บิ๊กโชว์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บิ๊กโชว์
An image of บิ๊กโชว์.
ข้อมูล
ฉายา บิ๊กโชว์[1][2]
เดอะไจแอนต์[1]
เดอะบิ๊กแนสตีบัสตาร์ด[1]
พอล ไวต์[3]
ความสูง ฟุต 2 นิ้ว (2.18 ม.)[4][5]
น้ำหนัก 450 ปอนด์ (200 กก.)[5]
เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 (44 ปี)[1]
ไอเคน, รัฐเซาท์แคโรไลนา[6]
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา[1]
มาจาก แทมปา, รัฐฟลอริดา
ฝึกหัดโดย WCW Power Plant
Glenn Ruth[7]
Larry Sharpe[7]
เปิดตัว 1995

พอล โดนัลด์ ไวต์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Paul Donald Wight Jr.)[8] เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพอดีตนักบาสเกตบอลและนักแสดงชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อที่รู้จักกันอย่างดีชื่อว่า บิ๊กโชว์ (อังกฤษ: Big Show)[9]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

ก่อนที่บิ๊กโชว์จะเข้าวงการมวยปล้ำนั้น เค้าได้เคยเป็นนักบาสเกตบอลมาก่อน และด้วยน้ำหนัก 441 ปอนด์หรือราวๆ 200 กิโลกรัม ในขณะนั้นได้ก่อปัญหาและกระทบต่อการเป็นนักบาสเกตบอลของเค้า ดังนั้นเมื่อ บิ๊กโชว์ ทบทวนดูว่าเมื่ออาชีพนักบาสเกตบอลของเค้าเริ่มมีปัญหาแล้วเราจะเดินหน้าชีวิตในแนวทางไหน ถึงอย่างไรก็ดีโชคได้เข้าข้างเค้าเป็นอย่างมากเพราะบิ๊กโชว์ ได้เบนเข็มทิศชีวิตแล้วหันหน้าเข้าสู่วงการมวยปล้ำอย่างเต็มตัวด้วยการแนะนำจาก Bonaduce และ Bonaduce ได้แนะนำบิ๊กโชว์ ให้กับเจ้าพ่อแห่งวงการมวยปล้ำในขณะนั้นและถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลสูงเลยทีเดียว คนนั้นคือ ฮัลค์ โฮแกน ซึ่งโฮแกนก็ชื่นชอบบิ๊กโชว์ เป็นอย่างยิ่งยวด เนื่องจากมีหน่วยก้านที่ดี รูปร่างสูงใหญ่ หลายคนอาจมองไม่เห็นภาพ

ต่อมาโฮแกน ก็ได้แนะนำบิ๊กโชว์ ให้กับ อิริค บิสชอฟฟ์ ภายใต้สังกัด WCW ซึ่งบิสชอฟฟ์ ดำรงตำแหน่ง Vice President ในขณะนั้น ถึงอย่างไรก็ตามเส้นทางการเป็นนักมวยปล้ำของบิ๊กโชว์ ไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบซักทีเดียว อันเนื่องมาจากบิ๊กโชว์ ไม่ได้มีประสบการณ์ในด้านมวยปล้ำเลย ถึงอย่างไรเค้าก็ไม่เคยย่อท้อต่อชะตาชีวิตที่พลิกผัน จนแล้วจนรอดเค้าก็ได้เข้าสู่วงการมวยปล้ำอย่างเป็นทางการภายใต้สังกัด WCW ภายใต้ชื่อ เดอะไจแอนต์ ผู้หน้าเกรงขาม โดยมี เควิน ซูลลิแวน ข้างกาย และชื่อเสียงของเดอะไจแอนต์ ก็พุ่งติดลมบนจนเป็นที่ติดหู และเกียรติยศต่างๆก็วิ่งมาชนโดยที่เค้าเองยังไม่ทันตั้งตัว เพราะเค้าเป็นคนง่ายๆสบายๆไม่เรื่องมากจนเกินขอบเขต ไม่ค่อยเกี่ยงบทที่ได้รับเท่าไหร่ไม่ว่าจะเป็นบทบาทพระเอกจ๋าหรือแม้กระทั่งบทบาทตัวโกง จึงมีแต่ผู้ชื่นชอบเสียเป็นส่วนใหญ่ ต่อมาถึงบททดสอบสุดหินและท้าทายที่สุดในชีวิตของนักมวยปล้ำเนื่องจากเขาได้เซ็นสัญญาปล้ำกับทาง WWE อยู่จนถึงทุกวันนี้

เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น/เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1999–2007)[แก้]

บิ๊กโชว์ กับแชมป์ยูเอส

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 บิ๊กโชว์ได้เสียแชมป์ยูเอส ให้กับจอห์น ซีนา[10] และช่วงปลายปี 2004 ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์โดน เคิร์ต แองเกิล มาลอบทำร้าย และจับบิ๊กโชว์โกนหัว จนกลายมาเป็นคู่แค้นกัน แต่บิ๊กโชว์ก็สามารถล้างแค้นได้ด้วยการเอาชนะแองเกิลในโนเมอร์ซี (2005) และกลายมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2005) บิ๊กโชว์ได้ชิงแชมป์ WWE กับเจบีแอล เจ้าของแชมป์ และเคิร์ต แองเกิล ในแมตช์ 3 เส้า สุดท้ายเจบีแอลเป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 บิ๊กโชว์ได้เจอกับนักมวยปล้ำซูโม่ชื่อดัง อะคีโบโน ในการต่อสู้ในรูปแบบซูโม่ และบิ๊กโชว์แพ้[11] ต่อมาบิ๊กโชว์ก็ถูกดราฟท์จากสแมคดาวน์ไปอยู่รอว์[12] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2005) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมทีมฝั่งรอว์ แพ้ให้กับทีมฝั่งสแมคดาวน์[13] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้คว้าแชมป์โลกแทคทีม ร่วมกับเคน โดยเอาชนะแลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อช[14] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 บิ๊กโชว์ และเคน สามารถป้องกันแชมป์โลกแทคทีมกับคาร์ลีโต และคริส มาสเตอส์ เอาไว้ได้[15][16] ต่อมาได้เสียแชมป์โลกแทคทีมให้กลุ่มสปีริต สค๊วอด หลังจากนั้นเคนก็ได้หักหลังบิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นศัตรูคู่แค้นกัน

