เรย์ มิสเตริโอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เรย์ มิสเตริโอ
An image of เรย์ มิสเตริโอ.
ข้อมูล
ฉายา โคลีบรี[1]
La Lagartija Verde[1]
เรย์ มิสเตริโอ จูเนียร์[1]
เรย์ มิสเตริโอ[1]
เรย์ มีสเตริโอ จูเนียร์[1]
ความสูง 5 ft 7 in (1.70 เมตร)[2]
น้ำหนัก 175 lbs (79.5 kg)[2]
เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1974 (41 ปี)[3]
แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย[4]
มาจาก แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ฝึกหัดโดย เรย์ มิสเตริโอ ซีเนียร์[1]
เปิดตัว 30 เมษายน 1989[5]

ออสการ์ เกอติเอเรส์ รูบีโอ (อังกฤษ: Oscar Gutierrez Rubio) เกิดวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตนักมวยปล้ำของสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อวงการมวยปล้ำที่รู้จักกันดีว่า เรย์ มิสเตริโอ (อังกฤษ: Rey Mysterio)[6]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เรย์ มิสเตริโอ เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เชื้อสายเม็กซิกัน เขาเป็นนักมวยปล้ำตัวเล็กที่สามารถเอาชนะนักมวยปล้ำที่ตัวใหญ่กว่าได้ด้วยท่าลีลาการปล้ำสไตล์เม็กซิกัน มีท่าทางผาดโผนได้หลายรูปแบบ ทำเอาคนดูลุ้นไปตามๆกัน

เขาพูดภาษาอังกฤษ และภาษาสเปน ได้ เพลงเปิดตัวจึงเป็น ภาษาสเปน เป็นส่วนใหญ่ (บางเวอร์ชันเป็นภาษาอังกฤษแบบเม็กซิกัน)

  • ท่าไม้ตาย : 619 (ซิก-วัน-ไนน์ ตั้งตามรหัสพื้นที่ของเมือง ซานดีเอโก), West Coast Pop
  • บ้านเกิด : แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย
  • เชื้อสาย : เม็กซิกัน
  • ภาษา : อังกฤษ, ประเทศสเปน
  • น้ำหนัก : 155 ปอนด์
  • ส่วนสูง : 168 เซนติเมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2002–2015)[แก้]

เรย์ตอนถอดหน้ากาก

เรย์ได้ปล้ำใน WWE ครั้งแรก เมื่อปี 2002 กับ ชาโว่ เกอร์เรโร่ เขาก็เอาชนะได้สำเร็จ[7] ปี 2003 เรย์ได้มีโอกาสชิงแชมป์ครูย์เซอร์เวท จากแมทท์ ฮาร์ดีอยู่หลายครั้ง โดยผ่านด่านทดสอบของแมทท์คือการที่จะต้องปล้ำแบบ 2 รุม 1 โดยมีแชนอน มัวร์ กับแครช ฮอลลี ลูกน้องคู่ V1 ของแมทท์ แต่เรย์ก็เอาชนะได้ทั้งที่บาดเจ็บเส้นเอ็นพลิกที่ต้นขา[8]

ปี 2005 เรย์ได้คว้า แชมป์แทคทีม WWE ร่วมกับเอ็ดดี เกอร์เรโร แต่ไม่นานก็แตกทีมกันและได้กลายเป็นศัตรูกัน ซึ่งได้ปล้ำกันอยู่หลายต่อหลายแมตช์ เรย์ก็เอาชนะไปได้ทุกครั้ง เมื่อเอ็ดดีไม่มีหนทางที่จะชนะจึงออกมาแฉว่าลูกชายของเรย์คือโดมินิค ว่าไม่ใช่ลูกของเรย์ แต่เป็นลูกของเอ็ดดี และได้มีเรื่องกับเรย์ จนยาวนาน สุดท้ายเรย์ก็เอาชนะเอ็ดดีมาได้ ในแมตช์ชิงการเป็นผู้ปกครองของ โดมินิค ในซัมเมอร์สแลม 2005 เรย์ก็เอาชนะมาได้อีกครั้ง ก่อนที่จะแพ้ให้กับเอ็ดดีเป็นครั้งแรกในแมตซ์กรงเหล็ก ในศึกสแมคดาวน์ เนื่องจากเรย์ไม่สามารถใช้ท่าไม้ตาย 619 ได้ เพราะติดกรงเหล็ก

