ข้ามไปเนื้อหา

เจฟฟ์ ฮาร์ดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจฟฟ์ ฮาร์ดี
เกิดJeffrey Nero Hardy
(1977-08-31) 31 สิงหาคม ค.ศ. 1977 (48 ปี)[1]
แคเมรอน รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ[2]
คู่สมรสBeth Britt (สมรส 2011)
บุตร2
ครอบครัวMatt Hardy (brother)
Reby Sky (sister-in-law)
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนBrother Nero [3]
Ingus Jynx[4]
Itchweeed
Jeff Hardy[4]
Willow[4]
Wolverine[4]
Keith Davis[5]
ส่วนสูง1.88 m (6 ft 2 in)[2][6]
น้ำหนัก102 kg (225 lb)[6]
มาจากCameron, North Carolina[7]
ฝึกหัดโดยDory Funk Jr.[7]
Michael Hayes[7]
เปิดตัวOctober 15, 1993
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลงAlternative rock, alternative metal, acoustic
เครื่องดนตรีVocals, guitar, piano
ช่วงปี2003–present
ค่ายเพลงTNA Knockout Music
ลายมือชื่อ

เจฟฟรี นีโร ฮารดี (Jeffrey Nero Hardy)[1] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในนาม เจฟฟ์ ฮาร์ดี (Jeff Hardy) เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 1977[4] ที่คาเมรอน, นอร์ทแคโรไลนา, สหรัฐอเมริกา จากครอบครัว Gilbert และ Ruby Moore Hardy โดยมีพี่ชายคนเดียวคือแมต ฮาร์ดี เป็นคู่แท็กทีมในนามฮาร์ดี บอยซ์[8] และยังคว้าแชมป์โลกของ WWE ได้ถึง 3 สมัย[7][9][10]

ประวัติเส้นทางอาชีพ

[แก้]

เจฟฟ์ได้ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักมวยปล้ำปล้ำมาตั้งแต่เด็กๆ เขาเริ่มอาชีพตั้งแต่อายุยังน้อย เริ่มปรากฏตัวให้กับ World Wrestling Federation (WWF, ปัจจุบันคือ WWE) เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1994 ขณะอายุเพียง 16 ปี รับบท “jobber” (นักมวยปล้ำที่ส่วนใหญ่แพ้) โดยคู่ต่อสู้คนแรกของเขาคือ เดอะ วัน-ทู-ทรี คิด[11][12]

ต่อมากับพี่ชายของเขา Matt Hardy สร้างวงอิสระขึ้นชื่อว่า Organization of Modern Extreme Grappling Arts (OMEGA) เพื่อฝึกมือ และพัฒนาทักษะของตัวเองจนพร้อมสำหรับเวทีใหญ่

หลังจากนั้นเจฟฟ์ก็มีโอกาสขึ้นปล้ำเป็นบางครั้งบางคราวในช่วง 3-4 ปี จนกระทั่งในปี 1998 เขาก็ได้รับโอกาสปล้ำในแมตช์ใหญ่เป็นครั้งแรก และได้เซ็นสัญญาเป็นนักมวยปล้ำของ WWF

เขารวมตัวกับพี่ชายของเขา Matt เป็นทีมคู่ที่ชื่อ The Hardy Boyz ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในทีมที่มีอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ำ พวกเขา “ปฏิวัติ” สไตล์การปล้ำ ด้วยการนำนวัตกรรมอย่าง “Ladder Match” และ “Tables, Ladders and Chairs (TLC) Match” มาใช้จนโด่งดัง โดยเป็นต้นแบบให้หลายทีมในรุ่นหลัง ๆ ตามมา คว้าแชมป์แท็กทีมหลายสมัย และกลายเป็นที่จดจำทั้งในฐานะนักปล้ำคู่และนักแสดงที่กล้าทำท่าเสี่ยงๆ เพื่อแฟนๆ[13]

เมื่อก้าวออกมาจากทีม Jeff ก็ประสบความสำเร็จในฐานะนักมวยปล้ำเดี่ยวอย่างโดดเด่นด้วยการคว้าแชมป์ Intercontinental[14], Hardcore[15], European[16], Light Heavyweight[17]

