เคิร์ต แองเกิล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เคิร์ต แองเกิล
An image of เคิร์ต แองเกิล.
ข้อมูล
ฉายา เคิร์ต แองเกิล
คิง เคิร์ต
ความสูง 6 ft 0 in[1]
น้ำหนัก 240 lb[1]
เกิด 9 ธันวาคม ค.ศ. 1968 (47 ปี)[2]
Mt. Lebanon, Pennsylvania, United States
พำนัก Pittsburgh, Pennsylvania, US
มาจาก Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย Dory Funk Jr.[3]
Tom Prichard[3]
เปิดตัว 1998[4]

เคิร์ต สตีเวน แองเกิล (อังกฤษ: Kurt Steven Angle) เกิดวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1968 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อว่า เคิร์ต แองเกิล (อังกฤษ: Kurt Angle)[3][5][6] เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม WWE และTNA เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1สมัย รวมทั้งแชมป์ WWE 4สมัย และแชมป์โลก WCW อีก 1สมัย

วงการมวยปล้ำสมัครเล่น[แก้]

เหรียญรางวัล
มวยปล้ำฟรีสไตล์ชาย
การแข่งขันสำหรับ ธงของสหรัฐอเมริกา สหรัฐอเมริกา
กีฬาโอลิมปิก
ทอง แอตแลนตา 1996 100 กก.
ชิงแชมป์โลก
ทอง แอตแลนตา 1995 100 กก.
เวิลด์คัพ
ทองแดง มอสโก รัสเซีย 1992 100 กก.
เงิน ชัตตานูกายูเอสเอ 1995 100 กก.

ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 แองเกิลเป็นฝ่ายชนะนักมวยปล้ำชาวอิหร่านที่มีชื่อว่า อับบาส จะดีดี จากการตัดสินของกรรมการหลังจากที่ได้ทำการจับคู่ปล้ำกันแปดนาที โดยมีการเสมอกันที่หนึ่งต่อหนึ่ง จากการต่อสู้ได้แสดงให้เห็นว่าจะดีดีได้รับคะแนนในช่วงหลังสองนาทีกับอีก 46 วินาทีจากการหมุนของแองเกิล ส่วนแองเกิลก็ได้คะแนนจากท่าเทคดาวน์ภายหลังจากสามนาทีกับอีกสิบเอ็ดวินาที การตัดสินของกรรมการดังกล่าวได้รับการประท้วงโดยจะดีดี[7]

ในเดือนเมษายน 2011 แองเกิลได้เปิดเผยว่ามีแผนหวนกลับเข้าแข่งขันมวยปล้ำสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน[8][9][10] อย่างไรก็ตาม ได้มีการประกาศอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ว่าเขาไม่สามารถทำการซักซ้อมร่วมกับทีมสหรัฐฯได้เนื่องจากมีอาการบาดเจ็บที่เข่า[11]

วงการมวยปล้ำอาชีพ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1998–2006)[แก้]

ในศึก จัดจ์เมนท์เดย์ (2002) แองเกิลต้องเจอกับ เอดจ์ ในแมตช์ "Hair vs. Hair Match" ถ้าใครแพ้คนนั้นต้องโดนโกนผม ผลปรากฏว่า แองเกิลพ่ายแพ้ให้กับเอดจ์ และถูกโกนหัวไปในที่สุด

แองเกิลได้เข้าร่วมแมทช์ Battle Royal 20 คน เพื่อชิง แชมป์โลกเฮฟวี่เวท ที่ว่างอยู่ ผลปรากฏว่า แองเกิลจับเหวี่ยง มาร์ก เฮนรี เป็นคนสุดท้ายและได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาแองเกิลต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ แรนดี ออร์ตัน และ เรย์ มิสเตริโอ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ผลปรากฏว่า แองเกิลเสียแชมป์ให้กับเรย์ จากนั้นแองเกิลได้ลาออกจาก WWE

โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (2006–ปัจจุบัน)[แก้]

