ร็อบ แวน แดม
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
|---|---|
| เกิด | Robert Szatkowski[1][2] 18 ธันวาคม ค.ศ. 1970[3][4] |
| คู่สมรส |
|
| บุตร | 2 |
| เว็บไซต์ | robvandam |
| นักมวยสากล | |
| ชื่อบนสังเวียน | Matt Burn[6] Rob Szatkowski[5] Rob Van Dam[7] Robbie V[5] |
| ส่วนสูง | 6 ฟุต 0 นิ้ว (183 เซนติเมตร)[7] |
| น้ำหนัก | 235 ปอนด์ (107 กิโลกรัม)[7] |
| มาจาก | Battle Creek, Michigan[8] Los Angeles, California[9] |
| ฝึกหัดโดย | The Sheik[3] |
| เปิดตัว | 1990[3][5] |
| ข้อมูลยูทูบ | |
| ช่อง | |
| ช่วงปี | 2023–present |
| ประเภท | Professional wrestling |
| ผู้ติดตาม | 17.4 thousand |
| ยอดเข้าชม | 1.1 million |
| ลายเซ็น | |
โรเบิร์ต ซาทคอฟสกี เกิดวันที่ 18 ธันวาคม 1970 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนว่า ร็อบ แวน แดม ซึ่งมักย่อว่า RVD เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากรูปแบบการปล้ำอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งประกอบด้วยการใช้ท่าเตะที่หลากหลาย การเคลื่อนไหวแบบกายกรรม และความยืดหยุ่น[10] เขาได้รับความนิยมในวงกว้างจากการทำงานใน ECW ในช่วงครึ่งหลังของทศวรรษ 1990 ระหว่างที่อยู่กับ ECW เขามีบิล อัลฟอนโซเป็นผู้จัดการ และมีเรื่องบาดหมางกับเจอร์รี ลินน์และซาบู รวมถึงจับทีมแท็กกับซาบู ทั้งคู่คว้าแชมป์แท็กทีมโลก ECW ได้สองสมัย เมื่อวันที่ 4 เมษายน 1998 แวน แดมเอาชนะแบม แบม บิเกโลว์และคว้าแชมป์โทรทัศน์ ECW โดยครองแชมป์นาน 700 วัน ก่อนสละแชมป์เนื่องจากอาการบาดเจ็บเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2000
เมื่อ ECW ปิดตัวลงในปี 2001 แวน แดมเซ็นสัญญากับสหพันธ์มวยปล้ำโลก หรือ WWF ซึ่งปัจจุบันคือ WWE และมีส่วนร่วมในเนื้อเรื่องอินเวชัน ซึ่งอดีตนักมวยปล้ำจากเวิลด์ แชมเปียนชิป เรสต์ลิงและ ECW รวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับนักมวยปล้ำ WWF หลังเนื้อเรื่องอินเวชันสิ้นสุดลง แวน แดมยังคงปล้ำทั้งประเภทเดี่ยวและแท็กทีม และคว้าแชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล WWE, แชมป์ยุโรป WWE, แชมป์แท็กทีม WWE และแชมป์แท็กทีมโลก ในศึก WrestleMania 22 ร็อบ แวน แดมชนะการแข่งขันแมตช์บันไดมันนีอินเดอะแบงก์ หลังชัยชนะครั้งนี้ เขาท้าจอห์น ซีนา ซึ่งเป็นแชมป์ WWE ให้ป้องกันแชมป์กับเขาในศึก One Night Stand รายการใหญ่ของ WWE ที่มีธีมเกี่ยวกับ ECW ในศึกดังกล่าว แวน แดมเอาชนะซีนาและคว้าแชมป์โลกเป็นครั้งแรกในอาชีพ สองวันต่อมา พอล เฮย์แมนมอบแชมป์โลกเฮฟวีเวต ECW ที่นำกลับมาใช้อีกครั้งให้แก่แวน แดม ทำให้เขาเป็นนักมวยปล้ำเพียงคนเดียวที่ถือครองแชมป์ทั้งสองเส้นพร้อมกัน
หลังออกจาก WWE ในปี 2007 แวน แดมทำงานในวงการมวยปล้ำอิสระ ก่อนเซ็นสัญญากับ Total Nonstop Action Wrestling หรือ TNA ในปี 2010 ไม่กี่เดือนหลังเปิดตัว เขาเอาชนะเอเจ สไตลส์และคว้าแชมป์โลก TNA จากนั้นยังปรากฏตัวให้กับลูชา ลิเบร AAA เวิลด์ไวด์ และท้าชิงแชมป์ลาตินอเมริกา AAA ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นกับดอกเตอร์ วากเนอร์ จูเนียร์ ในศึก Triplemania XIX แต่เป็นฝ่ายแพ้ เขาอยู่ภายใต้สัญญากับ TNA จนถึงปี 2013 ก่อนออกจากบริษัทหลังจากครองแชมป์เอ็กซ์ ดิวิชัน TNA หลังออกจาก TNA แวน แดมกลับมา WWE และทำงานอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งปี จากนั้นจึงกลับไปทำงานในวงการมวยปล้ำอิสระ และยังกลับมาปล้ำให้กับ TNA ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า Impact Wrestling ระหว่างปี 2019 ถึง 2020 ในปี 2021 เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE และในปีถัดมาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศฮาร์ดคอร์ ระหว่างช่วงเวลาที่อยู่กับ ECW, WWE และ TNA แวน แดมคว้าแชมป์ทั้งหมด 21 สมัย รวมถึงแชมป์โลก 3 สมัย และเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำเพียงสองคนในประวัติศาสตร์ร่วมกับบ็อบบี แลชลีย์ ที่เคยคว้าแชมป์โลกของ WWE, ECW และ TNA มาแล้ว
นอกจากนี้ เขายังเป็นคู่เอกของรายการใหญ่หลายรายการตลอดช่วงสามทศวรรษระหว่างทศวรรษ 1990 ถึง 2010 รวมถึงศึก November to Remember ปี 1998 ซึ่งเป็นรายการใหญ่ประจำปีของ ECW และศึก TripleMania ปี 2011 ซึ่งเป็นรายการใหญ่ประจำปีของ AAA ในปี 2002 แวน แดมได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยปล้ำอาชีพอันดับหนึ่งของโลกโดย Pro Wrestling Illustrated เขาได้รับการโหวตจากผู้อ่านนิตยสารให้เป็น “นักมวยปล้ำยอดนิยม” ในปี 2001 และอีกครั้งในปี 2002 และในปี 2014 WWE ยกให้เขาเป็นดาราที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ECW[11]
ชีวิตวัยเยาว์