เจฟฟ์และแมต ฮาร์ดีได้เป็นคู่แค้นกับทีม MNM จนในดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006) แมตและเจฟฟ์ได้มาจับคู่แท็กทีมกันอีกครั้งในชื่อทีม The Hardys เอาชนะทีม MNM ได้สำเร็จ ก่อนที่จะเน้นการปล้ำเดี่ยวในอาชีพของพวกเขาอีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2008)ได้ปล้ำชิงแชมป์ WWEกับแรนดี ออร์ตัน แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[18] ในโนเวย์เอาท์ (2008)ได้ปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์เจอกับ ทริปเปิลเอช, คริส เจริโค, ชอว์น ไมเคิลส์, อูมากา และเจบีแอล เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 แต่สุดท้ายกลายเป็นทริปเปิลเอชที่เป็นฝ่ายชนะ[19] ต่อมาได้เข้าร่วมแมตช์ แชมเปียนชิป สแกมเปิล ในการชิงแชมป์ WWE ในอันฟอร์กิฟเว่น (2008) แต่สุดท้ายเจฟฟ์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[20] ต่อมาเจฟฟ์สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้เป็นครั้งแรกจากการชนะเอดจ์และทริปเปิลเอชในอาร์มาเกดดอน (2008)[21][22]

ในรอยัลรัมเบิล (2009)เจฟฟ์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับเอดจ์ แต่วิกกี เกร์เรโร ผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ ออกมาประกาศให้มีการเปลี่ยนแมตช์กระทันหัน เป็นแบบไม่มีกฎกติกา ผลปรากฏว่าถูกแมตพี่ชายเอาเก้าอี้เหล็กตีใส่เจฟฟ์จนเสียแชมป์ให้เอดจ์[23] ในโนเวย์เอาท์ (2009) เจฟฟ์ได้ปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ชิงแชมป์ WWE เจอกับ ทริปเปิลเอช, ดิอันเดอร์เทเกอร์, วลาดิเมียร์ คอซลอฟ, เอดจ์ และบิ๊กโชว์ แต่สุดท้ายเป็นทริปเปิลเอชที่ชนะ ต่อมาเจฟฟ์ได้กลายมาเป็นศัตรูกับพี่ชายแมตที่ยิงพลุใส่เจฟฟ์ ขับรถชนใส่รถอีกคันหนึ่งของเจฟฟ์ และยังเผาบ้านเจฟฟ์ จนทำให้หมาของเจฟฟ์ตาย ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25ทั้งคู่ได้เจอกันในแมตช์ Extreme Rules หรือแบบไม่มีกฎกติกา ซึ่งแมตเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้[24][25] ในแบคแลช (2009) เจฟฟ์ก็เอาชนะแมตไปได้ในรูปแบบ I Quit Match[26] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009)เจฟฟ์สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากเอดจ์ได้ แต่ครองแชมป์ไม่ถึง 5 นาที ซีเอ็ม พังก์ได้ใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์กระชากเข็มขัดจากเจฟฟ์ไป[27] ในสแมคดาวน์ 28 สิงหาคม 2009 เจฟฟ์ได้แพ้ต่อพังก์ และเจฟฟ์ต้องออกจาก WWE[28][29]

ในอิมแพ็ค! 4 มกราคม 2010 เจฟฟ์ได้กลับมาปล้ำใน TNA[2][30] และต่อมาในBound for Glory (2010) เจฟฟ์สามารถคว้าแชมป์โลก TNAเป็นสมัยแรกจากการเอาชนะมิสเตอร์แอนเดอร์สัน[31] และเคิร์ต แองเกิล ในGenesis (2011) เจฟฟ์ก็เสียแชมป์ให้กับแอนเดอร์สัน[32] ต่อมาในAgainst All Odds (2011) เจฟฟ์สามารถคว้าแชมป์โลก TNA กลับมาจากแอนเดอร์สันได้สำเร็จ[33] แต่ก็ไปเสียแชมป์ให้กับสติงในอิมแพ็ค! 24 กุมภาพันธ์ 2011[34][35][36] เจฟฟ์ได้เอาชนะบูลลี เรย์ทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลก[37] ในบาวด์ฟอร์กลอรี 2012 เจฟฟ์คว้าแชมป์โลกได้โดยเอาชนะออสติน แอรีส์[38] ในเดือนกุมภาพันธ์ 2014 เจฟฟ์ได้กลับมาในกิมมิคใหม่ชื่อวิลโลว์[39] ในSacrifice (2014) วิลโลว์ได้จับคู่กับเคิร์ต แองเกิลชนะอีซีทรี และร็อกสตาร์ สปัท[40] ต่อมาในอิมแพ็ค! 8 พฤษภาคม 2014 วิลโลว์ชนะฟาว์ล แม็กนัส หลังจากที่แบรมมาทำร้าย ปี 2016 เจฟฟ์และแมทท์ได้มาในบทบาทใหม่นามทีมโบรกเคนฮาร์ดีส์[41][42][43][44][45][46] ในเดือนกุมภาพันธ์ 2017 เจฟฟ์และแมตได้หมดสัญญากับ TNA และเซ็นสัญญาสั้นๆกับ ROH คว้าแชมป์แท็กทีมได้ร่วมกัน 1สมัย[47]