ปี 2006 บิ๊กโชว์ได้ย้ายมาอยู่ ECW และสามารถคว้าแชมป์โลก ECW มาได้โดยเอาชนะร็อบ แวน แดม[17][18] และกลายมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับบ็อบบี แลชลีย์ โดยมีเทสต์เป็นคู่แทกทีม ในดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006) ในแมตช์เอ็กซ์ตรีม อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ โดยมีอาวุธอยู่ในกรง เช่น ไม้เบสบอลพันลวดหนาม, เก้าอี้, ชะแลง และโต๊ะ โดยบิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับผู้ท้าชิงทั้ง 5 คน คือ ร็อบ แวน แดม, ซีเอ็ม พังก์, เทสต์, ซาบู และบ็อบบี แลชลีย์ แต่ว่าซาบูถูกลอบทำร้ายจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล โดยไม่รู้ว่าใครเป็นคนที่ทำร้ายซาบู พอล เฮย์แมนจึงต้องให้ฮาร์ดคอร์ ฮอลลีมาแทน สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เสียแชมป์ให้กับแลชลีย์[19][20] จากนั้นบิ๊กโชว์ ก็ได้ประกาศแยกทางกับสมาคม เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ[21]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2008–ปัจจุบัน)[แก้]

บิ๊กโชว์ ปะทะ เดอะเกรทคาลี ในแบคแลช (2008)

ในโนเวย์เอาท์ (2008) บิ๊กโชว์ได้กลับมาอีกครั้ง และเล่นงานเรย์ มิสเตริโอ หลังจากเรย์แพ้ให้กับเอดจ์ ในแมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท และเรย์ยังมีอาการปวดกล้ามเนื้อไบเส็บด้วย จนทำให้เรย์ต้องพักการปล้ำ[22][23] บิ๊กโชว์ได้ท้ากับนักมวยชื่อดัง ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์‎ เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ในแมตช์ไม่มีกฎกติกา สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ โดยถูกเมย์เวทเธอร์ใช้สนับมือชกไปที่ขากรรไกร และถูกกรรมการนับ 10 แพ้[24] ในแบคแลช (2008) บิ๊กโชว์ได้เอาชนะ เดอะเกรทคาลี[25] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้ไปลอบทำร้ายดิอันเดอร์เทเกอร์ ทำให้อันเดอร์เทเกอร์แค้นมากจึงไปขอท้าเจอกันในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2008) ในรูปแบบการปล้ำจับคู่ต่อสู้ยัดใส่โลงศพ สุดท้ายบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายแพ้ ในโนเวย์เอาท์ (2009) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในการชิงแชมป์ WWE กับ เอดจ์, ทริปเปิลเอช, เจฟฟ์ ฮาร์ดี, อันเดอร์เทเกอร์ และวลาดิเมียร์ คอซลอฟ สุดท้ายทริปเปิลเอชก็เป็นฝ่ายคว้าแชมป์ไปได้[26] บิ๊กโชว์ได้เปิดศึกกับจอห์น ซีนา ซึ่งซีนาได้ขู่วิคกี เกอร์เรโร เรื่องที่เธอแอบเป็นกิ๊กกับบิ๊กโชว์ จนเธอต้องยอมให้ซีนาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเอดจ์ แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏให้เอดจ์รู้ว่าเธอปันใจให้กับบิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่ต้องกลายมาเป็นศัตรูกัน และเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ในแมตช์สามเส้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายซีนาเป็นฝ่ายคว้าแชมป์ไปได้[27] บิ๊กโชว์ได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่รอว์ ในแบคแลช (2009) ซีนาต้องป้องกันแชมป์กับเอดจ์ ในรูปแบบการปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง ซึ่งใครล้มลงไปนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับ 10 ก็จะเป็นฝ่ายแพ้ และบิ๊กโชว์ก็ได้เล่นงานซีนาด้วยท่าโชคสแลม กับไฟสปอตไลท์ยักษ์ จนทำให้ซีนาสลบและแพ้ไปแบบหมดรูป และเสียแชมป์คืนให้กับเอดจ์[28] ซีนาแค้นมากจึงขอท้าเจอกับบิ๊กโชว์ ในจัดจ์เมนท์เดย์ (2009) โดยบิ๊กโชว์แพ้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) บิ๊กโชว์จึงไปขอท้าเจอกับซีนาอีกครั้ง ในรูปแบบการปล้ำซับมิสชัน ใครตบพื้นก่อนยอมแพ้ สุดท้ายบิ๊กโชว์ต้องตบพื้นยอมแพ้ ด้วยท่า STF ทำให้ซีนาได้ล้างแค้นบิ๊กโชว์อย่างสะใจ[29][30]

ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2009) บิ๊กโชว์ได้เป็นสมาชิกของทีมฝั่งรอว์ เจอกับทีมฝั่งสแมคดาวน์ แต่บิ๊กโชว์ได้หักหลังทีมของตนเอง จนทีมฝั่งรอว์แพ้[31] ในรอว์ (26 ตุลาคม 2009) บิ๊กโชว์ต้องเจอกับ ทริปเปิลเอช ในรูปแบบการปล้ำลัมเบอร์แจ็ก โดยมีนักมวยปล้ำฝั่งรอว์ทั้งหมดอยู่ข้างเวที เพราะต้องการล้างแค้นที่บิ๊กโชว์เป็นต้นเหตุทำให้ทีมรอว์แพ้ และแมตช์นี้ก็มีจอห์น ซีนาเป็นกรรมการพิเศษอีกด้วย และบิ๊กโชว์ถูกนักมวยปล้ำฝั่งรอว์ทั้งหมดเล่นงานด้วยท่าไม้ตายของแต่ละคน รวมทั้งท่าไม้ตาย 3 ท่าหลัก เช่น แอตติจูด แอดจัสต์เมนต์ ของกรรมการพิเศษ จอห์น ซีนา, สวีต ชิน มิวสิก ของชอว์น ไมเคิลส์ และเพดดิกรี ของทริปเปิลเอช ทำให้แพ้ทริปเปิลเอชไปแบบหมดรูป และทีมรอว์ได้ล้างแค้นอย่างสะใจ ต่อมาบิ๊กโชว์ได้เป็นแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ ร่วมกับคริส เจอริโค และตั้งชื่อทีมว่า เจอริ-โชว์ ในทีแอลซี (2009) ทีมเจอริโชว์ ก็เสียแชมป์ให้กับทีม ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ในแมตช์ TLC Match[32] ทำให้ทีมเจอริ-โชว์ต้องแตกทีมกัน[33] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้จับคู่กับเดอะมิซ เอาชนะทีมดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ และคว้าแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์มาได้ และตั้งชื่อทีมว่า โชมิซ[34] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 ทีมโชมิซต้องป้องกันแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์กับจอห์น มอร์ริสัน และอาร์-ทรูธ สุดท้ายทีมโชมิซเป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[35] ต่อมาทั้งคู่ก็เสียแชมป์ไปให้กับเดอะฮาร์ทไดนาสตี้ (เดวิด ฮาร์ท สมิธ และไทสัน คิด) ทำให้บิ๊กโชว์โกรธชกหน้ามิซ และแตกทีมกัน ต่อมาบิ๊กโชว์ได้ถูกดราฟ์ไปอยู่สแมคดาวน์ และได้เป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง และได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเจ้าของแชมป์แจ็ก สแวกเกอร์ ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2010) แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะสแวกเกอร์เอาเข็มขัดแชมป์ตีใส่หัวบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์วแต่ไม่เสียแชมป์ หลังแมตช์สแวกเกอร์ก็เล่นงานบิ๊กโชว์อย่างต่อเนื่อง สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เล่นงานกลับ ด้วยท่า โชคสแลม[36] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้ถอดหน้ากากของ ซีเอ็ม พังก์ จนเห็นหัวล้านของพังก์ ทำให้พังก์แค้นมากและท้าเจอกันในซัมเมอร์สแลม (2010) โดยต้องปล้ำในรูปแบบแฮนดิแคป 3 รุม 1 กับ สเตรจต์เอดจ์โซไซอิตี (พังก์, ลุก กัลโลว์ส และ โจอี เมอร์คิวรี) แต่บิ๊กโชว์ก็สามารถเอาชนะมาได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) บิ๊กโชว์ต้องเจอกับพังก์ตัวต่อตัว แต่บิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายชนะ ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) บิ๊กโชว์ได้เป็นกัปตันทีมฝั่งสแมคดาวน์ เอาชนะทีมฝั่งรอว์ไปได้ ในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมทีมของเรย์ เอาชนะทีมของอัลเบร์โต เดล รีโอไปได้

