ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก | |
|---|---|
เมือง–เทศมณฑลที่รวมกัน | |
| นครและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก | |
ซานฟรานซิสโก มองจากมารินเฮดแลนด์ | |
| สมญา: | |
| คำขวัญ: Oro en Paz, Fierro en Guerra (สเปน) (อังกฤษ: "Gold in Peace, Iron in War") | |
ที่ตั้งในพื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก | |
| พิกัด: 37°47′N 122°25′W / 37.783°N 122.417°W | |
| ประเทศ | |
| รัฐ | |
| เทศมณฑล | ซานฟรานซิสโก |
| ภูมิภาค | พื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก |
| ตั้งมิสซัง | 29 มิถุนายน ค.ศ. 1776[2] |
| ตั้งเทศบาล | 15 เมษายน ค.ศ. 1850[3] |
| ผู้ก่อตั้ง | José Joaquín Moraga Francisco Palóu |
| ตั้งชื่อจาก | นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | สภา–นายกเทศมนตรี |
| • องค์กร | คณะกรรมการกำกับดูแลซานฟรานซิสโก |
| • นายกเทศมนตรี | แดเนียล ลูรี (เดโมแครต) |
| • หัวหน้างาน | รายการ
|
| พื้นที่ | |
• เมือง–เทศมณฑล | 231.91 ตร.ไมล์ (600.6 ตร.กม.) |
| • พื้นดิน | 46.91 ตร.ไมล์ (121.5 ตร.กม.) |
| • พื้นน้ำ | 185.00 ตร.ไมล์ (479.1 ตร.กม.) 79.77% |
| ความสูง | 52 ฟุต (16 เมตร) |
| ความสูงจุดสูงสุด | 934 ฟุต (285 เมตร) |
| ความสูงจุดต่ำสุด | 0 ฟุต (0 เมตร) |
| ประชากร | |
• เมือง–เทศมณฑล | 873,965 คน |
| • อันดับ | ที่ 4 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่ 17 ในสหรัฐ |
| • ความหนาแน่น | 18,634.65 คน/ตร.ไมล์ (7,194.88 คน/ตร.กม.) |
| • ปริมณฑล | 4,648,646 คน |
| • พื้นที่ทางสถิติรวม | 9,164,058 คน |
| เดมะนิม | ซานฟรานซิสกัน[10] |
| จีดีพี (ค.ศ. 2024) | |
| • เมือง–เทศมณฑล | 268.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| • ปริมณฑล | 801.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| • พื้นที่รวมทางสถิติ[12] | 1.408 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| เขตเวลา | UTC−8 (PST) |
| • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC−7 (PDT) |
| รหัสไปรษณีย์[13] | 941XX
|
| รหัสพื้นที่ | 415, 628[14] |
| รหัส FIPS | 06-67000 |
| หมายเลข GNIS | 277593, 2411786 |
| เว็บไซต์ | sf |
ซานฟรานซิสโก หรือ แซนฟรันซิสโก (อังกฤษ: San Francisco /ˌsæn frənˈsɪskoʊ/ ในภาษาสเปน แปลว่า นักบุญฟรังซิส) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก (อังกฤษ: City and County of San Fracisco) เป็นเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ข้อมูลสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ระบุว่าซานฟรานซิสโกมีประชากร 873,965 คน[7] โดยเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย และใหญ่เป็นอันดับที่ 17 ของสหรัฐ เขตมหานครของเมืองเมื่อนับรวมซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์–ฟรีมอนต์จะมีประชากรราว 4.65 ล้านคน[8] ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ของสหรัฐ และพื้นที่รอบอ่าวซานฟรานซิสโกมีประชากรราว 9.2 ล้านคน ซึ่งเป็นพื้นที่ทางสถิติรวมที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของสหรัฐ[9]
ชาวสเปนเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่มาตั้งรกรากบริเวณช่องแคบโกลเดนเกตในปี ค.ศ. 1776 โดยมีการก่อตั้งป้อมเพรซิดิโอแห่งซานฟรานซิสโก และคณะเผยแพร่ศาสนาซานฟรานซิสโกเดแอซิส[2] ภายหลังการตื่นทองที่แคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1849 ประชากรในซานฟรานซิสโกก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเมืองชายฝั่งตะวันตกที่ใหญ่ที่สุดในขณะนั้น[15] แม้ว่าเมืองจะได้รับความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหวและมหาอัคคีภัยในปี ค.ศ. 1906[16] แต่เมืองกลับฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว โดยในปี ค.ศ. 1915 ซานฟรานซิสโกเป็นเจ้าภาพในการจัดงานนิทรรศการนานาชาติปานามา−แปซิฟิก[17]