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33 เจฟฟ์และแมตได้กลับมา WWE และคว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEแบบไต่บันได ก่อนเสียให้ซีซาโรและเชมัส[48] ในเดือนกันยายน 2017 เจฟฟ์ได้รับบาดเจ็บที่ไหล่และต้องพักเป็นเวลาหลายเดือน[49][50] ก่อนจะกลับมาปล้ำในรอว์ 9 เมษายน 2018[51] สัปดาห์ต่อมาเจฟฟ์ได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากจินเดอร์ มาฮาลทำให้เจฟฟ์ได้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมในรูปแบบยุคใหม่ก่อนเสียให้ชินซูเกะ นากามูระ ในปีต่อมาได้คว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEร่วมกับแมตแต่ครองได้ไม่นานเจฟฟ์ก็ได้รับบาดเจ็บทำให้ทั้งคู่ต้องสละแชมป์[52][53] ในปี 2020 ได้คว้าแชมป์อินเตอร์จากเอเจ สไตส์เป็นสมัยที่5[54][55] ก่อนเสียให้แซมี เซย์นในแบบไต่บันไดที่ Clash of Champions[56] ในเดือนธันวาคม 2021 เจฟฟ์ได้ถูกปล่อยตัวออกจาก WWE หลังจากที่เดินออกจากกลางแมตช์แล้วเดินผ่านฝูงชนออกไป ทาง WWE เสนอให้ไปเข้ารับการบำบัดแต่เจฟฟ์ปฏิเสธ จึงเป็นเหตุให้สัญญาถูกยกเลิก[57][58]

ในปี 2022 เขาเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) เพื่อร่วมทีมกับพี่ชายของเขา แมต ฮาร์ดี และกำลังจะถูกวางให้ได้แชมป์แท็กทีม แต่ว่าในเดือนมิถุนายน 2022 เจฟฟ์ถูกจับข้อหาขับรถขณะเมา (DUI) และได้รับผลกระทบ ทำให้ AEW ระงับการปล้ำของเขาชั่วคราว ก่อนจะกลับมาปล้ำอีกครั้งในปี 2023 เขากล่าวว่าจะเลิกสุราและยาเสพติด และพยายามก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น ในปี 2024 เจฟฟ์หมดสัญญาลงกับ AEW

เขากลับมาร่วมงานกับพี่ชายใน TNA และคว้าแชมป์แท็กทีม TNA ร่วมกับพี่ชายอีกครั้ง และยังสามารถคว้าแชมป์แท็กทีม NXT ร่วมกันครั้งแรก ทำให้เขาและแทนเข้าทำเนียบแชมป์ทริปเปิลคราวน์แท็กทีมลำดับที่ 4 ของ WWE

ความสำคัญในวงการ

[แก้]

Jeff Hardy ถือเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ “กล้าเสี่ยง” และ “กล้าที่จะแตกต่าง” สไตล์การปล้ำแบบ high-flying, การใช้บันได/โต๊ะ/เก้าอี้ สร้างมาตรฐานใหม่ในวงการ และเปิดทางให้รุ่นต่อ ๆ มาได้ปล้ำแบบ “ลุยหมดใจ” มากขึ้น