บิ๊กโชว์กับแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ ร่วมกับเดอะมิซ ในนามทีมโชมิซ

ในสแมคดาวน์ 2011 บิ๊กโชว์ได้เจอกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, ดรูว์ แมคอินไตย์ และโคดี โรดส์ ในแมตช์ 4 เส้า เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเอดจ์ สุดท้ายซิกก์เลอร์เป็นฝ่ายชนะ โดยเวด บาร์เร็ตต์ได้มาก่อกวนบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ ในสแมคดาวน์สัปดาห์ถัดมา ผลปรากฏว่า แมตช์จบลงโดยไม่มีผลตัดสิน เพราะฮีท สเลเตอร์ กับจัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์รุมเล่นงานบิ๊กโชว์ แถมมีอีเซเคียล แจ็คสันออกมาช่วยรุมอีกคน และบาร์เร็ตต์ได้ก่อตั้งกลุ่มเดอะคอร์ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ เอดจ์, เรย์, เคน, บาร์เร็ตต์ และแมคอินไตย์ ในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ โดยมาแทนซิกก์เลอร์ที่ถูกทีโอดอร์ ลองไล่ออก สุดท้ายเอดจ์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์ได้เจอกับเคน แต่ในระหว่างการปล้ำกลุ่มเดอะคอร์ ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้และส่งเก้าอี้ให้เคนตีใส่บิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว[37] ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับเคน เจอกับบาร์เร็ตต์และสเลเตอร์ แต่ในระหว่างการปล้ำ อีเซเคียลและเกเบรียลได้มาก่อกวน ทำให้บิ๊กโชว์และเคนชนะฟาล์วไปอีกครั้ง ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ เคน, ซานติโน มาเรลลา และวลาดิเมียร์ คอซลอฟ เจอกับพวกกลุ่มเดอะคอร์ ในแมตช์แทกทีม 8 คน แต่คอซลอฟได้รับบาดเจ็บ จึงให้โคฟี คิงส์ตันมาแทน โดยทีมของบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายชนะ[38] ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์และเคนได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE โดยเอาชนะสเลเตอร์และเกเบรียล[39] ในรอว์ 23 พฤษภาคม 2011 บิ๊กโชว์และเคน ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับเดวิด โอทังก้า และไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2สมาชิกจากกลุ่มเดอะนิวเน็กซัส[40] คืนเดียวกันขณะที่บิ๊กโชว์และเคนกำลังให้สัมภาษณ์อยู่หลังเวที อัลเบร์โต เดล รีโอเดินมาพูดเยาะเย้ย และตบหน้าบิ๊กโชว์และวิ่งหนีไป บิ๊กโชว์วิ่งไล่ตามแต่ถูกริคาร์โด รอดริเกซโฆษกของเดล รีโอ ขับรถชน ทำให้บิ๊กโชว์ได้รับบาดเจ็บที่เข่าขวา บิ๊กโชว์แค้นมากจึงขอท้าเจอกับเดล รีโอในแคปิเทล พูนิชเมนท์ แต่บิ๊กโชว์ก็แพ้ ในรอว์ บิ๊กโชว์ได้รีแมตช์กับเดล รีโอ ในแมตช์กรงเหล็ก แต่บิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถล้างแค้นได้ เพราะมาร์ก เฮนรีได้มาก่อกวนบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แพ้ บิ๊กโชว์แค้นมากจึงขอท้าเจอกับเฮนรีในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011) โดยบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายแพ้ หลังแมตช์เฮนรีเอาเก้าอี้มาหนีบขาซ้ายของบิ๊กโชว์ ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆขาจนต้องพักการปล้ำ

