อักษรนาบาทาเอียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อักษรนาบาทาเอียน หรืออักษรนาบาเทียน พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก ในราว พ.ศ. 643 จารึกหินอักษรนาบาทาเอียน พบในเปตรา เมืองหลวงของราชอาณาจักรนาบาทาเอียน (พ.ศ. 393 - 643) ดามัสกัส และเมดินา ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 -5 อักษรนาบาทาเอียนพัฒนามาเป็นอักษรอาหรับ

ลักษณะ[แก้]

ไม่มีเครื่องหมายสระ เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน

ใช้เขียน[แก้]

อ้างอิง[แก้]