หลังจากเลิกสัญญากับ WWE แค่เดือนเดียว พร้อมประกาศถอดบู๊ทเพื่อรักษาร่างกายเยียวยาปัญหาครอบครัว แองเกิลทำเซอร์ไพรส์ ย้ายเข้ามาใน TNA เป็นที่เรียบร้อย ดิ๊กซี่ คาร์เตอร์ ประธาน TNA กล่าวว่า หลังถ่ายทำวิดีโอแนะนำตัวจนถึงเที่ยงคืน แองเกิลได้เขียนข้อความเปิดใจบนกระดาษโน้ตของโรงแรม ซึ่งพอสรุปใจความสำคัญว่า

"การมาอยู่ TNA ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้พบบ้าน ผมสนุกกับชีวิตที่ WWE แต่ผมไม่เคยมีความสุขอย่างจริงจังเลย"

"TNA ได้นำ “ของจริง” กลับคืนสู่วงการมวยปล้ำ ซึ่งช่างเข้ากันได้ดีกับนักมวยปล้ำผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์โอลิมปิกสหรัฐ ผมมีพื้นที่ที่จะเติบโตและช่วย TNA ให้เติบโตด้วย"

"ที่ TNA ผมไม่รู้สึกตัวเองโดนจำกัดหรือดึงให้ถอยหลังเหมือนช่วง 6 ปีที่สมาคมอื่น (WWE) แต่ตอนนี้ ผู้ชมจะได้เห็น “ตัวจริงของเคิร์ท แองเกิล” กันเสียที ผมกำลังจะได้ทำในสิ่งที่รักคือ “มวยปล้ำจริง ๆ” ซึ่งเป็นตัวทำให้ผมยิ้มออก"

"TNA กำลังจะเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีคนดูมากที่สุดทางเคเบิลทีวี แล้วตอนนี้ ผมมีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จนี้ ท้ายสุดผมอยากขอบคุณ TNA ที่ช่วยรักษาอาชีพนักมวยปล้ำของผมไว้ รวมถึงความปรารถนาที่จะได้ทำสิ่งที่ตัวผมรัก"

แองเกิลได้เจอกับ เจฟ จาเรต ในศึก อเกนต์ ออล ออดส์ (2011) โดยมีข้อแม้ว่า ถ้าจาเรตชนะ แองเกิลจะต้องพา Karen Jarrett (ภรรยาเก่า) ไปแต่งงานกับจาเรต แต่ถ้าแองเกิลชนะ จะได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกๆ ของแองเกิล คือ Kody กับ Kyra Angle ผลปรากฏว่า แองเกิลพ่ายแพ้ไป ในศึก ฮาร์ดคอร์จัสติส (2011) แองเกิลสามารถคว้าแชมป์โลก TNA มาได้ในสมัยที่ 5 จากการใช้เก้าอี้ตีใส่ สติง ที่ ฮัลค์ โฮแกน นำมา

ในปี 2014 แองเกิลได้หมดสัญญากับ TNA แล้ว และมีแผนที่กลับไป WWE อีกครั้ง แม้ว่า วินซ์ แม็กแมน จะไม่ค่อยต้องการแองเกิล กลับมาสู่ WWE นักก็ตาม แต่ถ้าแองเกิล จะเซ็นสัญญากับ WWE จริงก็อาจจะต้องเป็นแบบพาร์ทไทม์เนื่องจากแองเกิล ปฏิเสธที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักมวยปล้ำแบบฟูลไทม์เพราะเขาประเมิณแล้วว่าสภาพร่างกายของเขาในปัจจุบันคงจะกรำศึกหนักไม่ไหวหากจะต้องเดินทางไปกับคณะของ WWE และต้องปล้ำทุกสัปดาห์เหมือนสมัยเขายังหนุ่มๆ

ทั้งนี้แองเกิลก็ยังไม่ปิดโอกาสในการกลับไปยัง TNA ถ้าหากว่า TNA ยื่นข้อเสนอที่ทำให้เขาพอใจได้ ซึ่งแองเกิล เองก็มีความรู้สึกที่ดีต่อ Dixie Carter และสมาคม TNA ในภาพรวมซึ่งเคยช่วยเหลือเขามาตลอดในตอนที่เขามีปัญหาส่วนตัวหลายๆ เรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องสุขภาพและเรื่องคดีความต่างๆ[12]

