ข้ามไปเนื้อหา

โคดี โรดส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โคดี โรดส์
เกิดโคดี แกร์เรตต์ รันเนลส์
(1985-06-30) 30 มิถุนายน ค.ศ. 1985 (41 ปี)
Charlotte, North Carolina, U.S.
คู่สมรสBrandi Rhodes (สมรส 2013)
บุตร2
บุพการี
ญาติDustin Rhodes (พี่ชายต่างมารดา)
Fred Ottman (ลุง)
Jerry Sags (ลุง)
Magnum T. A. (พ่ออุปถัมภ์)
นักมวยสากล
ชื่อบนสังเวียนCody[1]
Cody R[2][3]
Cody Rhodes[4]
Cody Runnels
Fuego 2[5]
Stardust
ส่วนสูง6 ฟุต 2 นิ้ว (188 เซนติเมตร)[4]
น้ำหนัก222 ปอนด์ (101 กิโลกรัม)[4]
มาจากAtlanta, Georgia[6]
Charlotte, North Carolina
The Fifth Dimension[4]
Marietta, Georgia[7]
ฝึกหัดโดยAl Snow
Danny Davis
Dusty Rhodes
Dustin Rhodes
Randy Orton
Ricky Morton
Shawn Spears
เปิดตัว16 มิถุนายน 2006
ข้อมูลยูทูบ
ช่อง
ช่วงปี2025–present
ประเภทProfessional wrestling
ผู้ติดตาม304 thousand
ยอดเข้าชม71.6 million
อัปเดตครั้งล่าสุด: 18 มิถุนายน 2026

โคดี การ์เร็ต รันเนลส์ โรดส์ (ชื่อเกิด โคดี การ์เร็ต รันเนลส์ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 1985) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ณ เดือนเมษายน 2022 เขาเซ็นสัญญากับ WWE โรดส์เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง AEW ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งรองประธานบริหารและเป็นนักมวยปล้ำตั้งแต่ปี 2019 ถึง 2022

โรดส์เป็นบุตรชายของ ดัสตี โรดส์ และเป็นน้องชายต่างมารดาของ ดัสติน โรดส์ เขาคว้าแชมป์มวยปล้ำระดับมัธยมศึกษาของรัฐจอร์เจียสองครั้งในฐานะนักมวยปล้ำสมัครเล่นในปี 2003 และ 2004 เขาเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2006 และขึ้นปล้ำในเขตพัฒนาฝีมือของบริษัทอย่าง OVW ซึ่งเขาคว้าแชมป์ทุกรายการของสมาคม ระหว่างปี 2007 ถึง 2016 เขาคว้าแชมป์แท็กทีมระดับโลกเจ็ดสมัยร่วมกับคู่แท็กทีมสี่คนที่แตกต่างกัน รวมถึงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสองสมัย[8] ในช่วงเวลานี้เขาใช้บทบาทตัวละครหลายรูปแบบ รวมถึงการแสดงเป็น สตาร์ดัสต์ ซึ่งเป็นตัวละครแยกออกมาจากตัวละครของพี่ชายอย่าง โกลดัสต์ โดยมีลักษณะการแสดงที่ดราม่าเกินจริง เขาออกจาก WWE ในปี 2016 และกลับมาในปี 2022 หลังจากนั้นเขาคว้าชัยในแมตช์รอยัลรัมเบิลในปี 2023 และ 2024 คว้าแชมป์คราวน์ จิวเวล WWE คนแรกในปี 2024 คว้าแชมป์การแข่งขันคิงออฟเดอะริงในปี 2025 และคว้าแชมป์ WWE สามสมัย ทำให้เขากลายเป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 34 ของสมาคม

ตั้งแต่ปี 2016 จนถึง 2019 โรดส์ขึ้นปล้ำในวงการมวยปล้ำอิสระ รวมถึงให้กับ NJPW, TNA และ ROH ภายใต้ชื่อเดี่ยวว่า โคดี[9] ในช่วงเวลานี้เขาคว้าแชมป์โลก ROH แชมป์โลกแท็กทีมหกคน ROH ร่วมกับ แมตต์ แจ็กสัน และ นิค แจ็กสัน รวมถึงแชมป์ IWGP ยูไนเต็ดสเตทส์ เฮฟวี่เวตอย่างละหนึ่งสมัย ในปี 2018 โรดส์และพี่น้องแจ็กสันจัดและประชาสัมพันธ์งาน ออล อิน ด้วยตัวเอง ซึ่งเขาคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวต NWA งานออล อินถือเป็นอีเวนต์แรกที่จัดโดยผู้จัดซึ่งอยู่นอก WWE หรือ WCW ที่สามารถขายบัตรได้ 10,000 ใบในสหรัฐอเมริกานับตั้งแต่ปี 1993 และนำไปสู่การก่อตั้ง AEW โดยตรงในช่วงต้นปี 2019[10][11] ระหว่างปี 2019 ถึง 2022 โรดส์ดำรงตำแหน่งรองประธานบริหารและขึ้นปล้ำให้กับ AEW โดยเป็นแชมป์ TNT AEW คนแรกและคว้าแชมป์ดังกล่าวรวมสามสมัย ระหว่าง WWE, AEW, ROH, NJPW และ NWA โรดส์คว้าแชมป์ทั้งหมด 19 รายการ ซึ่งรวมถึงแชมป์โลกห้ารายการ

นอกเหนือจากมวยปล้ำ โรดส์เคยทำหน้าที่เป็นกรรมการในรายการโทรทัศน์การแข่งขัน โก-บิ๊กโชว์ และแสดงร่วมกับภรรยาของเขา แบรนดี โรดส์ ในรายการเรียลลิตีโทรทัศน์ โรดส์ ทู เดอะ ท็อป

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

โคดี โรดส์ เกิดที่เมือง Charlotte เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1985[12] เป็นบุตรของมิเชล รูบิโอ และนักมวยปล้ำอาชีพ Dusty Rhodes เขามีเชื้อสายคิวบาจากคุณตาฝ่ายแม่[13] เขามีพี่สาวชื่อ Teil นอกจากนี้ยังมีพี่ชายต่างแม่คือ Dustin Rhodes ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำเช่นกัน และพี่สาวต่างแม่ชื่อ Kristin ซึ่งเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของทีม Dallas Cowboys[14] โรดส์ยังเป็นหลานของนักมวยปล้ำ Jerry Sags และ Fred Ottman[15] และมี Magnum T. A. เป็นพ่อทูนหัว[16] ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ทั้งตอนที่เขาเกิดและตอนรับศีลล้างบาป[17] ตอนเป็นวัยรุ่น เขาได้เปลี่ยนนามสกุลตามกฎหมายเป็น “Runnels Rhodes”[18][19]

โรดส์เติบโตในรัฐ Georgia และเข้าเรียนที่ Lassiter High School ในเมือง Marietta ซึ่งเขามีผลงานโดดเด่นในการแข่งขันมวยปล้ำระดับมัธยม[12] ตอนอยู่ปีสอง เขาได้อันดับ 6 รุ่นน้ำหนัก 171 ปอนด์ (78 กก.)[20] ตอนปีสาม เขาคว้าแชมป์รัฐจอร์เจีย รุ่น 189 ปอนด์ (86 กก.) ในปี 2003 และป้องกันแชมป์ได้อีกครั้งในปีสุดท้ายของมัธยม[20] เดิมทีเขาวางแผนจะไปแข่งขันมวยปล้ำระดับมหาวิทยาลัยที่ Pennsylvania State University แต่สุดท้ายตัดสินใจเลือกเส้นทางเป็นนักมวยปล้ำอาชีพแทน[21] ระหว่างเรียนมัธยม โรดส์ยังทำหน้าที่เป็นกรรมการในการปล้ำของสมาคม Turnbuckle Championship Wrestling ซึ่งเป็นโปรโมชันของพ่อเขา[22] หลังจากจบมัธยม เขาย้ายไปที่ Los Angeles และเรียนการแสดงที่ Howard Fine Acting Studio เป็นเวลาหนึ่งปี[23][24]

มวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

เส้นทางใน WWE

[แก้]

ช่วงเริ่มต้นกับสมาคม

[แก้]

โคดี โรดส์ ให้เครดิตกับพ่อของเขาว่าเป็นผู้เริ่มฝึกมวยปล้ำให้ตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยในช่วงแรกการฝึกจะเน้นเพียงพื้นฐานเบื้องต้นของการปล้ำเท่านั้น หลังจากนั้นเขาได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมจาก Al Snow, Danny Davis, Randy Orton และ Ricky Morton[25] โดยใช้ชื่อจริงว่า Cody Runnels เขาเริ่มปล้ำกับ Ohio Valley Wrestling (OVW) เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2006[12][26] ต่อมาในช่วงกลางเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เขาจับคู่กับ Shawn Spears และสามารถคว้าแชมป์ OVW Southern Tag Team Championship ได้ถึง 2 สมัย[12][27] นอกจากนี้ โรดส์ยังเคยครองแชมป์ OVW Heavyweight Championship 1 สมัย[28] และ OVW Television Championship 1 สมัย ช่วงเวลาที่อยู่ใน OVW ถือเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในการพัฒนาฝีมือของโคดี ก่อนที่เขาจะถูกเรียกตัวขึ้นสู่บัญชีรายชื่อนักมวยปล้ำหลักของ WWE ในปี 2007[29]

ในรายการ WWE Raw ตอนวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 โคดี รันเนลส์ เปิดตัวทางโทรทัศน์ในฐานะฝ่ายธรรมะโดยใช้นามสกุลบนสังเวียนของครอบครัวคือ โรดส์ เป็นครั้งแรก ในช่วงเบื้องหลังร่วมกับพ่อของเขา ดัสตี โรดส์ และ แรนดี ออร์ตัน ซึ่งออร์ตันได้เข้ามาแนะนำตัวกับโคดี ก่อนจะตบหน้าดัสตีเพื่อแสดงความไม่เคารพ[30] โคดีประเดิมการแข่งขันบนเวทีหลักของ WWE ในรายการ Raw ตอนวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 โดยพ่ายแพ้ให้กับแรนดี ออร์ตันด้วยการกดนับสาม[31] ในศึก The Great American Bash เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม โคดีปรากฏตัวเพื่อช่วยป้องกันไม่ให้ออร์ตันทำร้ายพ่อของเขาเพิ่มเติม[32] แต่ในคืนถัดมาในรายการ Raw เขาได้ท้าออร์ตันรีแมตช์จากสัปดาห์ก่อน ทว่าก็พ่ายแพ้อีกครั้ง ก่อนที่ออร์ตันจะปิดฉากด้วยการเตะศีรษะดัสตี โรดส์อย่างรุนแรง[33]

ในเดือนกันยายน โคดีเริ่มเปิดศึกกับฮาร์ดคอร์ ฮอลลี และแพ้ให้เขาติดต่อกันถึง 3 แมตช์ อย่างไรก็ตาม[34][35][36] ทั้งสองได้เปลี่ยนจากคู่ปรับมาเป็นคู่แท็กทีม และสามารถเอาชนะ Lance Cade กับ Trevor Murdoch ในรายการ Raw ตอนพิเศษฉลองครบรอบ 15 ปี เพื่อคว้าแชมป์ World Tag Team Championship ซึ่งนับเป็นแชมป์แรกของโคดีใน WWE[37][38] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 เท็ด ดิบิอาซี จูเนียร์ เริ่มเปิดศึกกับทีมของโรดส์และฮาร์ดคอร์ ฮอลลี พร้อมประกาศว่าจะชิงแชมป์แท็กทีมในการแข่งขันนัดแรกของเขาบนแบรนด์ Raw[39] จากนั้นในศึก Night of Champions เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2008 โคดีหักหลังฮาร์ดคอร์ ฮอลลี ด้วยการเปิดเผยว่าตนเองคือคู่แท็กทีมปริศนาของเท็ด ดิบิอาซี จูเนียร์ ทั้งสองร่วมกันเอาชนะฮอลลีและคว้าแชมป์ World Tag Team Championship ส่งผลให้โคดีกลายเป็นแชมป์รายการนี้ 2 สมัย พร้อมทั้งเปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายอธรรมอย่างเต็มตัว[40][41]

เดอะเลกาซี

[แก้]
เดอะเลกาซี: แรนดี ออร์ตัน (กลาง), เท็ด ดีบีอาซี (ขวา) และโคดี (ซ้าย)

หลังจากครองแชมป์ได้เพียงประมาณ 1 เดือน โคดี โรดส์ และ Ted DiBiase Jr. เสียแชมป์ World Tag Team Championship ให้กับ John Cena และ Batista ในรายการ WWE Raw ตอนวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2008 แต่สามารถชิงแชมป์กลับคืนมาได้ในสัปดาห์ถัดมา[42][43][44] ในเดือนกันยายน ทั้งสองได้ร่วมมือกับ Manu บุตรชายของ Afa Anoaʻi ก่อตั้งกลุ่มนักมวยปล้ำรุ่นที่สองและรุ่นที่สามของวงการ[45] ต่อมาในรายการ Raw ตอนวันที่ 27 ตุลาคม โรดส์และดิบิอาซีเสียแชมป์ World Tag Team Championship ให้กับ Kofi Kingston และ CM Punk[46]

ในเดือนพฤศจิกายน ทั้งคู่เริ่มมีบทบาทร่วมกับ Randy Orton โดยในศึก Survivor Series เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน โรดส์และออร์ตันเป็นผู้รอดชีวิตของทีมออร์ตันในการแข่งขันแบบประเพณีเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์คัดออก[47] หลังจากนั้น โรดส์, ดิบิอาซี และออร์ตัน ได้ก่อตั้งกลุ่ม The Legacy ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มอธรรมที่โดดเด่นของ WWE ในช่วงเวลานั้น[48][49] ในฐานะสมาชิกของ The Legacy โรดส์เข้าร่วมการแข่งขันแมตช์ Royal Rumble 2009 โดยมีเป้าหมายช่วยให้ออร์ตันคว้าชัย เขาสามารถอยู่รอดจนเหลือผู้เข้าแข่งขันเพียง 3 คนสุดท้าย ก่อนจะถูก Triple H เขี่ยตกรอบ[50] ต่อมา โรดส์และดิบิอาซีมีบทบาทสำคัญในเนื้อเรื่องความขัดแย้งระหว่างออร์ตันกับตระกูล McMahon family โดยทั้งคู่ช่วยออร์ตันทำร้าย Shane McMahon, Stephanie McMahon และสามีในชีวิตจริงของเธอคือ Triple H[51][52] การเข้าร่วมกลุ่ม The Legacy ทำให้โรดส์ได้รับการผลักดันขึ้นสู่ระดับคู่เอกของ WWE มากขึ้น โดยเขาได้ลงแข่งขันในแมตช์แฮนดิแคปและแมตช์แท็กทีม 6 คนกับบรรดาคู่ปรับของออร์ตันอยู่เป็นประจำ[53][54]

