บรูโน ซามมาร์ติโน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บรูโน ซามมาร์ติโน
An image of บรูโน ซามมาร์ติโน.
ข้อมูล
ฉายา บรูโน ซามมาร์ติโน
ความสูง 5 ft 10 in (1.78 เมตร)[1]
น้ำหนัก 265 ปอนด์ (120 กก.)[1][2]
เกิด 6 ตุลาคม ค.ศ. 1935(1935-10-06)
Pizzoferrato, Italy
เสียชีวิต 18 เมษายน ค.ศ. 2018 (82 ปี)
Pittsburgh, Pennsylvania, U.S.
มาจาก Abruzzo, Italy[3]
Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย Ace Freeman
Rex Peery[1]
เปิดตัว 1959
รีไทร์ 1987

บรูโน ซามมาร์ติโน (Bruno Sammartino) มีชื่อจริงว่า บรูโน เลโอปาร์โด แฟรนเชโซ ซามมาร์ติโน (Bruno Laopardo Franceso Sammartino; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1935 - 18 เมษายน ค.ศ. 2018)[4] อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน[3] ปล้ำให้กับเวิลด์ไวด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (WWWF) เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWWFที่ครองได้นานที่สุดในประวัติศาสตร์[5][6] และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2013[7][8]

ประวัติ[แก้]

Bruno Sammartino เป็นนักมวยปล้ำที่โลดแล่นอยู่ในวงการในช่วงปี 1959-1987 ในยุคทองของเขานั้น เขาถูกเรียกว่า นักมวยปล้ำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นแชมป์ขวัญใจมหาชนในยุคที่มวยปล้ำยังไม่เข้าสู่การเอนเตอร์เทรนเนอร์นัก เขาขายตัวเองด้วยคาแรคเตอร์จอมพลัง นักสู้ผู้กล้าแกร่งจนเป็นขวัญใจของคนมากมาย รวมทั้ง Arnold Schwarzenegger ที่มีเขาเป็นต้นแบบในวัยเด็ก

"แค่ได้ยินชื่อของเขา มันก็เหมือนมีซุปเปอร์แมนจริงๆ บนโลก เขาสร้างสิ่งมหัศจรรย์เอาไว้มากมาย และ มีความเป็นนักสู้ ใครๆ ก็อยากเป็นเขา"

เขาเป็นนักมวยปล้ำที่สร้างสถิติยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างการครองแชมป์โลกของ WWE หรือ WWWF ในตอนนั้นถึง 8 ปี รวมการครองแชมป์ทั้ง 2083 วันในสมัยเดียว กลายเป็นสถิติสูงสุดที่ไม่มีผู้ใดเทียบเคียง ท่ามกลางการเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้มากมาย อย่าง Harley Race, Larry Zbyszko, André the Giant, Hulk Hogan และแน่นอนศัตรูตัวฉกาจของเขาอย่าง Gorilla Monsoon

กระนั้นเองเขาเป็นไม้เบื่อไม้เมากับสมาคม WWE เนื่องจากเหตุผลว่า WWE ให้ค่า Gorilla Monsoon ศัตรูที่ไม่ถูกกันของเขาในชีวิตจริงมากกว่า มีคำกล่าวว่า เขาไม่พอใจระบบต่างๆ ของสมาคมรวมทั้งการมีอีโก้ที่ค่อนข้างสูง (ก็ครองแชมป์ 8 ปีกว่ามันต้องมีการเมืองหลังฉากอยู่แล้ว เพราะมีข่าวว่า แกแทบไม่ยอมเสียแชมป์ให้ใครเลยด้วยซ้ำ แต่ก็พอเข้าใจได้ว่า ตอนนั้นแกดังจริง) ทำให้เขาออกจากสมาคมไปชนิดว่า ไม่มีใครอยากจะพูดถึงเขาและเหมือนว่า เขาจะไม่มีญาติดีกับสมาคมได้เลย