[แก้]เขาเติบโตในเมืองแบตเทิลครีก รัฐมิชิแกน และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเพนน์ฟิลด์ ซีเนียร์ ไฮสคูล เขาปรากฏตัวครั้งแรกในรายการโทรทัศน์ของ WWF ในปี 1987 ในช่วงที่ เดอะ มิลเลียน ดอลลาร์ แมน เท็ด ดิเบียซี กำลังเลือกผู้ชมจากบนอัฒจันทร์และเสนอเงินให้พวกเขาทำสิ่งที่น่าอับอาย โดยดิเบียซีเสนอเงิน 100 ดอลลาร์ให้ Szatkowski ซึ่งขณะนั้นมีอายุเพียง 16 ปี ขึ้นไปบนเวทีและจูบเท้าของเขา ซึ่ง Szatkowski ก็ยอมทำตาม[12] เหตุการณ์ดังกล่าวถูกนำมาเผยแพร่ภายหลังเป็นฟีเจอร์พิเศษในดีวีดี WWE Before They Were Superstars และ WWE Rob Van Dam: One of a Kind[13] นอกจากนี้ เขายังเข้าชม WrestleMania III ในฐานะผู้ชมด้วย ซึ่งมีการระบุไว้ในดีวีดี Hulk Hogan: The Ultimate Anthology
เส้นทางในวงการมวยปล้ำ
[แก้]ช่วงเริ่มต้นกับสมาคมต่างๆ
[แก้]ซาทคอฟสกีเริ่มฝึกมวยปล้ำกับเดอะ ชีคในปี 1989 และเปิดตัวในปี 1990[3] ก่อนขึ้นปล้ำตามสมาคมอิสระหลายแห่ง รวมถึง USWA และ SAPW ซึ่งเขาคว้าแชมป์แท็กทีม SAPW ในปี 1992[14] นอกจากนี้ยังเคยขึ้นปล้ำให้ WWF ในชื่อ แมตต์ เบิร์น[15] ในปี 1992 เขาเซ็นสัญญากับ WCW และใช้ชื่อ ร็อบบี วี ก่อนออกจากบริษัทในเดือนพฤษภาคม 1993 หลังได้รับโอกาสไม่มากนัก[16] ระหว่างปี 1993 ถึง 1997 แวน แดมเดินทางไปปล้ำกับ AJPW รวม 10 ทัวร์ โดยพบกับนักมวยปล้ำชื่อดังหลายคน เช่น มิสึฮารุ มิซาวะ, โทชิอากิ คาวาดะ, เคนตะ โคบาชิ, จุน อากิยามะ และสึโยชิ คิคุจิ เขาท้าชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฮฟวีเวตหลายครั้ง รวมถึงแชมป์แท็กทีมออลเอเชีย แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ นอกจากนี้ยังจับทีมกับบ็อบบี แบรดลีย์ในชื่อ “แอเรียล แอสซอลต์” และจับทีมกับซาบูในช่วงทัวร์ปี 1997
เส้นทางกับ ECW
[แก้]ต้นปี 1996 แวน แดมเซ็นสัญญากับ ECW และเปิดตัวด้วยการเอาชนะเอ็กซ์เซิล ร็อตเทน ก่อนสร้างชื่อจากการเจอกับซาบูหลายครั้ง ทั้งคู่กลายเป็นคู่แท็กทีมและมีบิล อัลฟอนโซเป็นผู้จัดการ แวน แดมยังมีเรื่องกับเทซและทอมมี ดรีมเมอร์ รวมถึงเคยร่วมงานกับเจอร์รี ลอว์เลอร์ใน WWF จนได้รับฉายา “มิสเตอร์มันเดย์ไนต์”[17] ในปี 1997 แวน แดมกับซาบูยังคงจับทีมและมีเรื่องกับดรีมเมอร์ ก่อนปิดฉากความบาดหมางด้วยชัยชนะเหนือดรีมเมอร์และเทซ ขณะที่ในปี 1998 แวน แดมหันมาเป็นฝ่ายธรรมะและเริ่มมีเรื่องกับเดอะ ทริปเปิล ธรีต[18]
วันที่ 4 เมษายน 1998 แวน แดมเอาชนะแบม แบม บิจโลว์คว้าแชมป์เทเลวิชัน ECW ซึ่งเป็นแชมป์แรกของเขาใน ECW และครองแชมป์ยาวนานจนต้องสละแชมป์ในปี 2000 เนื่องจากอาการบาดเจ็บ[19] วันที่ 29 มิถุนายน 1998 แวน แดมกับซาบูเอาชนะแลงซ์ สตอร์มและคริส แคนดิโดคว้าแชมป์แท็กทีม ทำให้แวน แดมเป็นแชมป์สองเส้นพร้อมกัน ก่อนเสียแชมป์ให้เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ในเดือนตุลาคม และกลับมาคว้าแชมป์แท็กทีมโลกเป็นสมัยที่ 2 ร่วมกับซาบูในวันที่ 13 ธันวาคม ที่ญี่ปุ่น[20] แวน แดมครองแชมป์เทเลวิชัน ECW ตลอดปี 1998 และป้องกันแชมป์สำเร็จหลายครั้งในปี 1999 ก่อนเสียแชมป์แท็กทีมให้เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ และหันไปเน้นป้องกันแชมป์เทเลวิชัน โดยมีคู่ปรับสำคัญอย่างเจอร์รี ลินน์[21]
ต้นปี 2000 แวน แดมมีเรื่องกับไรโน และป้องกันแชมป์เทเลวิชันได้สำเร็จหลายครั้ง แต่วันที่ 29 มกราคม เขาข้อเท้าหักระหว่างแมตช์กับไรโน ทำให้ต้องสละแชมป์และพลาดแมตช์ชิงแชมป์โลกกับไมค์ ออว์ซัมที่วางแผนไว้ แวน แดมกลับมาในเดือนพฤษภาคม 2000 และมีเรื่องกับสก็อตตี แอนตัน ก่อนเอาชนะเขาที่ Heat Wave พร้อมเปิดตัวท่าไม้ตายใหม่ “แวน เทอร์มิเนเตอร์” จากนั้นพยายามทวงแชมป์เทเลวิชันคืนจากไรโนหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ[22] วันที่ 7 มกราคม 2001 แวน แดมเอาชนะเจอร์รี ลินน์ในศึก Guilty as Charged ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของเขาใน ECW[23][24] ในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม 2001 แวน แดมกลับไป AJPW เป็นครั้งที่ 11 ในทัวร์ Excite Series โดยส่วนใหญ่ลงปล้ำประเภทแท็กทีมร่วมกับแดนนี ครอฟแฟตและแกรน นานิวะ พร้อมเผชิญหน้ากับไจแอนต์ คิมาลาและซาบู[25]
เส้นทางกับ WWE
[แก้]หลัง ECW ปิดตัว แวน แดมเซ็นสัญญาระยะสั้นกับ WWF และกลับมาในเดือนกรกฎาคม 2001 ในฐานะฝ่ายอธรรมร่วมกับทอมมี ดรีมเมอร์ ก่อนเข้าร่วมกลุ่มเดอะ อัลไลแอนซ์ เขาได้รับความนิยมอย่างมากและคว้าแชมป์ฮาร์ดคอร์จากเจฟฟ์ ฮาร์ดี ก่อนเสียและคว้าแชมป์กลับมาได้อีกครั้ง รวมถึงเอาชนะนักมวยปล้ำชื่อดังหลายคน[26] หลังเดอะ อัลไลแอนซ์แพ้ใน Survivor Series 2001 แวน แดมยังได้อยู่กับ WWF ต่อเพราะถือแชมป์ฮาร์ดคอร์ ก่อนเปลี่ยนเป็นฝ่ายธรรมะ[27] และเริ่มไล่ล่าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เขาเอาชนะแลงซ์ สตอร์มและบิ๊กโชว์จนได้สิทธิ์ชิงแชมป์ ก่อนเอาชนะวิลเลียม รีเกิลที่ WrestleMania X8 คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นครั้งแรก[28]