ในศึก Backlash เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2009 โรดส์, ดิบิอาซี และออร์ตัน เอาชนะทีมของ Triple H, Batista และ Shane McMahon ในแมตช์แท็กทีม 6 คน ซึ่งตามกติกาที่กำหนดไว้ก่อนการแข่งขัน ส่งผลให้ออร์ตันคว้า WWE Championship มาครองได้[55] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 โรดส์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่ลำคอ แต่ยังคงลงแข่งขันต่อไปโดยไม่ได้พักรักษาตัว[56] ตลอดช่วงกลางปี ค.ศ. 2009 โคดี โรดส์ และ Ted DiBiase Jr. ยังคงช่วยเหลือ Randy Orton ในการเล่นงานบรรดาคู่ปรับของเขา โดยเฉพาะ Triple H[57] เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ Triple H กลับมารวมตัวกับ Shawn Michaels ฟื้นคืนทีมระดับตำนาน D-Generation X (DX) อีกครั้ง และในศึก SummerSlam วันที่ 23 สิงหาคม DX สามารถเอาชนะโรดส์และดิบิอาซีได้[58] อย่างไรก็ตาม ในศึก Breaking Point วันที่ 13 กันยายน โรดส์และดิบิอาซีสามารถแก้มือได้สำเร็จ ด้วยการเอาชนะ DX ในแมตช์ Submissions Count Anywhere[59] แต่ในศึก Hell in a Cell วันที่ 4 ตุลาคม ทั้งคู่พ่ายแพ้ให้กับ DX ในแมตช์ Hell in a Cell โดยโรดส์ถูกกดนับสามหลังจากถูก Triple H ใช้ค้อน Sledgehammer ฟาดศีรษะ[60]

ความแตกร้าวภายใน The Legacy เริ่มปรากฏชัดในศึก Royal Rumble เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 ระหว่างที่ออร์ตันป้องกันแชมป์ WWE โรดส์พยายามเข้าไปแทรกแซงการแข่งขัน แต่ผู้ตัดสินเห็นเหตุการณ์ ทำให้ออร์ตันถูกปรับแพ้ฟาวล์ หลังจบแมตช์ ออร์ตันระบายความโกรธด้วยการเล่นงานทั้งโรดส์และดิบิอาซี ซึ่งพยายามเข้ามาช่วยเพื่อนร่วมกลุ่ม[61] ในรายการ WWE Raw ตอนวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ออร์ตันพบกับ Sheamus ในแมตช์รีแมตช์ชิงแชมป์แบบไม่มีเข็มขัดเป็นเดิมพัน แต่โรดส์และดิบิอาซีเข้ามาแทรกแซงอีกครั้ง ทำให้ออร์ตันถูกปรับแพ้ฟาวล์เป็นครั้งที่สอง[62] จากนั้นในศึก Elimination Chamber วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ระหว่างการแข่งขัน Elimination Chamber Match ชิงแชมป์ WWE โรดส์ได้สอดท่อเหล็กผ่านกรงให้ดิบิอาซีใช้เป็นอาวุธ ดิบิอาซีจึงใช้ท่อเหล็กโจมตีออร์ตันและกำจัดเขาออกจากการแข่งขัน[63] คืนถัดมาในรายการ Raw ออร์ตันตอบโต้ด้วยการทำร้ายโรดส์และดิบิอาซีระหว่างแมตช์แท็กทีม 6 คน ขณะที่ในสัปดาห์ต่อมา ทั้งสองก็ร่วมกันแก้แค้นออร์ตันกลับ[64][65] ความขัดแย้งนำไปสู่แมตช์การปล้ำแบบ Triple Threat ในศึก WrestleMania XXVI เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งสุดท้ายออร์ตันเป็นฝ่ายเอาชนะทั้งโคดี โรดส์และเท็ด ดิบิอาซี จูเนียร์ ส่งผลให้กลุ่ม The Legacy สิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์[66]

กิมมิคแดชชิ่ง

[แก้]
กิมมิค Dashing

ในการดราฟท์ของ WWE ปี 2010 โรดส์ถูกย้ายจากแบรนด์ Raw ไปยังแบรนด์ WWE SmackDown[67][68] ในรายการ SmackDown ตอนวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2010 โรดส์เปิดตัวคาแรกเตอร์ใหม่ในแนวหลงตัวเอง โดยอ้างว่าตนเองเป็นนักมวยปล้ำที่หน้าตาดีที่สุดใน WWE และเรียกร้องให้ทุกคนเรียกเขาว่า "Dashing" Cody Rhodes[69] เพื่อเสริมภาพลักษณ์ของตัวละคร WWE ยังออกวิดีโอโปรโมตที่โรดส์คอยให้ "คำแนะนำด้านการดูแลตัวเองและความงาม" แก่ผู้ชม[70][71] อีกทั้งระหว่างการแข่งขัน เขาจะปกป้องใบหน้าของตัวเองอย่างมาก หากถูกโจมตีที่ใบหน้า เขามักจะแสดงอาการไม่พอใจและรีบหยิบกระจกขึ้นมาตรวจดูใบหน้าทันที[72][73]

ในเดือนกันยายน โรดส์ได้จับมือเป็นพันธมิตรร่วมกับดรูว์ แม็กอินไทร์ ในศึก Night of Champions เมื่อวันที่ 19 กันยายน โรดส์และแม็กอินไทร์คว้าแชมป์ WWE Tag Team Championship จากการแข่งขัน Tag Team Turmoil Match[74] อย่างไรก็ตาม ในศึก Bragging Rights วันที่ 24 ตุลาคม ทั้งคู่เสียแชมป์ให้กับสมาชิกของ The Nexus ได้แก่ John Cena และ David Otunga[75] ต่อมาไม่นานโรดส์และแม็กอินไทร์ยุติการเป็นคู่แท็กทีมและแยกทางกัน[76]

ในรายการ SmackDown วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2011 โรดส์พบกับ Rey Mysterio โดยระหว่างการแข่งขัน มิสเตริโอใช้สนับเข่าที่เปิดออกกระแทกใบหน้าของโรดส์ จนทำให้ จมูกหักจริง[77][78] เหตุการณ์นี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของตัวละคร เมื่อโรดส์ประกาศว่าตนเอง ไม่ใช่ "Dashing" อีกต่อไป และอ้างว่าจำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัดศัลยกรรมใบหน้า ทำให้เขาหายหน้าจากโทรทัศน์ไปหลายสัปดาห์[79] เมื่อกลับมา เขาสวม หน้ากากป้องกันใบหน้าแบบใส ตลอดเวลา และร่วมมือกับพ่อของเขา Dusty Rhodes เพื่อทำร้ายเรย์ มิสเตริโอ พร้อมทั้งถอดหน้ากากของมิสเตริโอออกในรายการ SmackDown วันที่ 25 กุมภาพันธ์[80] หลังจากนั้น โรดส์ใช้หน้ากากใสเป็นอาวุธประจำตัว โดยมักใช้โขกศีรษะใส่คู่ต่อสู้หรือใช้หน้ากากกระแทกใบหน้าของคู่ต่อสู้อยู่เสมอ[81][82][83] ในปี 2020 โรดส์ให้สัมภาษณ์ว่าคาแรกเตอร์ "Undashing Cody Rhodes" ถือเป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จมากเป็นอันดับสองในอาชีพนักมวยปล้ำของเขา[84] ความบาดหมางกับเรย์ มิสเตริโอยังคงดำเนินต่อไป โดยโรดส์สามารถเอาชนะมิสเตริโอได้ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27[85] แต่ในศึก Extreme Rules ทั้งสองเผชิญหน้ากันอีกครั้งในแมตช์ Falls Count Anywhere และครั้งนี้เป็นเรย์ที่คว้าชัยชนะได้[86]

หลังจากนั้นในตอนต่าง ๆ ของ SmackDown โรดส์ได้พัฒนาคาแรกเตอร์ "Undashing Cody Rhodes" ให้สุดโต่งยิ่งขึ้น โดยระหว่างการกล่าวโปรโม เขาจะให้ผู้ช่วยนำ ถุงกระดาษ มาแจกแก่ผู้ชมในสนาม โรดส์เรียกร้องให้แฟน ๆ สวมถุงกระดาษคลุมศีรษะ เพื่อปกปิด "ความอัปลักษณ์และข้อบกพร่อง" ของพวกเขา เพราะเขาอ้างว่าใบหน้าของผู้ชมทำให้เขารู้สึกขยะแขยงและไม่สบายใจ[87] นอกจากนี้ หลังจบการแข่งขัน โรดส์ยังมักนำถุงกระดาษไปคลุมศีรษะของคู่ต่อสู้ เพื่อเป็นการดูหมิ่นและสื่อว่าพวกเขาน่าเกลียดและไร้ค่า[88][89] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 โรดส์กลับมาร่วมมือกับเท็ด ดิบิอาซีอีกครั้ง[90][91][92]

คว้าแชมป์เดี่ยว

[แก้]
กิมมิค Undashing กับแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล

ในการอัดเทป SmackDown เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2011 (ออกอากาศวันที่ 12 สิงหาคม) โรดส์เอาชนะ Ezekiel Jackson และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลได้สำเร็จ ซึ่งนับเป็นแชมป์เดี่ยวแรกของเขาใน WWE[93][94] สัปดาห์ถัดมา โรดส์และดิบิอาซีมีการเผชิญหน้าด้วยวาจากับ Randy Orton ก่อนที่ในสัปดาห์ต่อมา ดิบิอาซีจะพ่ายแพ้ให้ออร์ตันในการแข่งขันเดี่ยว หลังจบแมตช์ โรดส์ได้หักหลังและทำร้ายดิบิอาซี ส่งผลให้พันธมิตรของทั้งสองสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การแข่งขันชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลระหว่างโรดส์กับดิบิอาซี ในศึก Night of Champions เมื่อวันที่ 18 กันยายน ซึ่งโรดส์สามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้สำเร็จ[95][96] ในเวลาเดียวกัน โรดส์ก็เริ่มเปิดศึกกับแรนดี ออร์ตัน โดยออร์ตันเอาชนะโรดส์ได้ในรายการ SmackDown วันที่ 9 กันยายน[97] แต่โรดส์สามารถล้างตาได้ในรายการ Raw SuperShow วันที่ 12 กันยายน เมื่อ Mark Henry เข้ามารบกวนสมาธิของออร์ตัน ทำให้โรดส์ฉวยโอกาสคว้าชัยชนะ[98] ต่อมาในรายการ SmackDown วันที่ 23 กันยายน โรดส์เอาชนะออร์ตันได้อีกครั้งด้วยการฟาวล์ หลังจากออร์ตันกระชากหน้ากากป้องกันใบหน้าของโรดส์ออกและใช้หน้ากากนั้นฟาดใส่เขา[99] หลังจบการแข่งขัน ออร์ตันยังใช้ ระฆังของผู้จับเวลาโจมตีโรดส์ จนทำให้เขาได้รับบาดแผลจริงที่ศีรษะและมีเลือดไหล[100] ในสัปดาห์ถัดมา โรดส์เปิดเผยว่าเขาต้องเย็บแผลที่ศีรษะถึง 9 เข็ม เพื่อปิดบาดแผลจากการถูกออร์ตันใช้ระฆังฟาด[101]

ในศึก Hell in a Cell 2011 โรดส์ เปิดตัวดีไซน์ใหม่ของแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลโดยเปลี่ยนมาใช้สายคาดสีขาว พร้อมแผ่นโลหะที่ได้รับแรงบันดาลใจจากดีไซน์คลาสสิกของเข็มขัดในยุคทศวรรษ 1980[102] ตลอดเดือนตุลาคม โรดส์ยังคงมีเรื่องบาดหมางกับ Randy Orton โดยอ้างว่าในช่วงที่ทั้งสองอยู่ร่วมกันในกลุ่ม The Legacy ออร์ตันปฏิบัติต่อเขาอย่างย่ำแย่ ทั้งยังทำให้เขาพลาดโอกาสก้าวขึ้นเป็นแชมป์โลก และเคยทำร้ายเขาหลายครั้ง[103][104] ในศึก Vengeance โรดส์พ่ายแพ้ให้กับออร์ตันในแมตช์ที่ไม่ได้มีแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นเดิมพัน[105] จากนั้นใน SmackDown วันที่ 4 พฤศจิกายน ออร์ตันเอาชนะโรดส์ได้อีกครั้งในแมตช์ Street Fight ซึ่งถือเป็นการปิดฉากความบาดหมางของทั้งคู่ โดยระหว่างการแข่งขัน ออร์ตันได้ทำลายหน้ากากป้องกันใบหน้าของโรดส์จนแตก[106] ใน Raw SuperShow วันที่ 14 พฤศจิกายน โรดส์กลับมาปรากฏตัวโดย ไม่สวมหน้ากากอีกต่อไป พร้อมกล่าวว่าออร์ตันเป็นคนที่ "ปลดปล่อย" เขาให้เป็นอิสระ นับเป็นการสิ้นสุดคาแรกเตอร์ Undashing Cody Rhodes ที่สวมหน้ากากอย่างเป็นทางการ[107]

โรดส์เข้าร่วมแมตช์ Royal Rumble 2012 โดยสามารถอยู่ในแมตช์ได้นานกว่า 40 นาที และกำจัดคู่แข่งได้มากที่สุดถึง 6 คน ก่อนจะถูกบิ๊กโชว์กำจัดออก[108][109] ต่อมาโรดส์เข้าร่วมแมตช์ Elimination Chamber ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยสามารถกดนับสามบิ๊กโชว์และกำจัดเขาออกจากแมตช์ได้ แต่สุดท้ายก็ถูก Santino Marella กำจัดออกจาก[110][111] หลังจากนั้น โรดส์ใช้เวลาหลายสัปดาห์นำภาพและคลิป ช่วงเวลาที่น่าอับอายของบิ๊กโชว์ในศึก WrestleMania ครั้งก่อน ๆ มาเปิดเผยและล้อเลียน พร้อมทั้งคอยแทรกแซงการแข่งขันจนทำให้บิ๊กโชว์แพ้หลายแมตช์[112] ความขัดแย้งของทั้งสองนำไปสู่ศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซึ่งโรดส์พ่ายแพ้ให้กับบิ๊กโชว์และเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลไป ส่งผลให้การครองแชมป์ของเขาสิ้นสุดลงที่ 233 วัน[113] หลังจากนั้น โรดส์ต้องเผชิญกับช่วงเวลาที่ผลงานตกต่ำ โดยแพ้ติดต่อกันหลายแมตช์ เนื่องจากบิ๊กโชว์คอยเข้ามารบกวนและทำให้เขาเสียสมาธิระหว่างการแข่งขัน[114] อย่างไรก็ตาม เพียง 4 สัปดาห์ โรดส์ก็สามารถทวงแชมป์คืนได้จากบิ๊กโชว์ในศึก Extreme Rules ในแมตช์โต๊ะ[115] แต่ในศึก Over the Limit โรดส์เสียแชมป์ให้กับ Christian ซึ่งเพิ่งกลับมาจากอาการบาดเจ็บ[116]