ไม่ใช่แค่เรื่องทักษะการปล้ำ การที่เขาทำงานหลากหลาย: ทั้งเพลง งานศิลปะ และแม้แต่เขียนหนังสือ แสดงให้เห็นว่า “นักมวยปล้ำ” สำหรับ Jeff คือมากกว่าการขึ้นสังเวียน แต่เป็นสไตล์ชีวิตและการ “แสดงออก” ด้วยตัวตนอย่างครบเครื่อง

ตำแหน่งและแชมป์หลายรายการที่เขาเคยได้ ช่วยยืนยันว่าผลงานของเขา “ไม่ใช่แค่กล้าทำ แต่ทำได้จริง” และทำให้เขากลายเป็นตำนานในใจแฟน ๆ มวยปล้ำทั่วโลก

ชีวิตนอกสังเวียน

[แก้]

นอกจากมวยปล้ำ เขายังมีความชอบในด้านศิลปะและดนตรี โดยเป็นสมาชิกของวงดนตรีชื่อ PeroxWhy?Gen ซึ่งปล่อยอัลบัมและออกทัวร์มาแล้วหลายครั้ง

เขายังสนใจการวาดภาพและงานศิลปะอื่นๆ แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่ชอบแสดงออกหลายมิติ นอกเหนือจากบทบาทนักปล้ำในสังเวียน

นอกจากนี้ ในปี 2003 เขาและ Matt เคยร่วมกันเขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ The Hardy Boyz ซึ่งกลายเป็นหนังสือขายดีใน New York Times

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ภรรยาคือ Beth Britt ทั้งสองพบกันครั้งแรกในปี 1999 ที่ไนต์คลับในเมือง Southern Pines รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐฯ (หลังจากที่ Jeff และพี่ชายของเขาได้รับแชมป์แท็กทีมครั้งแรก) ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2011 ลูกสาวของพวกเขามี 2 คน Ruby Claire Hardy และ Nera Quinn Hardy ครอบครัวอาศัยอยู่ที่เมือง Cameron, North Carolina บ้านเกิดของ Jeff และตั้งใจใช้ชีวิตให้ค่อนข้างเป็นส่วนตัว หลีกเลี่ยงที่จะนำชีวิตครอบครัวไปอยู่กลางสายตาสาธารณะมากนัก

นอกจากมวยปล้ำแล้ว ยังมีความชอบในด้านศิลปะ ดนตรี และงานสร้างสรรค์อย่างจริงจัง อีกทั้งยังชอบวาดภาพ และสร้างงานศิลปะ เช่น ประติมากรรม (เคยสร้างรูปปั้น “aluminummy” สูง 30 ฟุต) และแม้แต่ “ภูเขาไฟจำลอง” ในบ้าน สิ่งเหล่านี้มาจากจินตนาการของเขาเอง เขาเรียกด้านนี้ว่า “Imag-I-Nation”

นอกจากนี้ เขาก็ยังชอบกิจกรรมไล่ระดับความ “เอ็กซ์ตรีม” เช่น มอเตอร์ครอส ตั้งแต่เด็ก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นเพและความชอบในวัยหนุ่มของเขา

เคยมีเหตุการณ์บ้านไฟไหม้ในปี 2008 ขณะนั้น Jeff กับภรรยาไม่อยู่บ้าน แต่สุนัขของพวกเขาเสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในเรื่องเศร้าของชีวิตส่วนตัวเขา

เคยเผชิญกับปัญหาการติดสารเสพติด โดยในช่วงปี 2000s เขาถูกพักงานจากวงการเพราะนโยบายของบริษัท WWE เกี่ยวกับเรื่องยาเสพติดหลายครั้ง และในช่วงนั้น Beth Britt ถือว่าเป็นกำลังใจหลักที่ช่วยให้เขาพยายามผ่านช่วงยากลำบาก ทั้งคู่เคยยอมรับว่าช่วงนั้นเป็นจุดที่ท้าทายสำหรับทั้งงานและชีวิตครอบครัว

เขาและภรรยามองว่าการใช้ชีวิตกับลูกๆ เป็นสิ่งสำคัญ พยายามให้ครอบครัวมีความสงบ และลดความวุ่นวายในสื่อ เพื่อให้ลูกสาวได้เติบโตในบรรยากาศปกติ ขณะที่เขายังทำงานมวยปล้ำและงานศิลปะควบคู่ไปด้วย

