แอร์ไชนา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อย่าสับสนกับไชน่าแอร์ไลน์, ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของไต้หวัน
แอร์ไชนา
中国国际航空公司
Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī
Air China star logo.png
IATA
CA
ICAO
CCA
รหัสเรียก
AIR CHINA
ก่อตั้ง 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2531
ท่าอากาศยานหลัก
เมืองสำคัญ
รายการสะสมแต้ม Air China Companion or Phoenix Miles
ห้องพักรับรอง VIP Lounge
พันธมิตรสายการบิน สตาร์อัลไลแอนซ์
ขนาดฝูงบิน 293 (+250 สั่งซื้อ) incl. cargo
จุดหมายปลายทาง 185
บริษัทแม่ China National Aviation Holding Company
สำนักงานใหญ่ ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
บุคคลสำคัญ Wang Changshun Chairman
Cai Jianjiang, President
เว็บไซต์ www.airchina.com.cn

แอร์ไชนา (อังกฤษ: Air China, จีนตัวย่อ: 中国国际航空公司, พินอิน: Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī ) เป็นสายการบินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นรัฐวิสาหกิจในรัฐบาล และเป็นสายการบินใหญ่อันดับสองของจีนรองจากสายการบินไชนาเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ เป็นสายการบินเดียวของจีนที่มีเที่ยวบินระหว่างประเทศ มีขนาดฝูงบินเป็นอันดับที่ 18 ของโลก มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง, ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูชวนหลิว, และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง[1] เป็นหนึ่งในพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์

ฝูงบิน[แก้]

แอร์ไชนาโบอิง 747-400
แอร์ไชนาโบอิง 777-300ER
สำนักงานใหญ่ของสายการบินแอร์ไชนา

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แอร์ไชนา มีเครื่องบินทั้งสิ้น ดังนี้

ฝูงบินของแอร์ไชนา
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F B E+ E รวม
แอร์บัส เอ 319-100 33 8 120 128
แอร์บัส เอ 320-200 41 17 8 150 158 ส่งมอบในปี พ.ศ. 2557[2]
แอร์บัส เอ320นีโอ 33[3] TBA ส่งมอบจนถึงปี 2563[2]
แอร์บัส เอ 321-200 58 12 173 185
แอร์บัส เอ 330-200 4 12 271 283 B-6070, B-6071, B-6072 และ B-6081
26 30 207 237
Airbus A330-300 7 36 20 255 311 3 ลำเช่าจาก AerCap
16 30 16 255 301
12[4] TBA
แอร์บัส เอ 350-900 10 TBA
โบอิง 737-700 21 8 120 128
โบอิง 737-800 117 73 8 159 167
โบอิง 747-400 3 10 42 292 344 ปลดประจำการและ
แทนที่โดยโบอิง 747-8Is
โบอิง 747-8I 7 12 54 66 233 365 [5] ขณะนี้ให้บริการในเส้นทาง PEK-JFK และ PEK-SFO
โบอิง 777-200 10 30 63 217 310
โบอิง 777-300ER 20 6[6] 8 42 263 313
โบอิง 787-9 15 30 34 229 293 [7] ส่งมอบในปีพ.ศ. 2559 [8]
COMAC C919 20 TBA
Total 360 166

อ้างอิง[แก้]

  1. Introduction of Air China
  2. 2.0 2.1 24 May 2013. "Air China Orders 100 Airbus A320 Jets". industryweek.com. สืบค้นเมื่อ 2013-09-22. 
  3. 27 May 2013. "Air China orders 100 Airbus A320 planes". cargonewsasia.com. สืบค้นเมื่อ 2013-09-22. 
  4. "Air China in US$2.9b order for 12 Airbus A330-300 long-haul jets". channelnewsasia.com. สืบค้นเมื่อ 2016-02-29. 
  5. Shih, Kai-Chin. "Air China Boeing 747-8I Interior Information". >talkairlines. >talkairlines. สืบค้นเมื่อ 30 September 2014. 
  6. https://www.flightglobal.com/news/articles/air-china-to-take-six-more-777-300ers-420600/
  7. http://airlineroute.net/2016/03/03/ca-789update1/
  8. "Air China switches 15 787-8s order to 787-9s". Flightglobal.com. 1 September 2010. Archived from the original on 2 September 2010. สืบค้นเมื่อ 1 September 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]