หลังจากนั้น โรดส์ได้ร่วมมือกับแดเมียน แซนดาวโดยทั้งสองบุกทำร้ายแชมป์แท็กทีม Team Hell No ซึ่งประกอบด้วย Daniel Bryan และ Kane[117] ทีมของทั้งสองได้รับชื่อว่า Team Rhodes Scholars และสามารถชนะทัวร์นาเมนต์เพื่อเป็นผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งแชมป์แท็กทีม ในศึก Hell in a Cell พวกเขาเอาชนะ Team Hell No ได้ด้วยการฟาวล์ ทำให้ไม่ได้แชมป์ เนื่องจากแชมป์จะไม่เปลี่ยนมือด้วยผลการฟาวล์ จากนั้นทั้งสองได้รับโอกาสรีแมตช์ในรายการ WWE Main Event วันที่ 14 พฤศจิกายนแต่ก็แพ้ไป[118][119][120] ระหว่างการแข่งขันดังกล่าว โรดส์ได้รับบาดเจ็บจากอาการ สมองกระทบกระเทือน และกล้ามเนื้อหัวไหล่ฉีก ทำให้ต้องถอนตัวจากการแข่งขันประเพณีในศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์[121] หลังจากพักรักษาตัวและกลับมา โรดส์ไว้หนวดเป็นเอกลักษณ์ใหม่ และกลับมาจับคู่กับแซนดาวต่อไป โดยทั้งคู่ได้ชิงแชมป์แท็กทีมกับ Team Hell No อีกสองครั้ง แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ทั้งสองครั้ง[122]

ในศึก Money in the Bank 2013 โรดส์เข้าร่วมไต่บันไดชิงกระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์ World Heavyweight Championship และเกือบคว้ากระเป๋าสัญญาได้สำเร็จ แต่แซนดาวกลับหักหลังเขา โดยผลักโรดส์ตกจากบันไดในจังหวะที่กำลังจะหยิบกระเป๋า ก่อนที่แซนดาวจะคว้ากระเป๋า Money in the Bank ไปครองเอง[123] คืนถัดมาใน Raw โรดส์บุกทำร้ายแซนดาว เป็นการยุติทีม Team Rhodes Scholars อย่างเป็นทางการ และยังเป็นการเปลี่ยนบทบาทกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะครั้งแรกของเขานับตั้งแต่ปี 2008[124] ทั้งสองเปิดศึกแย่งชิงกระเป๋า Money in the Bank โดยโรดส์ถึงกับขโมยกระเป๋าไปและ โยนลงสู่อ่าวเม็กซิโกเพื่อแก้แค้นแซนดาว[125] ท้ายที่สุดใน SummerSlam 2013 โรดส์ซึ่งโกนหนวดออกแล้ว สามารถเอาชนะแซนดาวได้[126] และยังเอาชนะเขาได้อีกครั้งใน Raw คืนถัดมา[127]

ร่วมทีมกับพี่ชาย

[แก้]
โกลด์และสตาร์ดัสต์

ในเดือนกันยายน โคดีเริ่มบทบาทเนื้อเรื่องร่วมกับพี่ชายของเขา โกลดัสต์ ในการต่อกรกับ ทริปเปิลเอช หลังจากโคดีแพ้ให้กับ แรนดี ออร์ตัน ใน Raw วันที่ 2 กันยายน เขาก็ถูก "ไล่ออก" จาก WWE ตามบทบาทเนื้อเรื่อง การเขียนบทนี้มีขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้โคดีได้หยุดพักไปแต่งงานและฮันนีมูนกับ แบรนดี รีด (ต่อมาคือ Brandi Rhodes)[128] ตลอดหลายสัปดาห์ถัดมา โกลดัสต์ก็แพ้ให้กับออร์ตันเช่นกัน โดยมีเงื่อนไขว่าหากชนะ โคดีจะได้กลับเข้าทำงาน ขณะที่พ่อของทั้งสอง ดัสตี โรดส์ ก็ถูก บิ๊กโชว์ ชกจนหมดสติ ระหว่างที่กำลังวิงวอนขอให้ลูกชายทั้งสองได้งานคืน[129][130] เพื่อตอบโต้สิ่งที่เกิดขึ้น สองพี่น้องโรดส์ที่เต็มไปด้วยความแค้น ได้บุกเข้ามาป่วนรายการ Raw และโจมตี The Shield[131] ในศึก Battleground วันที่ 6 ตุลาคม โคดีและโกลดัสต์เอาชนะแชมป์แท็กทีม WWE อย่าง โรมัน เรนส์ และ เซธ รอลลินส์ ได้ในการแข่งขันแบบ ไม่มีการชิงแชมป์ โดยมีเงื่อนไขว่า หากสองพี่น้องโรดส์ชนะ ทั้งคู่จะได้รับการเซ็นสัญญากลับเข้าสู่ WWE อีกครั้ง[132] ต่อมาใน Raw วันที่ 14 ตุลาคม ทั้งคู่เอาชนะ The Shield ในแมตช์ไม่มีการปรับแพ้ฟาล์วคว้าแชมป์แท็กทีม WWE มาครองได้สำเร็จ[133] จากนั้นสองพี่น้องโรดส์สามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้นานหลายเดือน รวมถึงการเอาชนะผู้ท้าชิงอย่าง The Shield อดีตแชมป์แท็กทีม จนกระทั่งเสียแชมป์ให้กับ The New Age Outlaws ในศึก Royal Rumble วันที่ 26 มกราคม 2014[134]

ใน Raw วันที่ 16 มิถุนายน โคดีเปิดตัวคาแรกเตอร์ใหม่ในชื่อ Stardust (ชื่อที่พ่อของเขา ดัสตี โรดส์ เคยใช้มาก่อนในสมัยปล้ำกับสมาคม American Wrestling Association (AWA)) โดยมาในลุคแต่งหน้า ทาชุดรัดรูปทั้งตัว และมีบุคลิกประหลาดคล้ายกับ โกลดัสต์ พี่ชายของเขา[135] ในศึก Night of Champions ทั้งสองสามารถเอาชนะ The Usos ได้สำเร็จ และคว้าแชมป์แท็กทีม WWE เป็นสมัยที่ 2 ในฐานะทีมพี่น้องโรดส์[136] ในศึก Survivor Series ทั้งคู่เสียแชมป์ให้กับ Damien Mizdow และ The Miz ในการแข่งขันแท็กทีมแบบสี่เส้าซึ่งมี The Usos และ Los Matadores ร่วมแข่งขันด้วย[137] ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 ทีมของสองพี่น้องก็ยุติลง เมื่อโคดีในบทบาท Stardust ใช้ท่า Cross Rhodes เล่นงานโกลดัสต์หลังการแข่งขัน[138] เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่แมตช์ระหว่าง Goldust กับ Stardust ในศึก Fastlane ซึ่งโกลดัสต์เป็นฝ่ายคว้าชัยชนะ[139] หลังจากนั้น สองพี่น้องพยายามผลักดันให้มีการแข่งขันกันในศึก WrestleMania แต่ วินซ์ แม็กแมน ประธาน WWE ในขณะนั้น ไม่อนุมัติให้จัดแมตช์ดังกล่าว เพราะเขามองว่าแมตช์นี้ ยังไม่ดีหรือยิ่งใหญ่พอสำหรับ WrestleMania[140]

ในเวลาต่อมา คาแรกเตอร์ Stardust ได้พัฒนาไปจนมีลักษณะคล้าย วายร้ายจากหนังสือการ์ตูน ซึ่งนำไปสู่การเปิดศึกกับนักแสดง Stephen Amell ผู้รับบท Oliver Queen/Green Arrow ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Arrow[141] เพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่อง Stardust จึงเปลี่ยนชื่อท่าปิดบัญชีของตนจาก Cross Rhodes เป็น The Queen's Crossbow ซึ่งเป็นการล้อเลียนชื่อของ Oliver Queen ตัวละครที่ Stephen Amell รับบท[141] ในศึก SummerSlam Stardust จับคู่กับ Wade Barrett แต่พ่ายแพ้ให้กับทีมของ Stephen Amell และ Neville[142] ตั้งแต่เดือนกันยายน 2015 จนถึงเดือนพฤษภาคม 2016 Stardust ปรากฏตัวทั้งในรายการโทรทัศน์ของ WWE และศึก PPV เป็นระยะ แต่ส่วนใหญ่มีบทบาทในเนื้อเรื่องรอง และมักเป็นฝ่ายพ่ายแพ้[143] ในศึก WrestleMania 32 Stardust ลงแข่งขันในแมตช์ไต่บันได 7 คนชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ โดยผู้ชนะคือ Zack Ryder[144][145][146][147]

การแยกทางกับสมาคม

[แก้]

เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2016 โคดี โรดส์ ได้เปิดเผยผ่าน Twitter ว่าเขาได้ยื่นคำร้องขอปล่อยตัวจาก WWE[148] และในวันถัดมา (22 พฤษภาคม 2016) WWE ก็อนุมัติคำขอดังกล่าวอย่างเป็นทางการ[149] โคดีให้เหตุผลว่า สาเหตุหลักที่เขาตัดสินใจออกจาก WWE คือ ความไม่พอใจต่อทีมเขียนบท และบทบาทของเขาภายในบริษัท โดยเขาเปิดเผยว่า ตลอดเวลากว่า 6 เดือน เขาพยายามขอให้นักเขียนบท ยุติคาแรกเตอร์ Stardust และเสนอไอเดียเนื้อเรื่องใหม่ ๆ หลายครั้ง แต่ทั้งหมดกลับถูกเพิกเฉย[150][151][152][153]

ภายหลังการอำลาของเขา นักข่าวมวยปล้ำหลายคนได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับช่วงเวลาของโคดีใน WWE ดังนี้ Dave Meltzer จาก Wrestling Observer เขียนว่า หลังจากช่วงเวลาที่อยู่กับกลุ่ม Legacy โคดีถูกใช้งานในฐานะนักมวยปล้ำระดับล่างและระดับกลาง ในบทบาทที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ พร้อมระบุว่า "อาชีพของเขาแทบไม่ก้าวหน้า และ WWE ใช้งานเขาได้ไม่เต็มศักยภาพ"[154] James Caldwell จาก Pro Wrestling Torch กล่าวว่า "โคดี ติดอยู่กับคาแรกเตอร์ Stardust มานานกว่าหนึ่งปี และส่วนใหญ่มักถูกส่งไปปล้ำในรายการรองอย่าง Superstars หรือ Main Event"[152][155] Jason Powell จาก Pro Wrestling Dot Net แสดงความคิดเห็นว่า "การที่โคดีเลือกลาออกเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ เพราะครอบครัวของเขาทำงานกับ WWE มาเป็นเวลานาน"[156] ขณะที่ Dave Scherer จาก Pro Wrestling Insider กล่าวว่า "ผมไม่โทษเขาเลยแม้แต่นิดเดียว WWE ไม่เคยให้โอกาสเขาอย่างแท้จริง และนั่นเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก"[157] ในเดือนกันยายน 2019 โคดีได้เปิดเผยถึงปฏิกิริยาของ Triple H หลังจากที่เขาลาออกจาก WWE โดยเล่าว่า:

Triple H รู้สึกเสียใจเป็นการส่วนตัว เพราะเคยช่วยเหลือ ดัสตี โรดส์ พ่อของโคดีไว้มาก โดยเฉพาะการให้ดัสตีกลับมาทำงานกับ WWE ในปี 2005 Triple H เคยพูดกับเขาว่า "ฉันตกใจที่นายรู้สึกแบบนี้ หลังจากทุกอย่างที่ฉันทำให้ครอบครัวนาย" โคดีจึงตอบกลับว่า "ผมไม่ใช่พ่อของผม ผมไม่สามารถอยู่ที่นี่เพียงเพราะความภักดีต่อคุณจากการที่คุณให้พ่อผมมีงานทำในปี 2005 ได้ ผมซาบซึ้งในสิ่งที่คุณทำเพื่อพ่อมาก แต่ผมไม่ใช่เขา และตอนนี้พ่อก็ไม่อยู่แล้ว ผมต้องเป็นตัวของตัวเอง"[158]

โคดีกล่าวว่า หลังจากบทสนทนานั้น Triple H ก็เข้าใจว่า การตัดสินใจของเขาเป็นเรื่องจริงจัง ไม่ใช่การต่อรองเพื่อขอเงินเพิ่มหรือขอโอกาสชิงแชมป์ เพราะ ไม่มีสิ่งใดใน WWE ที่จะเปลี่ยนใจเขาได้อีกแล้ว แม้จะตัดสินใจออกจากบริษัท แต่โคดีก็ยังคงพูดถึง WWE ในแง่บวกอยู่เสมอ เขาย้ำว่า ไม่มีความบาดหมางระหว่างเขากับบริษัท และมองว่าการตัดสินใจต่าง ๆ ของ WWE ที่เกี่ยวข้องกับเขาเป็นเพียงเรื่องของธุรกิจ[159] ตัวอย่างหนึ่งคือ ในปี 2019 WWE ได้เปิดตัวดีไซน์ใหม่ของเข็มขัดอินเตอร์คอนติเนนทัล (ซึ่งแทนที่ดีไซน์ปี 2011–2019 ที่โคดีเคยเปิดตัวไว้ในเนื้อเรื่อง) ช่วงเวลาเดียวกับที่ All Elite Wrestling (AEW) เริ่มต้นขึ้น หลายคนมองว่า WWE เปลี่ยนดีไซน์เพื่อแยกตัวออกจากโคดี แต่โคดีเองยืนยันว่า เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ และเห็นด้วยว่าเข็มขัดเส้นเดิมก็ควรได้รับการปรับโฉมใหม่อยู่แล้ว ไม่ได้เป็นการพุ่งเป้ามาที่ตัวเขาแต่อย่างใด[160]

สมาคมต่างๆ

[แก้]

หลังออกจาก WWE โคดียังคงปล้ำในวงการอิสระ โดยเปิดตัวกับ Evolve เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2016 เอาชนะ แซ็ก เซเบอร์ จูเนียร์ ก่อนแพ้ คริส ฮีโร่ในวันต่อมา เขายังปล้ำให้ Northeast Wrestling พบ เคิร์ต แองเกิล และเข้าร่วมการแข่งขันของ PWG แต่แพ้ มาร์ตี สเคิร์ลในรอบก่อนรองชนะเลิศ นอกจากนี้ยังคว้าแชมป์ GFW NEX*GEN จาก ซอนเจย์ ดัตต์[161] ในปี 2017 โคดีร่วมกับ เดอะ ยัง บัคส์วางแผนจัดรายการ All In เพื่อพิสูจน์ว่ามวยปล้ำอิสระสามารถขายบัตร 10,000 ที่นั่งได้สำเร็จ[162] โดยบัตรขายหมดภายใน 30 นาที[163] ในวันที่ 1 กันยายน 2018 โคดีเอาชนะ นิก อัลดิสคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA[164] แต่เสียแชมป์คืนให้อัลดิสในเดือนตุลาคม[165]