ในปี 2015 แองเกิลได้เซ็นสัญญากับ TNA อีกครั้ง[13][14] ซึ่งแองเกิลได้คอนเฟิร์มเองว่า หมดสัญญากับ TNA คราวนี้จะไม่ต่อสัญญาฉบับใหม่อีก โดยสัญญาจะหมดลงในเดือนมกราคม 2016 แต่ทั้งนี้เขาก็จะไม่ไป WWE เช่นกัน หลังจากเคยถูกปฏิเสธมาแล้วเมื่อต้นปี 2015 แต่จะพักเบรกจากงานมวยปล้ำทั้งหมด

ผลงานแสดง[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2009 End Game Brad Mayfield
2009 Chains Deputy Short film
2011 Dylan Dog: Dead of Night Wolfgang
2011 River of Darkness Sheriff Will Logan
2011 Waking Up Crush Carlisle Short film
2011 Warrior Koba
2012 Beyond the Mat Coach Kamen
2012 Death from Above Thule
2012 Drummer for the Mob FBI agent
2012 Olympic Trials with Kurt Angle Himself Funny or Die short
2013 Pain & Gain Benjamin Rowe (Prison inmate)
2013 Horse Cops Eli Paste All Def Digital Series
2013 Pro Wrestlers vs Zombies Himself
2014 Sharknado 2: The Second One Fire Chief
2014 Not Cool Security guard
2015 The Last Witch Hunter Body guard

โทรทัศน์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
1997 Fox 53 Ten O'Clock News Himself Sportscaster: "The Angle on Sports"
2001 The Weakest Link Himself
2007 Inside MMA Himself Season 1, Episodes 10 and 11
2008 Pros vs. Joes Himself Season 3, Episode 1
2009 Criss Angel Mindfreak Himself Episode: "Car Wreck Vanish"
2011 Extreme Makeover: Home Edition Himself
2013 Baal Veer[15] Special appearance
2016 Duck Dynasty Himself Episode: Van He'llsing

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

แองเกิลใช้ท่า Ankle lock เล่นงาน ซามัว โจ
แองเกิลใช้ท่า Olympic slam เล่นงาน ซามัว โจ
  • ฉายา
    • "The Most Celebrated Real Athlete in WWF History"[24] (WWF)
    • "The (Only) Olympic Gold Medalist (in Pro Wrestling History)"[25] (WWF/E, TNA)
    • "The American/Olympic Hero"[2][26] (WWF/E)
    • "The Wrestling Machine"[27] (WWE/TNA)
    • "The Godfather of The Main Event Mafia"[28] (TNA)
    • "The Cyborg"[29] (TNA)
  • เพลงเปิดตัว
    • "Medal" by Jim Johnston (WWF/E/independent circuit; November 14, 1999 – January 2, 2006; March 20, 2016 – present)
    • "Medal" (Remix) by Jim Johnston (WWE; January 29, 2006 – July 11, 2006)
    • "Medal" (Revisited) by Jim Johnston (WWE; July 11, 2006 – August 8, 2006)
    • "My Quest" by Dale Oliver (TNA; September 24, 2006 – August 9, 2007)
    • "Gold Medal" performed by Tha Trademarc and composed by Dale Oliver (TNA; August 12, 2007 – January 31, 2016)
    • "Main Event Mafia" by Dale Oliver[30] (TNA; used while a part of The Main Event Mafia)

ผลงานแชมป์ รางวัล และความสำเร็จ[แก้]

มวยปล้ำสมัครเล่น[แก้]

มวยปล้ำอาชีพ[แก้]

แองเกิล กับแชมป์โลก TNA และแชมป์โลก IWGP

1 ^  Angle originally won both tag team championship belts from solo championship holder Samoa Joe. Sting won a four way match to win the other share of the title, and joined Angle in his reign mid-way through.
2 ^  Won during the Invasion storyline.

