ข้ามไปเนื้อหา

ออซซี ออสบอร์น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ออซซี ออสบอร์น
ออสบอร์นใน ค.ศ. 2010
เกิดจอห์น ไมเคิล ออสบอร์น
(1948-12-03)3 ธันวาคม ค.ศ. 1948
มาร์สตันกรีน วอริกเชอร์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต22 กรกฎาคม ค.ศ. 2025(2025-07-22) (76 ปี)
เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
อาชีพ
  • น้อร้อง
  • นักแต่งเพลง
  • media personality
คู่สมรส
บุตร6, รวม Aimee, เคลลี และแจ็ก[1]
อาชีพทางดนตรี
ที่เกิดแอสตัน เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง
ช่วงปีค.ศ. 1967–2025
ค่ายเพลง
อดีตสมาชิกของแบล็กแซ็บบาธ
เว็บไซต์ozzy.com
ลายมือชื่อ

จอห์น ไมเคิล "ออซซี" ออสบอร์น (อังกฤษ: John Michael "Ozzy" Osbourne; 3 ธันวาคม ค.ศ. 1948 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2025[4]) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ มีอาชีพการทำงานครอบคลุม 4 ทศวรรษ ออสบอร์นมีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำวงเฮฟวีเมทัลแถวหน้าที่ชื่อ แบล็กซับบาธ และยังประสบความสำเร็จในฐานะศิลปินเดี่ยวกับยอดขายหลายแผ่นเสียงทองคำขาว ที่ถือเป็นการปฏิวัติวงการเฮฟวีเมทัล[5] เป็นผลทำให้เขาเป็นที่รู้จักในฐานะ "เจ้าพ่อแห่งเพลงเฮฟวีเมทัล" และ "เจ้าชายแห่งความมืดหม่น"[6]

ในช่วงต้นยุค 2000 เขาเริ่มโด่งดังอีกครั้งโดยมีรายการเรียลลิตี้ของตัวเองที่ชื่อ "The Osbournes" ร่วมกับสมาชิกในครอบครัวของเขา ภรรยา แชรอน และลูก 2 ใน 3 คนของพวกเขา เคลลีกับแจ็ก และในเดือนสิงหาคม 2008 ออสบอร์นเอ่ยในยูเอสเอทูเดย์ว่าเขาจะพักจากผลงานด้านดนตรีหลังจากมีอัลบั้มมากกว่า 2 ชุด[7]

ประวัติ

[แก้]

วัยเด็ก

[แก้]

ออสซี่ ออสบอร์น เกิดใน แอสตัน เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของ "จอห์น โทมัส "แจ็ก" ออสบอร์น" (อังกฤษ: John Thomas "Jack" Osbourne) พ่อของเขามีอาชีพเป็นช่างทำเครื่องไม้เครื่องมือที่ General Electric Company plc [8][9] ส่วนมารดาของเขา , ลิเลียน ออสบอร์น (อังกฤษ: Lillian Osbourne) เป็นชาวคาทอลิก แต่ไม่ได้เคร่งครัดในศาสนา โดยทุกวันแม่ของเขาจะทำงานที่โรงงาน[10] ออสซี่เป็นลูกคนที่ 4 ในบรรดาทั้งหมด 6 คน โดยมีพี่สาว 3 คน และน้องชายอีก 2 คน : จิน, อิริซ, กิลิซ, พอล และ ทอย ครอบครัวออสบอร์นเป็นบ้านสองชั้น ตั้งอยู่ในถนน 14 Lodge Road ในเมืองแอสตัน ออสบอร์นได้รับชื่อเล่นว่า "ออสซี่" ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษา[11]

ออสบอร์นมีอาการสมาธิสั้นซึ่งเขาบกพร่องในการเรียนรู้[12][13] ออสบอร์นยังได้มีส่วนร่วมในละครของโรงเรียน อาทิ "The Midako" และ "HMS Pinafore"[14]ออสบอร์นในวัย 14 ปีได้ยินเพลง She Loves You ของวง เดอะบีเทิลส์ เป็นแรงผลักดันให้ออสบอร์นอยากเป็นนักร้อง ออสซี่กล่าวในปี ค.ศ. 2011 ในสารคดีชีวประวัติของเขา God Bless Ozzy Osbourne ไว้ว่า "หลังจากที่ผมได้ยินเพลง She Loves You ของวงเดอะบีเทิลส์ในวิทยุ ทำให้ผมมีความคิดอยากที่จะเป็นร็อคสตาร์เพื่อเติมเต็มชีวิตที่เหลือของผม"[8][9][15][16]