โคดีเปิดตัวกับ ROH ในเดือนธันวาคม 2016[166] และสร้างความบาดหมางกับ เจย์ ลีธัล ก่อนเอาชนะ คริสโตเฟอร์ แดเนียลส์คว้าแชมป์โลก ROH ในเดือนมิถุนายน 2017 ซึ่งเป็นแชมป์โลกเส้นแรกของเขา ต่อมาเสียแชมป์ให้ ดาลตัน แคสเซิล[167] และในปี 2018 คว้าแชมป์โลกแท็กทีมสามคน ROH ร่วมกับเดอะ ยัง บัคส์ ก่อนเสียแชมป์ให้เดอะ คิงดอม หลังครองแชมป์ 106 วัน จากนั้นออกจาก ROH ในเดือนธันวาคม 2018[168] โคดีเปิดตัวกับ TNA ในปี 2016 พร้อมกับ แบรนดี โรดส์ และมีเรื่องกับ ไมค์ เบนเน็ตต์ ก่อนแพ้ เอ็ดดี เอ็ดเวิร์ดส์ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท Impact ต่อมาเขาหันเป็นฝ่ายอธรรมและมีความบาดหมางกับ มูส ก่อนออกจากสมาคมในปี 2017[169][3]

โคดีเปิดตัวกับ NJPW ในเดือนมกราคม 2017 ในฐานะสมาชิกของบูลเล็ต คลับ โดยเอาชนะ จูซ โรบินสัน[170] จากนั้นท้าชิงแชมป์เฮฟวี่เวท IWGP กับ คาซูจิกะ โอกาดะแต่แพ้[171] ในปี 2018 เขาเปิดศึกกับ เคนนี โอเมกาเกี่ยวกับการควบคุมบูลเล็ต คลับ ก่อนคว้าแชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท IWGP จากโรบินสัน ต่อมาโคดีออกจากบูลเล็ต คลับและเข้าร่วมกลุ่มเดอะ อีลีต ก่อนเสียแชมป์คืนให้โรบินสันในเรสเซิล คิงดอม 13[172] และโปรไฟล์ของเขาถูกนำออกจากเว็บไซต์ NJPW ในเดือนกุมภาพันธ์ 2019[173]

ออลอีลิตเรสต์ลิง

[แก้]

ในเดือนพฤศจิกายน 2018 มีการจดเครื่องหมายการค้าหลายรายการในเมืองแจ็กสันวิลล์ ซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งสมาคมใหม่[174][175][176] และในวันที่ 1 มกราคม 2019 สมาคมออลอีลิตเรสต์ลิง หรือ AEW ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยโคดี โรดส์ เดอะ ยัง บัคส์ และ เคนนี โอเมกา รับตำแหน่งรองประธานบริหารและเป็นนักมวยปล้ำของสมาคม โคดีเซ็นสัญญา 5 ปี[177] และในรายการแรก ดับเบิล ออร์ น็อตติง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม เขาเอาชนะ ดัสติน โรดส์ ต่อมาแมตช์ดังกล่าวได้รับรางวัล "แมตช์แห่งปี" จากนิตยสาร Pro Wrestling Illustrated[178][179]

ในไฟเตอร์ เฟสต์ โคดีเสมอกับ ดาร์บี อัลลิน ก่อนถูก เชน สเปียร์ส ใช้เก้าอี้ฟาดจนต้องเย็บแผล 12 เข็ม[180] ในออล เอาท์ โคดีเอาชนะสเปียร์ส[181] ทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลก AEW กับ คริส เจริโค ในไฟนอล เกียร์ แต่แพ้หลังจาก เอ็มเจเอฟ ยอมแพ้แทนเขา ทำให้โคดีหมดสิทธิ์ท้าชิงแชมป์โลก AEW ตลอดไป[182] จากนั้นเอ็มเจเอฟหักหลังโคดีและนำไปสู่ความบาดหมาง ทั้งคู่พบกันในเรโวลูชัน 2020 โดยโคดีต้องทำตามเงื่อนไขต่าง ๆ รวมถึงรับการเฆี่ยน 10 ครั้งและเอาชนะ วอร์ดโลว์ ในกรงเหล็ก ก่อนแพ้เอ็มเจเอฟ[183]

โคดีคว้าแชมป์ TNT คนแรกของ AEW ในเดือนพฤษภาคม 2020 หลังเอาชนะ แลนซ์ อาร์เชอร์[184] และป้องกันแชมป์กับนักมวยปล้ำหลายคน ก่อนเสียแชมป์ให้ โบรดี ลี ต่อมาโคดีกลับมาเอาชนะลีในแมตช์ปลอกคอสุนัข คว้าแชมป์คืนเป็นสมัยที่สอง[185] ก่อนเสียแชมป์ให้ ดาร์บี อัลลิน ในเดือนพฤศจิกายน[186] ในเดือนธันวาคม 2021 โคดีเอาชนะ แซมมี เกวารา คว้าแชมป์ TNT เป็นสมัยที่สาม ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในเวลานั้น[187] แต่เสียแชมป์คืนให้เกวาราในแมตช์บันไดเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2022 ซึ่งกลายเป็นแมตช์สุดท้ายของเขากับ AEW[188] ต่อมาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ มีรายงานว่าโคดีกับ แบรนดี โรดส์ ภรรยาของเขาออกจาก AEW หลังไม่สามารถตกลงสัญญาฉบับใหม่กันได้[189] โดยภายหลังโคดีระบุว่าเขาออกจาก AEW เนื่องจากปัญหาส่วนตัว[190]

กลับสู่ WWE

[แก้]

คว้าแชมป์โลก

[แก้]
การกลับมาของโคดีใน WWE ปี 2022

ในเดือนมีนาคม 2022 มีรายงานว่าโคดีได้เซ็นสัญญากับ WWE[191] และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 38 โคดีได้กลับสู่ WWE อีกครั้งในรอบ 6 ปีโดยเอาชนะเซธ รอลลินส์ไปได้[192][193][194] และยังสามารถเอาชนะได้อีก 2 ครั้งทั้งในแบ็กแลช[195] และเฮลอินเอเซล[196] ก่อนจะพักการปล้ำหลายเดือนเพราะได้รับบาดเจ็บ[197] วันที่ 28 มกราคม 2023 โคดีได้กลับมาเข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิลฝั่งชายเป็นคนที่ 30 และเป็นผู้ชนะคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39[198] แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้จากการก่อกวนของโซโล ซิโกอา[199] หลังจากเมเนียโคดีได้เปิดศึกไตรภาคกับบร็อก เลสเนอร์[200] โดยโคดีชนะไปได้ในแบ็กแลช[201] และแพ้ในไนท์ออฟแชมเปียนส์จนเสมอกัน 1-1[202] ทำให้มีการตัดสินกันในซัมเมอร์สแลม และเป็นโคดีที่เอาชนะไปได้เป็นการสิ้นสุดเรื่องราว ในฟาสต์เลน 2023 คว้าแชมป์แท็กทีมคู่กับเจย์ อูโซจากการเอาชนะเดอะ จัดจ์เมนท์ เดย์ (ฟินน์ บาเลอร์และแดเมียน พรีสต์)ได้สำเร็จ เป็นแชมป์เส้นแรกของโคดีตั้งแต่กลับมา WWE[203] แต่ก็เสียคืนหลังครองได้ 9 วัน[204]

ฉลองชัยชนะหลังคว้าแชมป์โลก WWE ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40

ในศึกรอยัลรัมเบิล 2024 โคดีได้เป็นผู้ชนะแมตช์ 30 คนอีกครั้งโดยเหวี่ยงซีเอ็มพังก์ออกเป็นคนสุดท้าย ทำให้เป็นคนที่ 4 ที่ชนะรัมเบิล 2 ปีซ้อน โดยเป็นคนแรกที่ทำได้ในรอบ 26 ปี นับตั้งแต่ 1998[205][206] พร้อมประกาศเลือกชิงแชมป์กับโรแมน เรนส์อีกครั้งที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40[207] จนกระทั่งใน SmackDown 2 กุมภาพันธ์ โคดีบอกว่าจะไม่เจอเรนส์ในเมเนียจากนั้นเดอะร็อกก็ออกมาท้าเรนส์แทน โดยโคดีจับมือกับร็อกและลงจากเวทีไป[208][209][210] เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดการความไม่พอใจจากแฟนๆ บนโซเชียลมีเดีย จากการที่ร็อกขัดขวางเรื่องราวระยะยาวของโคดีกับเรนส์[211] ในระหว่างงานสื่อเรสเซิลเมเนีย 40 คิกออฟ เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ซึ่ง ร็อก, เรนส์ และเซธ รอลลินส์ อยู่พร้อมหน้าเพื่อฟังการตัดสินใจของโคดี ในระหว่างที่เรนส์และร็อกตัดสินใจกันเองว่าพวกเขาจะเป็นคู่เอกของเมเนีย โคดีก็ออกมาบอกว่าเขาเท่านั้นทีมีสิทธิ์เลือกชิงแชมป์และประกาศเลือกเรนส์ หลังจากมีการพูดจาดูถูกครอบครัวของกันและกัน ร็อกบอกว่าตอนนี้เขามีปัญหากับโคดีก่อนตบหน้าโคดี[212] โคดีได้ขอท้าเจอร็อกแบบตัวต่อตัวแต่ร็อกปฏิเสธและเปลี่ยนเป็นแบบแท็กทีมโดยร็อกจับคู่กับเรนส์เจอกับโคดีคู่กับเซธในคู่เอกคืนแรกของเรสเซิลเมเนียโดยมีเงื่อนไขว่าหากฝั่งโคดีชนะกลุ่มบลัดไลน์จะถูกแบนข้างเวทีในแมตช์ชิงแชมป์คืนที่ 2 แต่ถ้าแพ้ฝั่งบลัดไลน์จะมีสิทธิ์เลือกกติกาในแมตช์ชิงแชมป์ และหากโคดีแพ้จะไม่มีโอกาศชิงแชมป์กับเรนส์อีกต่อไป ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40 คืนที่ 1 โคดีและเซธ รอลลินส์ แพ้ให้กับ เดอะร็อกและโรมัน เรนส์ ทำให้แมตช์โคดีและเรนส์ในคืนที่ 2 จะแข่งขันภายใต้กฎของบลัดไลน์ อย่างไรก็ตาม โคดีสามารถเอาชนะเรนส์ และคว้าตำแหน่งแชมป์อันดิสพิวเต็ด WWE ได้สำเร็จ นับว่าเป็นแชมป์โลกครั้งแรกของเขาภายใต้สมาคม WWE[213]

เรื่องราวต่างๆ

[แก้]

ในตอนของ Raw วันที่ 8 เมษายน ขณะที่โรดส์กำลังพูดถึงชัยชนะของเขา เขาก็ถูกขัดจังหวะโดย The Rock หลังจากมีการเผชิญหน้ากันสั้น ๆ พร้อมกับถือเข็มขัดแชมป์ของทั้งคู่ขึ้นมาโชว์ The Rock ได้ประกาศว่าเขาจะขอพักจากสังเวียนไปสักระยะหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เขาได้ทิ้งคำเตือนไว้กับโรดส์ว่า เมื่อเขากลับมา เขาจะกลับมาเพื่อจัดการกับเขาโดยเฉพาะ[214] เขาป้องกันแชมป์กับ AJ Styles ทั้ง 2 ครั้งใน Backlash[215][216] และ Clash at the Castle กติกา I Quit[217], Logan Paul ใน King of the Ring[218] และ Solo Sikoa ใน SummerSlam กติกา Bloodline Rules หลังจากมีการแทรกแซงของโรมัน เรนส์ที่กลับมาอีกครั้ง[219] โคดีและเรนส์ได้จับมือเป็นพันธมิตรกันเพื่อต่อสู้กับสมาชิกบลัดไลน์อย่างโซโลและเจคอบ ฟาตูใน Bad Blood โดยโคดีและเรนส์เป็นฝ่ายชนะ หลังจากมีการแทรกแซงของจิมมี อูโซที่กลับมาอีกครั้ง[220] หลังแมตช์ The Rock ปรากฏตัวและจ้องหน้าทั้งเรนส์ โรดส์ และจิมมี ก่อนจะชูสามนิ้วแล้วลากนิ้วปาดคอเป็นสัญลักษณ์[221] หลังจบโชว์ถูกโอเวนส์ทำร้ายในลานจอดรถ[222] ใน Crown Jewel เอาชนะแชมป์โลกเฮฟวีเวท กุนเธอร์ เพื่อคว้าแชมป์ Crown Jewel คนแรก[223] ใน Saturday Night's Main Event 14 ธันวาคม โคดีป้องกันแชมป์ได้สำเร็จเหนือโอเวนส์ หลังจบโชว์ถูกโอเวนส์โจมตีอย่างหนักด้วยท่า Package Piledriver และถูกหามขึ้นเปลออกจากสนาม[224] ก่อนจะมีการประกาศว่าโคดีจะป้องกันแชมป์กับโอเวนส์ใน Royal Rumble กติกาไต่บันได[225] โดยโคดีสามารถรักษาแชมป์ไว้ได้สำเร็จ พร้อมทั้งปิดฉากความบาดหมางระหว่างทั้งสองลง[226]

ใน SmackDown 21 กุมภาพันธ์ โคดีได้เริ่มสตอรี่ไลน์กับ The Rock โดย Rock กล่าวเป็นนัย ๆ อย่างลึกลับว่าเขาต้องการ “วิญญาณ” ของโคดี[227] ใน Elimination Chamber: Toronto โคดีปฏิเสธข้อเสนอของ Rock ส่งผลให้ John Cena ซึ่งเพิ่งชนะแมตช์ Elimination Chamber และได้สิทธิ์ชิงแชมป์กับโรดส์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 41 ทำร้ายโคดีทันที[228] ในเรสเซิลเมเนียโคดีเสียแชมป์ให้ Cena หลังจากครองเป็นเวลา 378 วัน[229] ในเดือนมิถุนายน 2025 โคดีได้เป็นผู้ชนะคิงออฟเดอะริงคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกกับซีนาในซัมเมอร์สแลม 2025[230] และสามารถคว้าแชมป์คืนจากซีนาได้เป็นสมัยที่ 2[231] โคดีได้เริ่มเปิดศึกระยะยาวกับดรูว์ แม็กอินไทร์จากการถูกดรูว์ถีบ Claymore ใส่อย่างรุนแรงจนทะลุด้านข้างโต๊ะผู้บรรยาย[232] เหตุการณ์นี้ถูกเขียนบทขึ้นเพื่อพักบทบาทของโคดีจากหน้าจอโทรทัศน์ชั่วคราว เพื่อเปิดโอกาสให้เขาไปถ่ายทำภาพยนตร์ Street Fighter[233] โคดีกลับมาท้าดรูว์เพื่อชิงแชมป์และเอาชนะป้องกันแชมป์ได้สำเร็จทั้งในศึก Wrestlepalooza[234] และ Saturday Night's Main Event[235] ในสแมคดาวน์ที่เบอร์ลิน 9 มกราคม 2026 โคดีเสียแชมป์ให้ดรูว์ แม็กอินไทร์ในกติกานรกสามขุมจากการก่อกวนของเจคอบ ฟาตูจบการครองแชมป์ของโคดี 159 วัน[236] ใน Saturday Night's Main Event XLIII วันที่ 24 มกราคม เขามีแมตช์จะต้องพบกับฟาตูแต่แมตช์ไม่เกิดขึ้น เนื่องจากทั้งสองคนทะเลาะวิวาทกันก่อนแมตช์จะเริ่ม หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ถูกดรูว์เล่นงาน[237] โคดีเข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิลและอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์แต่เขาแพ้ทั้งสองแมตช์ หลังจากถูกดรูว์แทรกแซง[238][239] ในสแมคดาวน์ 6 มีนาคมโคดีเอาชนะดรูว์คว้าแชมป์กลับมาได้เป็นสมัยที่ 3[240]

