrontation, final PPV before WM31". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Caldwell, James (26 เมษายน 2015). "CALDWELL'S EXTREME RULES PPV REPORT 4/26: Ongoing "virtual-time" coverage of live PPV – Rollins vs. Orton steel cage, Cena vs. Rusev, Last Man Standing, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ "Tyson Kidd suffers injury". WWE. 7 มิถุนายน 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. 1 2 "2015 Slammy Award winners". WWE. 22 ธันวาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-04-08. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ Pappolla, Ryan (23 พฤศจิกายน 2015). "Exclusive interview: Cesaro on his shoulder injury and plans for return". WWE. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Tedesco, Mike (4 เมษายน 2016). "WWE RAW Results – 4/4/16 (Live in Dallas, Styles becomes No. 1 contender, NXT stars debut, WrestleMania fallout)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Pappolla, Ryan (9 พฤษภาคม 2016). "Intercontinental Champion The Miz vs. Kevin Owens vs. Cesaro vs. Sami Zayn (Fatal 4-Way Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Powers, Kevin (19 มิถุนายน 2016). "Dean Ambrose won the Money in the Bank Ladder Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Caldwell, James (25 กันยายน 2016). "9/25 WWE C. of Champions Results – CALDWELL'S Complete Report". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กันยายน 2016. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Powell, Jason (18 ธันวาคม 2016). "Powell's WWE Roadblock: End of the Line 2016 live review: Sasha Banks vs. Charlotte in an Iron Man match for the Raw Women's Championship, Kevin Owens vs. Roman Reigns for the WWE Universal Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Keller, Wade (1 พฤษภาคม 2017). "KELLER'S WWE RAW REPORT 5/1: Coverage of live post-Payback event including latest with Alexa, Braun, Reigns". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. 1 2 Benigno, Anthony (16 ตุลาคม 2018). "The Bar def. The New Day to win the SmackDown Tag Team Titles". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Pappolla, Ryan. "Shane McMahon & The Miz def. The Bar for the SmackDown Tag Team Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Lambert, Jeremy (22 เมษายน 2019). "Report: Cesaro Moving To WWE Raw". Fightful. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ "The Bump reveals additional Superstars headed to Raw and SmackDown". WWE.com. 16 ตุลาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Powell, Jason (2020-07-19). "WWE Extreme Rules results: Powell's review of Seth Rollins vs. Rey Mysterio in An Eye For An Eye match, WWE Universal Champion Braun Strowman vs. Bray Wyatt in a non-title Swamp Fight, Asuka vs. Sasha Banks for the Raw Women's Championship, Drew McIntyre vs. Dolph Ziggler for the WWE Championship". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  72. ↑ Powell, Jason (9 ตุลาคม 2020). "10/9 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of the 2020 WWE Draft night one, Bayley vs. Sasha Banks for the Smackdown Women's Championship, The Fiend vs. Kevin Owens, Big E vs. Sheamus in a Falls Count Anywhere match". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Powell, Jason (2021-02-06). "2/5 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of Royal Rumble winners Edge and Bianca Belair's appearances, Big E vs. Apollo Crews vs. Sami Zayn in a Triple Threat for the Intercontinental Championship, King Corbin vs. Dominik Mysterio". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  74. ↑ Powell, Jason (10 เมษายน 2021). "WrestleMania 37 results: Powell's live review of night one featuring Sasha Banks vs. Bianca Belair for the Smackdown Women's Championship, Bobby Lashley vs. Drew McIntyre for the WWE Championship, Kofi Kingston and Xavier Woods vs. AJ Styles and Omos for the Raw Tag Titles, Bad Bunny and Damian Priest vs The Miz and John Morrison". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ Powell, Jason (2021-05-16). "WWE WrestleMania Backlash results: Powell's live review of Roman Reigns vs. Cesaro for the WWE Universal Championship, Bobby Lashley vs. Drew McIntyre vs. Braun Strowman for the WWE Championship, Rhea Ripley vs. Asuka vs. Charlotte Flair for the Raw Women's Championship, Bianca Belair vs. Bayley for the Smackdown Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  76. ↑ Powell, Jason (2021-06-20). "WWE Hell in a Cell results: Powell's live review of Bobby Lashley vs. Drew McIntyre in an HIAC match for the WWE Championship, Bianca Belair vs. Bayley in an HIAC match for the Smackdown Women's Championship, Rhea Ripley vs. Charlotte Flair for the Raw Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  77. ↑ Powell, Jason (2021-07-09). "7/9 WWE Friday Night Smackdown results: Barnett's review of Seth Rollins vs. Cesaro, and Shinsuke Nakamura vs. Baron Corbin in Money in the Bank ladder match qualifiers, final Smackdown from the ThunderDome set". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  78. ↑ Powell, Jason (2021-10-08). "10/08 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of Rey Mysterio vs. Sami Zayn in a King of the Ring tournament match, Liv Morgan vs. Carmella in a Queens Crown tournament match, contract signing for Becky Lynch vs. Bianca Belair vs. Sasha Banks at WWE Crown Jewel". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  79. ↑ Powell, Jason (2021-12-25). "12/24 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of Charlotte Flair vs. Toni Storm for the Smackdown Women's Championship, 12 Days of Christmas gauntlet match for an Intercontinental Title shot, Drew McIntyre, Kofi Kingston, and King Woods vs. The Usos and Madcap Moss in a Miracle on 34th Street Fight". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  80. ↑ Powell, Jason (2022-02-12). "2/11 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of Charlotte Flair vs. Naomi for the Smackdown Women's Championship, Goldberg's latest appearance, Natalya vs. Aliyah in a Dungeon Style showdown match, Sami Zayn's In Zayn with Shinsuke Nakamura and Rick Boogs". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
  81. ↑ Johnson, Mike (24 กุมภาพันธ์ 2022). "SURPRISING WWE DEPARTURE AFTER FAILURE TO COME TO TERMS ON NEW DEAL". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ Currier, Joseph (25 กุมภาพันธ์ 2022). "Cesaro wasn't looking to leave WWE, didn't like contract extension offer". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 26, 2022). "AEW-NJPW Forbidden Door results: Powell's live review of Jon Moxley vs. Hiroshi Tanahashi for the Interim AEW World Title, Jay White vs. Kazuchika Okada vs. Hangman Page vs. Adam Cole for the IWGP World Heavyweight Title, Thunder Rosa vs. Toni Storm for the AEW Women's Title, Will Ospreay vs. Orange Cassidy for the IWGP U.S. Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 29, 2022). "6/29 AEW Dynamite results: Powell's live review of Jon Moxley, Claudio Castagnoli, Eddie Kingston, Wheeler Yuta, Santana, and Ortiz vs. Chris Jericho, Sammy Guevara, Jake Hager, Daniel Garcia, Matt Menard, and Angelo Parker in a Blood & Guts match, Jade Cargill vs. Leila Grey for the TBS Title, Orange Cassidy vs. Ethan Page". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ Powell, Jason (กรกฎาคม 23, 2022). "7/23 ROH Death Before Dishonor results: Powell's live review of FTR vs. The Briscoes in a best of three falls match for the ROH Tag Titles, Jonathan Gresham vs. Claudio Castagnoli for the ROH Championship, Samoa Joe vs. Jay Lethal for the ROH TV Title, Wheeler Yuta vs. Daniel Garcia for the ROH Pure Rules Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 24, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Powell, Jason (ธันวาคม 10, 2022). "ROH Final Battle results: Powell's live review of FTR vs. The Briscoes in a Double Dog Collar match for the ROH Tag Team Titles, Chris Jericho vs. Claudio Castagnoli for the ROH Championship, Mercedes Martinez vs. Athena for the ROH Women's Title, Daniel Garcia vs. Wheeler Yuta for the ROH Pure Rules Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 10, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 25, 2024). "AEW All In results: Powell's live review of Swerve Strickland vs. Bryan Danielson for the AEW World Championship, Toni Storm vs. Mariah May for the AEW Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ Powell, Jason (กันยายน 7, 2024). "AEW All Out results: Powell's live review of Swerve Strickland vs. Hangman Page in a steel cage match, Bryan Danielson vs. Jack Perry for the AEW World Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ Thompson, Andrew (พฤศจิกายน 29, 2025). "Tony Khan Congratulates Claudio Castagnoli On Becoming CMLL World Heavyweight Champion". Fightful (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. 1 2 Mooneyham, Mike (10 กันยายน 2016). "Cesaro on the way out in WWE?". The Post and Courier. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ Brummitt, Matt (15 เมษายน 2012). "Brummitt's FCW TV report 4/8: WWE Developmental TV coverage – Claudio vs. Steamboat, Ross & Regal commentary, Regal-Ambrose feud, Hero promo, new gimmicks for O'Brian & Harris". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ James, Justin (5 กรกฎาคม 2012). "James's NXT report 6/27: Week 2 of New NXT season – Bateman vs. Curtis main event, Cesaro, Seth Rollins, Steamboat". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ Dilbert, Ryan (25 กรกฎาคม 2013). "Analyzing What Makes Antonio Cesaro An Elite In-Ring Performer". Bleacher Report. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ Santiago, Andres (16 พฤศจิกายน 2012). "WWE NXT SPOILER REPORT FROM WINTER PARK, FL". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ @WWENetwork (17 ธันวาคม 2020). "Toughest opponent? Most underrated Superstar? @DMcIntyreWWE names names in a round of 30-Second Shot Clock with @steveaustinBSR" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2020 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Foley, Mick (10 กรกฎาคม 2015). "I CHANGED MY MIND". Facebook. Self. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-02-26. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2016. ... after seeing [Castagnoli] in action these past few weeks, I've changed my mind, [Castagnoli] would make a great world-champion in ANY era, including the PRESENT WWE era!{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ Singer, Jesse (13 พฤศจิกายน 2015). "Ric Flair Knows How To Fix Cesaro's Lack Of Mic Skills". TheSportster. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Windsor, William (20 พฤศจิกายน 2015). "Ric Flair On Cesaro Feuding With Brock Lesnar". Wrestling Inc. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ "Vince McMahon addresses CM Punk on Stone Cold Podcast". WrestleView. 2 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Herzog, Kenny (29 พฤษภาคม 2015). "Rules of Fitness from WWE's Cesaro". MensJournal.com. Men's Journal LLC. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. 1 2 3 Benigno, Anthony (29 กรกฎาคม 2015). "The Professional: How Cesaro grabbed the brass ring (again) and why he isn't letting go this time". WWE. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ "Claudio's Café 16: Powerthirst – Coffee Edition". YouTube. Self. 30 มิถุนายน 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ "Claudio's Cafe (@claudioscafe) • Instagram photos and videos".
  104. 1 2 Renee Paquette (7 กรกฎาคม 2022). "Allison Danger". The Sessions (พอดแคสต์). สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2022.{{cite podcast}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Wilson, TJ (22 ธันวาคม 2015). "TJ Wilson (@KiddWWE) Twitter Feed". Twitter. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2016. Teaming with @WWECesaro made me 'better' in every way. Friends like him come once in a lifetime.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ Cesaro (19 ธันวาคม 2015). "wwecesaro Instagram Feed". Instagram. Self. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2016. When I first moved to the US I didn't bring much, but I brought this #starwars (image of original Star Wars discs){{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ Check out Cesaro's insane workout routine. 2 เมษายน 2013.{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ Kidd, Tyson (22 กันยายน 2015). "Some Like It Hot". Total Divas. ฤดูกาล 4. ตอน 12 (57 overall). 33 นาที. Cesaro's strong. Nat, Cesaro can clean and jerk...135 with one arm. That's just like, to show off... I don't know what his actual max is.{{cite episode}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (on phone with Natalya Neidhart)
  109. ↑ Illuminati, Chris (6 มีนาคม 2015). "Watch WWE Superstar Cesaro Clean And Jerk Almost 300 Pounds Like There's No Weight Involved". BroBible.com. Horseneck Media, LLC. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Herzog, Kenny (29 พฤษภาคม 2015). "Rules of Fitness from WWE's Cesaro". MensJournal.com. Men's Journal LLC. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ "Tribe Gaming raises over $1M, including from NBA, WWE stars". 26 มีนาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ "The Wrestler (2008) – IMDb". IMDb. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ WWE (31 ตุลาคม 2014). "Halloween Special! – The JBL (not Cole) Show- Ep.#110". 5:10. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2019 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ WWE (16 กุมภาพันธ์ 2015). "After Total Divas – February 15, 2015". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2019 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ "Blackpool Combat Club, Pac Win AEW Trios Titles in a Ladder Match at All in 2024". Bleacher Report.