การเดิมพัน[แก้]

Winner (wager) Loser (wager) Location Event Date Notes
Edge (hair) Kurt Angle (hair) Nashville, Tennessee Judgment Day 02002-05-19 พฤษภาคม 19, 2002 [60]

บันทึก[แก้]

  1. 1.0 1.1 "TNA Profile". TNA Wrestling. สืบค้นเมื่อ October 11, 2007. 
  2. 2.0 2.1 Milner, John; Kamchen, Richard. "Kurt Angle". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 20, 2011. 
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 3.12 3.13 "Kurt Angle's Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ September 3, 2007. 
  4. Williams, Ian (December 21, 2015). "The Great, Half-Forgotten Career of Kurt Angle Draws to a Close". Vice Sports. สืบค้นเมื่อ December 29, 2015. "The year of Angle's debut, 1998." 
  5. "European Championship – Kurt Angle". WWE. สืบค้นเมื่อ April 14, 2012. 
  6. "6 Superstars who have won every active title: Photos". WWE. สืบค้นเมื่อ 4 April 2015. 
  7. King, Peter. "Gripping Finish". SI.com. สืบค้นเมื่อ July 14, 2007. 
  8. Caldwell, James (April 29, 2011). "TNA News: Kurt Angle planning Olympics comeback in 2012, discusses re-signing with TNA & part-time schedule". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ June 8, 2011. 
  9. McNichol, Rob (June 7, 2011). "Angle reveals Olympic plans". The Sun. สืบค้นเมื่อ October 19, 2011. 
  10. "Kurt Angle on his hardest task – making an Olympic return in 2012". BBC. 2012-02-16. สืบค้นเมื่อ 2012-02-14. 
  11. "Kurt Angle's hopes of wrestling at London 2012 ended by injury". BBC. April 12, 2012. สืบค้นเมื่อ May 23, 2012. 
  12. http://www.pwinsider.com/article/88813/big-kurt-angle-update.html?p=1
  13. http://www.pwinsider.com/article/88813/big-kurt-angle-update.html?p=1
  14. Kurt Angle Returns To In-Ring Action and Faces MVP in a Street Fight (Jan 7, 2015)
  15. "PHOTOS: Olympic gold medalist Kurt Angle to fight 'Balveer'? Photo Gallery, Picture News Gallery". The Indian Express. December 9, 2013. สืบค้นเมื่อ March 20, 2014. 
  16. Leighty, Jr., Robert (July 31, 2009). "From the Bowery: WrestleMania 2000". 411Mania. สืบค้นเมื่อ January 11, 2010. 
  17. Martin, Adam (April 3, 2005). "WWE WrestleMania 21 PPV Results – 4/3/05 – Los Angeles, CA". WrestleView. สืบค้นเมื่อ January 11, 2010. 
  18. Endres, Cody (May 30, 2009). "TNA EPICS TV REPORT 5/29: Tag team showcase of AMW vs. Daniels & Styles, Team 3D vs. Road Warriors, Styles vs. Angle "main event"". PWTorch. สืบค้นเมื่อ January 11, 2010. 
  19. Caldwell, James (October 19, 2006). "CALDWELL'S IMPACT REPORT 10/19: Ongoing "virtual time" coverage of Go Home show". PWTorch. สืบค้นเมื่อ January 11, 2010. 
  20. 20.0 20.1 Caldwell, James (November 15, 2009). "Caldwell's TNA Turning Point PPV Report 11/15: Ongoing "virtual time" coverage of .A.J. Styles vs. Samoa Joe vs. Daniels". PWTorch. สืบค้นเมื่อ November 15, 2009. 
  21. Martin, Adam (April 1, 2006). "SmackDown Results – 3/31/06 – Kansas City, MO (Build for WM22...)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ January 11, 2010. 
  22. Schaefer, A. R. (2002). Olympic Hero: Pro Wrestler Kurt Angle. Capstone Press. p. 5. ISBN 0-7368-1310-1. 
  23. Droste, Ryan (June 9, 2008). "Slammiversary PPV Results – 6/8 – Southaven, MS (KOTM, AJ & Angle)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ December 21, 2011. 
  24. http://old.post-gazette.com/magazine/19991114angle2.aspKurt Angle: WWF's Golden Boy
  25. "TNA News: Kurt Angle describes mindset coming into WWE; Mick Foley complements himself on evaluating Angle". 
  26. "Kurt Angle the MVP of the year? Eighth batch of MVP and Match of the Year picks". 
  27. "CAREER PATH: Kurt Angle's career high point, low point, and what if he had never left WWE?". 
  28. "KELLER'S TNA SUPER IMPACT REPORT 10/18: Styles vs. Angle showcase main event, stellar final 45 minutes of Bound for Glory hype". 
  29. "CALDWELL'S TNA IMPACT RESULTS 1/2: Complete "virtual-time" coverage of Impact – Styles crashes "coronation" segment, Team Angle vs. Beer Money, new X Champ, more". 