เขามักถูกมองว่าเป็นคนมีหลายด้าน คือทั้งนักผาดโผน นักสร้างสรรค์ และคนที่รักครอบครัว แม้ชีวิตสายมวยปล้ำจะโหดและมีความเสี่ยงสูง สไตล์ของเขาเคยถูกวิจารณ์ว่าเหลวแหลก แต่หลายครั้งเขาก็ผ่านหลายอุปสรรคมาด้วยการสนับสนุนจากครอบครัวและความตั้งใจจริงของตัวเอง

สำหรับภรรยา Beth Britt เธอไม่โดดเด่นในฐานะคนดังมากนัก แต่เป็นคนที่อยู่เบื้องหลังคอยสนับสนุน Jeff และครอบครัวเสมอ โดยส่วนตัวเธอชอบดนตรี งานศิลปะ และบางครั้งก็ให้ความสนใจกับเรื่อง “เหนือธรรมชาติ” แต่โดยรวมใช้ชีวิตอย่างสงบ และเป็นคุณแม่ที่ดูแลครอบครัวอย่างมุ่งมั่น

แชมป์และรางวัล

[แก้]
แชมป์ WWE
แชมป์โลก TNA
แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
เป็นแชมป์แท็กทีมของ WWE, TNA และ OMEGA ร่วมกับแมต ฮาร์ดี