ออสบอร์นออกจากโรงเรียนกลางคันตั้งแต่อายุ 15 ปี หลังลาออกออสบอร์นได้มาทำงานทุกอย่างเพื่อแลกกับเงิน ไม่ว่าจะเป็น คนงานก่อสร้าง, ช่างประปาฝึกหัด, และคนงานโรงฆ่าสัตว์ หนำซ้ำเขายังได้ขโมยของต่าง ๆ เชน โทรทัศน์ และยังขโมยเสื้อผ้าเด็กและผ้ากั้นเปื้อนเด็ก (โดยแรกเริ่มคิดว่าเป็นเสื้อของผู้ใหญ่เนื่องจากเสื้อผ้ามีสีเข้มยากที่จะมองเห็นเมื่อเขาขโมยเสร็จเขาก็มุ่งหน้าไปที่ผับเพื่อนำของไปขาย) และเสื้อยืด[8] โดยออสซี่ไม่มีเงินจ่ายค่าปรับได้หลังจากขโมยเสื้อผ้า พ่อของออสบอร์นปฏิเสธที่จะจ่ายค่าปรับ และกล่าวว่าเพื่อเป็นบทเรียนให้แก่ลูกชายตนเอง[8]

สู่แบล็กแซ็บบาธ

[แก้]

ปลายปี 1967 กีเซอร์ บัตเลอร์ ตั้งวงดนตรีของเขาขึ้น "Rare Breed" ก่อนที่ภายหลังออสบอร์นจะได้รับเลือกให้มาเป็นนักร้อง[11] วงพวกเขามีการแสดงเพียงสองโชว์ จนสุดท้ายก็ต้องแตกหักในที่สุด ออสบอร์นและบัตเลอร์ ได้รวมตัวกันอีกครั้งในนาม Polka Tulk Blues พร้อมโดยมือกีตาร์ โทนี อิออมมี และ มือกลอง บิล วอร์ด ทั้งคู่เคยเป็นสมาชิกวง Mythology วงบลูส์จากอังกฤษ แต่ท้ายสุดวงก็ต้องยุบตัวลงในภายหลัง พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น Earth แต่เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน พวกเขามีรายชื่อแสดงโชว์ แต่มีวงดนตรีหนึ่งที่ใช้ชื่อเหมือนพวกเขา ทำให้พวกเขาตัดสินใจที่จะเปลี่ยนชื่อวงอีกครั้ง พวกเขาตัดสินใจใช้ชื่อว่าแบล็กแซ็บบาธ ในสิงหาคม 1969, โดยนำมาจากชื่อภาพยนตร์เดียวกันนี้[17] ดนตรีของพวกเขาทำให้ผู้ฟังเกิดความตื่นตระหนกเนื่องจากยังไม่ได้รับความนิยมในขณะนั้น นำไปสู่แรงบันดาลใจที่ทำให้ทางวงตัดสินใจเล่นแนวเพลง เฮฟวี่ บลูส์ ที่มาด้วยดนตรีและเนื้อร้องอันมืดหม่น[18] ขณะอัดอัลบั้มชุดแรก บัตเลอร์ อ่านหนังสือเวทมนตร์และตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยรูปซานต้าในหัวเตียงของเขา บัตเลอร์กล่าวกับออสบอร์นเกี่ยวกับเรื่องนี้จนพวกเขาได้แต่งเพลง "Black Sabbath" ในอัลบั้มชื่อเดียวกันนี้ เพลงแรกของพวกเขามีความมืดหม่นและชวนน่าติดตาม[19][20]

อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะลองก้าวเป็นศิลปินจากค่ายเพลงอย่าง วอร์เนอร์ บราเธอร์ส และพวกเขา แบล็กแซ็บบาธสร้างกลุ่มฐานแฟนเพลงอย่างรวดเร็วและคงทนถาวร ซาวด์กีตาร์ริฟที่ชวนให้คุณซึมซับถึงดนตรีพวกเขา - โทนี่ อิออมมี, เนื้อเพลงสุดมืดหม่นและน่าหลงไหลโดย - กีเซอร์ บัตเลอร์, บิล วอรด์ - มือกลองแห่งความมืดหม่น และท้ายสุด ออสบอร์น - เจ้าชายแห่งความมืดหม่น ในอัลบั้มชุดแรกของพวกเขาอย่าง "Black Sabbath" และ "Paranoid" มียอดวางขายอัลบั้มที่สูงอย่างมาก อย่างไรก็ดีจากความโด่งดังของพวกเขาทำให้ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์อยู่บ่อยครั้ง ออสบอร์นหวนนึกถึงวงด้วยความโศกเศร้า "วันเก่า ๆ ตอนนั้นพวกเรายังไม่ได้ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เลยไม่ได้มีผู้หญิงรุมล้อม"

ในเวลาเดียวกัน ออสบอร์นได้รู้จัก ชารอน อาร์เดน ที่ภายหลังเป็นสามี - ภรรยาด้วยกัน หลังจากที่พวกเขาไม่คาดฝันว่าอัลบั้มชุดแรกจะประสบความสำเร็จ แบล็ธซับบาธได้นำพ่อตัวเอง ดอน อาร์เดน มาเป็นผู้จัดการวงพวกเขา และชารอนก็ได้ร่วมงานในเวลาเดียวกัน[11] ออสบอร์น ยอมรับว่าเขาโปรยเสน่ห์ใส่ชารอน อาร์เดน โดยออสบอร์นคิดว่า "ชารอนคิดว่าเขาเป็นบ้า"[11] ปีถัดมา ออสบอร์นกล่าวว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่พวกเขาเลือก ดอน อาร์เชนมาเป็นผู้จัดการเพื่อจะได้เห็นชารอนเป็นประจำ[11] ความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงซับซ้อนในขณะนั้น

ห้าเดือนให้หลัง หลังการปล่อยอัลบั้มชุดที่สอง "Paranoid" พวกเขาก็ปล่อยอัลบั้มชุดที่สาม "Master Of Reality" อัลบั้มดังกล่าวติดอยู่ Top Ten ทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร และได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในระหว่างสองเดือนแรกที่ปล่อยอัลบั้มดังกล่าว[21] ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 พวกเขาได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว[21] และได้รางวัลดับเบิ้ลแพลตินัม เมื่อช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 21[21] อัลบั้มดังกล่าวมีวิจารณ์ในแง่ลบ เลสเตอร์ แบง บรรณาธิการนิตรสารอันโด่งดังอย่าง โรลลิงสโตน วิจารณ์อัลบั้ม Master Of Reality ว่ายังขาดประสบการณ์ และมีลักษณะดนตรีที่เรียบง่ายไป และแนวเพลงที่ซ้ำกับตลาดมากจนเกินไป แต่ถึงกระนั้นนิตรสารเดียวกันนี้ก็ได้ให้อัลบั้มชุดดังกล่าวติดอยู่ในลำดับที่ 298 จาก 500 อัลบั้มยอดเยี่ยมตลอดกาล ในปี 2003[22] อัลบั้มชุดที่สี่ของพวกเขา "Vol. 4" ที่วางจำหน่ายเมื่อกันยายน 1972 แต่ผลวิจารณ์ก็ไปในเชิงลบเหมือนเดิม แต่ก็ยังได้รับอัลบั้มแผ่นเสียงทองขาว , พวกเขาเป็นหนึ่งในสี่วงที่มียอดขายติดต่อกันจนพุ่งทะยานสู่หนึ่งล้านก็อปปี้ในหสรัฐอเมริกา[23][24]

ในปี 1971 ออสบอร์นพบกับภรรยาคนแรก เทย์มา (née Riley) ที่ไนท์คลับใน เบอร์มิงแฮม นามว่า The Rum Runner ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของเธอด้วย[11] พวกเขาสมรสกันเมื่อปี 1971 และมีลูกด้วยกันชื่อ เจสสิก้า และ หลุยส์ ออสบอร์นอ้างอิงถึงการสมรสครั้งแรกของพวกเขาว่า "เป็นความผิดพลาดที่น่ากลัว"[11] จากการใช้สารเสพติดและแอลกฮอลล์ของออสบอร์น เขามักจะไม่ค่อยได้พูดคุยกันบ่อยครั้งเพราะออสบอร์นต้องแสดงโชว์ร่วมกับแบล็กแซ็บบาธ และลูกของพวกเขาก็โศกเศร้าเกี่ยวกับเรื่องนี้และบอกว่าออสบอร์นไม่ใช่พ่อที่ดี ในสารคดีภาพยนตร์ God Bless Ozzy Osbourne เมื่อปี ค.ศ. 2011 โปรดิวเซอร์โดยลูกของเขาเอง แจ็ค ออสบอร์น เขายอมรับว่าเขาไม่สามารถที่จำได้ว่าหลุยส์และเจสสิกาเกิด[25]