  30. "Emergence". Total Nonstop Action Wrestling. สืบค้นเมื่อ November 13, 2009. 
  31. "Kurt Angle". International Sports HOF. สืบค้นเมื่อ 2016-02-12. 
  32. "Angle named Greatest Shoot Wrestler of All-Time". WWE. สืบค้นเมื่อ January 13, 2013. 
  33. "International Wrestling Grand Prix Heavyweight Title". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  34. "Kurt Angle and Don Curtis to enter Hall of Fame". WCFCourier. สืบค้นเมื่อ October 17, 2011. 
  35. "Kurt Angle reception set for 2015 National Pro Wrestling HOF". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ May 23, 2015. 
  36. "Power Pro Wrestling Heavyweight Title". Wrestling Titles. สืบค้นเมื่อ June 1, 2008. 
  37. "Pro Wrestling Illustrated Award WinnersComeback of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  38. 38.0 38.1 "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Feud of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  39. 39.0 39.1 "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Match of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  40. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Most Hated Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  41. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Inspirational Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  42. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Most Popular Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  43. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Rookie of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  44. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 19, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  45. "Pro Wrestling Illustrated Top 500 – 2001". Wrestling Information Archive. Archived from the original on June 16, 2008. สืบค้นเมื่อ July 4, 2008. 
  46. "SoCal Uncensored Awards 1999 and 2000". SoCal Uncensored. Archived from the original on February 13, 2005. สืบค้นเมื่อ October 26, 2010. 
  47. "Total Nonstop Action Wrestling official title history". TNA Wrestling. Archived from the original on June 21, 2008. สืบค้นเมื่อ June 24, 2008. 
  48. "TNA World Tag Team Title". Wrestling Titles. สืบค้นเมื่อ January 15, 2008. 
  49. Sokol, Chris (December 29, 2006). "Impact: Angle gets his rematch against Mr. TNA". SLAM! Sports: Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 29, 2009. 
  50. 50.0 50.1 Martin, Adam (January 24, 2008). "Full 2007 TNA Year-End Awards Results: Finisher, Tag Team, Feud, more". WrestleView. สืบค้นเมื่อ July 15, 2011. 
  51. "WWE World Heavyweight Championship History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  52. "World Heavyweight Championship History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  53. "WCW World Championship History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  54. "US Title History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  55. "Intercontinental Championship History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  56. "European Championshipweb". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  57. "WWE Tag Team Championship History". WWE. สืบค้นเมื่อ August 28, 2007. 
  58. PWI Staff. Pro Wrestling Illustrated presents: 2007 Wrestling almanac & book of facts. "Wrestling's historical cards" (p. 106)
  59. Beltrán, William (August 3, 2010). "Según el Wrestling Observer... ¿Quiénes son los mejores los mejores de la década?" (ใน Spanish). SuperLuchas Magazine. สืบค้นเมื่อ August 5, 2010. 
  60. Copeland, Adam (November 2004). Adam Copeland on Edge. WWE Books. p. 204. ISBN 0-7434-8347-2. 

อ้างอิง[แก้]

  • "2007 Wrestling Almanac & Book of Facts". Wrestling's Historical Cards (Kappa Publishing). 2007. 
  • "Pro Wrestling Illustrated, May 2006". Arena Reports (Kappa Publishing). May 2006. 
  • Angle, Kurt (2002). It's True! It's True!. HarperEntertainment. ISBN 0-06-109893-0. 
  • Loverro, Thom (2006). The Rise & Fall of ECW: Extreme Championship Wrestling. WWE Books. ISBN 1-4165-1058-3. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]