เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน
Brothers of Destruction
An image of เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน.
ข้อมูล
สมาชิก ดิอันเดอร์เทเกอร์
เคน[1]
ฉายา Brothers of Destruction[1]
Kane and The Undertaker[1]
เปิดตัว ค.ศ. 1997
สมาคม WWF/E
แตกกลุ่ม 15 สิงหาคม ค.ศ. 2010

เดอะ บราเธอร์ ออฟ เดสตรัคชั่น (อังกฤษ: Brothers of Destruction) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายธรรมะ โดยมีสมาชิก 2 คน คือ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และ เคน ปัจจุบันอยู่กับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

ในศึก รอว์ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) เคนเปิดตัวออกมาปล้ำ แต่ จินเดอร์ มาฮาล ออกมาขัดจังหวะ พร้อมด้วย ฮูนิโค, กามาโช, ไทเลอร์ เร็กส์, เคิร์ท ฮอว์กินส์ และ ดรูว์ แมคอินไตย์ แล้วก็จะขึ้นไปรุม เคน แต่เสียงระฆังดังขึ้น อันเดอร์เทเกอร์ ออกมาช่วยกันกับ เคน ถล่มบรรดานักมวยปล้ำ 6 คน จนหมด[2][3]

พอล แบเรอร์ อดีตผู้จัดการของอันเดอร์เทเกอร์ ได้เสียชีวิตลง[4]ในรอว์ วันที่ 11 มีนาคม 2013 ได้มีการทำพิธีไว้อาลัยให้กับแบเรอร์ อันเดอร์เทเกอร์ออกมาไว้อาลัยกับกระปุกสถิตย์วิญญาณที่ตั้งอยู่กลางเวที แต่แล้ว ซีเอ็ม พังก์ ก็ออกมารบกวน พังก์บอกว่าอยากจะออกมาแสดงความเสียใจกับความสูญเสียของอันเดอร์เทเกอร์ ซึ่งจะเสียสถิติในเรสเซิลเมเนีย กลายเป็น 20-1 เคนออกมาและจะจับพังก์โช๊คสแลมลงไปที่พื้นด้านล่าง แต่พังก์ดิ้นหลุดและหนีไปได้ ในคืนเดียวกัน เคนได้เจอกับพังก์ ช่วงท้ายแมตช์เสียงระฆังของอันเดอร์เทเกอร์ดังขึ้น ทำให้พังก์เสียสมาธิ แล้วก็โดนเคนโช๊คสแลมกดนับ 3 ไป หลังแมตช์ อันเดอร์เทเกอร์ออกมา แต่พังก์เอากระปุกวิญญาณมาทุบหัวเคนจากด้านหลัง ก่อนจะเอากระปุกหนีไปพร้อมกับทำท่าล้อเลียนอันเดอร์เทเกอร์[5][6] ในศึกเรสเซิลเมเนีย อันเดอร์เทเกอร์ก็เอาชนะพังก์มาได้สำเร็จ และเพิ่มสถิตเป็น 21-0[7]

ในรอว์ 8 เมษายน 2013 อันเดอร์เทเกอร์ ออกมาที่เวที และขออุทิศชัยชนะให้กับ พอล แบเรอร์ หลังจากที่ชนะ ซีเอ็ม พังก์ ในศึกเรสเซิลเมเนีย แต่ เดอะชีลด์ ออกมารุมล้อมอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนกับ แดเนียล ไบรอัน ออกมาช่วยอันเดอร์เทเกอร์ ทำให้เดอะชีลด์หนีไป[8] ในรอว์ 8 เมษายน 2013 อันเดอร์เทเกอร์ได้จับคู่กับเคน และไบรอัน เจอกับเดอะชีลด์ สุดท้ายเดอะชีลด์ก็เอาชนะไป[9]

