จอห์น เลย์ฟิลด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอห์น เลย์ฟิลด์
An image of จอห์น เลย์ฟิลด์.
ข้อมูล
ฉายา Bad Santa[1]
Blackjack Bradshaw[1]
Bradshaw[1]
Death Mask[1][1]
John "Bradshaw" Layfield
John Hawk[1]
Johnny Hawk[1]
Justin Hawk Bradshaw[1]
Vampiro Americano[1]
ความสูง ฟุต 6 นิ้ว (1.98 ม.)[2]
น้ำหนัก 290 ปอนด์ (130 kg)[2]
เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 (49 ปี)[3]
Sweetwater, Texas[1]
พำนัก Bermuda[4]
มาจาก Sweetwater, Texas as Bradshaw
New York City as John "Bradshaw" Layfield
ฝึกหัดโดย Black Bart[5]
Brad Rheingans[1][5]
เปิดตัว 1992[1][5]
รีไทร์ 2009[6]

จอห์น ชาลส์ เลย์ฟิลด์ (อังกฤษ: John Charles Layfield) เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966[3] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ทำงานกับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (อังกฤษ: John "Bradshaw" Layfield) หรือ เจบีแอล (JBL)

ประวัติ[แก้]

แบรดชอว์เคยเป็นนักอเมริกันฟุตบอลมาก่อน[7] หลังจากที่เขาเป็นนักมวยปล้ำเขาก็ปล้ำอยู่หลายสมาคมใช้ชื่อว่า จัสติน ฮอว์ก แบรดชอว์[1] ได้แชมป์แทคทีมคู่กับ Sweetwater และย้ายมาในสมาคม WWE ใช้ชื่อว่า แบล็คแจ็ค แบรดชอว์ และคว้าแชมป์ NWA North American Champions ในศึก โนเวย์เอาท์ 1998[8] พักหนึ่งได้รวมทีมกับ ฟารุก ใช้ชื่อทีมว่า APA ต่อมาก็ได้ร่วมกลุ่มของ ดิอันเดอร์เทเกอร์ คือ Ministry of Darkness[9] ทั้งคู่ก็ได้แชมป์แทคทีม[10] ในต้นปี 2002 ก็เริ่มมีการดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำ ในปี 2003 ทั้งคู่ได้กลับมารวมกลุ่มเป็น APA อีกครั้ง ไม่นานก็แยกทีมกันโดย ฟารุก มีปัญหากับทาง WWE ทำให้ ฟารุก โดนไล่ออกไป แบรดชอว์เลยต้องเปลี่ยนบทเป็นอธรรมในชื่อว่า จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ หรือ เจบีแอล หลังจากนั้นก็มีบทบาทมากขึ้น[11] ในศึก เดอะเกรทอเมริกันแบช 2004 เจบีแอลสามารถคว้า แชมป์ WWE มาได้จาก เอ็ดดี เกอร์เรโร[12] จากนั้นเจบีแอลก็สามารถเอาตัวรอดจากการป้องกันแชมป์หลายต่อหลายครั้งด้วยการเอาชนะ อันเดอร์เทเกอร์, บูเกอร์ ที, เคิร์ต แองเกิล และ บิ๊กโชว์ แต่ว่า ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 เจบีแอลก็เสียแชมป์ให้กับ จอห์น ซีนา[13] หลังจากนั้นเจบีแอลก็ขอชิงแชมป์ WWE คืนจากซีนาหลายครั้งแต่ก็ทำไม่สำเร็จ[14][15]