ในปี ค.ศ. 2024 จีดีพีของซานฟรานซิสโกอยู่ที่ 268 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ 324,000 ดอลลาร์สหรัฐ[18] โดยปัจจัยเศรษฐกิจหลักของเมืองมาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ, เทคโนโลยีขั้นสูง, อุตสาหกรรมบริการสุขภาพ, การเงิน, การประกัน, อสังหาริมทรัพย์ และภาคส่วนบริการระดับมืออาชีพ[19] นอกจากนี้ เขตมหานครรอบอ่าวซานฟรานซิสโกเป็นหนึ่งในเขตมหานครขนาดใหญ่ที่มีผลผลิตทางเศรษฐกิจมากที่สุดในสหรัฐและทั่วโลก โดยมีจีดีพีสูงถึง 1.332 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ[20]
ในปี ค.ศ. 2022 ซานฟรานซิสโกมีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า 1.7 ล้านคน และนักท่องเที่ยวในประเทศอีกราว 20 ล้านคน[21][22] เมืองมีจุดเด่นในด้านภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาสูงชัน สภาพอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี มีสถาปัตยกรรมที่หลากหลาย และสถานที่สำคัญได้แก่สะพานโกลเดนเกต เกาะอัลคาทราซ รถรางเคเบิลคาร์ เพียร์เทิรตีไนน์ และถนนลอมบาร์ด นอกจากนี้ ทีมกีฬาอเมริกันฟุตบอลที่สำคัญของเมืองได้แก่ซานฟรานซิสโก โฟร์ตีไนเนอส์
ภูมิศาสตร์
[แก้]ภูมิประเทศ
[แก้]
ซานฟรานซิสโกตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐบริเวณตอนเหนือสุดของคาบสมุทรซานฟรานซิสโก ครอบคลุมพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและอ่าวซานฟรานซิสโกเป็นส่วนใหญ่ เกาะหลายแห่งอันได้แก่เกาะอัลคาทราซ เกาะเทรเชอร์ เกาะเยอร์บาบเวนา รวมถึงส่วนเล็ก ๆ ของเกาะแอลามีดา เกาะเรดร็อก และเกาะแองเจิล นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองซานฟรานซิสโก พื้นที่บนแผ่นดินใหญ่ในเขตเมืองมีรูปร่างคล้ายรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยมีขนาดพื้นที่รวมพื้นน้ำประมาณ 600 ตารางกิโลเมตร (232 sq mi)
ภายในเขตเมืองมีเนินเขามากกว่า 50 แห่ง[23] ซึ่งบางย่านถูกตั้งชื่อตามเนินเขาในพื้นที่นั้น ๆ เช่น น็อบฮิลล์ โปเตรโรฮิลล์ รัสเซียนฮิลล์ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองมีเนินเขาที่มีประชากรอาศัยอยู่เบาบางเช่น ทวินพีกส์ ซึ่งเป็นเนินเขาสองลูกที่ก่อตัวเป็นจุดที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองและเป็นจุดชมวิวของเมือง โดยภูเขาเดวิดสันเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมือง ซึ่งมีความสูง 928 ฟุต (283 m) และบนยอดเขามีไม้กางเขนที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1934 มีความสูง 103 ฟุต (31 m)[24]
ธรณีวิทยา
[แก้]รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสและรอยเลื่อนเฮย์เวิร์ดเป็นสาเหตุของการเกิดแผ่นดินไหวในซานฟรานซิสโกหลายครั้ง รวมถึงแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1906 และ ค.ศ. 1989 แม้รอยเลื่อนดังกล่าวจะไม่ได้พาดผ่านเมืองโดยตรงก็ตาม เหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่นำไปสู่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของเมือง โดยมีการสร้างระบบจ่ายน้ำสำรอง มีการปรับปรุงอาคารเก่า และใช้มาตรฐานทางวิศวกรรมขั้นสูงในการก่อสร้างอาคารใหม่[25] อย่างไรก็ตาม ยังมีอาคารขนาดเล็กอีกหลายพันหลังที่ตกอยู่ในความเสี่ยงที่จะเกิดความเสียหายจากแผ่นดินไหวในอนาคต[26]
ชายฝั่งซานฟรานซิสโกมีการขยายตัวเกินขอบเขตทางธรรมชาติ ในย่านต่าง ๆ เช่น มารีนาดิสตริกต์ มิชชันเบย์ ฮันเตอส์พอยต์ รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเอ็มบาร์กาเดโรตั้งอยู่บนพื้นที่ที่มีการถมทะเล เกาะเทรเชอร์ถูกสร้างขึ้นจากวัสดุที่ขุดลอกมาจากอ่าว รวมถึงวัสดุที่ได้จากขุดลอกอุโมงค์เยอร์บาบเวนาผ่านเกาะเยอร์บาบเวนาในระหว่างการก่อสร้างสะพานข้ามอ่าว พื้นดินในบริเวณดังกล่าวมีความไม่มั่นคงเมื่อเกิดแผ่นดินไหว โดยเหตุแผ่นดินไหวโลมาพรีเอตาในปี ค.ศ. 1989 ทำให้ย่านมารีนาดิสตริกต์ได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง ซึ่งเกิดจากปรากฏการณ์แผ่นดินเหลว[27]
ภูมิอากาศ
[แก้]
ซานฟรานซิสโกมีลักษณะภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน โดยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากกระแสน้ำเย็นแคลิฟอร์เนียในมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตกของเมือง และน้ำในอ่าวซานฟรานซิสโกทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของเมือง ทำให้มีสภาพอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี[28]