ในปี 2002 แวน แดมถูกส่งไป Raw และมีความบาดหมางกับเอ็ดดี เกร์เรโร ก่อนคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นสมัยที่ 2 จากเกร์เรโรในแมตช์บันได[29] และคว้าแชมป์ยุโรปเป็นครั้งแรกด้วยการเอาชนะเจฟฟ์ ฮาร์ดี ก่อนรวมแชมป์เข้ากับแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ต่อมาเขาคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นสมัยที่ 3 และแชมป์ฮาร์ดคอร์เป็นสมัยที่ 4 ซึ่งเป็นสมัยสุดท้าย ก่อนรวมแชมป์ฮาร์ดคอร์เข้ากับแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล[30] แวน แดมยังขึ้นไปท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวตและเข้าร่วมแมตช์ Elimination Chamber ครั้งแรก แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[31]
ในปี 2002 เขาจับทีมกับเคน และในปี 2003 ทั้งคู่คว้าแชมป์แท็กทีมโลกจากการเอาชนะแลงซ์ สตอร์ม, ชีฟ มอร์ลีย์ และเดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ ก่อนเสียแชมป์ให้ลา เรซิสตองซ์[32][33] ต่อมาเคนหันมาเป็นฝ่ายอธรรมและโจมตีแวน แดม ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่ปรับกัน ก่อนจบความบาดหมางในแมตช์กรงเหล็กที่เคนเป็นฝ่ายชนะ ในช่วงปลายปี 2003 แวน แดมมีเรื่องกับคริสเตียนและคริส เจริโคเพื่อแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ก่อนคว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 4 จากคริสเตียนในแมตช์บันได[34] แต่เสียให้เจริโคในเดือนตุลาคม และคว้ากลับมาได้ในแมตช์กรงเหล็ก ก่อนเสียแชมป์ให้แรนดี ออร์ตันในเดือนธันวาคม[35]
ต้นปี 2004 แวน แดมจับทีมกับบูเกอร์ ที และคว้าแชมป์แท็กทีมโลกในเดือนกุมภาพันธ์ แต่เสียแชมป์กลับให้ริก แฟลร์และบาติสตาในเดือนมีนาคม[36] จากนั้นถูกย้ายไป SmackDown และจับทีมกับเรย์ มิสเตริโอ ก่อนท้าชิงแชมป์ยูไนเต็ดสเตทส์แต่ไม่สำเร็จ[37] ปลายปี 2004 แวน แดมกับมิสเตริโอคว้าแชมป์แท็กทีม WWE จากเรเน ดูเปรและเคนโซ ซูซูกิ ก่อนเสียแชมป์ในเดือนมกราคม 2005 เนื่องจากแวน แดมบาดเจ็บเข่าและต้องเข้ารับการผ่าตัดเอ็นไขว้หน้าและหมอนรองกระดูก[38]
แวน แดมกลับมาในปี 2006 และคว้าชัยชนะแมตช์ Money in the Bank ที่ WrestleMania 22[39] ก่อนใช้สิทธิ์ชิงแชมป์กับจอห์น ซีนาในศึก ECW One Night Stand และคว้าแชมป์ WWE เป็นครั้งแรกในวันที่ 11 มิถุนายน 2006[40] ต่อมาเขาได้รับแชมป์โลกเฮฟวีเวต ECW จากพอล เฮย์แมน ทำให้เป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่ถือแชมป์โลก WWE และแชมป์โลก ECW พร้อมกัน[41] แวน แดมเสียแชมป์ WWE ให้เอดจ์ในเดือนกรกฎาคม และเสียแชมป์โลก ECW ให้บิ๊กโชว์ในวันถัดมา ก่อนถูกพักงาน 30 วัน จากนั้นกลับมาและเข้าร่วมกลุ่ม ECW Originals ร่วมกับซาบู ทอมมี ดรีมเมอร์ และเดอะ แซนด์แมน[42] ใน WrestleMania 23 ปี 2007 กลุ่ม ECW Originals เอาชนะ New Breed[43] ก่อนที่แวน แดมจะมีความบาดหมางกับแรนดี ออร์ตัน หลังได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของออร์ตันในเดือนพฤษภาคม ทั้งคู่พบกันอีกครั้งในแมตช์เปลหามที่ One Night Stand ซึ่งแวน แดมเป็นฝ่ายชนะ แต่ถูกออร์ตันโจมตีต่อหลังจบแมตช์ หลังจากนั้นแวน แดมออกจาก WWE เพื่อพักจากความเหนื่อยล้า[44]
สมาคมอิสระ
[แก้]หลังหมดสัญญา WWE แวน แดมเดินสายทัวร์ในยุโรปและปรากฏตัวใน WWE แบบไม่ประกาศล่วงหน้าหลายครั้ง รวมถึง Royal Rumble 2009[45] ปี 2008 เขากลับมาปล้ำในสมาคมอิสระและคว้าชัยใน IGF ที่ญี่ปุ่น[46] ปี 2009 แวน แดมคว้าแชมป์ NLW ของ AWR ก่อนเสียและคว้าแชมป์กลับคืนมา ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นแชมป์โลกเฮฟวีเวต AWR จากนั้นคว้าแชมป์โลก WSW ที่โปรตุเกส[47] วันที่ 30 มกราคม 2010 เขาเปิดตัวกับ PWG และเอาชนะคริส ฮีโรกับโรเดอริก สตรองในแมตช์สามเส้า[48]
เส้นทางกับ TNA
[แก้]วันที่ 8 มีนาคม 2010 แวน แดมเปิดตัวกับ TNA โดยเอาชนะสติง ก่อนถูกสติงโจมตี หลังจากนั้นเขาจับทีมกับเจฟฟ์ ฮาร์ดีและเข้าร่วมทีมฮัลค์ โฮแกน[49] วันที่ 19 เมษายน แวน แดมเอาชนะเจฟฟ์ ฮาร์ดีและเอเจ สไตลส์ในคืนเดียวกัน คว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวต TNA เป็นครั้งแรก และป้องกันแชมป์กับสไตลส์ สติง และอะบิสได้สำเร็จ ก่อนต้องสละแชมป์ในเดือนสิงหาคมเนื่องจากอาการบาดเจ็บจากการถูกอะบิสโจมตี[50] ปลายปี 2010 แวน แดมมีความบาดหมางกับไรโนและเอาชนะเขาในแมตช์ First Blood[51]