เจบีแอลสามารถคว้าแชมป์ยูเอส ด้วยการเอาชนะ คริส เบนวา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22[16][17] และได้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเรย์ มิสเตริโอ ในศึก Judgment Day แต่เจบีแอลก็ไม่สามารถเอาชนะเรย์ได้[18] และอีกคืนถัดมาในสแมคดาวน์ เรย์ได้เรียก บ็อบบี แลชลีย์ ออกมาชิงแชมป์ยูเอสกับเจบีแอล โดยไม่ให้ทันตั้งตัว เจบีแอลจึงเสียแชมป์ให้กับแลชลีย์ ไปอย่างง่ายดาย[19] และเรย์ก็ได้ยื่นข้อเสนออีกว่าจะให้เจบีแอลชิงแชมป์กับเรย์อีกครั้ง หากแพ้เจบีแอลต้องออกจากสแมคดาวน์ ผลปรากฏว่าเจบีแอลแพ้หมดรูป ทำให้เจบีแอลต้องกลายไปเป็นผู้บรรยายคู่กับ ไมเคิล โคล นานนับปีเลยทีเดียว ในปลายปี 2007 เจบีแอลได้เปิดศึกกับ คริส เจอริโค เพราะในแมตช์ชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก อาร์มาเกดดอน (2007) ออร์ตันเหวี่ยงเจอริโคไปโดนเจบีแอลที่กำลังนั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ในตอนนั้น ทำให้เจบีแอลโกรธจึงถีบหน้าเจอริโค ทำให้เจอริโคไม่ได้แชมป์[20] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) แมตช์แห่งความแค้นระหว่างเจบีแอล กับเจอริโค แต่เจบีแอลก็ชนะฟาล์ว เพราะ เจอริโคเอาเก้าอี้ฟาดใส่เจบีแอล[21]

ในช่วงท้ายปี 2008 เจบีแอลได้ยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของ ชอว์น ไมเคิลส์ โดยมีข้อแม้ว่าชอว์นจะต้องทำให้เจบีแอลได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ชอว์นก็ช่วยให้เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยจัดการเจอริโคและออร์ตัน ด้วยท่า Sweet Chin Music แล้วให้เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นจับกดนับ 3 ไป ในรอยัลรัมเบิล เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกกับจอห์น ซีนา โดยมีชอว์นมาเป็นผู้ช่วยอยู่ข้างเวทีพอเริ่มการปล้ำการต่อสู้ก็ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนถึงที เจบีแอลจะ Big Boot ใส่ซีนา แต่หลบได้ไปโดนกรรมการแทน ชอว์นที่อยู่ข้างล่างจึงขึ้นมาบนเวที เจบีแอลจึงบอกให้ Sweet Chin ใส่ซีนา แต่ชอว์นกลับ Sweet Chin ใส่เจบีแอล แล้ว Sweet Chin ใส่ซีนา ก่อนจะกลับไปชอว์นก็ลากเจบีแอลที่สลบมาจับกดซีนา แต่ซีนาก็ยังไม่ยอมแพ้และเจบีแอลก็ถูกใส่ Attitude Adjustment จับกดนับ 3 ไป ในศึก โนเวย์เอาท์ (2009) เจบีแอลได้ท้าชอว์นให้เจอกับตนเองเพราะแค้นเหตุการณ์ ในรอยัลรัมเบิล ในแมตช์นี้ภรรยาของชอว์นก็มาดูอยู่ข้างเวทีด้วย การต่อสู้ดำเนินไป เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นไป 2 ครั้ง จนตกลงมาข้างเวทีฝั่งที่ภรรยาของชอว์นอยู่ เจบีแอลได้แสดงอาการดูถูกเหยียดหยามชอว์นต่อหน้าภรรยาของเขา ภรรยาของชอว์นจึงชกหน้า เจบีแอลไป 1 ครั้ง ชอว์นฮึดสู้และ Sweet Chin ใส่เจบีแอลจับกดชนะไป แล้วกลับมาเป็นชอว์น ไมเคิลส์คนเดิม หลังจากที่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของเจบีแอล

ในรอว์ 9 มีนาคม 2009 เจบีแอลสามารถคว้า แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จาก ซีเอ็ม พังก์ และเป็นแชมป์แกรนด์สแลม คนที่ 10 และแชมป์ทริปเปิลคราวน์ คนที่ 20[22] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 เจบีแอลก็เสียแชมป์ให้กับ เรย์ มิสเตริโอ ในเวลาสั้นเพียง 21 วินาที[23] หลังแมตช์ เจบีแอลตะโกนคำว่า "I quit!" ประกาศลาออกจาก WWE[6] ก่อนจะมาทำหน้าที่เป็นโฆษกและผู้บรรยายให้กับ VFL