หลังจากที่โคดีคว้าแชมป์มาได้ แรนดี ออร์ตันที่ชนะแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ 2026 ได้ทำร้ายโคดีอย่างเลือดเย็นและท้าชิงแชมป์กับโคดีในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 42 ในคืนแรกของเรสเซิลเมเนีย 42 วันที่ 18 เมษายน โคดีเอาชนะออร์ตันป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม หลังจบการแข่งขันโคดีถูกออร์ตันทำร้ายด้วยท่า Punt Kick[241] จากนั้นใน Clash in Italy วันที่ 31 พฤษภาคม โคดีสามารถป้องกันแชมป์ได้อีกครั้ง ด้วยการเอาชนะกุนเธอร์[242] แต่ใน Night of Champions วันที่ 27 มิถุนายน โคดีเสียแชมป์ให้กับแซมี เซย์น ในแมตช์สามเส้าที่มีกุนเธอร์ร่วมปล้ำด้วย ส่งผลให้การครองแชมป์สมัยที่ 3 ของโคดีสิ้นสุดลงที่ 113 วัน[243][244] หลังจบอีเวนต์ โคดีเริ่มมีความบาดหมางกับซีเอ็มพังก์ ซึ่งคว้าแชมป์มาจากเซย์น ใน SmackDown วันที่ 10 กรกฎาคม โคดีท้าพังก์ชิงแชมป์ที่ซัมเมอร์สแลม ในอีเวนต์คืนที่ 1 วันที่ 1 สิงหาคม โคดีไม่สามารถคว้าแชมป์คืนมาได้ หลังจากออร์ตันที่กลับมาแทรกในแมตช์[245] ในรายการซันเดย์ไนท์เมนอีเวนต์ วันที่ 6 กันยายน โคดีแพ้ให้กับออร์ตันในการรีแมตช์จากเรสเซิลเมเนีย[246]

สื่ออื่นๆ

[แก้]

ในเดือนกรกฎาคม 2009 โรดส์กลายเป็นหนึ่งในพรีเซนเตอร์หลักของแคมเปญโฆษณา “Be a Superstar” ของ Gillette ร่วมกับ Chris Jericho และ John Cena[247][248] แคมเปญ “Be a Superstar” เป็นกิจกรรมแบบอินเทอร์แอกทีฟระยะเวลา 4 เดือน ซึ่งมีวิดีโอจำนวนมากที่นักมวยปล้ำร่วมโปรโมตผลิตภัณฑ์ Gillette Fusion[247] ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2009 โรดส์ได้ไปปรากฏตัวในรายการ The Tonight Show with Conan O'Brien[249]

โรดส์รับบทรับเชิญในซีรีส์ Arrow ตอนซีซันที่ 5 ชื่อตอน “A Matter of Trust” โดยรับบทเป็นดีเร็ก แซมป์สัน พ่อค้ายาที่กลายเป็นเมตามนุษย์ซึ่งไม่สามารถรู้สึกเจ็บปวดได้ (ยาเสพติดที่ตัวละครใช้มีชื่อว่า “Stardust” เพื่อเป็นการอ้างอิงถึงคาแรกเตอร์ Stardust ของเขาใน WWE)[250][251] เขากลับมารับบทนี้อีกครั้งในตอนที่ 21 ของซีซันเดียวกัน[252] และในเดือนกรกฎาคม 2018 โรดส์ประกาศว่าตัวละครของเขาจะกลับมาในซีซันที่ 7 ซึ่งเขาปรากฏตัวทั้งหมด 5 ตอนในซีซันนั้น[253] นอกจากนี้ โรดส์ยังให้เสียงเป็นตัวละครเวอร์ชันสมมติของตนเองในตอนแรกของซีรีส์แอนิเมชันปี 2023 เรื่อง Captain Laserhawk: A Blood Dragon Remix

โรดส์ปรากฏตัวในวิดีโอเกมทั้งหมด 12 เกม โดยเปิดตัวครั้งแรกใน WWE SmackDown vs. Raw 2009 และต่อมาได้ปรากฏใน WWE SmackDown vs. Raw 2010, WWE SmackDown vs. Raw 2011, WWE All Stars (ในรูปแบบ DLC), WWE '12, WWE '13, WWE 2K14, WWE 2K15, WWE 2K23 และ WWE 2K25 ในชื่อ Cody Rhodes; ใน WWE 2K16 และ WWE 2K17 ภายใต้กิมมิก Stardust; และใน WWE 2K24 ในทั้งสองกิมมิก พร้อมกับบุคลิก “Undashing” ของเขา โรดส์ยังปรากฏใน AEW Fight Forever แม้ว่าเขาจะออกจาก AEW ก่อนเกมวางจำหน่ายก็ตาม[254] นอกจากนี้ เขายังเป็นนักมวยปล้ำหน้าปกของ WWE 2K24 รุ่นมาตรฐานและรุ่น Cross-Gen อีกด้วย[255]

เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2024 มีการเปิดเผยว่าโรดส์จะเป็นหนึ่งในสามนักมวยปล้ำ WWE ที่จะถูกเพิ่มเข้าไปใน Call of Duty: Modern Warfare III ในฐานะโอเปอเรเตอร์แบบผู้เล่นหลายคน ร่วมกับ Rey Mysterio และ Rhea Ripley[256]

ในเดือนเมษายน 2025 โรดส์ถูกเพิ่มเข้าไปในเกม Clash of Clans ในรูปแบบสกินของตัวละครฮีโร่ “Barbarian King” ภายในอีเวนต์ ClashAMania ของเกม[257]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

โรดส์และน้องชายต่างมารดาของเขาได้ร่วมกันแต่งตั้งบิดาของพวกเขา Dusty Rhodes เข้าสู่ WWE Hall of Fame เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2007[258]

ในเดือนกันยายน 2013 โรดส์ได้แต่งงานกับผู้ประกาศบนเวทีและอดีตนักมวยปล้ำ Brandi Reed[259] ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคน[260][261] รวมถึงสุนัขพันธุ์ไซบีเรียน ฮัสกี ชื่อฟาโรห์ ซึ่งเคยปรากฏตัวร่วมกับโรดส์ทั้งในรายการของ All Elite Wrestling (AEW) และ WWE[262][263][264]

โรดส์เป็นเกมเมอร์ตัวยงและเป็นแฟนของซีรีส์เกม The Legend of Zelda และ Metal Gear โดยได้นำสไตล์จากเกมเหล่านี้มาใช้กับชุดมวยปล้ำของเขา เขาเคยกล่าวว่าเล่น The Legend of Zelda: A Link to the Past ซ้ำทุกปี และเกมที่เขาชื่นชอบที่สุดในซีรีส์คือ The Legend of Zelda: Ocarina of Time ซึ่งเขายกให้เป็นวิดีโอเกมที่ชอบที่สุดตลอดกาล โดยมี Metal Gear Solid ตามมาเป็นอันดับสอง[265][266] นอกจากนี้ เขายังเป็นแฟนหนังสือการ์ตูน และเคยสวมชุดมวยปล้ำที่ได้แรงบันดาลใจจากตัวละคร X-Men อย่าง Archangel และ Mister Sinister[267] เขาเคยระบุว่า Omega Red และ Cyclops เป็นตัวละครโปรดของเขา รวมถึงทีม Inhumans อีกด้วย และยังเปิดเผยว่าเขาเป็นเจ้าของตู้เกมอาร์เคดปี 1992 อย่าง X-Men[267] โรดส์ยังเป็นแฟนของแฟรนไชส์ Star Wars อีกด้วย[268]

ผลงานอื่นๆ

[แก้]
Film
Year Title Role Notes
2016 Scooby-Doo! and WWE: Curse of the Speed Demon Stardust [269]
2017 The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania! [270]
2023 American Nightmare: Becoming Cody Rhodes Himself [271]
2025 The Naked Gun Bartender [272]
2026 Street Fighter Guile [273]
Television
Year Title Role Notes
2009 The Tonight Show with Conan O'Brien Himself Episode: "Mike Tyson and Keith Berry"
2010 Warehouse 13 Kurt Smoller Season 2, episode 8: "Merge with Caution"[274]
2011 Food Network Challenge Himself Season 12, episode 11: "WWE Wrestling Cakes"
2014 Surprise Surprise Episode: "Mothers Day Edition"
2016–2018 Arrow Derek Sampson 7 episodes
Credited as Cody Runnels[275][276][277]
2018 WAGS Atlanta Himself
2021–2022 Go-Big Show Judge [278]
2021 Rhodes to the Top Himself [279]
2023 Captain Laserhawk: A Blood Dragon Remix Himself
2024 The Tonight Show with Jimmy Fallon Himself Episode: "Ken Jeong"
2025 CBeebies Bedtime Stories Himself [280]
Web series
Year Title Role Notes
2013–2015 The JBL and Cole/Renee Show Himself, Stardust Series regular
2015–2016 Swerved Two episodes[281]
2016–2022 Being The Elite Himself Series regular[282]

ผลงานแชมป์และรางวัลความสำเร็จต่างๆ

[แก้]

มวยปล้ำสมัครเล่น

[แก้]
  • Georgia State Tournament
    • Champion at 189 ปอนด์ (86 กิโลกรัม) weight class (2003, 2004)[12]

มวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ในสามสมัยแรกของเขา เข็มขัดแชมป์มีชื่อว่า WWE Tag Team Championship ส่วนในสมัยที่สี่ เขาถือครองแชมป์ควบคู่กับ SmackDown Tag Team Championship ในชื่อ Undisputed WWE Tag Team Championship
  2. ↑ เขาถือครองแชมป์ควบคู่กับ Raw Tag Team Championship ในชื่อ Undisputed WWE Tag Team Championship