ปี 2011 เขาท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวต TNA หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ ก่อนมีเรื่องกับเจอร์รี ลินน์และเอาชนะเขาในศึก Bound for Glory[52] จากนั้นมีความบาดหมางกับคริสโตเฟอร์ แดเนียลส์และเอาชนะได้ในศึก Final Resolution[53] ปี 2012 แวน แดมกลับมาท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวตแต่ไม่สำเร็จ ก่อนคว้าแชมป์ X Division เป็นครั้งแรกในศึก Bound for Glory และครองแชมป์ 137 วัน ก่อนเสียให้เคนนี คิงในเดือนกุมภาพันธ์ 2013[54] เดือนมีนาคม 2013 สัญญา TNA ของแวน แดมหมดลง โดยเขากล่าวว่ากำลังเจรจากับทั้ง WWE และ TNA เพื่ออนาคตของเขา[55]
กลับสู่ WWE
[แก้]วันที่ 16 มิถุนายน 2013 มีการประกาศว่าแวน แดมจะกลับมา WWE ในศึก Money in the Bank โดยเข้าร่วมแมตช์บันไดชิงกระเป๋าเพื่อชิงแชมป์ WWE แต่แรนดี ออร์ตันเป็นฝ่ายชนะ[56] จากนั้นแวน แดมเอาชนะคริส เจริโคในแมตช์เดี่ยวแรกกับ WWE นับตั้งแต่ปี 2007 และมีผลงานชนะต่อเนื่อง ก่อนท้าชิงแชมป์ยูไนเต็ดสเตทส์กับดีน แอมโบรสในศึก SummerSlam แต่ชนะด้วยการฟาวล์ ทำให้ไม่ได้แชมป์ ต่อมาแวน แดมมีความบาดหมางกับอัลเบร์โต เดล รีโอเพื่อแชมป์โลกเฮฟวีเวต แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ก่อนออกจาก WWE เมื่อสัญญา 90 วันหมดลง[57]
วันที่ 7 เมษายน 2014 แวน แดมกลับมา WWE ด้วยสัญญา 5 เดือน และเอาชนะแดเมียน แซนดาว[58] ก่อนเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล โดยเอาชนะอัลเบร์โต เดล รีโอและเซซาโร แต่แพ้แบด นิวส์ แบร์เร็ตต์ในรอบชิง[59] ต่อมาแวน แดมมีเรื่องกับเซซาโรและแจ็ก สแวกเกอร์ และคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลจากการชนะ Beat the Clock Challenge แต่แพ้แบร์เร็ตต์ในศึก Payback[60] จากนั้นเข้าร่วมแบทเทิลรอยัลและแมตช์ Money in the Bank แต่ไม่สำเร็จ[61] แวน แดมแพ้เซธ โรลลินส์ในแมตช์สุดท้ายกับ WWE วันที่ 29 สิงหาคม 2014[62][63]
กลับสู่สมาคมอิสระและ TNA
[แก้]ปี 2015 แวน แดมยังปล้ำในสมาคมอิสระหลายแห่ง และเอาชนะสก็อตต์ สไตเนอร์ที่ Legends of Wrestling ก่อนกลับมาปล้ำกับ PWP ในปี 2016 และคว้าแชมป์เฮฟวีเวต PCW Ultra ซึ่งเป็นแชมป์แรกนับตั้งแต่ออกจาก WWE ในปี 2014[64]
ปี 2019 แวน แดมกลับมา Impact Wrestling โดยจับทีมกับซาบูในศึก United We Stand ก่อนเซ็นสัญญาระยะสั้นและกลับมาปล้ำในรายการ Impact จากนั้นร่วมทีมกับทอมมี ดรีมเมอร์และซาบู มีเรื่องกับมูส อีธาน เพจ และจอช อเล็กซานเดอร์ รวมถึงเอาชนะซามี คัลลิฮานในแมตช์ Extreme Rules[65] ในศึก Bound for Glory เดือนตุลาคม 2019 แวน แดมหันเป็นฝ่ายอธรรมเป็นครั้งแรกใน Impact Wrestling และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ยุค Alliance ใน WWF/E โดยหันไปโจมตีไรโน วิลลี แม็ก และริช สวอนน์[66] ต้นปี 2020 แวน แดมเข้าร่วมกลุ่มฝ่ายอธรรม Cancel Culture ก่อนเนื้อเรื่องยุติลง ต่อมาเขามีความบาดหมางกับซามี คัลลิฮาน และเอาชนะเขาในแมตช์สุดท้ายกับ Impact ซึ่งออกอากาศวันที่ 22 กันยายน 2020 ก่อนออกจากสมาคมในเดือนเดียวกัน[67]
การปรากฎตัวต่างๆ
[แก้]แม้อยู่กับ Impact Wrestling แวน แดมกลับมา WWE แบบวันเดียวในรายการ Raw Reunion วันที่ 22 กรกฎาคม 2019[68] ก่อนถูกประกาศเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE ประจำปี 2021[69]
ปี 2022 เขามีกำหนดเปิดตัวใน Pro Wrestling Noah ที่ CyberFight Festival แต่ไม่ได้ระบุผลการแข่งขันในข้อมูลนี้
ปี 2023 แวน แดมเปิดตัวกับ AEW โดยท้าชิงแชมป์ FTW กับแจ็ก เพอร์รี แต่ไม่สำเร็จ[70] และกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี 2024 โดยแพ้สเวิร์ฟ สตริกแลนด์[71] ก่อนคว้าชัยชนะเดี่ยวครั้งแรกใน AEW ด้วยการเอาชนะอิสยาห์ แคสซิดี, โคมันเดอร์ และลี จอห์นสันในแมตช์สี่เส้า
วันที่ 5 เมษายน 2025 แวน แดมเข้าร่วมแมตช์ Battle Riot 40 คนของ MLW เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวต MLW แต่แมตต์ ริดเดิลเป็นฝ่ายชนะ[72]
รูปแบบการปล้ำ บุคลิกบนเวที และการตอบรับ
[แก้]ชื่อ “ร็อบ แวน แดม” ถูกตั้งให้เขาในปี 1992 โดยรอน สลิงเกอร์ โปรโมเตอร์ในฟลอริดา โดยอาจมาจากประสบการณ์ด้านศิลปะการต่อสู้และรูปร่างหน้าตาที่คล้ายกับนักแสดงฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม[73] ในช่วงต้นอาชีพ เขาใช้ท่ามูนซอลต์แยกขาเป็นท่าปิดฉาก ก่อนเปลี่ยนมาใช้ท่าฟร็อก สแปลช ซึ่งตั้งชื่อว่าไฟว์สตาร์ ฟร็อก สแปลช เป็นท่าปิดฉากหลัก[74] ในพิธีหอเกียรติยศ WWE ปี 2021 วินซ์ แม็กแมน ประธาน WWE และทริปเปิล เอช กล่าวตรงกันว่าแวน แดมเป็นผู้ที่เปลี่ยนแปลงรูปแบบการปล้ำไปจากเดิม[75] ชื่อและรูปแบบการปล้ำของแวน แดมยังมีอิทธิพลต่อนักมวยปล้ำอาชีพชาวเบลเยียมและโปรโมเตอร์ในเวลาต่อมาอย่างแบร์นาร์ด ว็องดาม[76]