เรย์ในตอนเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท

เรย์ได้เป็นความหวังของตระกูลเกอร์เรโร ที่จะได้เป็นแชมป์โลกคนต่อไป หลังจากที่เอ็ดดีได้เสียชีวิตลง เนื่องจากเรย์เป็นนักมวยปล้ำชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน ที่ยังมีผลงานที่ดีอยู่เรย์จึงเอาชนะทริปเปิลเอช และแรนดี ออร์ตัน ในแมตช์รอยัลรัมเบิล ในรอยัลรัมเบิล (2006) โดยอยู่บนเวทีได้นานถึง 62 นาที[9] และเรย์ก็ได้ไปท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 และเอาชนะ เคิร์ต แองเกิล และแรนดี ออร์ตัน คว้าแชมป์โลกสมัยแรกมาได้สำเร็จ[10] ในเดอะเกรทอเมริกันแบช 2006 เรย์ก็เสียแชมป์โลกเฮฟวี่เวทให้กับ บูเกอร์ ที จากการหักหลังของชาโว และในเดือนตุลาคม ทั้งคู่ได้เจอกันในแมตซ์ I Quit Match ผลปรากฏว่า ชาโวได้จับเรย์แขวนไว้กับเสาเหล็กและใช้เก้าอี้ตีเข่าเรย์ จนต้องตะโกนยอมแพ้ไปในที่สุด[11] หลังจากนั้นเรย์ก็ต้องพักการปล้ำไปนานเกือบปีจากอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า.[12] สุดท้ายเรย์ก็กลับมาแก้แค้นได้สำเร็จด้วยการเอาชนะชาโวได้อีกครั้งในซัมเมอร์สแลม 2007[13]

เรย์ได้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากเอดจ์ ถึง 2 ครั้ง เนื่องจากวิคกี เกอร์เรโร กับเคิร์ท ฮอว์กินส์และแซค ไรเดอร์ พยายามที่จะรบกวนการปล้ำอยู่เสมอ[14] แถมมีอารการปวดกล้ามเนื้อไบเส็บด้วย ทำให้มีอุปสรรคในการปล้ำมากขึ้นซ้ำร้าย บิ๊กโชว์ได้ออกมาทำร้ายอีก จนทำให้เรย์ต้องเข้าโรงพยาบาล เพื่อทำการรักษาเป็นการด่วน[15][16] ในช่วงเดือนมิถุนายน เรย์ได้กลับมาอีกครั้งหลังจากรักษาแผลกล้ามเนื้อหายดีแล้ว เขาก็ถูกดราฟท์ ไปสังกัดรอว์ในทันที[17]

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 เรย์สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จากเจบีแอล โดยใช้เวลาเพียง 21 วินาที เท่านั้น[18] ในเดือนพฤษภาคม 2009 เรย์ก็ได้ถูกดราฟท์กลับมาที่สแมคดาวน์[19] และเสียแชมป์อินเตอร์ให้กับคริส เจอริโค ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) โดยถูกเจอริโคใช้กลโกงดึงหน้ากากของเรย์ออกมา ในเดอะแบช (2009) เรย์ก็เอาแชมป์อินเตอร์คืนจากเจอริโค มาได้อีกครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้กับจอห์น มอร์ริสัน ในสแมคดาวน์ เดือนกันยายน 2009

ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2009) เรย์ได้ปล้ำแมตช์ 4 เส้า ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากดิอันเดอร์เทเกอร์ ร่วมด้วย บาทิสตา และซีเอ็ม พังก์ ซึ่งอันเดอร์เทเกอร์เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ไว้ได้ ทำให้บาทิสตาโมโหจึงทำร้ายเรย์ จากนั้นก็ประกาศตัดเพื่อนกับเรย์และกลายเป็นฝ่ายอธรรม[20] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2009) เรย์ กับบาทิสตา ก็ได้เจอกันและผลปรากฏว่าบาทิสตาเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้นเรย์ก็จัดการกับ บาทิสตา และเอาชนะมาได้ในระยะหลัง และขัดขวางไม่ให้บาทิสตาได้ชิงแชมป์โลกกับคนอื่นอีกด้วย[21]