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Cody". Ring of Honor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 23, 2017. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "2016 Battle of Los Angeles – Stage Two". Pro Wrestling Guerrilla. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 30, 2018. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 Currier, Joseph (กันยายน 22, 2016). "Cody Rhodes to make TNA debut at Bound for Glory". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 4 "Cody Rhodes". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 29, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 27, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Resultados AEW Dark (30 de noviembre de 2021) | Adam Cole vs. Anthony Greene | Superluchas". Superluchas.com. ธันวาคม 1, 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ @AEWonTNT (ตุลาคม 2, 2019). "Going to need new ears after this... worth it. #AEWDynamite @CodyRhodes @TheBrandiRhodes" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 2, 2019 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Cody Rhodes bio". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 6, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Stardust". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 25, 2018. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "AEW's Cody Got 'Rhodes' Name Back, but He Still Won't Be 'Cody Rhodes' on Wrestling TV". The Wrap. พฤศจิกายน 5, 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Radican, Sean (มกราคม 19, 2019). "AEW/ROH News: Who owns All In footage, what will happen to the footage in the future". PWTorch.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Howard, Brandon (พฤษภาคม 12, 2018). "7 things to know about 'All In' – the huge indie wrestling show coming to the Chicago area". Chicago Tribune.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Elliott, Brian. "Cody Rhodes". X.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Rhodes, Dusty; Brody, Howard (พฤศจิกายน 20, 2013). Dusty: Reflections of Wrestling's American Dream. Sports. ISBN 9781613212448. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2015.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Kickin' It Up With... Kristin Ditto". Dallas Cowboys Cheerleaders. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 28, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "8 Things You Didn't Know About WWE Tag Team Champion Stardust". CBS Sports. กันยายน 26, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Gaydos, Ryan (เมษายน 2023). "WWE star Cody Rhodes reveals legendary father slapped man at Waffle House for calling wrestling fake". Fox News. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Leighty Jr., Robert. "411's Dark Side of The Ring Report: 'Shattered: The Magnum T.A. Story'". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Vliet, Chris Van (พฤศจิกายน 12, 2017). Cody Rhodes is making more money since leaving WWE, advice from his father and Goldust, Bullet Club. เหตุการณ์เกิดขึ้นที่ 7m 15s. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 17, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2017 – โดยทาง YouTube.{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ @codyrhodes (กุมภาพันธ์ 2, 2018). "My legal last name is runnels rhodes...both. Do your research fuckface. (Been that way since I was 15)" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  20. 1 2 "Lassiter High School Wrestling Wall of Fame". Lassiter High School. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 6, 2007. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Matsumoto, Jon (มิถุนายน 25, 2009). "WWE: Ted DiBiase, Cody Rhodes, Randy Orton wrestle at HP Pavilion Monday". San Jose Mercury News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Baines, Tim (สิงหาคม 7, 2009). "Rhodes bringing real Legacy to Calgary". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  23. ↑ Mooneyham, Mike (พฤศจิกายน 19, 2017). "Pro wrestler Cody Rhodes originally wanted to be an actor". Post and Courier (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ เมษายน 20, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Robinson, Jon (เมษายน 13, 2009). "Cody Rhodes: Link to the Past". ESPN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ @CodyRhodes (ธันวาคม 4, 2018). "Dusty trained me in a very different way, but in the ring he literally just gave me a bodyslam, a chop, and a hip t…" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Cody Rhodes". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 31, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "December 20, 2006–OVW TV Tapings in Louisville, Kentucky". Online World of Wrestling. ธันวาคม 20, 2006. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 14, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. 1 2 3 "OVW Heavyweight Championship". Ohio Valley Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 5, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Zaldana, Arturo (กรกฎาคม 6, 2007). "July 6, 2007–OVW Six Flags in Louisville, Kentucky at Six Flags Kentucky Kingdom". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 22, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Plummer, Dale (กรกฎาคม 3, 2007). "Raw: Lashley rises to No. 1". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "WWE News, RAW Results, Smackdown Results". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 20, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (กรกฎาคม 23, 2007). "Cena still champ after busy Bash". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Clayton, Corey (กรกฎาคม 23, 2007). "One bad apple leads to Dominator destruction". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2019. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Clayton, Corey (กันยายน 24, 2007). "Raw gets Hardcore with Holly's return". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 18, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Plummer, Dale (ตุลาคม 2, 2007). "Raw: Throwing away the first Cena-Kennedy bout". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Writer X (ตุลาคม 16, 2007). "Raw: Orton faces trio of trouble". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 11, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "World Tag Team Championship – Cody Rhodes & Hardcore Holly". WWE. ธันวาคม 10, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 27, 2007. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Plummer, Dale (ธันวาคม 10, 2007). "Raw: Nostalgia show quite the (beer) blast". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ DiFino, Lennie (พฤษภาคม 26, 2008). "Priceless". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Bishop, Matt (มิถุนายน 30, 2008). "Big names still on top after Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "World Tag Team Championship – Ted DiBiase & Cody Rhodes". WWE. มิถุนายน 29, 2008. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 2, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 19, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Sitterson, Aubrey (สิงหาคม 5, 2008). "Championship scramble". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "World Tag Team Championship – Ted DiBiase & Cody Rhodes". WWE. สิงหาคม 11, 2008. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 13, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Plummer, Dale (สิงหาคม 12, 2008). "Raw: Cena & Batista drop belts; Kane's mystery revealed". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Bishop, Matt (กันยายน 8, 2008). "Scramble matches make for wild Unforgiven". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 19, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Sitterson, Aubrey (ตุลาคม 27, 2008). "Just desserts". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (พฤศจิกายน 24, 2008). "Two new world champs at dull Survivor Series". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Sitterson, Aubrey (ธันวาคม 8, 2008). "Slam, bam, thank you ma'am!". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Bishop, Matt (ธันวาคม 8, 2008). "Raw: A night of Slammys, solid matches". Slam! Sports. Canadian Online Explorer.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (มกราคม 26, 2009). "Orton triumphs, Cena survives, Hardy falls at Royal Rumble". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 18, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Tylwalk, Nick (กุมภาพันธ์ 3, 2009). "Raw: Shane McMahon feels Legacy's wrath". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ McNamara, Andy (มีนาคม 6, 2009). "Smackdown: Legacy ends The Game". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Tylwalk, Nick (มีนาคม 24, 2009). "Raw: Triple H and Undertaker get tastes of their own medicine". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Plummer, Dale (เมษายน 14, 2009). "Raw: Drafting a fresh start for the WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Bishop, Matt (เมษายน 27, 2009). "Backlash: All 3 world titles change hands". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ "WWE Injury Updates: Edge, Cody Rhodes, & Nikki Bella". Wrestling Inc. มิถุนายน 27, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Plummer, Dale (มิถุนายน 8, 2009). "Raw: Batista hurt, Vicki quits, Triple H returns". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 2, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Plummer, Dale; Tywalk, Nick (สิงหาคม 24, 2009). "TLC Match and the return of a fan favorite liven up SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 24, 2015. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Elliott, Brian (กันยายน 14, 2009). "Montreal fans 'screwed' again in Breaking Point sham". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ Sokol, Chris; Sokol, Bryan (ตุลาคม 5, 2009). "Title changes highlight Hell in a Cell". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 10, 2015. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (กุมภาพันธ์ 1, 2010). "The 2010 Royal Rumble is Rated R in Atlanta". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 7, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Plummer, Dale (กุมภาพันธ์ 15, 2010). "Raw Springing into the Elimination Chamber". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (กุมภาพันธ์ 22, 2010). "Batista, Jericho and Michaels capitalize on Elimination Chamber opportunities". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 18, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Plummer, Dale (กุมภาพันธ์ 22, 2010). "Raw: Finding a Jewel on the Road to Wrestlemania". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 23, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Plummer, Dale (มีนาคม 1, 2010). "Raw: A bad trip on the Road to Wrestlemania". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 7, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Martin, Adam (มีนาคม 28, 2010). "Wrestlemania 26 Results – 3/28/10". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 1, 2010. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 29, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ "2010 WWE Supplemental Draft results". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 13, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 27, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Hillhouse, Dave (พฤษภาคม 1, 2010). "Smackdown!: Comings and goings". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Passero, Mitch (มิถุนายน 25, 2010). "Hot pursuit". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Hillhouse, Dave (กรกฎาคม 24, 2010). "Smackdown: On Removing Masks & Nose Hairs". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Hillhouse, Dave (สิงหาคม 7, 2010). "Smackdown: The search for vengeance and championships". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 23, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. ↑ Caldwell, James (พฤศจิกายน 21, 2010). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV results 11/21: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Cena's decision, six title matches". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Parks, Greg (พฤศจิกายน 19, 2010). "Parks' WWE SmackDown report 11/19: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Mysterio vs. Del Rio". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 28, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Tylwalk, Nick (กันยายน 20, 2010). "Few gimmicks, more title changes at Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ Caldwell, James (ตุลาคม 24, 2010). "Caldwell's WWE Bragging Rights PPV Results 10/24: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Orton vs. Barrett, Kane vs. Taker, Raw vs. Smackdown". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 4, 2019. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ Hillhouse, Dave (ตุลาคม 30, 2010). "Smackdown: No tricks, but a couple of treats". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 5, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ Hillhouse, Dave (มกราคม 22, 2011). "Smackdown: Run, Edge, run!". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ Singh, Singh (เมษายน 26, 2011). "Fightin' Fanboys: The Fall of Cody Rhodes". Marvel Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ Hillhouse, Dave (มกราคม 29, 2011). "Smackdown: Babyfaces behaving badly". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ Hillhouse, Dave (กุมภาพันธ์ 26, 2011). "Smackdown: Some water is thicker than blood". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ Tait, James (มีนาคม 20, 2011). "Tait's WWE SmackDown Report 3/18: Alt. perspective review of Friday's show, segment-by-segment Reax, weekly category Winners (and Losers)". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ Cupach, Michael (มีนาคม 13, 2011). "Cupach's SmackDown Report 3/11: Alt. perspective review of this week's Smackdown, Booker's commentary, Did You Know Check". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Stephens, David (กันยายน 12, 2011). "Raw Results – 9/12/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ @CodyRhodes (เมษายน 14, 2020). "In terms of just bottomline success and not how I felt personally. Top to bottom would be...12 3 4 9 10 11 6 7 8 2…" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ Bishop, Matt (เมษายน 3, 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 16, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 4, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Hillhouse, Dave (พฤษภาคม 1, 2011). "Extreme Rules: Championship make-over edition". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ Tait, James (พฤษภาคม 7, 2011). "Tait's WWE SmackDown Report 5/6: Alt. perspective review of Christian's one week as champion, Overall Show Break Down". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ Hillhouse, Dave (เมษายน 23, 2011). "Smackdown: Night of Champions comes early". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 20, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ Tait, James (พฤษภาคม 28, 2011). "Tait's SmackDown Report 5/27: Alt. perspective review of Over the Limit fall-out, Tait Reax on each segment & overall show". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ Cupach, Mike (พฤษภาคม 22, 2011). "Cupach's SmackDown report 5/20: Alt. perspective review of final PPV hype, Mike's Reax on overall show". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ Hillhouse, Dave (มิถุนายน 4, 2011). "Smackdown: Christian's patience wearing thin". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 3, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ Hillhouse, Dave (มิถุนายน 11, 2011). "Smackdown: Factions renewed and rejected". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 3, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. 1 2 "Intercontinental Championship – Cody Rhodes". WWE. สิงหาคม 12, 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 5, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ "WWE News: Smackdown spoilers 8/12 – Results & Notes from Tuesday's Smackdown TV taping leading to Summerslam". Pro Wrestling Torch. สิงหาคม 10, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 10, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ Mackinder, Matt (สิงหาคม 27, 2011). "Smackdown: Calgary show subpar, even with "Hitman"". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Bishop, Matt (กันยายน 19, 2011). "Triple H, Henry, Cena victorious at Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 10, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ Hillhouse, Dave (กันยายน 10, 2011). "Smackdown: Friday night in Toledo, Ohio". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Caldwell, James (กันยายน 12, 2011). "Caldwell's WWE Raw Results 9/12: Complete "virtual-time" coverage of live Raw Supershow on USA Network". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Hillhouse, Dave (กันยายน 24, 2011). "Smackdown: Blood on TV and a title match". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Martin, Adam (กันยายน 21, 2011). "Spoilers: Live notes from Smackdown tapings". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 1, 2012. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ Parks, Greg (กันยายน 30, 2011). "Parks' WWE SmackDown Report 9/30: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Randy Orton vs. Christian in the main event". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ Hillhouse, Dave (ตุลาคม 2, 2011). "Hell in a Cell ... and outside as well". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Hillhouse, Dave (ตุลาคม 14, 2011). "Smackdown: 41 WWE superstars in the ring, 41 WWE Superstars..." Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 10, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ Hillhouse, Dave (ตุลาคม 22, 2011). "Smackdown: Bizarro-Land, South". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Kapur, Bob (ตุลาคม 24, 2011). "Henry and Del Rio retain at solid Vengeance show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 10, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ Hillhouse, Dave (พฤศจิกายน 5, 2011). "Smackdown: Of DQs and PPVs". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ Caldwell, James (พฤศจิกายน 14, 2011). "Caldwell's WWE Raw Results 11/14: Complete "virtual-time" coverage of live three-hour Raw – The Rock's return, final Survivor Series hype". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ Caldwell, James (มกราคม 29, 2012). "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 11, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 30, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ Caldwell, James (มกราคม 30, 2012). "WWE News: Royal Rumble match result – Chris Jericho makes Final Four, but did he win the Rumble?". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Plummer, Dale (กุมภาพันธ์ 20, 2012). "Good matches but not enough of them at Elimination Chamber". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Giannini, Alex (กุมภาพันธ์ 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ Cupach, Mike. "Cupach's WWE SmackDown Report 3/2: Alt. perspective review of last week's Smackdown – Bryan vs. Orton, GM Switch preview, Mike's Reax". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 23, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 16, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Wrestlemania 28 PPV Report 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 17, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ "Caldwell's WWE Raw Results 4/2: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – WM28 fall-out, how will Cena respond to Rock loss?, two big title matches". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 17, 2023. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ Caldwell, James (เมษายน 29, 2012). "Caldwell's WWE Extreme Rules PPV Report 4/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Brock-Cena, Punk-Jericho in Chicago". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 30, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Giannini, Alex (พฤษภาคม 20, 2012). "Christian def. Intercontinental Champion Cody Rhodes". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw Results 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 25, 2013. สืบค้นเมื่อ กันยายน 30, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ Caldwell, James (ตุลาคม 22, 2012). "Caldwell's WWE Raw results 10/22: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – final PPV hype, tournament finals". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 22, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ "Team Rhodes Scholars def. Hell No! By Disqualification". WWE. ตุลาคม 28, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 2, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ "Cupach's WWE Main Event Results 11/14: Cody injured in Tag Title match, Miz-Ziggler, what changed from the taping to TV?". PWTorch.com. พฤศจิกายน 14, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ "WWE News: Rhodes injury update – will he miss Survivor Series?". PWTorch.com. พฤศจิกายน 14, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ "Cupach's WWE Main Event Results 12/19: Kane & Bryan defend Tag Titles, Players vs. Team Co-Bro". PWTorch.com. ธันวาคม 19, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ "Caldwell's WWE MITB PPV Results 7/14 (Hour 1): World Title MITB ladder match, IC Title match, Divas Title match". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 29, 2019. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ "Caldwell's WWE Raw Results 7/15 (Hour 2): The Wyatts Week 2, Rhodes Scholars explode". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 17, 2023. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ "Parks's WWE Smackdown Report 7/26: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Wyatt Family in-ring debut, Del Rio vs. RVD match". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2023. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ "Caldwell's WWE Sslam PPV Results 8/18 (Hour 1): World Title match, Ring of Fire, clean-shaven Rhodes vs. Sandow". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 13, 2019. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ "Caldwell's WWE Raw Results 8/19 (Hour 1): Cena says farewell, Bryan-Steph confrontation starts Raw, Heyman promo". pwtorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 23, 2023. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: Rhodes, Big Show get put in no-win situations". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ Mackinder, Matt. "Raw: Edge returns, while Triple H continues to abuse power". SLAM! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: Bryan rides an emotional roller coaster in Cleveland". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: Daniel Bryan and friends unite to take on The Shield". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ Asher, Matthew. "Battle may be over but WWE Battleground still leaves unresolved issues". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 15, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ "Cody Rhodes and Goldust's first reign". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 19, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 27, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: The Rhodes brothers get their big chance". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ "The home of WWE Raw, SmackDown, NXT, Total Divas, WrestleMania and more!". Wwe.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ Caldwell, James (สิงหาคม 18, 2014). "Caldwell's WWE Raw Results 8/18: Complete "virtual-time" coverage of Summerslam fall-out, Brock gets new WWE World Title belt, Ambrose & Rollins tear it up, more". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ Caldwell, James (สิงหาคม 25, 2014). "Caldwell's WWE Raw Results 8/25: Complete "virtual-time" coverage of Cena's Return, plus Hogan & Flair & HBK Forum, re-matches, re-matches, and more re-matches". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ "Canoe – Slam! Sports – Wrestling – Raw: Bryan, Reigns not waiting for Fastlane". canoe.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 3, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ Woodward, Hamish (มกราคม 28, 2023). "Cody Rhodes Time As Stardust Was The Worst Years Of His Career" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ Solowrestling (ธันวาคม 3, 2021). "Dustin Rhodes: 'Vince pensó que un Cody vs. Goldust no era bueno para Wrestlemania'". Solowrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 23, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  141. 1 2 "WWE: Neville & Stardust are comic book characters come to life, what their next conflict should feature". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 17, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2015. He's even changed the name of his trademark rolling cutter move to "The Queen's Crossbow"{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. ↑ Caldwell, James (สิงหาคม 23, 2015). "Caldwell's SummerSlam report 8/23: Ongoing "virtual-time" coverage of Lesnar vs. Taker, Title vs. Title, more big matches". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  143. ↑ Martin, Adam (กุมภาพันธ์ 16, 2016). "Raw Results in Anaheim 2016". Wrestleview. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  144. ↑ "WWE WrestleMania 32: Kevin Owens to Face Sami Zayn, Dolph Ziggler, Four Others". Daily DDT. มีนาคม 21, 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ Mrosko, Geno (เมษายน 3, 2016). "WrestleMania 32 results: Zack Ryder wins the Intercontinental championship". Cageside Seats. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  146. ↑ "Stardust, TV matches in 2016". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 11, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ Trionfo, Richard. "WWE Superstars report: Titus and Swagger versus Social Outcasts, Ryder versus Stardust". PWInsider.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  148. ↑ Hyrule Husky [@PrinceCGR] (พฤษภาคม 21, 2016). "(1/2) The past ten years have been quite the trek, but as of earlier today I have asked for my release from @WWE" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ "Cody Rhodes released". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ Rhodes, Cody. "My one&only statement on the matter. No podcasts or tell-all nonsense. Thank you friends. (Part 1)". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 28, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ Rhodes, Cody. "My one&only statement on the matter. No podcasts or tell-all nonsense. Thank you friends. (Part 2)". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 28, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  152. 1 2 Caldwell, James (พฤษภาคม 23, 2016). "Cody Rhodes Statement on WWE exit – why he left, the Moment of Clarity, broken Creative system, last conversation with Triple H, honoring Dusty, what's next?". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  153. ↑ "Cody Rhodes addresses his departure from WWE and his future". Pro Wrestling Dot Net. พฤษภาคม 23, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ Meltzer, Dave (พฤษภาคม 21, 2016). "Cody Runnels requests his release from WWE". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  155. ↑ Caldwell, James (พฤษภาคม 21, 2016). ""Stardust" Cody Rhodes announces exit from WWE". PWTorch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  156. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 21, 2016). "Cody "Stardust" Rhodes asks for his release from WWE". prowrestling.net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  157. ↑ Scherer, Dave. "And the reason Cody Rhodes asked for his release is..." PWInsider.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  158. ↑ "Cody Rhodes Says Triple H Took his WWE Departure Very Personally". www.ewrestlingnews.com. กันยายน 30, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 17, 2023. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  159. ↑ "Cody on Denial of 'Cody Rhodes' Trademark, Claims He Holds No Grudge Toward WWE Over It". 411Mania.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 18, 2023. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  160. ↑ "Cody Rhodes Comments on if He's the Reason WWE Changed up the Intercontinental Title Belt". พฤศจิกายน 23, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  161. ↑ "Evolve 66 results: Cody Rhodes makes his return to professional wrestling". Wrestling Observer Newsletter. สิงหาคม 19, 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 13, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  162. ↑ Howard, Brandon. "7 things to know about 'All In' – the huge indie wrestling show coming to the Chicago area". chicagotribune.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 14, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 13, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  163. ↑ "All In tickets sell out almost immediately after going on sale". Wrestling Observer Newsletter (ภาษาอังกฤษ). พฤษภาคม 13, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 14, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 13, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  164. ↑ Chiari, Mike. "Cody Rhodes Beats Nick Aldis, Wins NWA World's Heavyweight Title at All In". Bleacher Report. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  165. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 21, 2018). "Powell's NWA 70th Anniversary live review: Cody vs. Nick Aldis in a best of three falls match for the NWA Championship, new NWA National Champion crowned, Jazz vs. Penelope Ford for the NWA Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 22, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 21, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  166. ↑ Currier, Joseph (กันยายน 23, 2017). "Cody Rhodes officially signs with Ring of Honor". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กันยายน 24, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  167. ↑ Meltzer, Dave; Currier, Joseph (มิถุนายน 23, 2017). "ROH Best in the World live results: Christopher Daniels vs. Cody". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  168. ↑ Solowrestling (ธันวาคม 16, 2018). "The Elite y SoCal Uncensored se despiden de Ring of Honor". solowrestling.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 3, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  169. ↑ Nason, Josh (กันยายน 5, 2016). "Cody Rhodes' wrestling future to include both TNA & ROH". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  170. ↑ 戦国炎舞 -Kizna- Presents World Tag League 2016. New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 10, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  171. ↑ Radican, Sean (กรกฎาคม 1, 2017). "Radican's 7/1 NJPW G1 Special In USA (night 1) report – tournament begins to crown first IWGP U.S. Champion, Okada defends IWGP Hvt. Championship against Cody (Rhodes)". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  172. ↑ "Fighting Spirit Unleashed Results". New Japan Pro-Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ กันยายน 30, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  173. ↑ Johnson, Mike (กุมภาพันธ์ 7, 2019). "Where AEW Talents Stand With New Japan Pro Wrestling". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 9, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  174. ↑ Nason, John (พฤศจิกายน 21, 2018). "Trademarks filed in Florida for All Elite Wrestling, All Out, and more". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  175. ↑ Fernandes, Steven (พฤศจิกายน 11, 2018). "New Trademarks Point to Elite Promotion, Next Step for Bucks and Cody". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 3, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  176. ↑ Radican, Sean (พฤศจิกายน 21, 2018). "All Elite Wrestling trademarks filed, startup promotion linked to Young Bucks, Cody Rhodes, Omega, and cast of Being the Elite (w/Radican's Analysis)". Pro Wrestling Torch. PWTorch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  177. ↑ Lambert, Jeremy (มกราคม 8, 2019). "Report: Cody And Young Bucks Have Five-Year Deals With AEW". Fightful. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  178. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 25, 2019). "AEW Double Or Nothing results: Powell's live review of Kenny Omega vs. Chris Jericho, The Young Bucks vs. Pentagon Jr. and Fenix for the AAA Tag Titles, Cody vs. Dustin Rhodes, Britt Baker vs. Nyla Rose vs. Kylie Rae". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 25, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  179. ↑ Boone, Matt (มกราคม 14, 2020). "Cody vs. Dustin Rhodes At AEW Double Or Nothing Named 2019 Pro Wrestling Illustrated Match Of The Year | EWrestling". WWE Wrestling News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  180. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 29, 2019). "6/29 AEW Fyter Fest results: Powell's live review of Kenny Omega and The Young Bucks vs. Pentagon Jr., Fenix, and Laredo Kid, Jon Moxley vs. Joey Janela in an unsanctioned match, Cody vs. Darby Allin, Cima vs. Christopher Daniels". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 19, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  181. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 31, 2019). "AEW All Out results: Powell's live review of Chris Jericho vs. Hangman Page to become the first AEW Champion, Pentagon Jr. and Fenix vs. The Young Bucks in a ladder match for the AAA Tag Titles, Cody vs. Shawn Spears, Kenny Omega vs. Pac". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 31, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 31, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  182. ↑ Powell, Jason (พฤศจิกายน 9, 2019). "AEW Full Gear results: Powell's live review of Chris Jericho vs. Cody for the AEW Championship, Kenny Omega vs. Jon Moxley, Hangman Page vs. Pac, Riho vs. Emi Sakura for the AEW Women's Championship, The Young Bucks vs. Santana and Ortiz". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  183. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 29, 2020). "AEW Revolution results: Powell's live review of Chris Jericho vs. Jon Moxley for the AEW Championship, Kenny Omega and Hangman Page vs. The Young Bucks for the AEW Tag Titles, Cody vs. MJF, Nyla Rose vs. Kris Statlander for the AEW Women's Championship, Pac vs. Orange Cassidy". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  184. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 23, 2020). "AEW Double Or Nothing results: Powell's live review of Cody vs. Lance Archer to become the first TNT Champion (Mike Tyson presents the belt), Jon Moxley vs. Brodie Lee for the AEW Championship, The Elite vs. The Inner Circle in a Stadium Stampede match". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 26, 2020. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  185. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 7, 2020). "10/7 AEW Dynamite results: Barnett's live review of 30 years of Chris Jericho celebration, Brodie Lee vs. Cody in a dog collar match for the TNT Championship, Brian Cage vs. Will Hobbs, Chris Jericho and Jake Hager vs. Luther and Serpentico, Serena Deeb vs. Big Swole". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 11, 2020. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 8, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  186. ↑ Rose, Bryan (ตุลาคม 14, 2020). "Darby Allin to challenge for TNT title at AEW Full Gear". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 2, 2021. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  187. ↑ McGuire, Colin (ธันวาคม 25, 2021). "12/25 AEW Rampage results: McGuire's live review of Sammy Guevara vs. Cody Rhodes for the TNT Championship, Hook vs. Bear Bronson, Leyla Hirsch vs. Kris Statlander, and Jungle Boy vs. Isiah Kassidy". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 25, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  188. ↑ Renner, Ethan (มกราคม 26, 2022). "Sammy Guevara wins undisputed TNT title at AEW Dynamite Beach Break". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 4, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  189. ↑ Lambert, Jeremy (กุมภาพันธ์ 15, 2022). "Cody And Brandi Rhodes Moving On From AEW". Fightful. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  190. ↑ Chase, Stephanie (สิงหาคม 1, 2023). "WWE's Cody Rhodes says he left AEW because of a 'personal issue'". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 28, 2023. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  191. ↑ Johnson, Mike (มีนาคม 18, 2022). "SPOILER: THE DEFINITIVE CODY RHODES UPDATE".{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  192. ↑ Mohan, Sai (3 เมษายน 2022). "Cody Rhodes Talks His "Complex" WWE Contract, WWE Giving Him A Bus". Wrestling In. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  193. ↑ Otterson, Joe (2 เมษายน 2022). "Cody Rhodes Returns to WWE at WrestleMania 38, Says He Is 'Completely Different Individual'". Variety. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  194. ↑ Mahjouri, Shakiel. "WrestleMania 38: Cody Rhodes returns to WWE triumphantly as ex-AEW vice president beats Seth Rollins". CBS Sports. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  195. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 8, 2022). "WWE WrestleMania Backlash results: Powell's live review of Roman Reigns and The Usos vs. Drew McIntyre and RK-Bro, Charlotte Flair vs. Ronda Rousey in an I Quit match for the Smackdown Women's Title, Cody Rhodes vs. Seth Rollins, Edge vs. AJ Styles, Bobby Lashley vs. Omos, Happy Corbin vs. Madcap Moss". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  196. ↑ "Cody Rhodes plans to fight through the pain in tonight's Hell in a Cell Match against Seth "Freakin" Rollins". มิถุนายน 5, 2022. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2023-10-13. สืบค้นเมื่อ 2022-08-15.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  197. ↑ Renner, Ethan (มิถุนายน 10, 2022). "WWE announces Cody Rhodes to miss nine months after pectoral surgery". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  198. ↑ Woodward, Hamish (2023-01-29). "Cody Rhodes Returns To Win 2023 Royal Rumble - Atletifo" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2023-01-29. สืบค้นเมื่อ 2023-01-29.
  199. ↑ Powell, Jason (เมษายน 1, 2023). "WrestleMania 39 results: Powell's live review of night one with Jimmy Uso and Jey Uso vs. Kevin Owens and Sami Zayn for the Undisputed WWE Tag Team Titles, Charlotte Flair vs. Rhea Ripley for the Smackdown Women's Title, Austin Theory vs. John Cena for the U.S. Title, Rey Mysterio vs. Dominik Mysterio, Seth Rollins vs. Logan Paul". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 1, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  200. ↑ Brookhouse, Brent (เมษายน 3, 2023). "WWE Raw after WrestleMania results, recap, grades: Brock Lesnar turns on Cody Rhodes, shocking Roman Reigns". CBS Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 4, 2023. สืบค้นเมื่อ เมษายน 16, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  201. ↑ Alfred Konuwa (พฤษภาคม 6, 2023). "WWE Backlash 2023 Results: Cody Rhodes Bloodies And Beats Brock Lesnar". Forbes. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 6, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  202. ↑ Miller, Gregory (พฤษภาคม 27, 2023). "Brock Lesnar def. Cody Rhodes". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  203. ↑ LeClair, Brandon (ตุลาคม 7, 2023). "LECLAIR'S WWE FASTLANE 2023 REPORT: Alt perspective, detailed coverage of Rollins vs. Nakamura, Cena & Knight vs. Bloodline, Sky vs. Flair vs. Asuka, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 7, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  204. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 16, 2023). "WWE Raw results (10/16): Powell's live review of the season premiere, Cody Rhodes and Jey Uso vs. Damian Priest and Finn Balor for the Undisputed WWE Tag Titles, Gunther vs. Bronson Reed for the IC Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 16, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  205. ↑ Mrosko, Geno (พฤศจิกายน 27, 2023). "Cody Rhodes is already declaring for the Royal Rumble in which he won". cagesideseats (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 27, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  206. ↑ "2024 WWE Royal Rumble results: Live updates, recap, grades, highlights, matches, card, start time". CBSSports.com (ภาษาอังกฤษ). 2024-01-28. สืบค้นเมื่อ 2024-01-28.
  207. ↑ Konuwa, Alfred. "WWE Royal Rumble 2024 Results: Cody Rhodes Wins The Royal Rumble Match". Forbes (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-01-28.