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]เขามีเชื้อสายเบลเยียมและโปแลนด์ เขาแต่งงานกับ Sonya Delbeck เมื่อวันที่ 6 กันยายน 1998 ก่อนจะแยกทางกันในเดือนธันวาคม 2015 และ Delbeck ยื่นฟ้องหย่าในเดือนกรกฎาคม 2016[77] โดยการหย่าร้างเสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤษภาคม 2018[78] ต่อมาในปี 2016 Szatkowski เริ่มคบหากับ Katie Forbes นักมวยปล้ำอาชีพเช่นเดียวกัน ทั้งคู่แต่งงานกันในปี 2021[79] ในเดือนมิถุนายน 2025 ทั้งสองประกาศว่ากำลังตั้งครรภ์ลูกแฝด และมีกำหนดคลอดในปี 2026[80] ก่อนที่วันที่ 26 ธันวาคม 2025 ทั้งคู่จะต้อนรับลูกสาวฝาแฝด Karma และ Saba โดยชื่อ Saba ตั้งตาม Sabu นักมวยปล้ำผู้ล่วงลับ[81]
กัญชา
[แก้]เขาเป็นผู้สนับสนุนการทำให้กัญชาถูกกฎหมาย[82] และเคยพูดถึงประเด็นดังกล่าวผ่านสื่อต่าง ๆ รวมถึงการออกรายการ MSNBC เพื่ออภิปรายกับ Barry McCaffrey อดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงด้านนโยบายยาเสพติดของสหรัฐฯ[83] เขายังเป็นผู้บริโภคกัญชาและเชื่อว่ากัญชาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพทางการกีฬา[84] ความชื่นชอบกัญชาของเขาถูกนำมาผสมผสานเข้ากับคาแรกเตอร์นักมวยปล้ำของเขา รวมถึงวลี "RVD 4:20 means I just smoked your ass."[85]
ในปี 2020 เขาก่อตั้ง RVDCBD และอนุญาตให้บริษัทใช้ชื่อของเขา โดยบริษัทดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์แคนนาบินอยด์ โดยเฉพาะ CBD และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับกัญชา[86] ต่อมาในปี 2021 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานของ United American Petroleum Corp หรือ UAPC ซึ่งเป็นบริษัทที่เข้าซื้อ RVDCBD และมีเป้าหมายในการเข้าซื้อกิจการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจกัญชา[87]
การถูกจับกุมในปี 2006
[แก้]เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2006 มีรายงานว่า Szatkowski และ Terry Brunk หรือ Sabu ถูกจับกุมในคืนก่อนหน้านั้นบนทางหลวงหมายเลข 52 ในเมือง Hanging Rock รัฐโอไฮโอ หลังจาก Szatkowski ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทางหลวงรัฐโอไฮโอเรียกตรวจเนื่องจากขับรถเร็วเกินกำหนด เจ้าหน้าที่พบว่าเขาครอบครองกัญชาจำนวน 18 กรัมและยา Vicodin จำนวน 5 เม็ด ส่วน Brunk ครอบครองอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดและยา testolactone จำนวน 9 เม็ด[88]
ทั้งสองได้รับการปล่อยตัวหลังวางประกัน และมีกำหนดขึ้นศาลเทศบาลเมือง Ironton ในวันที่ 6 กรกฎาคม[89] แต่ทนายความของทั้งคู่ขอเลื่อนการพิจารณาคดีและได้รับอนุญาต[90] ต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม Szatkowski รับสารภาพในข้อหาขับรถเร็วและครอบครองกัญชา ส่วนข้อหาครอบครอง Vicodin ถูกยกเลิกหลังจากเขาแสดงใบสั่งยา เขาถูกปรับ 140 ดอลลาร์ พร้อมค่าใช้จ่ายทางศาลเพิ่มเติม[91]
ตามนโยบายสุขภาพของ WWE การถูกจับกุมที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดอาจนำไปสู่การไล่นักมวยปล้ำออกจากบริษัท อย่างไรก็ตาม John Laurinaitis รองประธานฝ่าย Talent Relations ของ WWE ในขณะนั้นออกแถลงการณ์ว่า Szatkowski และ Brunk ยังคงมีสิทธิ์ขึ้นปล้ำในรายการ Raw และ ECW ระหว่างที่ WWE ดำเนินการสอบสวน เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ Van Dam เสียแชมป์ WWE ในการแสดงสดของ Raw และเสียแชมป์ ECW ในการบันทึกเทป ECW ในคืนถัดมา หลังจากนั้นเขาถูก WWE สั่งพักงานโดยไม่รับค่าจ้างเป็นเวลา 30 วัน และมีการทำช่วงรายการใน ECW เพื่อประกาศบทลงโทษดังกล่าวต่อผู้ชม เหตุการณ์การจับกุมและคำบอกเล่าของ Szatkowski ยังปรากฏในภาพยนตร์ Nine Legends[92]
การฝึกศิลปะการต่อสู้
[แก้]Szatkowski เป็นนักคิกบ็อกซิ่งและนักศิลปะการต่อสู้ที่ผ่านการฝึกฝนมาตั้งแต่เติบโตในเมือง Battle Creek รัฐมิชิแกน โดยเขาฝึกศิลปะการต่อสู้ในสำนักท้องถิ่นสองแห่ง และได้รับการฝึกทั้งคาราเต้ เทควันโด ไอคิโด คิกบ็อกซิ่ง และคาจูเคนโบ[93] ในปี 1990 เขาได้อันดับสองในการแข่งขัน Kalamazoo Heavyweight Toughman Contest Szatkowski ยังเป็นผู้สนับสนุนการใช้วิตามินและอาหารเสริมสำหรับนักเพาะกายอย่างเปิดเผย โดยเขาระบุว่าได้รับอิทธิพลด้านนี้มาจากแม่ของเขา[94]
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้คิดค้นท่า Van Dam Lift ซึ่งเป็นเทคนิคยกน้ำหนักที่เขาแยกขาระหว่างม้านั่งสองตัวแล้วก้มลงยกดัมเบลจากพื้นขึ้นมาถึงระดับเอว โดยเขาเริ่มฝึกการแยกขาตั้งแต่วัยรุ่น ท่านี้ได้รับการรับรองโดย International All-Around Weightlifting Association หรือ IAWA ในปี 1998 และต่อมาถูกบรรจุไว้ในคู่มือกติกาของ United States All-Round Weightlifting Association หรือ USAWA ด้วย[95]
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
[แก้]- All Action Wrestling
- Perth Classic Tournament (2017)[96]
- All Star Wrestling