เรย์ได้เปิดศึกกับซีเอ็ม พังก์ และท้าเจอกัน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 สุดท้ายเรย์ก็เอาชนะมาได้ และได้รีแมตช์กันในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010) โดยถ้าเรย์ชนะ พังก์ต้องโดนตัดผม สุดท้ายเรย์ก็แพ้ไป ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2010) เรย์ได้เจอกับพังก์อีกครั้ง โดยถ้าเรย์ชนะ พังก์ ต้องโดนตัดผม แต่ถ้าเรย์แพ้ เรย์จะต้องเข้ามาอยู่กลุ่มสเตรจต์เอดจ์โซไซตี้ สุดท้ายเรย์เอาชนะพังก์มาได้ และตัดผมของพังก์จนหัวล้าน[22] ต่อมาเรย์ได้เข้ารอบในไฟเทิลโฟร์เวย์ (2010) ได้ปล้ำ 4 เส้า ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจาก แจ็ก สแวกเกอร์ ร่วมด้วยซีเอ็ม พังก์ และบิ๊กโชว์ สุดท้ายเรย์ได้กลายเป็นผู้ชนะและคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทเป็นสมัยที่2 ได้สำเร็จ แต่ครองแชมป์ได้เพียงแค่เดือนเดียว เรย์ก็เสียแชมป์ให้กับเคน เพราะว่าหลังจากเรย์ชนะสแวกเกอร์ไปแล้ว แต่เคนกับใช้สิทธิ์กระเป๋า Money In The Bank ในสภาพที่เรย์ไม่พร้อมปล้ำและรวมทั้งขาของเรย์ที่ยังเจ็บอยู่ ทำให้เรย์พ่ายแพ้ต่อเคน และเสียแชมป์ไปในที่สุด ในสแมคดาวน์ เรย์ได้เอาชนะสแวกเกอร์ ได้สิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ1 ในการชิงแชมป์โลกจากเคนในซัมเมอร์สแลม (2010) สุดท้ายเรย์ก็ไม่สามารถเอาแชมป์คืนมาได้

เรย์ในเดือนธันวาคม 2010

เรย์ได้เปิดศึกกับอัลเบร์โต เดล รีโอ ซึ่งเรย์ถูกเดล รีโอเล่นงานที่แขนซ้ายจนต้องพักการปล้ำ[23][24] แต่ไม่นานเรย์ก็กลับมาเอาคืนเดล รีโอ ด้วยการเอาชนะและทำลายสถิติไร้พ่ายของเดล รีโอตั้งแต่ที่เข้ามาปล้ำใน WWE[25] ต่อมาเรย์ก็เอาชนะโคดี โรดส์ และได้เข้าไปเป็นสมาชิกของทีมสแมคดาวน์ เจอกับทีมรอว์ ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) สุดท้ายทีมสแมคดาวน์ก็เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) ทีมของเรย์ นำโดย เรย์, บิ๊กโชว์, โคฟี คิงส์ตัน, เอ็มวีพี และคริส มาสเตอส์ เจอกับทีมของเดล รีโอ ที่มีทั้ง ดรูว์ แมคอินไตย์, โคดี โรดส์, ไทเลอร์ เร็กส์ และแจ็ก สแวกเกอร์ และทีมของเรย์ก็เอาชนะไปได้สำเร็จ ในทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) เรย์ได้เจอกับ เคน, เดล รีโอ และ เอดจ์ ในการปล้ำ 4 เส้า TLC Match ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายเอดจ์เป็นฝ่ายคว้าแชมป์ไปได้ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) เรย์ได้เจอกับ เอดจ์, เคน, ดรูว์ แมคอินไตย์, เวด บาร์เร็ตต์ และบิ๊กโชว์ ในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แมทช์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายเอดจ์ป้องกันแชมป์ไว้ได้สำเร็จ

เรย์ได้เปิดศึกกับโคดี โรดส์ และท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 สุดท้ายเรย์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[26] ต่อมาเรย์ได้ย้ายไปอยู่รอว์ จากผลการดราฟท์ ในศึกรอว์ (25 เมษายน 2011) ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) เรย์ได้เจอกับโคดีอีกครั้ง ในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้ สุดท้ายเรย์ก็เป็นฝ่ายชนะและล้างแค้นโคดีได้สำเร็จ[27] ในรอว์ เรย์ได้ปล้ำสามเส้ากับ เดอะมิซ และอัลเบร์โต เดล รีโอ เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับจอห์น ซีนา ในการปล้ำ I Quit Match ในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011) สุดท้ายเดอะมิซเป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ อาร์-ทรูธได้มาลอบทำร้ายเรย์ ต่อมาเรย์ได้ขอท้าเจอกับทรูธ ในโอเวอร์เดอะลิมิต แต่เรย์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[28]

ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ เรย์ได้แพ้มห้กับซีเอ็ม พังก์[29] ในรอว์ (25 กรกฎาคม 2011) เรย์ได้เจอกับเดอะมิซ ผู้ชนะก็จะได้แชมป์ WWE ทันที สุดท้ายเรย์ได้เป็นผู้ชนะและคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ คืนเดียวกัน เรย์ต้องป้องกันแชมป์กับจอห์น ซีนา สุดท้ายเรย์ก็เสียแชมป์ให้กับซีนา ในรอว์ (15 สิงหาคม 2011) เรย์ได้ชิงแชมป์ WWE กับอัลเบร์โต เดล รีโอ เจ้าของตำแหน่ง สุดท้ายเรย์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ หลังแมตช์ เดล รีโอได้ลอบทำร้ายเรย์จนได้รับบาดเจ็บ แต่ซีนาออกมาขัดขวางเอาไว้ หลังจากนั้น เรย์ก็ต้องพักการปล้ำยาวนานหลายเดือน[30] ในรอว์ (12 ธันวาคม 2011) เรย์ ได้ออกมาปรากฏตัวและประกาศมอบรางวัลสแลมมี อวอร์ด ในซุปเปอร์สตาร์ยอดเยี่ยมแห่งปี ถึงแม้อาการบาดเจ็บของเรย์ยังไม่หายดี[31] ล่าสุดเว็บไซต์ WWE.com ได้ประกาศว่า เรย์ถูกแบนไปเป็นเวลา 60 วัน หลังจากไม่ผ่านการตรวจสุขภาพตามระเบียบการของสมาคม โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน 2012 สำหรับการฝ่าฝืนระเบียบการของสมาคม ซึ่งเป็นการถูกแบนครั้งที่สองแล้ว ถ้าหากมีครั้งที่สามเมื่อไหร่ เรย์ จะถูก WWE ไล่ออกในทันที ตอนนี้ เรย์ ก็อยู่ในช่วงพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บหัวเข่าตั้งแต่ช่วงเดือนสิงหาคม 2011[32]

ในรอว์ (16 กรกฎาคม 2012) อัลเบร์โต เดล รีโอ กำลังเล่นงานแซค ไรเดอร์ ด้วยท่า Cross ArmBreaker แต่เสียงเพลงของเรย์ดังขึ้น เรย์กระโดดขึ้นเวทีมาโดนเดล รีโอกระทืบ แต่สักพักก็ต่อยสวนได้แล้วก็จัดการด้วย 619 จนเดล รีโอต้องหนีไป[33] ในสแมคดาวน์ (20 กรกฎาคม 2012) เรย์ได้จับคู่กับเชมัส เจอกับเดล รีโอ และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ สุดท้ายเรย์กับเชมัส ชนะฟาล์ว หลังแมตช์ เดล รีโออัดเชมัสแล้วต่อด้วย Cross ArmBreaker แล้วจากไปปล่อยให้ซิกก์เลอร์เอากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ มาใช้สิทธิ์ แต่เรย์มาใส่ท่า 619 เล่นงานใส่ซิกก์เลอร์ ช่วยเชมัสไว้ได้ เชมัสเลยใส่ท่า โบรก คิก ปิดรายการไป[34] ในรอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) เรย์ได้จับคู่กับ เชมัส และ ซิน คารา เอาชนะเดล รีโอ, ซิกก์เลอร์ และคริส เจอริโคไปได้

ในซัมเมอร์สแลม (2012) เรย์ได้ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับเดอะมิซ แต่เรย์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[35] ในรอว์ (10 กันยายน 2012) เรย์ได้แพ้ให้กับโคดี โรดส์ หลังแมตช์เดอะมิซขึ้นมาเยาะเย้ยเรย์ แล้วจะจับ Skull-Crushing Finale แต่โคดีเข้ามาจับมิซใส่ CrossRhodes แล้วก็หยิบเข็มขัดแชมป์อินเตอร์ขึ้นมาชู ในสแมคดาวน์ (14 กันยายน 2012) ทีโอดอร์ ลอง ได้จัดแมตช์ 4 เส้า เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012) ระหว่าง เรย์, เดอะมิซ, โคดี โรดส์ และซิน คารา สุดท้ายเรย์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[36][37]

ในรอว์ (1 ตุลาคม 2012) เรย์กับซิน คาราได้เอาชนะ ปรีโมและเอปีโก และผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศในแมตช์การปล้ำทัวร์นาเมนต์แทคทีม เพื่อชิงแชมป์แทคทีม WWE[38] ในรอว์ (8 ตุลาคม 2012) เรย์ กับซิน คารา ได้เอาชนะไพรม์ไทม์เพลเยอส์ (ไทตัส โอนีล และดาร์เรน ยัง) และผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ[39] ในรอว์ (22 ตุลาคม 2012) เรย์ กับซิน คารา ก็แพ้ให้กับโรดส์สกอลาส์ (โคดี โรดส์ กับแดเมียน แซนดาว) และตกรอบในทัวร์นาเมนต์แทคทีมไป[40] ในรอว์ (4 กุมภาพันธ์ 2013) เรย์ได้เจอกับแดเนียล ไบรอัน แต่เรย์ก็แพ้ไป หลังแมตช์มาร์ก เฮนรีออกมาเล่นงานไบรอัน จากนั้นก็ขึ้นไปจับเรย์มาเล่นงาน ซิน คาราออกมาช่วยก็โดน World's Strongest Slam จากนั้นเรย์พยายามสู้ก็โดน World's Strongest Slam ไปอีกคน[41]