เสียชีวิต

[แก้]

ออซซีเสียชีวิตในตอนเช้าของวันที่ 22 กรกฏาคม ค.ศ. 2025 ในวัย 76 ปี[4]

ผลงาน

[แก้]

เดี่ยว

บทความหลัก: ผลงานเพลงออซซี ออสบอร์น
อัลบั้มสตูดิโอ

แบล็กแซ็บบาธ

บทความหลัก: ผลงานเพลงแบล็กแซ็บบาธ
อัลบั้มสตูดิโอ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "How Many Kids Does Ozzy Osbourne Have? Guide to the Rock Icon's Brood of Children". Yahoo Entertainment. 11 July 2024.
  2. ↑ "Black Sabbath". AllMusic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 August 2015. สืบค้นเมื่อ 21 July 2015.
  3. ↑ "Ozzy Osbourne Stares Down His Demons with a Smile on 'Ordinary Man'". Rolling Stone. 21 February 2020.
  4. 1 2 "Black Sabbath's Ozzy Osbourne dies aged 76, his family announces". BBC. July 22, 2025. สืบค้นเมื่อ July 23, 2025.
  5. ↑ Mick Wall (1986). Diary of a Madman - The Official Biography. Zomba Books.
  6. ↑ "30 ปี ตำนานหมาป่า 'เห่าเพ็ญจันทร์' ออสซี่ ออสบอร์น". ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์. 23 กุมภาพันธ์ 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2014.
  7. ↑ "Ozzy 'retiring after two more albums'". Digital Spy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 สิงหาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 22 สิงหาคม 2009.
  8. 1 2 3 4 Sue Crawford (2003). "Ozzy Unauthorized". ISBN 978-1-84317-016-7.
  9. 1 2 Johnson, Ross (มกราคม 2005). "What I've Learned: Ozzy Osbourne". Esquire. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤษภาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2008.
  10. ↑ อ้างอิงจากหนังสือ I Am Ozzy หน้า 6
  11. 1 2 3 4 5 6 7 Osbourne, Ozzy; Ayres, Chris (2010). I Am Ozzy. Grand Central Publishing. pp. 14, 84. ISBN 978-0-446-56989-7.
  12. ↑ Appleyard, Bryan (27 พฤศจิกายน 2005). "Blizzard of Oz". The Sunday Times. London. ISSN 0956-1382.
  13. ↑ "Profiles of Ozzy Osbourne, Elvis Costello, David Bowie, Norah Jones". CNN. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2010.
  14. ↑ GQ interview
  15. ↑ Walker, Jodi (25 เมษายน 2011). "'God Bless Ozzy Osbourne': New documentary presents the life, art, and addiction of the metal madman | The Music Mix". Music-mix.ew.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 เมษายน 2011. สืบค้นเมื่อ 11 เมษายน 2014.
  16. ↑ "Cynthia Ellis: Q&A With Jack Osbourne for God Bless Ozzy Osbourne". Huffingtonpost.com. 26 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 11 เมษายน 2014.
  17. ↑ Ankeny, Jason. "Biography-Geezer Butler". สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2010.
  18. ↑ Weber, Barry (2007). "Ozzy Osbourne Biography". AllMusic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 สิงหาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2008.
  19. ↑ Osbourne, Ozzy (2010). I Am Ozzy.
  20. ↑ Ruhlmann, William (2003). "Black Sabbath – Biography". All music. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2008.
  21. 1 2 3 "RIAA Gold & Platinum database-"Master of Reality"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2009.
  22. ↑ "Master of Reality Rolling Stone Review". Rollingstone.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 13 ตุลาคม 2014.
  23. ↑ Ruhlmann, William. "AMG Biography". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2008.
  24. ↑ "RIAA Gold & Platinum database-"Vol. 4"". สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2009.
  25. ↑ God Bless Ozzy Osbourne documentary film, produced in 2011. Next Entertainment.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]


เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ออซซี_ออสบอร์น&oldid=12442752"