ในสแมคดาวน์ 7 ตุลาคม 2011 บิ๊กโชว์ได้กลับมาอัดเฮนรี เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในขณะนั้น ด้วยท่าโชคสแลมกับโต๊ะผู้บรรยาย[41] ในเวนเจินส์ (2011) บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเฮนรี แต่ไม่มีผลการตัดสินเนื่องจากเวทีพัง ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเฮนรีอีกครั้ง ผลปรากฏว่าบิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว แต่ไม่ได้แชมป์[42] ในทีแอลซี (2011) บิ๊กโชว์ได้เอาชนะเฮนรี และคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ แต่หลังแมตช์เฮนรีมาลอบทำร้ายบิ๊กโชว์ โดยเอาเก้าอี้มาฟาดบิ๊กโชว์จากด้านหลัง และ DDT ใส่เก้าอี้ หลังจากนั้น แดเนียล ไบรอัน วิ่งออกมาพร้อมกับกรรมการ ขอใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ และกระชากแชมป์จากบิ๊กโชว์ไปในสภาพที่ไม่พร้อมปล้ำ[43] ในสแมคดาวน์ 6 มกราคม 2012 บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว[44] ในสแมคดาวน์ 13 มกราคม 2012 บิ๊กโชว์ได้ขอรีแมตช์ชิงแชมป์กับไบรอัน แบบไม่มีกฎกติกา โดยมีเอเจ มายืนอยู่ข้างเวที ปรากฏว่าบิ๊กโชว์เผลอวิ่งไปชนเอเจล้ม ขณะที่วิ่งไล่ตามไบรอัน ทำให้ต้องมาดูอาการของเอเจ และไม่มีผลตัดสิน[45] ในรอยัลรัมเบิล (2012) บิ๊กโชว์ได้ปล้ำ3เส้าในกรงเหล็กชิงแชมป์กับไบรอันและเฮนรี แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนมาได้[46] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) บิ๊กโชว์ได้ปล้ำชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ กับไบรอัน, บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, เกรทคาลี และซานติโน แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์กลับมาได้[47] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้เปิดศึกกับโคดี โรดส์ เจ้าของแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล โดยในรอว์ 20 กุมภาพันธ์ 2012 ในแมตช์แบทเทิลรอยัล โคดีได้มาดึงมือบิ๊กโชว์จนตกเวทีแพ้ จากนั้นโคดีก็ได้ทำคลิปล้อเลียนบิ๊กโชว์ โดยเอาภาพที่น่าอับอายของบิ๊กโชว์ และถูกเรียกว่าเป็นตัวตลกของเรสเซิลเมเนียทุกๆปี[48] ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมากและได้ขอท้าชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับโคดี ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 และบิ๊กโชว์ก็สามารถคว้าแชมป์มาได้[49] แต่ก็เสียแชมป์คืนในแมตช์ใช้โต๊ะ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) โดยบิ๊กโชว์เผลอไปเหยียบโต๊ะเอาเองกรรมเลยสั่นระฆังให้บิ๊กโชว์แพ้[50]

บิ๊กโชว์ได้ไปล้อเลียนเสียงแหบของจอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ และสแมคดาวน์ ในรอว์ 14 พฤษภาคม 2012 โลรีนายติสสั่งให้บิ๊กโชว์ขอโทษที่ไปล้อเลียนเสียงของโลรีนายติส โดยบอกว่าถ้าบิ๊กโชว์ไม่ขอโทษก็จะถูกไล่ออก บิ๊กโชว์ก็ยอมขอโทษและยอมคุกเข่า แต่โลรีนายติสก็ไล่บิ๊กโชว์ออก[51] ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012) บิ๊กโชว์ได้เข้ามาก่อกวนการปล้ำของโลรีนายติส กับจอห์น ซีนา โดยมาช่วยโลรีนายติส และเล่นงานซีนา ด้วยท่า WMD ทำให้โลรีนายติสชนะ และกลายเป็นฝ่ายอธรรม[52][53] ในโนเวย์เอาท์ (2012) บิ๊กโชว์ได้เจอกับซีนา ในแมตช์กรงเหล็ก โดยถ้าบิ๊กโชว์แพ้ โลรีนายติสจะถูกไล่ออก และถ้าซีนาแพ้ ซีนาก็จะถูกไล่ออก สุดท้ายบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายแพ้ ทำให้โลรีนายติสถูกไล่ออก[54] ในศึก มันนี่อินเดอะแบงค์ (2012) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมมันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ผู้ชนะจะได้เอกสารสิทธิ์ในกระเป๋าชิงแชมป์ WWE แต่ก็ไม่สำเร็จ[55] ในรอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) ในแมตช์ชิงแชมป์ WWE ระหว่าง จอห์น ซีนา กับ ซีเอ็ม พังก์ ผลปรากฏว่าบิ๊กโชว์มาลอบทำร้ายซีนา ทำให้ซีนาชนะฟาล์วแต่ไม่ได้แชมป์[56][57] หลังแมตช์บิ๊กโชว์กระทืบซีนาไม่ยั้ง แต่พังก์ก็ยืนดูเฉยๆ ไม่ยอมช่วย จนเดอะร็อกออกมาช่วยซีนา และจะใช้ People's Elbow ใส่บิ๊กโชว์ แต่พังก์ขึ้นมาโคลทส์ไลน์ เล่นงานใส่ เดอะ ร็อก และจับใส่ GTS ก่อนจะเดินจากไปท่ามกลางเสียงโห่ของคนดูและกลายเป็นฝ่ายอธรรม[58] ในรอว์ 30 กรกฎาคม 2012 บิ๊กโชว์ได้เจอกับซีนา เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE กับพังก์ ในซัมเมอร์สแลม (2012) โดยมีพังก์มานั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ข้างเวที แต่แมตช์จบลงโดยไม่มีผลตัดสิน หลังแมตช์พังก์เตะก้านคอบิ๊กโชว์ แล้วก็เอาไมค์มาประกาศว่าไม่มีใครชนะแมตช์นี้เลย พวกมันเป็นพวกขี้แพ้ทั้งคู่ พังก์เดินกลับไป แต่เอเจออกมาประกาศให้ทั้ง ซีนาและบิ๊กโชว์ ได้ชิงแชมป์ WWE ในรูปแบบสามเส้า[59] สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[60]