กระทั่งในปี 2013 ทุกอย่างก็คลี่คลายลงฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ เมื่อ Triple H ลูกเขยของ Vince McMahon ได้เข้าไปเจรจากับเขาถึงการเข้าสู่หอเกียรติยศของสมาคม ซึ่งการเจรจาเป็นไปได้ด้วยดี และจบลงด้วยการที่นักมวยปล้ำผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของวงการเข้าสู่หอเกียรติยศของสมาคมที่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวเลยนับยี่สิบกว่าปี

นักมวยปล้ำผู้สร้างสถิติ ผู้สร้างความบันเทิงอันยิ่งใหญ่ให้แฟนๆ การเป็นฮีโร่ของเด็กๆ หลายคน เขาคือคนคนนั้น

เขายังกลับมาร่วมงานกับสมาคมทั้งการออก DVD เกี่ยวกับตัวเขา ฟิกเกอร์เมื่อครั้งเขายังหนุ่มออกวางขายและขายดีมาก รวมทั้งการมีรูปปั้นทองแดงตั้งไว้ในสมาคมเพื่อระลึกถึงเช่นเดียวกับ André the Giant

เขาเสียชีวิตด้วย 82 ปี เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2018 ด้วยโรคหัวใจที่รักษามานานกว่าสองเดือนจนต้องผ่าตัดช่วยชีวิต แต่ก็ได้เพียงเท่านั้น

ผลงาน[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. During Sammartino's second reign the title was known as WWWF Heavyweight Championship, due to the WWWF rejoining the National Wrestling Alliance.

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Hornbaker, Tim (2012). Legends of Pro Wrestling: 150 Years of Headlocks, Body Slams, and Piledrivers. Sports Publishing. ISBN 1613210752. 
  2. Davies, Ross (2001). Bruno Sammartino. Rosen Publishing Group. pp. 23–24. ISBN 1435836251. 
  3. 3.0 3.1 Shields, Brian; Sullivan, Kevin (2012). WWE Encyclopedia: Updated & Expanded. DK. pp. 56–57. ISBN 978-0-7566-9159-2. 
  4. Hornbaker, Tim (2007). National Wrestling Alliance: The Untold Story of the Monopoly That Strangled Pro Wrestling. ECW Press. pp. 186–187. ISBN 978-1-55022-741-3. 
  5. Schramm, Chris (September 15, 1999). "Sammartino the Living Legend". Canoe.com. http://www.canoe.ca/SlamWrestlingGuestColumn/schramm_99sep15.html. 
  6. Murphy, Jan (October 1, 2014). "Jim Myers: The man behind the Animal". Canoe.com. http://slam.canoe.com/Slam/Wrestling/2014/10/01/21978431.html. 
  7. Varsallone, Jim (February 5, 2013). "Wrestling legend Bruno Sammartino accepts WWE Hall of Fame honor". The Miami Herald. 
  8. "Bruno Sammartino gets Hall call". Pittsburgh Post-Gazette. February 5, 2013. 
  9. "Bruno Sammartino Hall of Fame 2013". International Sports Hall of Fame. http://www.sportshof.org/hall-of-fame/hall-of-fame-2013/56-bruno-sammartino.html. เรียกข้อมูลเมื่อ March 10, 2013. 
  10. "Los Angeles Territory". http://www.prowrestlinghistory.com/supercards/usa/misc/la-lebell.html#la. 
  11. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Inspirational Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on October 12, 2007. https://web.archive.org/web/20071012013742/http://100megsfree4.com/wiawrestling/pages/pwi/pwiinsp.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ July 27, 2008. 
  12. "PWI 500 of the PWI Years". Willy Wrestlefest. http://www.willywrestlefest.fr/Ressources/PWI/PWI500_PWI_Years_2003.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ August 26, 2012. 
  13. "Triple H reveals Bruno Sammartino statue at WrestleMania Axxess". http://www.wwe.com/shows/wrestlemania/30/triple-h-reveals-bruno-sammartino-statue-at-wrestlemania-axxess. 
  14. "W.W.A. World Tag Team Title (Indianapolis)". Puroresu Dojo. 2003. http://www.wrestling-titles.com/us/in/wwa/in-wwa-t.html. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]