ในรอว์ (18 พฤศจิกายน 2013) เรย์ได้กลับมาอีกครั้ง โดยมาช่วยซีเอ็ม พังก์ และแดเนียล ไบรอัน จากการรุมเล่นงานของเดอะเรียลอเมริกันส์ ในสแมคดาวน์ (22 พฤศจิกายน 2013) เรย์ได้ปล้ำแทคทีม 6 คน โดยจับคู่กับดิ อูโซส์ (จิมมี & เจย์ อูโซ) เจอกับเดอะชีลด์ สุดท้ายทีมเรย์ และอูโซส์ก็เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) เรย์ได้ปล้ำแมตช์แทคทีมประเพณีเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ 5 ต่อ 5 แบบคัดออก โดยจับคู่กับ ดิ อูโซส์ (จิมมี & เจย์ อูโซ) และโคดี โรดส์ และโกลดัสต์ เจอกับ เดอะชีลด์ และเดอะเรียลอเมริกันส์ สุดท้ายทีมเรย์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปในที่สุด ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เรย์ได้เข้าร่วมแบทเทิลรอยัล เพื่อเป็นเกียรติให้กับอ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ก็ไม่ได้ชนะ[42] ในรอว์คืนต่อมา (7 เมษายน 2014) ได้ปล้ำแพ้ให้กับ แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ ก่อนจะห่างหายจากการปล้ำ

อย่างไรก็ตามในช่วงที่หายไปของเขาก็มีรายงานว่า เรย์ต้องการที่จะออกจาก WWE เดิมทีเรย์หมดสัญญากับ WWE ไปแล้ว แต่วินซ์ แม็กแมนขยายสัญญาของเรย์ออกไปอีก 1 ปี ตามเงื่อนไขที่ระบุเอาไว้ในสัญญาว่าถ้าเรย์บาดเจ็บจนไม่สามารถทำงานได้เป็นเวลานาน WWE จะมีสิทธิ์ขยายสัญญาออกไปได้อีก 1 ปี[43] เรย์ส่งวิดีโอไปทาง AAA TripleMania และเยี่ยมชม Lucha Underground[44][45] เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 เรย์ได้สิ้นสุดอายุสัญญาของเขากับ WWE แล้ว หลังจากที่ร่วมงานกันมากว่า 13 ปี[46][47]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เรย์ ใช้ท่า 619 เล่นงาน แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์
เรย์ ใช้ท่า West Coast Pop เล่นงาน เคน
  • ท่าไม้ตาย
    • 619[1][2] (Tiger feint kick to the head of an opponent draped over the second rope) followed by
      • Diving splash, sometimes while springboarding[48][49]WWE
      • Droppin' Da Dime (Springboard leg drop,[1] sometimes to the back of the opponent's head) – ECW / WCW / WWE
      • Frankensteiner[1]WCW; used rarely as a finishing move in WWE[50]
      • Frog splash[1] – WWE; adopted from เอ็ดดี เกอร์เรโร
      • Springboard headbutt[1] – ECW / WCW; sometimes used in WWE
      • Springboard seated senton[51][52] – ECW / WCW; used as a signature move in WWE
      • West Coast Pop[1][2] (Springboard hurricanrana) – ECW / WCW / WWE
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Armbar,[1] often transitioned into a hammerlock[1]
    • Arm wrench inside cradle[1]
    • Baseball slide, sometimes transitioned into a headscissors takedown[1]
    • Bronco buster[1]
    • Bulldog,[1] often used as a counter
    • Diving hurricanrana,[1] sometimes off the ring apron
    • Dropkick, sometimes while springboarding or from the top rope[1]
    • Mysterio Express[1] (Leg trap sunset flip powerbomb)[53]
    • Somersault seated senton to the outside of the ring, sometimes transitioned into a hurricanrana[1]
    • Split-legged moonsault[1]
    • Springboard moonsault[1]
    • Thesz press[1]
    • Tilt-a-whirl[1]
    • Wheelbarrow bodyscissors transitioned into either an arm drag or a bulldog[1]
  • ผู้จัดการ
  • ฉายา
    • "El Super Duper Niño" ("The Super Duper Kid") (ECW)
    • "The Giant Killer" (WCW/WWE)
    • "The Master of the 619"[2] (WWE)
    • "The Biggest Little Man" (WWE)
    • "The Ultimate Underdog" (WWE)
  • เพลงเปิดตัว
    • "Sad but True" by Metallica (ECW; 1995–1996; as Rey Mysterio, Jr.)
    • "March of Death" by Jimmy Hart (ECW/WCW; 1995–1998; 1999; as Rey Mysterio, Jr.)
    • "Flying Fury" by Ill Harmonics (WCW; 1998–1999; as Rey Mysterio, Jr.)
    • "Psycho" by Konnan and Mad One (WCW; January–April, August 1999 – January 2000, May 2000; as Rey Mysterio, Jr.; used while part of the Filthy Animals)
    • "Filthy, Dirty, Nasty" by The Filthy Animals (WCW; January 2000 – September 2000; as Rey Mysterio, Jr.; used while part of the Filthy Animals)
    • "The Reason" by Mad One (WCW; September 2000 – March 2001; as Rey Mysterio, Jr.; used while part of the Filthy Animals)
    • "619" by Chris Classic (WWE; July 25, 2002 – September 15, 2005)
    • "Booyaka" performed by Rey Mysterio and Mad One (WWE; October 28, 2005 – March 30, 2006)
    • "Booyaka 619" by P.O.D. (WWE; April 2, 2006; May 5, 2006 – February 26, 2015; from May 12, 2006 the original "Booyaka" intro was used, but was then replaced with the P.O.D. intro on August 31, 2007)
    • "Bow Wow Wow" by Konnan and Madd One (AAA; March 18, 2015 – present)