บิ๊กโชว์กับแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในปี2012

ในรอว์ 24 กันยายน 2012 ในแมตช์ระหว่าง โบรดัส เคลย์ กับเทนไซ บิ๊กโชว์ออกมาเล่นงานทั้งสองคนด้วยท่า WMD[61] ในสแมคดาวน์ 28 กันยายน 2012 บิ๊กโชว์ออกมาเพื่อขอสิทธิ์ในแมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท บอกว่าตัวเขานั้นไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ในอดีตและต้องการที่จะได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เพราะแชมป์โลกครั้งล่าสุดของเขามันเพียงแค่ 45 วินาทีเท่านั้น พวกนายรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไรเมื่อดูรูปร่างของชั้น และพวกนายรู้ไหมว่ามันทำให้ชั้นอายมาก และรู้ไหมสิ่งที่ชั้นรู้สึกและได้เห็นจากไอ้คนที่ขโมยแชมป์ของชั้นไป มันไปปล้ำในเรสเซิลเมเนีย ป้องกันแชมป์กับเชมัส มันแค่ 18 วินาที และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ชั้นผิดหวังมากในชีวิตการทำงานของชั้น ชั้นควรจะได้เป็นคู่เอกเรสเซิลเมเนีย ชั้นต้องการแชมป์ของชั้นคืน และทำให้ชั้นไม่ถูกใครก็ตามหัวเราะเยาะ และชั้นก็จะกลายเป็นที่ยกย่องเพราะชั้นคือคนที่โค่นเชมัสได้และชั้นก็จะ... แรนดี ออร์ตัน ออกมาขัดจังหวะ บอกว่าเขาจะจัดการเชมัส และบอกให้บิ๊กโชว์เตรียมตัวปล้ำหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ชิงแชมป์กับเชมัสในเฮลอินเอเซล (2012) อัลเบร์โต เดล รีโอ ออกมาอีกคน บอกว่าพวกนายไม่ควรทำกับเดล รีโอแบบนั้น พวกนายคิดว่าพวกนายเป็นใคร ฉันโดนโกงโดยบูเกอร์ ที สั่งยกเลิกแบนท่าโบรก คิก และออร์ตัน, บิ๊กโชว์ ฉันดีกว่าพวกนายทั้งสอง เดล รีโอขึ้นมาบนเวทีไม่ทันใด ออร์ตันก็ใส่ท่า RKO เป็นการต้อนรับ ก่อนที่บิ๊กโชว์กับออร์ตันจะยืนจ้องหน้ากัน คืนเดียวกัน บิ๊กโชว์ได้เอาชนะออร์ตัน และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลก[62] ในเฮลอินเอเซล บิ๊กโชว์สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้[63] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) บิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับเชมัส โดยบิ๊กโชว์แพ้ฟาล์วแต่ไม่เสียแชมป์[64] ในทีแอลซี (2012) บิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับเชมัสอีกครั้ง แต่ก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[65] ในสแมคดาวน์ 11 มกราคม 2013 บิ๊กโชว์ได้เสียแชมป์ให้กับอัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมตช์ลาสแมนสแตนดิ้ง[66] จากนั้นบิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเดล รีโอ ในรอยัลรัมเบิล (2013) แต่ไม่สำเร็จ[67] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) บิ๊กโชว์ได้รีแมตช์ชิงแชมป์อีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ[68] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน และเชมัส โดยแพ้ให้กับเดอะชีลด์ หลังแมตช์บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่ออร์ตันและเชมัส ก่อนจะเดินกลับไป[69] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับแรนดี ออร์ตัน ในแมตช์เอกซ์ตรีมรูลส์ ด้วยท่าเตะกะโหลกของออร์ตัน ทำให้บิ๊กโชว์ต้องพักรักษาอาการบาดเจ็บ[70] และได้กลับมาอีกครั้งในรอว์ 12 สิงหาคม 2013 โดยมาช่วยมาร์ก เฮนรี กับร็อบ แวน แดม จากการรุมทำร้ายของเดอะชีลด์[71][72][73] ในสแมคดาวน์ 16 สิงหาคม 2013 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับเฮนรี และแวน แดม เอาชนะเดอะชีลด์ไปได้[74][75]

ในรอว์ 2 กันยายน 2013 ทริปเปิลเอช ได้จัดแมตช์ให้บิ๊กโชว์เจอกับแดเนียล ไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ปฏิเสธที่จะเจอกับไบรอัน สเตฟานี แม็กแมนเรียกบิ๊กโชว์ออกมาที่เวที และบอกว่านายมีสัญญาพิเศษ ถ้าไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำได้ แต่ฉันรู้นะว่านายกำลังถังแตกเพราะธุรกิจเจ๊ง เอาเงินไปให้เพื่อนให้ครอบครัวจนไม่เหลืออะไร จะไปเป็นดาราฮอลลีวู้ดก็ไม่ได้เพราะตัวอย่างกับยักษ์ หรือจะไปเป็นเด็กปั๊มที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลกดีล่ะ? มันคุ้มกันแล้วเหรอที่จะทิ้งโอกาสดีๆ ที่จะทำเงินไป? นายก็รู้นะว่าคนตัวใหญ่มักจะอายุสั้นกว่าคนปกติ นายควรจะรีบทำเงินให้มากๆ เพื่อครอบครัวลูกหลานของนายนะ สเตฟานีบอกว่าเขาควรจะเชื่อใจเธอเพราะเราเป็นเพื่อนกันมานาน และสเตฟานีก็กอดบิ๊กโชว์ คืนเดียวกันบิ๊กโชว์ต้องเจอกับไบรอัน สุดท้ายเดอะชีลด์ก็ออกมาเล่นงานไบรอัน หลังแมตช์ บิ๊กโชว์จะขึ้นไปช่วย แต่ทริปเปิลเอช ออกมาห้ามและสั่งให้บิ๊กโชว์กำหมัดแล้วต่อยไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ก็ไม่ยอมต่อย และลงเวทีไปและจะเดินกลับ แต่สเตฟานีออกมาเกลี้ยกล่อมจนบิ๊กโชว์ยอมต่อยไบรอันจนได้[76][77][78] ในแบทเทิลกราวด์ ในระหว่างแมตช์ชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ บิ๊กโชว์ได้มาก่อกวนทำให้แมตช์จบลงแบบไม่มีผลตัดสิน ในรอว์คืนต่อมา 7 ตุลาคม 2013 สเตฟานีได้ไล่บิ๊กโชว์ออก ในรอว์ 4 พฤศจิกายน 2013 ทริปเปิลเอช กับสเตฟานี ได้จ้างบิ๊กโชว์กลับมาอีกครั้ง และได้ให้สิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับแรนดี ออร์ตัน ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) แต่บิ๊กโชว์ได้ถูกสั่งให้ปล้ำแฮนดิแคปกับเดอะชีลด์ และออร์ตัน แบบ 4 รุม 1 แต่ระหว่างแมตช์ เคนก็ออกมาโดยใส่สูทผูกไท แล้วก็ไปหยิบเก้าอี้โยนให้พวกออร์ตันใช้ฟาดบิ๊กโชว์ ทำให้กรรมการสั่งยุติแมตช์ให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว หลังแมตช์ออร์ตันกับเดอะชีลด์ยังเล่นงานบิ๊กโชว์ต่อด้วยเก้าอี้และขั้นบันไดเหล็ก ก่อนจะลากไป Triple Powerbomb ลงบนโต๊ะผู้บรรยาย ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ บิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาจากออร์ตันได้[79][80][81]