อ้างอิง

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Jeff Hardy". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-18. สืบค้นเมื่อ October 8, 2007.
  2. 1 2 3 "TNA Wrestling profile". Total Nonstop Action Wrestling. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 17, 2011. สืบค้นเมื่อ March 10, 2010.
  3. ↑ "7/21 Moore's TNA Impact Wrestling Review". ProWrestling.net. สืบค้นเมื่อ July 26, 2016.
  4. 1 2 3 4 5 "Online World of Wrestling: Jeff Hardy". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ October 8, 2007.
  5. ↑ WWE (2013-03-27), Razor Ramon vs. Jeff Hardy: Raw, June 6, 1994, สืบค้นเมื่อ 2017-04-04
  6. 1 2 "Jeff Hardy".
  7. 1 2 3 4 "Jeff Hardy bio". World Wrestling Entertainment. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-27. สืบค้นเมื่อ June 25, 2008.
  8. 1 2 "No Mercy 1999 Results". World Wrestling Entertainment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 31, 2008. สืบค้นเมื่อ October 17, 2009.
  9. 1 2 3 4 "Jeff Hardy's Title History". World Wrestling Entertainment. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-27. สืบค้นเมื่อ October 8, 2007.
  10. 1 2 "History of the World Heavyweight Championship: Jeff Hardy (2)". World Wrestling Entertainment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 9, 2010. สืบค้นเมื่อ July 27, 2009.
  11. ↑ Robinson, Jon (2007-03-27). "Interview: WrestleMania, ladders, and The Swanton Bomb". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-12. สืบค้นเมื่อ 2007-03-28.
  12. ↑ Cawthon, Graham. "1994 WWF event results". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-12. สืบค้นเมื่อ 2007-07-13.
  13. ↑ "New Brood Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ February 4, 2008.
  14. 1 2 "History of the Intercontinental Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ November 15, 2007.
  15. 1 2 "History of the Hardcore Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ November 15, 2007.
  16. 1 2 "History of the European Championship: Jeff Hardy". World Wrestling Entertainment. July 8, 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-24. สืบค้นเมื่อ February 4, 2008.
  17. 1 2 "History of the Light Heavyweight Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ November 15, 2007.
  18. ↑ Robinson, Bryan (2008-01-27). "Fate on the Legend Killer's side". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-01-28.
  19. ↑ Clayton, Corey (2008-02-17). "The Game gets his title match at WrestleMania". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-19.[ลิงก์เสีย]
  20. ↑ Bishop, Matt (2008-09-08). "Scramble matches make for wild Unforgiven". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-19. สืบค้นเมื่อ 2011-04-02.
  21. 1 2 "History of the WWE Championship: Jeff Hardy". World Wrestling Entertainment. December 14, 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-17. สืบค้นเมื่อ December 15, 2008.
  22. 1 2 "OMEGA New Frontiers Championship" (ภาษาเยอรมัน). Cagematch.de. สืบค้นเมื่อ February 24, 2008.
  23. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2009-01-26). "Orton triumphs, Cena survives, Hardy falls at Royal Rumble". Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-11. สืบค้นเมื่อ 2009-01-26.
  24. ↑ Waldman, Jon (2009-03-14). "Smackdown: a freaky Friday night". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-25. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17.
  25. ↑ Plummer, Dale (2009-04-06). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-06. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06.
  26. ↑ Bishop, Matt (2009-04-27). "Backlash: All 3 world titles change hands". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-23. สืบค้นเมื่อ 2011-04-02.
  27. ↑ Mackinder, Matt (2009-06-07). "Extreme Rules sees many title changes, but fails to live up to its name". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-28. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  28. ↑ Bishop, Matt (August 28, 2009). "Smackdown: Punk, Hardy risk careers in steel cage rematch for World Title". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-06. สืบค้นเมื่อ August 29, 2009.
  29. ↑ Aldren, Mike (September 1, 2009). "Daily wrestling news & gossip". The Sun. สืบค้นเมื่อ September 5, 2009.
  30. ↑ Mitchell, Houston (2010-01-04). "Jeff Hardy makes surprise debut on TNA impact". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ 2010-01-05.
  31. 1 2 Bishop, Matt (October 10, 2010). "Bound For Glory: Hogan, Bischoff, Jarrett behind 'they' as Hardy wins title in shocker". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-02. สืบค้นเมื่อ October 11, 2010.
  32. ↑ Sokol, Bryan (January 10, 2011). "Genesis: Hardy arrives, Hardy falls". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-19. สืบค้นเมื่อ January 15, 2011.