  208. ↑ "SmackDown results, Feb. 2, 2024: The Rock stood toe-to-toe with Roman Reigns as Cody Rhodes shunned The Tribal Chief!". WWE. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  209. ↑ Renner, Ethan (กุมภาพันธ์ 2, 2023). "The Rock vs. Roman Reigns to headline WWE WrestleMania 40: Cody Rhodes will not finish his story at this year's WrestleMania". f4wonline.com. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  210. ↑ O'Donoghue, Craig. "Cody Rhodes rules out challenging Roman Reigns at Wrestlemania as announcement for The Rock seems inevitable". The West Australian. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  211. ↑ Mendoza, Jordan (กุมภาพันธ์ 3, 2024). "The Rock could face Roman Reigns at WWE WrestleMania and fans aren't happy". USA Today. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  212. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 8, 2024). "WrestleMania XL Kickoff press conference live coverage: Cody Rhodes announces his decision, The Rock, Roman Reigns, Seth Rollins, Rhea Ripley, Bianca Belair, and Triple H appear". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  213. ↑ Rathi, Ishaan (2024-04-08). "Cody Rhodes Wins Undisputed WWE Championship In Match Filled with Surprises at WrestleMania 40 Sunday". Ringside News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  214. ↑ Kulkarni, Ojas (เมษายน 9, 2024). "The Rock Confronts Cody Rhodes on WWE Raw After WrestleMania 40". ComingSoon.net - Movie Trailers, TV & Streaming News, and More. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 10, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 10, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  215. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 4, 2024). "WWE Backlash France results: Powell's live review of Cody Rhodes vs. AJ Styles for the WWE Championship, Damian Priest vs. Jey Uso for the World Hvt. Title, Bayley vs. Naomi vs. Tiffany Stratton for the WWE Women's Title". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 5, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 4, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  216. ↑ Meltzer, Dave (พฤษภาคม 10, 2024). "May 13, 2024 Observer Newsletter: WWE Backlash review, WrestleMania returning to Las Vegas". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 21, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 10, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  217. ↑ Keller, Wade (มิถุนายน 15, 2024). "WWE Clash at the Castle results (6/15): Priest vs. McIntyre for World Hvt. Title, Cody vs. Styles for WWE Title in I Quit match, Bayley vs. Niven for WWE Women's Title, Sami vs. Gable for IC Title". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 20, 2024. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  218. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 25, 2024). "WWE King and Queen of the Ring results: Powell's live review of Cody Rhodes vs. Logan Paul for the WWE Title, Gunther vs. Randy Orton in the KOTR finals, Nia Jax vs. Lyra Valkyria in the QOTR finals". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 26, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  219. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 3, 2024). "WWE SummerSlam results: Powell's review of Cody Rhodes vs. Solo Sikoa in a Bloodline Rules match for the WWE Championship, Damian Priest vs. Gunther for the World Heavyweight Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 4, 2024. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  220. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 5, 2024). "WWE Bad Blood results: Powell's review of Roman Reigns and Cody Rhodes vs. Solo Sikoa and Jacob Fatu, CM Punk vs. Drew McIntyre in a Hell in a Cell match". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 5, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  221. ↑ "Dwayne "The Rock" Johnson Made a Shocking Return to WWE Bad Blood". Hypebeast. ตุลาคม 6, 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 10, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  222. ↑ Beaston, Erik (ตุลาคม 5, 2024). "WWE Bad Blood 2024 Results: Winners, Live Grades, Reaction and Highlights". Bleacher Report. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 6, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  223. ↑ Powell, Jason (พฤศจิกายน 2, 2024). "WWE Crown Jewel results: Powell's review of Gunther vs. Cody Rhodes for the Crown Jewel Championship, Nia Jax vs. Liv Morgan for the Women's Crown Jewel Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 2, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  224. ↑ Beaston, Erik (ธันวาคม 14, 2024). "WWE Saturday Night's Main Event Results: Winners, Live Grades, Reaction, Highlights". Bleacher Report. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 15, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  225. ↑ Barnett, Jake (ธันวาคม 27, 2024). "WWE Smackdown results (12/27): Barnett's live review of Bianca Belair, Naomi, and Bayley vs. Nia Jax, Tiffany Stratton, and Candice LeRae, Chelsea Green's championship celebration". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 28, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  226. ↑ "WWE Royal Rumble 2025 results, grades and analysis: Jey Uso, Charlotte Flair clinch WrestleMania 41 spots". Yahoo Sports. กุมภาพันธ์ 2, 2025. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2025. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  227. ↑ McGuire, Colin (กุมภาพันธ์ 21, 2025). "WWE SmackDown live results: The Rock returns". Wrestling Observer Newsletter (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 4, 2025. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  228. ↑ "Cody Rhodes Tells The Rock To Go F--- Himself; John Cena Turns Heel At Elimination Chamber". Wrestling On Fannation. มีนาคม 2, 2025. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2025. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  229. ↑ Powell, Jason (เมษายน 20, 2025). "WrestleMania 41 results: Powell's live review of night two with Cody Rhodes vs. John Cena for the WWE Championship, Iyo Sky vs. Bianca Belair vs. Rhea Ripley for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  230. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 28, 2025). "WWE Night of Champions results: Powell's live review of John Cena vs. CM Punk for the WWE Championship, Randy Orton vs. Cody Rhodes in the KOTR final, Asuka vs. Jade Cargill in the QOTR final". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 28, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  231. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 3, 2025). "WWE SummerSlam results: Powell's live review of night two with John Cena vs. Cody Rhodes in a Street Fight for the WWE Championship, Naomi vs. Rhea Ripley vs. Iyo Sky for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 4, 2025. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  232. ↑ Keller, Wade (สิงหาคม 8, 2025). "WWE SmackDown results (8/8): Keller's report on John Cena's response to Brock Lesnar attack, Talla Tonga & JC Mateo vs. Motor City Machine Guns, Cody Rhodes appears". PWTorch. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  233. ↑ Jayaram, Nishant (กันยายน 1, 2025). "Update On Street Fighter Filming Schedule For WWE's Cody Rhodes & Roman Reigns". Wrestling Inc. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  234. ↑ Barnett, Jake (กันยายน 20, 2025). "WWE Wrestlepalooza results: Barnett's review of AJ Lee and CM Punk vs. Becky Lynch and Seth Rollins, John Cena vs. Brock Lesnar, Iyo Sky vs. Stephanie Vaquer for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  235. ↑ Powell, Jason (พฤศจิกายน 1, 2025). "WWE Saturday Night's Main Event results (11/1): Powell's live review of CM Punk vs. Jey Uso for the vacant World Heavyweight Championship, Cody Rhodes vs. Drew McIntyre for the WWE Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  236. ↑ Lambert, Jeremy (มกราคม 9, 2026). "Drew McIntyre Wins Undisputed WWE Championship On WWE SmackDown". Fightful. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  237. ↑ Powell, Jason (มกราคม 24, 2026). "WWE Saturday Night's Main Event results (1/24): Powell's live review of Randy Orton vs. Trick Williams vs. Damian Priest vs. Sami Zayn for a shot at the WWE Championship, Cody Rhodes vs. Jacob Fatu". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 24, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  238. ↑ Powell, Jason (มกราคม 31, 2026). "WWE Royal Rumble results: Powell's live review of the Royal Rumble matches, Drew McIntyre vs. Sami Zayn for the WWE Championship, AJ Styles putting his career on the line against Gunther". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  239. ↑ Nason, Josh (กุมภาพันธ์ 28, 2026). "Randy Orton wins men's Elimination Chamber match, earns WWE WrestleMania 42 title shot". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  240. ↑ Sharma, Ishaan (มีนาคม 6, 2026). "Cody Rhodes Wins Undisputed WWE Championship On 3/6 WWE SmackDown". Fightful. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  241. ↑ Powell, Jason (เมษายน 18, 2026). "WrestleMania 42 results: Powell's live review of night one with Cody Rhodes vs. Randy Orton for the WWE Championship, Stephanie Vaquer vs. Liv Morgan for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  242. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 31, 2026). "WWE Clash in Italy results: Powell's review of Roman Reigns vs. Jacob Fatu in Tribal Combat for the World Hvt. Championship, Cody Rhodes vs. Gunther for the WWE Championship, Brock Lesnar vs. Oba Femi". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 31, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  243. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 27, 2026). "WWE Night of Champions results: Powell's live review of Cody Rhodes vs. Gunther vs. Sami Zayn for the WWE Championship, Oba Femi vs. Jey Uso, and Iyo Sky vs. Liv Morgan in the KQOTR finals". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 28, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  244. ↑ "Sami Zayn captures the Undisputed WWE Title at WWE Night of Champions". WWE. มิถุนายน 27, 2026. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  245. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 1, 2026). "WWE SummerSlam results: Powell's live review of night one with Oba Femi vs. Brock Lesnar in a HIAC match, CM Punk vs. Cody Rhodes for the WWE Championship, Gunther vs. Nick Aldis". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 2, 2026. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  246. ↑ Powell, Jason (กันยายน 6, 2026). "WWE Sunday Night's Main Event results (9/6): Powell's live review of Oba Femi vs. Bron Breakker, Cody Rhodes vs. Randy Orton, Fatal Influence vs. Charlotte Flair, Alexa Bliss, and Tatum Paxley". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 6, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  247. 1 2 Lee, Richard (พฤศจิกายน 25, 2009). "WWE, Gillette team up in ring". Stamford Advocate. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 26, 2022. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  248. ↑ "Excitement builds over Gillette Fusion's interactive campaign with WWE Superstars". WWE. กรกฎาคม 27, 2009. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 31, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  249. ↑ Martin, Adam (สิงหาคม 27, 2009). "WWE stars on "The Tonight Show"". WrestleView. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 31, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  250. ↑ Scherer, Dave (กรกฎาคม 2, 2016). "Cody Rhodes lands guest starring role on..." Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  251. ↑ "Arrow: "A Matter of Trust" Review". IGN. ตุลาคม 20, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  252. ↑ "Cody Rhodes Returning to Arrow as Derek Sampson". IGN. มีนาคม 10, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  253. ↑ "Cody Rhodes To Return For Arrow Season 7". wrestling-news.net. กรกฎาคม 22, 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2025-02-22. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  254. ↑ Conway, Tyler. "Kenny Omega Confirms WWE's Cody Rhodes Will Be in 'AEW: Fight Forever' Video Game". Bleacher Report. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  255. ↑ Gelston, Dan (มกราคม 22, 2024). "WWE stars Cody Rhodes, Rhea Ripley, Bianca Belair headline 2K24 covers". AP News (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 22, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  256. ↑ "Essential Intel: Season 5 Content Drop for Modern Warfare III, Call of Duty: Warzone, and Call of Duty: Warzone Mobile". Call of Duty. Activision. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 18, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  257. ↑ "Cody Rhodes and the Undertaker are coming to Clash of Clans in WWE event". เมษายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  258. ↑ McCoy, Dave (มิถุนายน 11, 2015). "WWE Hall of Fame Wrestler Dusty Rhodes Dies at 69". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  259. ↑ Ocal, Arda (กันยายน 28, 2013). "WWE's Daniel Bryan and Brie Bella get engaged". The Baltimore Sun. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 25, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  260. ↑ Mauch, Ally (ธันวาคม 16, 2020). "Pro Wrestlers Brandi and Cody Rhodes Expecting First Child Together: 'We Are Ready and Excited'". People. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 17, 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  261. ↑ Grant, Kayla (สิงหาคม 29, 2025). "WWE's Cody and Brandi Rhodes Quietly Welcome Baby No. 2". People. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  262. ↑ Tessier, Colin (มิถุนายน 27, 2023). "Pharaoh Rhodes Debuts On 6/26 WWE Raw, Is A Good Boy". Fightful. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  263. ↑ Khan, Sarah. "Pharaoh, Cody Rhodes Beloved Canine, Makes WWE Raw Debut!". MSN.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  264. ↑ Thompson, Andrew (มิถุนายน 27, 2023). "WWE Raw notes: Finn Bálor def. Carmelo Hayes, Giovanni Vinci returns, Cody Rhodes' dog Pharoah appears". POST Wrestling. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  265. ↑ Christensen, Matt (กรกฎาคม 2008). "What's in Your Travel Bag?". WWE Magazine. น. 49.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  266. ↑ "'10 Things WWE Superstar Cody Rhodes Can't Live Without". GQ. สิงหาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  267. 1 2 Singh, Arune (มิถุนายน 30, 2009). "Fightin' Fanboys: WWE Superstar Cody Rhodes". Marvel Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  268. ↑ Fox, Robbie. "'Cody Rhodes Says 'The Last Jedi' Rules And 'Rogue One' Is His Least Favorite Star Wars Movie'". Barstool Sports.
  269. ↑ Warner Bros. Home Entertainment (สิงหาคม 6, 2016). "Scooby-Doo and WWE: Curse of the Speed Demon – Skinny Man & Dead Meat". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 17, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  270. ↑ "Stardust Bot Voice – The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!". Behind the Voice Actors. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  271. ↑ "IMDB – American Nightmare: Becoming Cody Rhodes". IMDb.
  272. ↑ Grobar, Matt (พฤษภาคม 23, 2024). "Liza Koshy, Cody Rhodes, CCH Pounder & Busta Rhymes Round Out Cast Of Naked Gun Reboot". Deadline Hollywood. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  273. ↑ Couch, Aaron (กันยายน 4, 2025). "'Street Fighter' Moves to Paramount as Legendary Deal Becomes Official". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ กันยายน 4, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  274. ↑ "Rhodes to appear on SyFy's Warehouse 13". พฤษภาคม 26, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  275. ↑ Matt Fowler (กรกฎาคม 2, 2016). "Arrow: Cody Rhodes to Guest in Season 5". IGN.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  276. ↑ Johnson, Mike (ตุลาคม 4, 2016). "Official details for Cody Rhodes on 'Arrow'". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  277. ↑ Arrow (TV Series 2012–2020) (Full credits). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 31, 2021 – โดยทาง IMDb.{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  278. ↑ Go-Big Show (Reality-TV), Propagate Content, Matador Content, มกราคม 7, 2021, สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 31, 2021{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  279. ↑ Rhodes to the Top, สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 31, 2021{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  280. ↑ Wannan, Jack (มกราคม 1, 2025). "Cody Rhodes makes New Year's Day appearance on BBC's 'CBeebies Bedtime Stories'". POST Wrestling. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  281. ↑ "Swerved Season 2 episode details". WWE.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  282. ↑ "Being The Elite". สืบค้นเมื่อ มกราคม 13, 2018 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  283. ↑ "AEW TNT Championship". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  284. ↑ Kreikenbohm, Philip (พฤษภาคม 23, 2020). "AEW TNT Title Tournament (2020)". Cagematch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  285. ↑ Renner, Ethan (มกราคม 27, 2021). "AEW Awards report: Winners revealed, Shaq challenges Cody". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  286. ↑ "A1 Tag Team Championship". Cagematch. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  287. ↑ Bullet Proof Dojo [@bulletproofdojo] (เมษายน 23, 2017). "We crowned new champions tonight...Donovan Dijak claimed the Wrestlemerica Title & Cody Rhodes became the first eve…" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  288. 1 2 Campbell, Brian (ธันวาคม 24, 2019). "How Adam Cole went from main event substitute to clear choice for 2019 Wrestler of the Year". CBS Sports. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 24, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  289. ↑ Rose, Bryan (กรกฎาคม 20, 2022). "Cody Rhodes' return wins Best WWE Moment ESPY Award". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  290. ↑ "Pro Wrestling 2023 awards: The best male and female wrestler, feud, faction, promo and more". ESPN. ธันวาคม 26, 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 28, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  291. ↑ "Daily Update: UFC Fight Night 101, D. Bryan responds to Cesaro, Dykstra fired". Wrestling Observer Newsletter. พฤศจิกายน 26, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 26, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  292. ↑ Cyrruer, Joseph (กันยายน 1, 2018). "Cody wins NWA Worlds Heavyweight Title at All In". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  293. ↑ "IWGP United States Championship History" (ภาษาญี่ปุ่น). New Japan Pro-Wrestling. มิถุนายน 5, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  294. ↑ Staszewski, Joseph (ธันวาคม 26, 2024). "The Post's 2024 pro wrestling awards: The best from WWE, AEW" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  295. ↑ Staszewski, Joseph (ธันวาคม 27, 2022). "The Post's 2022 pro wrestling awards". New York Post. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  296. ↑ Staszewski, Joseph (ธันวาคม 26, 2023). "The Post's 2023 pro wrestling awards". New York Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 27, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  297. ↑ "Cody Rhodes beats Mike Bennett to win the Northeast Wrestling title". Pro Wrestling Insider. มีนาคม 19, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 19, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  298. 1 2 "OVW Television Championship". Ohio Valley Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 5, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  299. 1 2 "OVW Southern Tag Team Championship". Ohio Valley Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 5, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  300. ↑ "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 9, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 4, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  301. ↑ Pro Wrestling Illustrated [@OfficialPWI] (มกราคม 14, 2020). "PWI on Twitter" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 4, 2020 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  302. ↑ "PWI Achievement Awards". Pro Wrestling Illustrated. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 30, 2025. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  303. 1 2 3 4 Upton, Felix (มกราคม 16, 2025). "Cody Rhodes Sweeps 2024 PWI Awards". Ringside News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 17, 2025. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  304. ↑ "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. 30 (3): 66–67. 2009.
  305. ↑ "PWI Announces 2023 Award Winners; Seth Rollins Named Wrestler Of The Year". itrwrestling.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). มกราคม 18, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  306. ↑ Rift, Aaron (กันยายน 10, 2024). "Pro Wrestling Illustrated's top ten male wrestlers of 2024 revealed". NoDQ.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 10, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  307. ↑ Chiari, Mike. "WWE's Cody Rhodes, AEW's Jon Moxley Headline PWI Top 500 List for 2025". bleacherreport.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  308. ↑ "ROH Wrestler of the Year: Cody". Ring of Honor. มกราคม 11, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  309. ↑ "Feud of the Year: Cody vs. Kenyy Omega". Ring of Honor. มกราคม 9, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  310. ↑ "The top 10 men's wrestlers of 2018". SI.com. พฤษภาคม 6, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  311. ↑ Staszewski, Joseph (ธันวาคม 26, 2024). "The Post's 2024 pro wrestling awards: The best from WWE, AEW" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  312. ↑ Barrasso, Justin (ธันวาคม 31, 2023). "Ranking The Top 10 Wrestlers of 2023". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 1, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  313. ↑ "WCPW Internet Championship". What Culture Pro Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 4, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 3, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  314. 1 2 3 Meltzer, Dave (กุมภาพันธ์ 14, 2025). "February 17, 2025 Observer Newsletter: The 2024 Awards issue". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 14, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  315. ↑ Meltzer, Dave (กุมภาพันธ์ 23, 2024). "February 26, 2024 Observer Newsletter: 2023 Observer Awards issue". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  316. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 25, 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 47. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  317. ↑ Knight, Cain A. (พฤศจิกายน 14, 2025). "CM Punk, Cody Rhodes, and Sabu enter the Hall of Fame". Cageside Seats. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  318. ↑ "Intercontinental Championship – Cody Rhodes". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  319. ↑ "WWE Tag Team Championships – Drew McIntyre & "Dashing" Cody Rhodes". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 19, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  320. ↑ "Cody Rhodes won the 2023 Men's Royal Rumble Match to earn a World Title opportunity at WrestleMania". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  321. ↑ "2010 Slammy Award Winners". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 1, 2012. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 13, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  322. ↑ "2013 Slammy Award winners". WWE. ธันวาคม 8, 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-04-02. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โคดี_โรดส์&oldid=13308931"