ในรอว์ 6 มกราคม 2014 บร็อก เลสเนอร์ กับพอล เฮย์แมน ออกมาโดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการกระทืบมาร์ก เฮนรี เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก บิ๊กโชว์ออกมาอัดเลสเนอร์ เฮย์แมนมาห้ามเลสเนอร์ไว้ แล้วก็พากันหนีไป[82][83] ในรอว์ 20 มกราคม 2014 บิ๊กโชว์ออกมาและท้าให้เลสเนอร์ กับเฮย์แมนออกมา ทั้งคู่ออกมาแต่ไม่ยอมขึ้นไปเจอกับบิ๊กโชว์บนเวที บิ๊กโชว์เลยท้าทายเลสเนอร์อีกครั้ง ซึ่งเลสเนอร์ก็เดินกลับมาแล้วก็สู้กัน แต่เลสเนอร์ก็โดนบิ๊กโชว์เหวี่ยงตกเวที เลสเนอร์ไปเอาเก้าอี้มา แต่กลายเป็นบิ๊กโชว์เอาเก้าอี้ไปได้ ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป ในรอยัลรัมเบิล (2014) บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับเลสเนอร์ หลังแมตช์เลสเนอร์เอาเก้าอี้มาตีใส่บิ๊กโชว์หลายที[84] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมแบทเทิลรอยัล ชิงถ้วยรางวัลอ็องเดรเดอะไจแอนต์ โดยบิ๊กโชว์ถูกจับเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้ายโดยซีซาโร[85] ในเฮลอินเอเซล (2014) บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับรูเซฟ ผู้มีสถิติไม้เคยแพ้ใคร[86] ในรอว์คืนต่อมา 27 ตุลาคม 2014 บิ๊กโชว์ กับมาร์ก เฮนรี ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับทีมโกลด์และสตาร์ดัสต์ โดยระหว่างแมตช์ เฮนรีได้หักหลังบิ๊กโชว์ ทำให้ไม่สามารถคว้าแชมป์แทคทีมมาได้[87][88] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมทีมซีนา ปะทะกับทีมออธอริตี ในแมตช์แทกทีมประเพณีเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ 5 ต่อ 5 แบบคัดออก และทีมซีนาเอาชนะไปได้ ทำให้ออธอริตีต้องหมดอำนาจลง โดยแมตช์นี้บิ๊กโชว์ได้หักหลังทีมซีนากลายเป็นฝ่ายอธรรม และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของออธอริตี[89][90][91] ในช่วงก่อนเริ่มรายการเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 บิ๊กโชว์ได้เป็นผู้ชนะแบทเทิลรอยัล และได้ถ้วยรางวัลอ็องเดรเดอะไจแอนต์[92] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015) บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับโรแมน เรนส์ ในแมตช์ลาสแมนสแตนดิ้ง[93][94] บิ๊กโชว์ได้เปิดศึกกับไรแบ็ค และเดอะมิซ ในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในมันนีย์อินเดอะแบงก์ (2015) บิ๊กโชว์ได้ชิงแชมป์อินเตอร์กับไรแบ็ค โดยเดอะมิซมานั่งเป็นผู้บรรยายข้างเวที สุดท้ายบิ๊กโชว์ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้เพราะมิซขึ้นมาก่อกวน ในซัมเมอร์สแลม (2015) บิ๊กโชว์ได้ชิงแชมป์อินเตอร์กับไรแบ็คและมิซในแมตช์ 3 เส้า แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ใน Live from MSG วันที่ 3 ตุลาคม 2015 บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับ บร็อก เลสเนอร์ ด้วยท่า F5[95]

ผลงานแสดง[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

  • Reggie's Prayer (1996) as "Mr. Portola"
  • Jingle All the Way (1996) as "Huge Santa"
  • McCinsey's Island (1998) as "Little Snow Flake"
  • The Waterboy (1998) as "Captain Insano"
  • Little Hercules in 3-D (2006) as "Marduk"
  • MacGruber (2010) as "Brick Hughes"
  • Knucklehead (2010) as "Walter Krunk"
  • Vendetta (2015) as Victor Abbott

โทรทัศน์[แก้]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

บิ๊กโชว์ใช้ท่า โชคสแลม เล่นงาน เซท โรลลินส์ และดีน แอมโบรส
บิ๊กโชว์เล่นงาน แรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Knockout (KO) Punch
บิ๊กโชว์เล่นงาน อัลเบร์โต เดล รีโอ ด้วยท่า open-handed chop
  • ฉายา
    • "The Big Nasty" (1999)
    • "The World's Largest Athlete"[5]
    • "Big Banter"[5]
    • "The (Greatest) Giant (of All Time)"[5]
    • "The Showster"[1]

แชมป์และความสำเร็จ[แก้]

