แอร์ไชนา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อย่าสับสนกับไชน่าแอร์ไลน์, ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของไต้หวัน
แอร์ไชนา
中国国际航空公司
Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī
Air China star logo.png
IATA
CA
ICAO
CCA
รหัสเรียก
AIR CHINA
ก่อตั้ง พ.ศ. 2531
ท่าอากาศยานหลัก
เมืองสำคัญ
รายการสะสมแต้ม Air China Companion or Phoenix Miles
ห้องพักรับรอง VIP Lounge
พันธมิตรสายการบิน สตาร์อัลไลแอนซ์
ขนาดฝูงบิน 293 (+250 สั่งซื้อ) incl. cargo
จุดหมายปลายทาง 185
บริษัทแม่ China National Aviation Holding Company
สำนักงานใหญ่ ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
บุคคลสำคัญ Wang Changshun Chairman
Cai Jianjiang, President
เว็บไซต์ www.airchina.com.cn

แอร์ไชนา (อังกฤษ: Air China, จีนตัวย่อ: 中国国际航空公司, พินอิน: Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī ) เป็นสายการบินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นรัฐวิสาหกิจในรัฐบาล และเป็นสายการบินใหญ่อันดับสองของจีนรองจากสายการบินไชนาเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ เป็นสายการบินเดียวของจีนที่มีเที่ยวบินระหว่างประเทศ มีขนาดฝูงบินเป็นอันดับที่ 18 ของโลก มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง, ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูชวนหลิว, และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง[1] เป็นหนึ่งในพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์

ฝูงบิน[แก้]

แอร์ไชนาโบอิง 747-400
แอร์ไชนาโบอิง 777-300ER
สำนักงานใหญ่ของสายการบินแอร์ไชนา

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แอร์ไชนา มีเครื่องบินทั้งสิ้น ดังนี้

ฝูงบินของแอร์ไชนา
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F B E+ E รวม
แอร์บัส เอ 319-100 33 8 120 128
แอร์บัส เอ 320-200 41 17 8 150 158 ส่งมอบในปี พ.ศ. 2557[2]
แอร์บัส เอ320นีโอ 33[3] TBA ส่งมอบจนถึงปี 2563[2]
แอร์บัส เอ 321-200 58 12 173 185
แอร์บัส เอ 330-200 4 12 271 283 B-6070, B-6071, B-6072 และ B-6081
26 30 207 237
Airbus A330-300 7 36 20 255 311 3 ลำเช่าจาก AerCap
16 30 16 255 301
12[4] TBA
แอร์บัส เอ 350-900 10 TBA
โบอิง 737-700 21 8 120 128
โบอิง 737-800 117 73 8 159 167
โบอิง 747-400 3 10 42 292 344 ปลดประจำการและ
แทนที่โดยโบอิง 747-8Is
โบอิง 747-8I 7 12 54 66 233 365 [5] ขณะนี้ให้บริการในเส้นทาง PEK-JFK และ PEK-SFO
โบอิง 777-200 10 30 63 217 310
โบอิง 777-300ER 20 6[6] 8 42 263 313
โบอิง 787-9 15 30 34 229 293 [7] ส่งมอบในปีพ.ศ. 2559 [8]
COMAC C919 20 TBA
Total 360 166

อ้างอิง[แก้]

  1. Introduction of Air China
  2. 2.0 2.1 24 May 2013. "Air China Orders 100 Airbus A320 Jets". industryweek.com. สืบค้นเมื่อ 2013-09-22. 
  3. 27 May 2013. "Air China orders 100 Airbus A320 planes". cargonewsasia.com. สืบค้นเมื่อ 2013-09-22. 
  4. "Air China in US$2.9b order for 12 Airbus A330-300 long-haul jets". channelnewsasia.com. สืบค้นเมื่อ 2016-02-29. 
  5. Shih, Kai-Chin. "Air China Boeing 747-8I Interior Information". >talkairlines. >talkairlines. สืบค้นเมื่อ 30 September 2014. 
  6. https://www.flightglobal.com/news/articles/air-china-to-take-six-more-777-300ers-420600/
  7. http://airlineroute.net/2016/03/03/ca-789update1/
  8. "Air China switches 15 787-8s order to 787-9s". Flightglobal.com. 1 September 2010. Archived from the original on 2 September 2010. สืบค้นเมื่อ 1 September 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]