  33. 1 2 Caldwell, James (February 13, 2011). "Caldwell's TNA Against All Odds PPV results 2/13: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Anderson vs. Hardy, Genesis re-matches, fluid X Division situation". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ February 13, 2011.
  34. ↑ Caldwell, James (February 17, 2011). "Caldwell's TNA Impact report 2/17: Complete "virtual-time" coverage of Impact on Spike TV – Against All Odds fall-out, Flair's TV return, TNA World Title match". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ March 1, 2011.
  35. ↑ Martin, Adam (February 24, 2011). "Spoiler: Title change at Impact taping for March 3". WrestleView. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-01. สืบค้นเมื่อ February 24, 2011.
  36. ↑ Caldwell, James (มีนาคม 3, 2011). "Caldwell's TNA Impact report 3/3: Ongoing "virtual-time" coverage of Impact on Spike TV – Hogan, wedding, 3/3/11 reveal, Tag Title match, retirement match, celebrities". Pro Wrestling Torch. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-06. สืบค้นเมื่อ March 3, 2011.
  37. 1 2 Caldwell, James (September 9, 2012). "Caldwell's TNA No Surrender PPV results 9/9: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – BFG Series finals". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ September 9, 2012.
  38. 1 2 Caldwell, James (October 14, 2012). "Caldwell's TNA Bound for Glory PPV results 10/14: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Aries vs. Hardy, Storm vs. Roode". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ October 14, 2012.
  39. ↑ "Jeff Hardy Returning With New Name, Lethal Lockdown Update, Next Week's Impact, More". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-10. สืบค้นเมื่อ 2017-04-05.
  40. ↑ "TNA Sacrifice PPV Results: 2 New Champions Crowned & Dixie Carter in Disguise – Who Left the PPV as TNA World Heavyweight Champion?". WrestleZone.
  41. ↑ "TNA Impact wrestling results (1/12) - Jeff Hardy Returns, New Champions crowned, Angle vs. Galloway".
  42. ↑ "TNA Impact wrestling results (1/12) - Jeff Hardy Returns, New Champions crowned, Angle vs. Galloway".
  43. ↑ "TNA Impact Wrestling Results (6/28) - 3-Way Main Event, X-Division Battle Royal, Matt Hardy Addresses Brother Nero - Page 4 of 7 - Wrestlezone". 28 June 2016. สืบค้นเมื่อ 18 October 2016.
  44. ↑ "TNA Impact Wrestling Results (7/5) - The Final Deletion, New Champion Crowned, Dixie Carter Returns - Page 9 of 9 - Wrestlezone". 5 July 2016. สืบค้นเมื่อ 18 October 2016.
  45. ↑ http://www.f4wonline.com/tna-news/tna-impact-wrestling-live-results-delete-or-decay-220401
  46. ↑ "TNA Bound for Glory Results (10/2) - Lashley vs EC3, The Great War, Cody's TNA Debut, Kim Inducted, Three New Champions Crowned, More!". Wrestlezone (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-10-02. สืบค้นเมื่อ 2016-10-12.
  47. 1 2 Currier, Joseph (2017-03-04). "The Hardys & Bully Ray show up in Ring of Honor". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 2017-03-05.
  48. ↑ "WWE: One stat shows we should have seen a major title change coming at Extreme Rules". June 5, 2017.
  49. ↑ "UPDATE: Jeff Hardy undergoes successful shoulder surgery". สืบค้นเมื่อ March 14, 2018.
  50. ↑ "WWE News: Jeff Hardy needs surgery, expected to be away for months". September 26, 2017. สืบค้นเมื่อ March 14, 2018.
  51. ↑ Rose, Bryan (April 9, 2018). "Samoa Joe and Jeff Hardy return to WWE TV after injury". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ April 10, 2018.
  52. ↑ Barnett, Jake (April 9, 2019). "4/9 Barnett's WWE Smackdown Live TV Review: New Day's celebration for Kofi Kingston winning the WWE Championship, Jimmy Uso and Jey Uso vs. Matt Hardy and Jeff Hardy for the Smackdown Tag Titles, first Smackdown after WrestleMania 35". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ April 10, 2019.
  53. ↑ "Jeff Hardy undergoes successful knee surgery". WWE. May 3, 2019.
  54. ↑ "Friday Night SmackDown results, August 14, 2020: Braun Strowman uses Alexa Bliss to deliver a disturbing message to "The Fiend" Bray Wyatt". WWE (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ August 22, 2020.
  55. ↑ Powell, Jason (August 21, 2020). "8/21 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of ThunderDome, AJ Styles vs. Jeff Hardy for the Intercontinental Title, Shinsuke Nakamura and Cesaro vs. Gran Metalik and Lince Dorado for the Smackdown Tag Titles, Big E vs. Sheamus, final hype for SummerSlam". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ August 22, 2020.
  56. ↑ WWE.com Staff (October 9, 2020). "See all the results from the 2020 Draft". WWE. สืบค้นเมื่อ October 12, 2020.
  57. ↑ "Jeff Hardy Released By WWE". Fightful. สืบค้นเมื่อ 9 December 2021.
  58. ↑ https://www.ringsidenews.com/2021/12/09/roman-reigns-was-on-board-for-program-with-jeff-hardy/
  59. ↑ WV, ASW Wrestling (January 28, 2017). "New ASW Tag Team Champions The Broken Hardy's @matthardybrand & @jeffhardybrand #TNA #IMPACTWRESTLING #ASW..." – โดยทาง Twitter.