บิ๊กโชว์กับแชมป์โลกเฮฟวี่เวท
บิ๊กโชว์กับแชมป์โลก ECW
  • Pro Wrestling Illustrated
    • หน้าใหม่แห่งปี (1996)[115]
    • นักมวยปล้ำแห่งปี (1996)[115]
    • PWI จัดในอันดับที่ 2 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 1996[115][116]
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • หน้าใหม่แห่งปี (1996)[131]
    • ความบาดหมางแห่งปี (1999) ปะทะ เดอะ บิ๊กบอสแมน
    • ความบาดหมางแห่งปี (2013) ปะทะ ดิออโทริตี[132]
    • นักมวยปล้ำที่ร้ายที่สุด (2001, 2002)[133]
    • นักมวยปล้ำที่น่าอับอายที่สุด (2002)[134]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 "OWOW profile". Online World of Wrestling. Archived from the original on June 25, 2009. สืบค้นเมื่อ July 24, 2009. 
  2. Reynolds, R.D; Brexton, Blade. The Wrestlecrap Book of Lists. p. 21. 
  3. "TV.com Profile". TV.com. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  4. "Paul Wight". Basketball Profiles. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 "Big Show bio". WWE. สืบค้นเมื่อ September 12, 2015. 
  6. 6.0 6.1 6.2 ชีวประวัติ Big Show ที่ อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
  7. 7.0 7.1 "Brock Lesnar". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ March 27, 2015. 
  8. Buckler, David (March 15, 2012) "Big Show". Online World of Wrestling.
  9. Did You Know? Big Show's titles. WWE.com. Retrieved on 2014-04-07.
  10. "WWE SmackDown! Results". Online World of Wrestling. Archived from the original on March 12, 2008. สืบค้นเมื่อ March 20, 2008. 
  11. "WWE WrestleMania Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  12. "WWE Raw Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  13. "WWE Survivor Series Results". Online World of Wrestling. Archived from the original on 2012-06-29. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  14. "WWE Armageddon Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  15. "Hell to pay". World Wrestling Entertainment. 2006-03-20. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  16. "McMahon's bloody plan". World Wrestling Entertainment. 2006-03-27. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  17. "South Philly Screwjob". World Wrestling Entertainment. 2006-07-04. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  18. "Big Show's first ECW Championship reign". World Wrestling Entertainment. 2006-07-04. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  19. Tello, Craig (2006-12-03). "Mission accomplished". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  20. Tello, Chris (December 6, 2006). "Show's Over". WWE. สืบค้นเมื่อ March 23, 2008. 
  21. Adam Martin (April 27, 2007). "'Hulk Hogan vs. Jerry Lawler' now off – WWE gets involved and Big Show". WrestleView.com. 
  22. Difino, Lennie (2008-02-17). "Showtime in Vegas". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-18. 
  23. "Big Show's WWE Profile". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-04-27. 
  24. "WWE WrestleMania XXIV Results". Pro-Wrestling Edge. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06. 
  25. Clayton, Corey (2004-04-27). "Big Show wins mammoth matchup". World Wrestling Entertainment. Archived from the original on 2008-05-01. สืบค้นเมื่อ 2008-07-26. 
  26. Passero, Mitch (2009-02-15). "http://www.wwe.com/shows/nowayout/matches/9253224/results/". สืบค้นเมื่อ 2009-03-05. 
  27. Passero, Mitch (2009-04-05). "Cena reclaims his gold". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-17. 
  28. "Results:Fueled by hatred and desperation". World Wrestling Entertainment. 2009-04-26. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26. 
  29. Sitterson, Aubrey (2009-05-17). "Conservation of momentum leads to victory". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-08-03. 
  30. Murphy, Ryan (2009-06-07). "Submission accomplished". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-17. 
  31. Bishop, Matt. "Cena, Smackdown earn Bragging Rights". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  32. Kapur, Bob. "New champs at strong WWE TLC show". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  33. Plummer, Dale. "RAW: Bret Hart returns". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  34. "A long, strange trip to WrestleMania". 
  35. "No business like Show-Miz-ness". 
  36. "Out of control; Over the Limit". 
  37. Hillhouse, Dave. "Smackdown: Del Rio looks to disarm the champ". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  38. "WrestleMania 27 live coverage from the Georgia Dome". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  39. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/22/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  40. Plummer, Dale. "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  41. "WWE Raw SuperShow results: Superstars, employees unite against Triple H". WWE. 2011-10-03. สืบค้นเมื่อ 2011-10-04. 
  42. Caldwell, James (2011-11-20). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/20: Complete "virtual time" coverage of live PPV - The Rock returns, Punk vs. Del Rio, Henry vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-11-21. 
  43. Hillhouse, Dave (2011-12-18). "TLC: The trouble with tables". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-12-19. 
  44. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 1/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 January 2012. 
  45. Parks, Greg. "Parks' WWE SmackDown report 1/13: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show, no count-out, no-DQ, for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 14 January 2012. 
  46. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  47. Giannini, Alex (February 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". สืบค้นเมื่อ 24 February 2012. 
  48. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 3/2: Alt. perspective review of last week's Smackdown - Bryan vs. Orton, GM Switch preview, Mike's Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 16 March 2012. 
  49. "Intercontinental Champion Cody Rhodes vs. Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ 20 February 2012. 
  50. Caldwell, James (29 April 2012). "Caldwell's WWE Extreme Rules PPV Report 4/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Brock-Cena, Punk-Jericho in Chicago". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 April 2012. 
  51. Herrera, Tom. "Big Show fired by General Manager John Laurinaitis". WWE. May 14, 2012. Retrieved May 14, 2012.
  52. Meltzer, Dave (2012-05-20). "WWE Over the Limit live coverage from Raleigh". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  53. Caldwell, James (21 May 2012). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 5/21: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #990 - Over the Limit PPV fall-out". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 May 2012. 
  54. "John Cena vs. Big Show – Steel Cage Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  55. Money in the Bank Ladder Match for a WWE Championship Contract, WWE, สืบค้นเมื่อ 2012-06-25 
  56. Styles, Joey (23 July 2012). "Was CM Punk justified?". WWE. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  57. Martin, Todd (23 July 2012). "Raw 1000th Episode Report". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  58. Herrera, Tom (23 July 2012). "Raw 1,000 results: John Cena failed to win the WWE Title; The Rock floored by CM Punk". WWE. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  59. "Raw results: Raw General Manager AJ Lee gets the last laugh on WWE Champion CM Punk". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-07-30. 
  60. Meltzer, Dave (19 August 2012). "It's SummerSlam day live from Staples Center, HHH vs Brock". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 21 August 2012. 
  61. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 September 2012. 
  62. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/28: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including Randy Orton vs. The Big Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 September 2012. 
  63. CALDWELL'S WWE HELL IN A CELL PPV REPORT 10/28: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Punk vs. Ryback. PWTorch.com (October 28, 2012). Retrieved on December 24, 2012.
  64. "CALDWELL'S WWE SURVIVOR SERIES PPV REPORT 11/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Punk-Cena-Ryback". 