- ASW North American Heavyweight Championship (1 time)[3]
- American Wrestling Rampage
- Battle Championship Wrestling
- BCW Heavyweight Championship (1 time)[99]
- Cauliflower Alley Club
- Lou Thesz/Art Abrams Lifetime Achievement Award (2020)[100]
- Extreme Championship Wrestling
- Hardcore Hall of Fame
- Class of 2022[103]
- International Wrestling Federation
- IWF Television Championship (1 time)[3]
- National Wrestling Council
- NWC Tag Team Championship (1 time) – with Bobby Bradley[3]
- No Limits Wrestling
- NLW Heavyweight Championship (1 time)
- Over the Top Wrestling
- OTT No Limits Championship (1 time)
- Pacific Coast Wrestling
- PCW Heavyweight Championship (1 time)[104]
- Peach State Wrestling
- Pro Wrestling Illustrated
- Comeback of the Year (2001, 2010)[106][107]
- Most Popular Wrestler of the Year (2001, 2002)[108]
- Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2002[109]
- Ranked No. 152 of the top 500 singles wrestlers in the PWI Years in 2003
- South Atlantic Pro Wrestling
- SAPW Tag Team Championship (1 time) – with Chaz Rocco[3]
- Total Nonstop Action Wrestling
- World Stars of Wrestling
- World Wrestling Federation/Entertainment/WWE
- WWE Championship (1 time)[112]
- ECW World Heavyweight Championship (1 time)[113]
- WWF/E Intercontinental Championship (6 times)[114]
- WWE European Championship (1 time)[note 1]
- WWF/E Hardcore Championship (4 times)[121]
- WWE Tag Team Championship (1 time) – with Rey Mysterio[38]
- World Tag Team Championship (2 times) – with Kane (1) and Booker T (1)[122]
- Money in the Bank (2006)[39]
- WWE Hall of Fame (Class of 2021)
- Seventh Grand Slam Champion
- 15th Triple Crown Champion
หมายเหตุ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Rob Van Dam (พฤษภาคม 15, 2025). "RVD & Taz Honor Sabu" (พอดแคสต์). เหตุการณ์เกิดขึ้นที่ 00:11:52. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 16, 2025.
Szatkowski has stated his middle name is NOT Alexander
{{cite podcast}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hornbaker, Tim (2012). Legends of Pro Wrestling: 150 Years of Headlocks, Body Slams, and Piledrivers (ภาษาอังกฤษ). Skyhorse Publishing Inc. น. 538. ISBN 978-1-61321-075-8. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2019.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Rob Van Dam Bio". Slam! Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Baines, Tim (เมษายน 7, 2002). "The Sheik kept Van Dam sharp". SLAM! Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 30, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 "Rob Van Dam « Wrestlers Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
- ↑ "Former WWE Champion Reveals He Worked For WWE As A Jobber". WrestleTalk. ธันวาคม 24, 2020. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "RVD - WWE Profile". WWE. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Powell, Jason (พฤศจิกายน 24, 2002). "5 Yrs Ago: ECW Arena - Dreamer, Tazz, Storm, Snow, Lynn, Dudleys". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 21, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "TNA Wrestling profile". Total Nonstop Action Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 25, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 10, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob van Dam Began Training in Kickboxing in an Attempt to Have Access to a Ring | Fightful News". มิถุนายน 3, 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Top 30 ECW stars". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 7, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 12, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ted DiBiase: The Million Dollar Man, p.1, Ted DiBiase with Tom Caiazzo, Pocket Books, New York, NY, 2008, ISBN 978-1-4165-5890-3
- ↑ Oliver, Greg. "DiBiase's money bought a young RVD". Wrestling. SLAM! Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 15, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam". www.accelerator3359.com.
- ↑ "Rob Van Dam". www.accelerator3359.com.