  60. ↑ Eck, Kevin (January 27, 2010). "2009 Awards". The Baltimore Sun. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 26, 2020. สืบค้นเมื่อ September 25, 2020.
  61. ↑ "AAA Stars, Including Pentagon Jr. Bolt Promotion, TNA Spoiler From Mexico". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ January 22, 2017.
  62. ↑ Kreikenbohm, Philip (August 19, 2016). "HOG High Intensity 5 - Event @ NYC Arena in New York City, New York, USA". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ June 2, 2021.
  63. ↑ Lambert, Jeremy (2025-10-11). "Hardy Boys Win HOG Tag Team Titles". Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-10-11.
  64. ↑ Kreikenbohm, Philip (April 30, 2022). "IWC/New Superstar Showdown 2 - Event @ Rostraver Ice Garden in Belle Vernon, Pennsylvania, USA". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ May 5, 2022.
  65. ↑ Kreikenbohm, Philip (April 30, 2022). "IWC Tag Team Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ May 1, 2022.
  66. ↑ "1/28 MCW Pro Wrestling – Broken Anniversary: The "Broken" Hardys vs. The Ecktourage, King Maxel vs. Kevin Eck, "Big" Sean Studd vs. Prolix, Belina vs. Brittany Blake". Pro Wrestling Torch. January 30, 2017. สืบค้นเมื่อ January 30, 2017.
  67. 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ auto
  68. ↑ "New Dimension Wrestling Title History". New Dimension Wrestling. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 11, 2008. สืบค้นเมื่อ October 12, 2010.
  69. ↑ Hoops, Brian (March 7, 2020). "Daily Pro Wrestling history (03/07): Bruno Sammartino vs. Giant Baba". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ March 8, 2020.
  70. ↑ "Organization Of Modern Extreme Grappling Arts – OMEGA Heavyweight Championship" (ภาษาเยอรมัน). Cagematch.de. สืบค้นเมื่อ March 21, 2008.
  71. ↑ "OMEGA Tag Team Championship" (ภาษาเยอรมัน). Cagematch.de. สืบค้นเมื่อ March 21, 2008.
  72. ↑ cite web|url= https://www.cagematch.net/?id=26&nr=3265&page=2
  73. ↑ "PWI Comeback of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 33 (3): 103. 2012.
  74. 1 2 "Match of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 33 (3): 98. 2012.
  75. ↑ "Tag Team of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 33 (3): 97. 2012.
  76. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2013". Pro Wrestling Illustrated. The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ May 13, 2015.
  77. ↑ "PWI 500 of the PWI Years". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 5, 2012. สืบค้นเมื่อ January 16, 2019.
  78. ↑ "Holly S*** Moment of The Decade: Hardys Show Up, Win ROH Tag Team Gold". Ring of Honor. January 22, 2020. สืบค้นเมื่อ August 7, 2021.
  79. ↑ "** Spoiler ** TNA Title Change At Last Night's Tapings". Wrestling Inc. March 17, 2015. สืบค้นเมื่อ December 19, 2019.
  80. ↑ cite web|url= https://www.cagematch.net/?id=1&nr=54097
  81. ↑ "TNA World Tag Team Title Tournament Results".
  82. ↑ "TNA Impact Wrestling Results: Race For The Case 2017". Won/F4W - Wwe News, Pro Wrestling News, Wwe Results, Aew News, Aew Results. January 19, 2017.
  83. ↑ "411Mania". Csonka’s TNA One Night Only TNA World Cup 2015 Review.
  84. ↑ Nemer, Paul (January 3, 2013). "TNA Impact Results - 1/3/13". สืบค้นเมื่อ December 19, 2019.
  85. ↑ "History of the World Heavyweight Championship: Jeff Hardy (1)". World Wrestling Entertainment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 11, 2009. สืบค้นเมื่อ June 12, 2009.
  86. ↑ "United States Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ April 16, 2018.
  87. ↑ "History Of The WWE Tag Team Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ November 10, 2007.
  88. ↑ "WWE SmackDown Tag Team Championship". สืบค้นเมื่อ May 22, 2020.
  89. ↑ "History of the World Tag Team Championship". Wwe. World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ March 16, 2008.
  90. ↑ "Tournaments Database » Brisbane Cup". CageMatch. สืบค้นเมื่อ 21 April 2024.
  91. ↑ "Observer: Best Flying Wrestler". Wrestling Observer Newsletter (ภาษาเยอรมัน). WrestlingData. สืบค้นเมื่อ February 24, 2008.
  92. ↑ Meltzer, Dave (January 27, 2010). "Feb. 1 2010 Observer Newsletter: 2009 Awards Issue, Possible biggest wrestling news story of 2010". Wrestling Observer Newsletter. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 1, 2010. สืบค้นเมื่อ January 30, 2010.
  93. ↑ Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA: 1–40. ISSN 1083-9593.
  94. ↑ Meltzer, Dave (January 30, 2012). "Jan 30 Wrestling Observer Newsletter: Gigantic year-end awards issue, best and worst in all categories plus UFC on FX 1, death of Savannah Jack, ratings, tons and tons of news". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA. ISSN 1083-9593.
  95. ↑ Kreikenbohm, Philip. "Title Reigns « Wrestling Superstar Tag Team Championship « Titles Database « CageMatch– The Internet Wrestling Database". cagematch.net.

อ้างอิง

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เจฟฟ์_ฮาร์ดี&oldid=12685354"