  65. "CALDWELL'S WWE TLC PPV RESULTS 12/16: Complete "virtual-time" coverage of final 2012 PPV – Cena vs. Ziggler main event, Shield makes a statement". 
  66. "CALDWELL'S WWE SMACKDOWN RESULTS 1/11: Complete "virtual-time" coverage of The Rock's big return, new World Champ crowned (updated w/Box Score)". 
  67. "CALDWELL'S WWE ROYAL RUMBLE PPV RESULTS 1/27: Complete "virtual-time" coverage of Punk vs. Rock, 30-man Rumble". 
  68. Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes – WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ February 18, 2013. 
  69. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  70. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  71. "SHOW RESULTS – 8/11 WWE in Oakland, Calif.: No Cena, Big Show returns, Battle Royal, Bryan-Orton main event, new matches". 
  72. "SHOW RESULTS – 8/11 WWE in Oakland, Calif.: Second detailed report on Bryan-Orton main event, RVD vs. Ryback, Big Show, more". 
  73. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/12 (Hour 3): Miz TV with Cena & Bryan final Summerslam sales pitch, #1 contender Battle Royal, Punk vs. Heyman show-closer". 
  74. "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/16: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Van Dam & Henry & Big Show vs. The Shield". 
  75. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/19 (Hour 2): Shield wrestles two handicap matches, RVD gets a mouthpiece, more". 
  76. "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/30: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Big Show and Dolph Ziggler on Miz TV". 
  77. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/2 (Hour 2): Orton vs. Rhodes career-threatening match, Prime Time Players, more". 
  78. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/2 (Hour 3): Tears flow for Bryan vs. Big Show, plus the latest McMahons vs. Bryan developments, Final Thoughts on top angle". 
  79. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/16 (Hour 2): Dusty-Stephanie confrontation, Dusty KO'ed, Miz KO'ed, more". 
  80. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/23 (Hour 2): Orton vs. RVD featured singles match, Miz gets KO'ed". 
  81. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/30 (Hour 3): Orton-Bryan face-to-face, Heyman "proposes" to Ryback". 
  82. "Brock Lesnar returns to Raw and makes a challenge". สืบค้นเมื่อ December 31, 2013. 
  83. "Brock Lesnar dislocates Mark Henry's elbow: Raw, Jan 6, 2014". สืบค้นเมื่อ January 10, 2014. 
  84. "WWE Royal Rumble 2014 match card preview: Brock Lesnar vs. Big Show". 
  85. "Big Show Makes Surprise Appearance At WWE Live Event, Updates On NXT Star Corey Graves". 
  86. Burdick, Michael. "SmackDown Results — Sept. 26, 2014: Big Show knocked out Rusev; Ambrose stole Rollins' Money in the Bank briefcase". WWE. สืบค้นเมื่อ September 26, 2014. 
  87. Benigno, Anthony. "WWE Raw results, October 27, 2014: John Cena and The Authority draw the battle lines for Survivor Series and Bray Wyatt declares psychological warfare". WWE. สืบค้นเมื่อ October 27, 2014. 
  88. Benigno, Anthony. "WWE Raw results, November 3, 2014: The Authority severs ties with Randy Orton and Rusev fulfills his U.S. Title destiny on WWE Network". WWE. สืบค้นเมื่อ November 3, 2014. 
  89. Caldwell, James. "Caldwell's WWE SmackDown TV taping report: In-person coverage of "Halloween" Smackdown TV taping (with no Vince McMahon message that aired on Smackdown)". PWTorch.com. สืบค้นเมื่อ 2 November 2014. 
  90. Caldwell, James. "WWE News: WWE uses "get well" message for Daniel Bryan to promote Network announcement instead; super-imposes McMahon on Smackdown broadcast". PWTorch.com. สืบค้นเมื่อ 2 November 2014. 
  91. http://www.wrestlinginc.com/wi/news/2015/0210/589344/live-spoilers-for-this-week-wwe-smackdown/
  92. Clapp, John. "2nd Annual André the Giant Memorial Battle Royal". WWE. สืบค้นเมื่อ 24 February 2015. 
  93. http://www.wwe.com/shows/raw/2015-04-13/big-show-interrupts-roman-reigns-interview-photos
  94. Laboon, Jeff. "Roman Reigns def. Big Show (Last Men Standing Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ April 26, 2015. 
  95. "KELLER’S WWE MSG SPECIAL REPORT 10/3: Lesnar vs. Big Show, Cena vs. Seth in a cage, Jericho vs. Owens in an IC Title match, Dudleys vs. New Day for tag titles". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 October 2015. 
  96. Gonzalez, Sandra. (May 2, 2011) Big Time Rush (2011) himself one episode 'Burn Notice' WWE Big Show | Inside TV | EW.com. Insidetv.ew.com. Retrieved on June 8, 2011.
  97. "FULL WWE UNFORGIVEN REPORT By Buck Woodward". 
  98. "WWE News and Pro Wrestling Coverage Since 1987". PWTorch. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  99. "CALDWELL'S WWE NIGHT OF CHAMPIONS PPV REPORT 7/26: Ongoing "virtual time" coverage of all-title-match PPV". 
  100. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 2/20: Big Show wrestles three times, Brickie Era, Mike's Reax to Swagger replay". 
  101. "CALDWELL'S RAW REPORT 10/9: Ongoing "virtual time" coverage of live show". 
  102. "KELLER'S WWE RAW REPORT 10/9 (Hour 1): Ongoing "virtual time" coverage of live show". 
  103. 103.0 103.1 Keller, Wade (February 12, 2004). "Torch Flashbacks – Keller's WWE SmackDown report". PWTorch.com. Archived from the original on June 22, 2009. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  104. Trionfo, Richard. "WWE MAIN EVENT REPORT: BIG SHOW THINS OUT THE LOCKER ROOM; GABRIEL VS. O'NEIL; AND MORE". PWInsider. 
  105. Keller, Wade (May 17, 2009). "Keller's WWE Judgement Day PPV report". PWTorch.com. Archived from the original on June 27, 2009. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  106. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: THE SHOW JOINS THE 700 CLUB . . . ARE BOOKER AND TEDDY 'JIM AND TAMMY'?; FIESTA DEL RIO; THE SHIELD HAVE ANOTHER MESSAGE; AND MORE". PW Insider. สืบค้นเมื่อ January 19, 2013. 
  107. 107.0 107.1 Trionfo, Richard. "WWE RAW REPORT: THE NEW GM MAKES HER IMPACT; WHO IS THE CRAZY ONE NOW?; WHO FACES CM PUNK AT SUMMERSLAM?; WHO DESTROYS HEATH SLATER THIS WEEK?- 2012". PW Insider. สืบค้นเมื่อ August 1, 2012. 
  108. 108.0 108.1 Martin, Adam (July 26, 2009). "Match #1 Chris Jericho and the Big Show vs. Ted DiBiase and Cody Rhodes". WrestleView.com. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  109. Assaad, Xander. "XANDER'S WWE RAW REPORT 5/16: Alt. perspective review of full episode, final Over the Limit hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  110. "Jimmy Hart's OWOW profile". Online World of Wrestling. Archived from the original on October 2, 2009. สืบค้นเมื่อ September 4, 2009. 
  111. 111.0 111.1 111.2 111.3 111.4 111.5 111.6 "Big Show". Cagematch.de. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  112. 112.0 112.1 "The History of Rock & Pop Vol. 1". 
  113. 113.0 113.1 113.2 Big Show, themes. Cagematch.de. Retrieved on December 24, 2012.
  114. Various – WWF Aggression (CD) at Discogs. Discogs.com. Retrieved on December 24, 2012.
  115. 115.0 115.1 115.2 "Big Show's awards". 
  116. "Pro Wrestling Illustrated Top 500–1996". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2009-03-21. 
  117. "WCW World Heavyweight Championship history". 
  118. "WCW World Tag Team Championship history". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-05. 
  119. "King of Cable Tournament history". Solie.org. November 26, 1995. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  120. "19991114 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  121. "20021117 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  122. "Big Show's first World Heavyweight Championship Reign". WWE.com. สืบค้นเมื่อ December 18, 2011. 
  123. "Big Show's second World Heavyweight Championship Reign". WWE.com. สืบค้นเมื่อ October 28, 2012. 
  124. "Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  125. "20031019 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  126. Hardcore Championship. WWE.com. Retrieved on December 24, 2012.
  127. "World Tag Team Championship". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  128. "WWE Tag Team Championship". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  129. The Slammy Awards 2009. Prowrestlinghistory.com. Retrieved on December 24, 2012.
  130. "2011 Slammy Award winners". 
  131. Meltzer, p. 24
  132. Meltzer, p. 33
  133. Meltzer, p. 31
  134. Meltzer, p. 36

บรรณานุกรม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]