เจบีแอลได้กลับมาใน WWE อีกครั้งในรอว์ เพื่อเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษ ในแมตช์ระหว่าง ไมเคิล โคล กับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 และบอกว่า โคลคิดถูกแล้วที่เลือกเขาเป็นกรรมการพิเศษ แต่ขณะที่กำลังจะเซ็นสัญญาการเป็นกรรมการนั้น สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ก็ได้ออกมา และจัดการเจบีแอล ด้วยท่า สตันเนอร์ แล้วเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษแทน ในปี 2012 เจบีแอล ได้มางานรับรางวัล หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่อประกาศให้ รอน ซิมมอนส์ หรือ ฟารุก คู่แทคทีมของเจบีแอล เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2012[24] ในเดือนกันยายน 2012 เจบีแอลได้เซ็นสัญญามาเป็นผู้บรรยายให้กับ WWE

ผลงานแสดง[แก้]

เว็บซีรีส์[แก้]

ปี รายการ รับบท หมายเหตุ
2012–present The JBL Show Himself series regular

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

  • ท่าไม้ตาย
    • Clothesline from Hell[1][25] / Clothesline from Wall Street[11] (Running high-impact lariat)
    • JBL Bomb (Release powerbomb, with theatrics)[5][1]
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Last Call (Fallaway slam, sometimes from the second rope)[1][5]
    • Abdominal stretch[1]
    • Backbreaker rack[1]
    • Bearhug[1]
    • Big boot[1]
    • Elbow drop[4]
    • Eye poke[1]
    • Flowing DDT[1]
    • Swinging neckbreaker[1]
  • ฉายา
  • เพลงเปิดตัว
    • "Born in the U.S.A." by Bruce Springsteen[28] (GWF)
    • "Cotton Eye Joe" by Rednex[28] (GWF)
    • "Protection" by Jim Johnston (WWF/E; Used while teaming with ฟารุก)
    • "Longhorn" by Jim Johnston (WWE) (2004–present)

ผลงานแชมป์[แก้]

ฟุตบอลวิทยาลัย[แก้]

  • Abilene Christian University
    • 1989 NCAA Division II All–American

มวยปล้ำอาชีพ[แก้]