ผลงานความสำเร็จ[แก้]

แมตช์ที่มีสิ่งต่างๆ เป็นเดิมพัน[แก้]

สิ่งที่เดิมพัน ผู้ชนะ ผู้แพ้ สถานที่ วันที่ หมายเหตุ
Rey Misterio Jr. (mask) Mr. Cóndor (mask) Acapulco, Guerrero Live event 01992-08-14 สิงหาคม 14, 1992 [82]
Rey Misterio Jr. (mask) Rocco Valente (hair) Tampico, Tamaulipas Live event 01992-10-18 ตุลาคม 18, 1992 [82]
Rey Misterio Jr. (mask) Tony Arce (hair) Acapulco, Guerrero Live event 01992-11-06 พฤศจิกายน 6, 1992 [82]
Rey Mysterio Jr. (mask) El Bandido (mask) Querétaro City, Querétaro Live event 01993-05-28 พฤษภาคม 28, 1993 [Note 1][82]
Rey Misterio Jr. (mask) Vulcano (hair) Monterrey, Nuevo León Live event 01993-09-11 กันยายน 11, 1993 [82]
Rey Misterio Jr. (mask) Misterioso (mask) Tijuana, Baja California Live event 01996-12-19 ธันวาคม 19, 1996 [82][83]
Rey Misterio Jr. (mask) Eddie Guerrero (championship) Las Vegas, Nevada Halloween Havoc 01997-10-26 ตุลาคม 26, 1997 [82]
Kevin Nash and Scott Hall (hair[Note 2]) Rey Misterio Jr. (mask) and Konnan Oakland, California SuperBrawl IX 01999-02-21 กุมภาพันธ์ 21, 1999 [82]
Rey Mysterio (championship) John "Bradshaw" Layfield (brand contract) Bakersfield, California SmackDown! 02006-05-26 พฤษภาคม 26, 2006
Rey Mysterio (mask) Chris Jericho (championship) Sacramento, California The Bash 02009-06-28 มิถุนายน 28, 2009
Rey Mysterio
(stable pledge)
CM Punk (hair) Detroit, Michigan Over the Limit 02010-05-23 พฤษภาคม 23, 2010 [84]
  1. Three way match that also involved Ángel Mortal.
  2. Manager Elizabeth's hair.