ในศึก เฮลอินเอเซล (2015) อันเดอร์เทเกอร์ เจอกับ บร็อก เลสเนอร์ เป็นครั้งสุดท้าย ในเฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ แต่ก็แพ้ให้เลสเนอร์ในที่สุด หลังแมตช์ ได้ถูกเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลีมารุมทำร้ายและลักพาตัวไป[10][11] ในรอว์คืนต่อมา (26 ตุลาคม 2015) เคนได้เริ่มเปิดศึกกับไวแอ็ตต์แฟมิลีแต่ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีลอบทำร้ายและลักพาตัวไปอีกคน[12] ในรอว์ 9 พฤศจิกายน 2015 เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน (เทเกอร์และเคน) ได้กลับมารวมทีมกันอีกครั้ง โดยมาจัดการไวแอ็ตต์แฟมิลี[13] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015) เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน เอาชนะไวแอ็ตต์แฟมิลีไปได้

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน ใช้ท่า Tombstone Piledriver
  • ท่าไม้ตาย
    • Tombstone Piledriver
    • Chokeslam
  • ท่าไม้ตายรวม
    • Simultaneous Tombstone piledriver
    • Double/simultaneous chokeslam
  • ผู้จัดการ
    • Paul Bearer
    • Sara
    • The Big Show
  • เพลงเปิดตัว
    • "Rollin' (with "Burned" Intro)" โดย Limp Bizkit (2000-2001)
    • "Slow Chemical" โดย Finger Eleven (2001–2009)
    • "The Brothers of Destruction" (2009–2011)

ผลงาน[แก้]

  • Pro Wrestling Illustrated
    • Manager of the Year (1998) – พอล แบเรอร์
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • WWE Championship (5 สมัย) – ดิอันเดอร์เทเกอร์ (4 สมัย), เคน (1 สมัย)
    • World Heavyweight Championship (4 สมัย) – ดิอันเดอร์เทเกอร์ (3 สมัย), เคน (1 สมัย)
    • ECW World Heavyweight Championship (1 สมัย) – เคน
    • WCW Tag Team Championship (1 สมัย)
    • WWF Hardcore Championship (2 สมัย) – เคน (1), ดิอันเดอร์เทเกอร์ (1)
    • WWF Intercontinental Championship (2 สมัย) – เคน
    • WWF Tag Team Championship (2 สมัย)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Worst Worked Match of the Year (2001) vs. KroniK at Unforgiven

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Brothers of Destruction (B.O.D.) Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-04-05. 
  2. J., Cyril. "Raw 1,000 results". WWE. สืบค้นเมื่อ July 23, 2012. 
  3. J., Cyril. "Undertaker and Kane fight off their attackers and stand tall: Raw, July 23, 2012". WWE. สืบค้นเมื่อ July 23, 2012. 
  4. "WWE goes into overtime: Raw, March 11, 2013". WWE.com. 2013-03-11. สืบค้นเมื่อ 2013-03-20. 
  5. "CM Punk interrupts Undertaker's tribute to Paul Bearer: Raw, March 11, 2013". WWE.com. 2012-03-11. สืบค้นเมื่อ 2013-03-20. 
  6. "CM Punk taunts the Undertaker with Paul Bearer's urn: RAW, March 18, 2013". WWE.com. 2012-03-18. สืบค้นเมื่อ 2013-03-20. 
  7. http://www.wwe.com/shows/wrestlemania/29/wrestlemania-29-results-26104708
  8. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  9. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/22 (Second Hour): Shield vs. The Undertaker six-man tag match, Ryder squashed". 
  10. Martin, Adam (October 25, 2015). "WWE Hell in a Cell PPV Results". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ October 25, 2015. 
  11. Tedesco, Mike (October 26, 2015). "WWE RAW Results - 10/26/15". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ October 26, 2015. 
  12. http://www.wrestleview.com/wwe-wrestling-results/wwe-raw-results/56669-wwe-raw-results-10-26-15-live-results-from-san-diego
  13. "The Undertaker and Demon Kane Return!". WWE.com. November 9, 2015. สืบค้นเมื่อ November 10, 2015. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]