- ↑ "Rob Van Dam". www.accelerator3359.com.
- ↑ "Rob Van Dam's ECW Career (1996)". Accelerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "RVD's ECW Career (1998)". Accelerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "History Of The ECW Television Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-12-28. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2007.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of The ECW Tag Team Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2007.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Hardcore Heaven 1999 results". Pro Wrestling History.
- ↑ "RVD's ECW Career (2000)". Accelerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "RVD's ECW Career (2001)". Accelerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "Guilty as Charged 2001 results". Pro Wrestling History.
- ↑ Kreikenbohm, Philip. "Rob Van Dam - matches - All Japan Pro Wrestling". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam's Character In Alliance Storyline". Accelerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "History Of The WWE Hardcore Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 31, 2007.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of The Intercontinental Championship - Rob Van Dam(1)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 15, 2007. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of the Intercontinental Championship - Rob Van Dam (2)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 21, 2007. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RVD's WWF Career (2002)". Acclerator's Wrestling Rollercoaster.
- ↑ "Survivor Series 2002 main event". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Raw results - March 31, 2003". Online World Of Wrestling. มีนาคม 31, 2003.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of The World Tag Team Championship - Kane and Rob Van Dam(1)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 23, 2005. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of The Intercontinental Championship - Rob Van Dam(4)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 10, 2007. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of the Intercontinental Championship - Rob Van Dam (5)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 22, 2007.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History Of The World Tag Team Championship - Rob Van Dam and Booker T(1)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 6, 2005. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 17, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RVD's SmackDown! Career (2004)". Accelerator's Wrestling Rollercoaster. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Raw Tag Team Championship". WWE.
- 1 2 "RVD wins the "Money in the Bank" Ladder Match". WWE. กุมภาพันธ์ 4, 2006. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 19, 2010. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Pantoja, Kevin (พฤษภาคม 8, 2016). "Random Network Reviews: One Night Stand 2006". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Csonka, Larry (มิถุนายน 13, 2006). "411's ECW on Sci-Fi Report 6.13.06". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RVD Suspended". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 4, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dunn, J.D. (เมษายน 2, 2007). "The WrestleMania XXIII Breakdown". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Csonka, Larry (มิถุนายน 3, 2007). "411's WWE One Night Stand Report 6.03.07". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "2009 Royal Rumble Statistics and Eliminations". WWE. มกราคม 25, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 18, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 19, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "OWOW profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Wz Bill Behrens (มีนาคม 20, 2009). "Rob Van Dam Wins A World Title In Paris, France". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 22, 2009. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Johnson, Mike (มกราคม 30, 2010). "PWG Kurt Russellmania in Los Angeles Live Report: RVD, London, Kendrick, Hero, Liger, Muta, Strong and much more". PWInsider. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Keller, Wade (มีนาคม 8, 2010). "TNA Impact Results 3/8: Keller's live ongoing report covering the historic beginning of Monday Night War II". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Wilkenfeld, Daniel (เมษายน 19, 2010). "Wilkenfeld's TNA Impact Report 4/19: Ongoing "virtual time" coverage of Spike TV broadcast--Whole F'n New Champion". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 20, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 5, 2010). "Caldwell's TNA Final Resolution PPV results 12/5: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Hardy vs. Morgan II, several title and stipulation matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 5, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caldwell, James (ตุลาคม 16, 2011). "Caldwell's TNA Bound for Glory PPV results 10/16: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Angle-Roode, Hogan-Sting". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 16, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 11, 2011). "Caldwell's TNA Final Resolution PPV results 12/11: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Roode-Styles, five title matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Caldwell, James (ตุลาคม 14, 2012). "Caldwell's TNA Bound for Glory PPV results 10/14: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Aries vs. Hardy, Storm vs. Roode". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "TNA NEWS: Update on RVD's TNA standing, talks TNA vs. WWE". www.pwtorch.com.
- ↑ "PWTorch.com - CALDWELL'S WWE MITB PPV RESULTS 7/14 (Hour 3): Ongoing "virtual-time" coverage of live PPV - Cena vs. Henry, MITB All-Stars". www.pwtorch.com.
- ↑ "Raw: October 7, 2013". WWE.[ลิงก์เสียถาวร]
- ↑ Caldwell, James (เมษายน 7, 2014). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/7: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM30 fall-out, WWE Title match teaser, Bryan's first night as champ, Warrior, more". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 15, 2014. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Tucker, Ben. "Instant Reaction - Raw: 4/21: Daniel Bryan returns under tough circumstances, and more". PWTorch.com. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caldwell, James (มิถุนายน 1, 2014). "CALDWELL'S WWE PAYBACK PPV RESULTS 6/1: Complete "virtual-time" coverage of live PPV - Bryan's Decision, Shield vs. Evolution "Final Battle," Cena vs. Wyatt". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 23, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Linder, Zach. "Seth Rollins won the Money in the Bank Contract Ladder Match". WWE. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 11, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nemer, Paul (สิงหาคม 30, 2014). "WWE Smackdown Results – 8/29/14 (Six Man Tag Match)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "ROB VAN DAM-WWE UPDATE | PWInsider.com". www.pwinsider.com.
- ↑ "Goldberg hits the ring at Legends of Wrestling". มิถุนายน 7, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 7, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RVD and Sabu Return to IMPACT at United We Stand". Impact Wrestling. กุมภาพันธ์ 9, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 6, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 9, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 20, 2019). "10/20 Powell's Impact Wrestling Bound For Glory live review: Brian Cage vs. Sami Callihan for the Impact World Championship, Ken Shamrock vs. Moose, Taya Valkyrie vs. Tenille Dashwood for the Knockouts Championship, The North vs. RVD and Rhino vs. Rich Swann and Willie Mack for the Impact Tag Titles". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Johnson, Mike (กันยายน 28, 2020). "Stars Depart Impact Wrestling". www.pwinsider.com. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2020.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RVD Makes Appearance Alongside Legends On WWE RAW Reunion". Se Scoops. กรกฎาคม 23, 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob van Dam to be inducted into WWE Hall of Fame".