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 "Rey Mysterio Profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ October 19, 2012. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "Rey Mysterio Bio". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ April 25, 2011. 
  3. Trejo, Aaron (2011). Rey Mysterio. North Mankato, MN: Bellwether Media. p. 9. ISBN 978-1-60014-639-8. 
  4. Mooneyham, Mike (November 28, 2004). "Rey Mysterio: Pro wrestling's human highlight.". The Post and Courier (Evening Post Publishing Company). สืบค้นเมื่อ August 5, 2009. "Born on this side of the Mexican border in Chula Vista, Calif.," 
  5. "Rey Mysterio official web site". Rey Mysterio.com. Archived from the original on February 3, 2008. สืบค้นเมื่อ September 24, 2007. 
  6. Jeremy Roberts (November 3, 2009). Rey Mysterio: Behind the Mask. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4165-9896-1. สืบค้นเมื่อ December 3, 2012. 
  7. "SmackDown! results – July 25, 2002". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-05-18. 
  8. "SmackDown! results – May 22, 2003". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-05-18. 
  9. "The 2006 Royal Rumble Match". WWE. 29 January 2006. สืบค้นเมื่อ 24 September 2011. 
  10. "Breaking New Ground". World Wrestling Entertainment. 2006-04-07. สืบค้นเมื่อ 2008-04-21. 
  11. Hoffman, Brett (2006-10-20). "Kingdom saved". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-04-22. 
  12. Starr, Noah (2006-10-21). "Rey under the knife". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-11-06. 
  13. "Rey Mysterio def. Chavo Guerrero". WWE. August 26, 2007. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 
  14. Dee, Louie (2008-01-05). "Time on Rey's side". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-01-05. 
  15. DiFino, Lennie (2008-02-27). "Rey Mysterio recovering after surgery". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28. 
  16. Vontz, Andrew (July 2008). "The Resurrection of Rey Mysterio". World Wrestling Entertainment Magazine. pp. 52–55. 
  17. Sitterson, Aubrey (2008-06-23). "A Draft Disaster". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-06-25. 
  18. "Rey Mysterio def. JBL (New Intercontinental Champion)". WWE. April 5, 2008. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 
  19. Plummer, Dale (2009-04-14). "RAW: Drafting a fresh start for the WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-14. 
  20. "World Heavyweight Champion The Undertaker def. CM Punk, Batista & Rey Mysterio (Fatal Four Way Match)". WWE. October 25, 2009. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 
  21. "Batista def. Rey Mysterio". WWE. November 22, 2009. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 
  22. "Rey Mysterio def. CM Punk (S.E.S. Pledge vs. Hair Match)". WWE. May 23, 2010. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 
  23. Parks, Greg (2010-08-20). "Parks' WWE SmackDown report 8/20: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Kane's reason for attacking Undertaker". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-10-09. 
  24. Parks, Greg (2010-08-27). "Parks' WWE SmackDown report 8/27: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including the return of The Undertaker". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-10-09. 
  25. Parks, Greg (2010-10-08). "Parks' WWE SmackDown report 10/8: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Rey Mysteiro vs. Alberto Del Rio". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-10-09. 
  26. Bishop, Matt (April 3, 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 4, 2011. 
  27. "Rey Mysterio def. Cody Rhodes (Falls Count Anywhere Match)". WWE. 
  28. Wortman, James (2011-05-22). "R-Truth def. Rey Mysterio". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-06-15. 
  29. Tello, Craig. "CM Punk def. Rey Mysterio". WWE. 
  30. Wortman, James (2011-08-15). "California scheming". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-08-22. 
  31. Rey Mysterio (9 April 2012). "Twitter of Rey Mysterio". สืบค้นเมื่อ 26 April 2012. 
  32. "Rey Mysterio suspended for 60 days". WWE. 26 April 2012. สืบค้นเมื่อ 26 April 2012. 
  33. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/16: Complete "virtual-time" coverage of live Raw #998 - MITB PPV fall-out, Cena's announcement". 
  34. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 7/20: Complete coverage of the Friday night show, including Ziggler & Del Rio vs. Sheamus & Mysterio". 
  35. Artus, Matthew (2012-08-19). "Intercontinental Champion The Miz def. Rey Mysterio". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-08-19. 
  36. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 8/10: Complete "virtual time" coverage of the Friday night show, including Dolph Ziggler as guest on Jericho's Highlight Reel". 
  37. "KELLER'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/17: Final Summerslam hype with analysis of Sheamus-Del Rio angle, Jericho-Ziggler, Zack Ryder, Booker T, more". 
  38. Caldwell, James (October 1, 2012). "Caldwell's WWE Raw results 10/1: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Ross Appreciation Night, Punk-Ryback feud, World Title debate". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ October 2, 2012. 
  39. Caldwell, James (October 9, 2012). "Caldwell's WWE Raw results 10/8: Complete coverage of live Raw - Cena returns, but McMahon dominates show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ October 9, 2012. 
  40. Caldwell, James (October 22, 2012). "Caldwell's WWE Raw results 10/22: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - final PPV hype, tournament finals". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ October 22, 2012. 
  41. "WWE News: Update on Mysterio's latest knee injury". 
  42. Howell, Nolan (April 6, 2014). "WrestleMania XXX brings the beginning and end of eras". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 9, 2014. 