เจบีแอล กับแชมป์ WWE
เจบีแอล กับแชมป์ยูเอส
  • Catch Wrestling Association
    • CWA World Tag Team Championship (1 time)[29] – with Cannonball Grizzly
  • Global Wrestling Federation
    • GWF Tag Team Championship (2 times)[30] – with Bobby Duncum, Jr. (1) and Black Bart (1)
  • International Wrestling Institute and Museum
    • Lou Thesz Award (2012)[31]
  • Memphis Championship Wrestling
    • MCW Southern Tag Team Championship (1 time)[32] – with Faarooq
  • NWA Texas
    • NWA North American Heavyweight Championship (1 time)[33]
  • Ohio Valley Wrestling
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI ranked him No. 5 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2005[35]
    • PWI ranked him No. 496 of the best 500 singles wrestlers of all time in the PWI Years in 2003
  • United States Wrestling Federation
    • USWF Tag Team Championship (1 time) – with The Equalizer[36]
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Best Gimmick (2004)[44]
    • Worst Television Announcer (2014)[45]
    • Worst Worked Match of the Year (2002) with Trish Stratus vs. Christopher Nowinski and Jackie Gayda on Raw, July 7[44]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 "John Bradshaw Layfield Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ March 27, 2008. 
  2. 2.0 2.1 [1] JBL on wwe.com, September 5, 2013
  3. 3.0 3.1 "Texas Births, 1926–1995". "Family Tree Networks". สืบค้นเมื่อ July 26, 2009. 
  4. 4.0 4.1 Burgess, Don (February 10, 2012). "If they weren't booing me, I wasn't doing my job". Bermuda Sun. สืบค้นเมื่อ August 6, 2012. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 "Cagematch profile". 
  6. 6.0 6.1 Layfield, John (2009-04-06). "JBL No More, Thank You.". WWE. Archived from the original on 2009-04-09. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28. 
  7. July 2005 - Abilene Christian University
  8. "No Way Out 1998 official results". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  9. "Acolytes Protection Agency (A.P.A.) Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  10. "Acolytes' first World Tag Team Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  11. 11.0 11.1 Stevens, Lee (2009-01-06). "Under the Microscope - 1/5 WWE Raw: HBK's "history," Axiomatic Jericho, Substantial Penalty for Early Withdrawal". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-09-08. 
  12. "JBL vs. Eddie Guerrero in a Texas Bullrope Match for the WWE Championship". WWE. Archived from the original on 2007-12-13. สืบค้นเมื่อ 2008-04-27. 
  13. "John Cena vs. John Bradshaw Layfield - WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  14. "Second Chance". WWE. 2005-04-28. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  15. "John Cena vs. JBL in an I Quit Match for the WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  16. "JBL def. Chris Benoit (new United States Champion)". WWE. 2006-04-02. สืบค้นเมื่อ 2008-01-03. 
  17. "JBL's first United States Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  18. Ed Williams III (2006-05-21). "Rey Mysterio's dream ride somehow continues". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-01-05. 
  19. Dee, Louie (2006-05-26). "Kiss Him Goodbye". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  20. Robinson, Bryan. "Saved by a 'wrestling god'". WWE. สืบค้นเมื่อ 2007-12-18. 
  21. Adkins, Greg (2008-01-27). "Bad Blood". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  22. Adkins, Greg (2008-01-27). "Bad Blood". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  23. Plummer, Dale (2009-04-06). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06. 
  24. Tucker, Benjamin (2012-03-31). "Complete WWE Hall of Fame ceremony recap". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28. 
  25. "JBL Bio". WWE. สืบค้นเมื่อ March 18, 2012. 
  26. "APA Bio". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ August 10, 2008. 
  27. 27.0 27.1 27.2 27.3 27.4 27.5 "Managers". 
  28. 28.0 28.1 "Entrance themes". 
  29. "Catch Wrestling Association World Tag Team Title". WrestlingTitles.com. สืบค้นเมื่อ April 7, 2008. 
  30. "G.W.F. Tag Team Title". wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ December 28, 2007. 
  31. Alvarez, Bryan (November 15, 2011). "Tues update: Tons more from Raw, UFC vs. New York notes, more WWE Twitter madness, HDNet signs new MMA deal, MMA legend heading to ROH, tons more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 15, 2011. 
  32. "M.C.W. Southern Tag Team Title". WrestlingTitles.com. สืบค้นเมื่อ July 4, 2008. 
  33. "NWA – North American Heavyweight Title History". Solie's Title Histories. สืบค้นเมื่อ April 26, 2008. 
  34. "O.V.W. Southern Tag Team Title". wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ December 28, 2007. 
  35. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2005". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ January 21, 2015. 
  36. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. ISBN 0-9698161-5-4. 
  37. "JBL's Title History". World Wrestling Entertainment. Archived from the original on February 8, 2008. สืบค้นเมื่อ December 28, 2007. 
  38. "WWE Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ May 1, 2008. 
  39. "JBL's first Intercontinental Championship reign". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ March 9, 2009. 
  40. "WWE United States Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ May 1, 2008. 
  41. "WWE European Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ May 1, 2008. 
  42. "WWE Hardcore Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ April 26, 2008. 
  43. "World Tag Team Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ May 1, 2008. 
  44. 44.0 44.1 Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–40. ISSN 1083-9593. 
  45. Meltzer, Dave (January 26, 2015). "Jan. 26, 2015 Wrestling Observer Newsletter: 2014 awards issue w/ results & Dave’s commentary, Conor McGregor, and much more". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California): 25. ISSN 1083-9593. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]