- ↑ Rose, Bryan (กันยายน 23, 2023). "RVD & Hook vs. Angelo Parker & Matt Menard added to AEW Collision". WON/F4W. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 8, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Skudder, Jake (กุมภาพันธ์ 1, 2024). "AEW News: Rob Van Dam Addresses Haters After Dynamite". FightFans (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vetter, Chris (เมษายน 5, 2025). "MLW "Battle Riot VII" results (4/5): Vetter's review of the Battle Riot match, Delmi Exo vs. Shoko Nakajima for the MLW Featherweight Title, Hechicero vs. Esfinge vs. Templario". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Matthew Cooper (เมษายน 14, 2008). "Rob Van Dam Speaks Out". Wrestling News Desk. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 19, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam explica como nació su movida final "Frogsplash Five Star"". Superluchas (ภาษาสเปนแบบยุโรป). มกราคม 5, 2013. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2021.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Guzzo, Gisberto (เมษายน 18, 2021). "Rob Van Dam Shares What Vince McMahon And Triple H Said To Him At The WWE Hall Of Fame Ceremony". Fightful (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2021.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kreikenbohm, Philip. "Bernard Vandamme". Cagematch (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 12, 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Ex-WWE Star Rob Van Dam -- Wife Files for Divorce ... But We Don't Hate Each Other". TMZ. พฤษภาคม 27, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam Finalizes Divorce Ending 17 Year Marriage – Forced To Give Up His Dogs' Ashes In Settlement". Bodyslam.net. พฤษภาคม 17, 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-08-14. สืบค้นเมื่อ 2026-08-10.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Instagram".
- ↑ "RVD Has An EPIC Announcement - LIVE!". X. Rob Van Dam. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rueter, Sean (ธันวาคม 27, 2025). "RVD and Katie Forbes welcome twins… one of whom they named after Sabu". Cageside Seats, for Pro Wrestling fans (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Belville, Russ (กันยายน 5, 2009). "Profiles in Cannabis: Rob Van Dam". NORML. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Woodward, Buck (กรกฎาคม 9, 2009). "Recap of Rob Van Dam on MSNBC". pwinsider.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Van Dam, Rob (กันยายน 6, 2008). "Weed, Wrestling, and Athletic Enhancement". Cannabis Culture. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McManus, Joseph (พฤศจิกายน 8, 2016). "15 Shocking Things You Didn't Know About ECW Originals". TheSportster. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 10, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ DeAngelo, Dominic (ธันวาคม 15, 2020). "Rob Van Dam Enjoying The Positive Response To RVDCBD And 'Headstrong', Comments On Current Wrestling Status". WrestleZone.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ INC, UAPC (มกราคม 19, 2021). "UAPC INC. announces new Chairman of the Board, Rob Van Dam (RVD), and acquisition of RVD Wellness, LLC". GlobeNewswire News Room (ข่าวประชาสัมพันธ์) (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ เมษายน 14, 2021.
{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Brady, Hicks. "2006: The year in wrestling". PWI Presents: 2007 Wrestling Almanak and book of facts. Kappa Publications. น. 23. 2007 Edition.
- ↑ "Wrestling stars busted in Hanging Rock". The Ironton Tribune. กรกฎาคม 3, 2006. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Wrestlers' court date canceled". The Ironton Tribune. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 6, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam & Sabu plead guilty in court; neither to serve time & more". WrestleView. กันยายน 1, 2006. สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "WWE investigating Rob Van Dam and Sabu charges". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 27, 2006. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Interview with Rob Van Dam". Kung-fu Kingdom. พฤศจิกายน 16, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam big on his bodybuilding supplements". Muscle And Sports Science.
- ↑ Is the Van Dam Lift impossible? June 30, 2009.
The 10 Worst Lifts in the USAWA October 26, 2010 - ↑ Kreikenbohm, Philip. "AAW Classic 2017 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
- ↑ Coleman, Jamie. "Random Rampage Thoughts # 5 : The Story Behind the New AWR Championship Belt!". American Wrestling Rampage. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 10, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "American Wrestling Rampage Title Histories". American Wrestling Rampage. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 27, 2011. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "BCW Heavyweight Championship « Titles Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
- ↑ "We are proud to announce the Lou Thesz Lifetime Achievement Award winner, and he is Rob Van Dam! RVD is a former WWE, TNA, and ECW Heavyweight champion, not to mention his training in multiple martial arts disciplines. We look forward to RVD joining us in April and hope you will be too! Congrats RVD!". Cauliflower Alley Club on Facebook. กุมภาพันธ์ 7, 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 26, 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "ECW World Television Championship history". Wrestling-titles.com.
- ↑ "ECW World Tag Team Championship history". Wrestling-titles.com.
- ↑ "ROB VAN DAM TO BE INDUCTED INTO 2300 ARENA HARDCORE HALL OF FAME THIS SATURDAY | PWInsider.com". www.pwinsider.com.
- ↑ Kreikenbohm, Philip. "PCW Clear The Way « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
- ↑ Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (พิมพ์ครั้งที่ 4th). Archeus Communications. ISBN 0-9698161-5-4.
- ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Comeback of the Year". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 16, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "PWI Achievement Awards: Comeback". Pro Wrestling Illustrated. มกราคม 6, 2011. สืบค้นเมื่อ มกราคม 7, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Most Popular Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 16, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Pro Wrestling Illustrated Top 500 - 2002". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 7, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "WSW World Heavyweight Championship « Titles Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net.
- ↑ "Rob Van Dam Wins WSW Championship". Wrestlezone. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "WWE Championship". WWE.
- ↑ "ECW Championship history". Wrestling-titles.com.
- ↑ "Intercontinental Championship". WWE.
- ↑ "European Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 2, 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Shields, Brian; Sullivan, Kevin (2009). WWE Encyclopedia: The Definitive Guide to World Wrestling Entertainment. Dorling Kindersley. น. 94. ISBN 978-0756641900.
- ↑ Laboon, Jeff (มิถุนายน 24, 2015). "The top 25 Superstars of the new millennium". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The new Grand Slam winners: The six Superstars who have won every active championship". WWE. สิงหาคม 10, 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 12, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam: Profile (January 27, 2006)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 27, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rob Van Dam: Profile (February 3, 2006)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2006.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "WWE Hardcore Championship history". Wrestling-titles.com.
- ↑ "World Tag Team Championship". WWE.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการ

- ร็อบ แวน แดม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
- ร็อบ แวน แดม's profile at WWE , Cagematch , Wrestlingdata , Internet Wrestling Database
- Social media pages with Wikidata
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
- นักแสดงภาพยนตร์อเมริกัน
- รายชื่อสมาชิกของเดอะแอไลแอนซ์ (มวยปล้ำอาชีพ)
- รายชื่อสมาชิกของอีซีดับเบิลยูออริจินัล
- บุคคลจากแบตเทิลครีก
- ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
- หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