  43. http://www.pwinsider.com/article/89327/wwerey-mysterio-update.html?p=1
  44. http://www.pwinsider.com/article/87557/rey-mysterio-update-shaul-guerrero-talks-about-why-she-left-developmental-ricardo-rodriguez-cant-wait-for-90-days-to-end-and-more.html?p=1
  45. http://pwinsider.com/article/88817/nxt-debuts-batista-film-going-animated-mysterio-update-and-more-news.html?p=1
  46. Johnson, Mike (February 26, 2015). "Official WWE statement on Rey Mysterio". PWInsider. สืบค้นเมื่อ February 26, 2015. 
  47. Johnson, Mike (February 26, 2015). "BEHIND THE SCENES OF MYSTERIO WWE DEPARTURE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ February 26, 2015. 
  48. "Rey Mysterio, Sin Cara, Brodus Clay, Justin Gabriel & Tyson Kidd def. The Prime Time Players, Tensai, Primo & Epico (Traditional Survivor Series Elimination Tag Team Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ December 11, 2012. "To seal the victory for his squad, Mysterio dropped the dime on Young for the pinfall." 
  49. Johnson, Mike. "COMPLETE WWE SURVIVOR SERIES PPV COVERAGE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ December 11, 2012. "This left Darren Young... Rey came off the top with a big splash and scored the pin." 
  50. Caldwell, James (August 23, 2009). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV Report 8/23: Ongoing "virtual time" coverage of Cena vs. Orton, Hardy vs. Punk, DX vs. Legacy". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ October 5, 2009. 
  51. Trionfo, Richard (August 31, 2012). "WWE SmackDown Report: Can the intellectual savior control the hooligan?; Kane has a breakthrough and then a relapse; and more Raw footage than you can shake a stick". PWInsider. สืบค้นเมื่อ January 29, 2013. 
  52. "Cagematch profile". 
  53. Benigno, Anthony. "15 Superstars' "secret weapons" Mysterio Express (Rey Mysterio)". WWE. Archived from the original on December 28, 2012. สืบค้นเมื่อ January 29, 2013. 
  54. "The Filthy Animals' Cagematch profile". 
  55. "Managers". 
  56. "Comision de Box y Lucha Libre Mexico D.F. National Trios Title". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  57. "Comision de Box y Lucha Libre Mexico D.F. National Welterweight Title". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  58. Boutwell, Josh (May 24, 2015). "AAA Lucha Libre World Cup Results - 5/24/15 (Live results)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ May 24, 2015. 
  59. "Rey Misterio Jr.". Asistencia Asesoría y Administración. สืบค้นเมื่อ June 18, 2011. 
  60. Meltzer, Dave (January 11, 2016). "January 11, 2016 Wrestling Observer Newsletter: Cena out with shoulder injury, New Japan stars to WWE". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California): 59. ISSN 1083-9593. 
  61. Ryan, Joey. "Breaking: @reymysterio pins Joey Ryan to win the @ddtpro Heavymetalweight (24/7 Rule) Championship. #ddtpro". Twitter. สืบค้นเมื่อ 2016-06-14. 
  62. "Viva la Raza: Lucha Weekly (10/4/15)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ October 4, 2015. 
  63. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. ISBN 0-9698161-5-4. 
  64. Westcott, Brian. "IWAS – International Wrestling All Stars IWAS World Tag Team Title History". Solie. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  65. "IWC World Middleweight Title". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ June 15, 2011. 
  66. "1/10 Lucha Underground TV taping spoilers". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ January 15, 2016. 
  67. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 1999". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ February 26, 2015. 
  68. "Rey Mysterio's Detailed Title History". World Wrestling Entertainment. Archived from the original on June 27, 2008. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  69. 69.0 69.1 "History of the Cruiserweight Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  70. "W.C.W. World Cruiserweight Tag Team Title". The Great Hisa's Puroresu Dojo. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  71. "W.C.W. World Tag Team Title". The Great Hisa's Puroresu Dojo. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  72. Will, Gary. "WWA – World Wrestling Association World Light Heavyweight Title". Solie. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  73. Duncan, Royal. "WWA – World Wrestling Association World Welterweight Title". Solie. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  74. Gonzalez, Manuel. "WWC – World Wrestling Council (Puerto Rico) Junior Heavyweight Title". Solie. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  75. "WWE World Heavyweight Championship - Rey Mysterio". WWE. สืบค้นเมื่อ July 25, 2011. 
  76. "World Heavyweight Championship official title history". WWE. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  77. "History of the Intercontinental Championship: Rey Mysterio (1)". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ April 6, 2009. 
  78. "History of the Intercontinental Championship: Rey Mysterio (2)". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ September 7, 2009. 
  79. "WWE Tag Team Championship official title history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ May 15, 2008. 
  80. 80.0 80.1 "Wrestling Observer 5 Star ratings list". 
  81. "Top Rated Matches of All Time". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ April 5, 2015. 
  82. 82.0 82.1 82.2 82.3 82.4 82.5 82.6 82.7 "Enciclopedia de las Mascaras". Rey Mysterio (ใน Spanish) (Mexico City, Mexico City, Distrito Federal,). October 1, 2007. pp. 14–15. Tomo IV. 
  83. "Enciclopedia de las Mascaras". Misterioso (ใน Spanish) (Mexico). October 2007. p. 34. Tomo III. 
  84. "Rey Mysterio def. CM Punk (S.E.S. Pledge vs. Hair Match)". WWE. May 23, 2010. สืบค้นเมื่อ June 22, 2012. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]