  116. ↑ "AEW World Trios Championship".
  117. ↑ Lawson, Thomas (13 เมษายน 2025). "Jon Moxley Becomes Double-Champion In Unlikely Way on AEW Collision". SEScoops.com. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ "Chikara Campeonatos de Parejas title history". Chikara. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 เมษายน 2013. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ "Chikara Tag World Grand Prix".
  120. ↑ Kreikenbohm, Philip. "Title Reigns « CAPW Championship « Titles Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ Martínez, Sebastián (29 พฤศจิกายน 2025). "Claudio Castagnoli hace historia y se corona Campeón Mundial de CMLL". Solowrestling. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ Rose, Bryan (23 สิงหาคม 2024). "Claudio Castagnoli wins CMLL International Grand Prix". Wrestling Observer Figure Four Online. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ "Why Cesaro & Chris Hero's Kings of Wrestling Tag Team Remains One of the Best Ever". 6 มีนาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ Kreikenbohm, Philip. "CZW Last Team Standing « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ "Kings of Wrestling - Online World of Wrestling".
  126. ↑ "German Stampede Wrestling Title Histories". titlehistories.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ "Violent J's Gathering Report". Psychopathic Records. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 สิงหาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ "IWA Switzerland Title Histories". titlehistories.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ "International Professional Wrestling UK Title Histories". titlehistories.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ "PWG World Championship title history". Pro Wrestling Guerrilla. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ DeAngelo, Dominic (14 กันยายน 2023). "Full List for 2023 PWI 500 Revealed". Inside the Ropes. สืบค้นเมื่อ 21 กันยายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ "PUROLOVE.com". purolove.com. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ "PUROLOVE.com". purolove.com. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ "Undisputed British Tag Team Champions History". Revolution Pro Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ Kreikenbohm, Philip. "ROH World Championship « Titles Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ "Ring Of Honor Tag Team Championship". Ring of Honor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ "Taking a Look Back at the ROH Era of Claudio Castagnoli". 6 กรกฎาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. 1 2 "Swiss Wrestling Federation Title Historys". titlehistories.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ Kreikenbohm, Philip. "Matches « SWF Powerhouse Title Tournament « Tournaments Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ Kreikenbohm, Philip (27 ธันวาคม 2003). "wXw World Heavyweight Championship". Cagematch – The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  141. ↑ "Westside Xtreme Wrestling Title Histories". titlehistories.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 สิงหาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. ↑ Meltzer, Dave (26 มกราคม 2015). "Jan. 26, 2015 Wrestling Observer Newsletter: 2014 awards issue w/ results & Dave's commentary, Conor McGregor, and much more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 16. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  143. ↑ Meltzer, Dave (27 มกราคม 2014). "Jan 27 2014 Wrestling Observer Newsletter: 2013 Annual awards issue, best in the world in numerous categories, plus all the news in pro-wrestling and MMA over the past week and more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 18. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  144. ↑ Meltzer, Dave (25 มกราคม 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 23. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ Meltzer, Dave (6 มีนาคม 2017). "March 6, 2017 Wrestling Observer Newsletter: 2016 Awards issue, talent departing TNA, more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 11. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  146. ↑ Meltzer, Dave (26 มกราคม 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA. น. 1–40. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ "Antonio Cesaro's first United States Championship reign". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  148. ↑ "WWE United States Championship". สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ "WWE Fastlane 2015". wwe.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ "WWE Fast Lane Results: Cesaro And Tyson Kidd Defeat The Usos To Become New Tag Champs". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 สิงหาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ "Cesaro & Nakamura splinter the New Day's title reign".
  152. ↑ "Cesaro won The Andre the Giant Memorial Battle Royal". WWE (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-11-14.
  153. ↑ "What is a Slammy?". WWE. 23 กุมภาพันธ์ 2008. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ "411MANIA". WWE Announces Year-End Awards on Instagram. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เกลาดีโอ_กัสตัญโญลี&oldid=13261220"