ฤดูร้อนอากาศอบอุ่นและแห้ง เดือนกันยายนเป็นช่วงที่มีอุณหภูมิสูงที่สุดของปี โดยมีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 70.2 °F (21.2 °C) ถือว่าเย็นที่สุดในบรรดาเมืองใหญ่ของสหรัฐ[29] ในช่วงฤดูร้อนมักพบหมอกหนาอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะบริเวณช่องแคบโกลเดนเกตซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์ที่เลื่องลือของซานฟรานซิสโก[30] เมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงหมอกจะพบได้น้อยลง
ขณะที่ฤดูหนาวอากาศไม่หนาวจัดและมีฝนตก เดือนมกราคมเป็นช่วงที่มีอุณหภูมิต่ำที่สุดของปี โดยมีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 57.8 °F (14.3 °C) ในปีที่มีปริมาณฝนสูงกว่าปกติมักเกี่ยวข้องกับสภาวะเอลนีโญ ส่วนปีที่มีปริมาณฝนต่ำกว่าปกติมักเกี่ยวข้องกับสภาวะลานีญา หิมะหาได้ยากมาก ครั้งล่าสุดที่มีรายงานพบหิมะสะสมในพื้นที่ใจกลางเมืองคือในปี ค.ศ. 1976[31]
ซานฟรานซิสโกมีฝนตกเฉลี่ย 71 วันต่อปี ปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีอยู่ที่ 22.89 นิ้ว (581 mm) และมีแสงแดดรวมทั้งปีสูงถึง 3,000 ชั่วโมง สถิติอุณหภูมิสูงสุดตลอดกาลที่สถานีตรวจวัดอากาศใจกลางเมืองอยู่ที่ 106 °F (41.1 °C) ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2017[32] ส่วนสถิติอุณหภูมิต่ำสุดตลอดกาลอยู่ที่ 27 °F (−2.8 °C) ณ วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1932[33]
| ข้อมูลภูมิอากาศของซานฟรานซิสโก (ในเมือง) (ค่าปกติ 1991–2020; ค่าสุดขีด 1874–ปัจจุบัน) | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 79 (26.1) |
81 (27.2) |
90 (32.2) |
94 (34.4) |
97 (36.1) |
103 (39.4) |
99 (37.2) |
98 (36.7) |
106 (41.1) |
102 (38.9) |
86 (30) |
76 (24.4) |
106 (41.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 57.8 (14.33) |
60.4 (15.78) |
62.1 (16.72) |
63.0 (17.22) |
64.1 (17.83) |
66.5 (19.17) |
66.3 (19.06) |
67.9 (19.94) |
70.2 (21.22) |
69.8 (21) |
63.7 (17.61) |
57.9 (14.39) |
64.14 (17.856) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) | 52.2 (11.22) |
54.2 (12.33) |
55.5 (13.06) |
56.4 (13.56) |
57.8 (14.33) |
59.7 (15.39) |
60.3 (15.72) |
61.7 (16.5) |
62.9 (17.17) |
62.1 (16.72) |
57.2 (14) |
52.5 (11.39) |
57.71 (14.282) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °F (°C) | 46.6 (8.11) |
47.9 (8.83) |
48.9 (9.39) |
49.7 (9.83) |
51.4 (10.78) |
53.0 (11.67) |
54.4 (12.44) |
55.5 (13.06) |
55.6 (13.11) |
54.4 (12.44) |
50.7 (10.39) |
47.0 (8.33) |
51.26 (10.699) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 29 (-1.7) |
31 (-0.6) |
33 (0.6) |
40 (4.4) |
42 (5.6) |
46 (7.8) |
47 (8.3) |
46 (7.8) |
47 (8.3) |
43 (6.1) |
38 (3.3) |
27 (-2.8) |
27 (−2.8) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 4.40 (111.8) |
4.37 (111) |
3.15 (80) |
1.60 (40.6) |
0.70 (17.8) |
0.20 (5.1) |
0.01 (0.3) |
0.06 (1.5) |
0.10 (2.5) |
0.94 (23.9) |
2.60 (66) |
4.76 (120.9) |
22.89 (581.4) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 นิ้ว) | 11.2 | 10.8 | 10.8 | 6.8 | 4.0 | 1.6 | 0.7 | 1.1 | 1.2 | 3.5 | 7.9 | 11.6 | 71.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 185.9 | 207.7 | 269.1 | 309.3 | 325.1 | 311.4 | 313.3 | 287.4 | 271.4 | 247.1 | 173.4 | 160.6 | 3,061.7 |
| แหล่งที่มา: NOAA (ค่าปกติและค่าสุดขีด)[34][35], (แสงแดด 1961–1990)[36] | |||||||||||||
| ข้อมูลภูมิอากาศของซานฟรานซิสโก (ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก) (ค่าปกติ 1991–2020; ค่าสุดขีด 1945–ปัจจุบัน) | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 74 (23.3) |
78 (25.6) |
89 (31.7) |
92 (33.3) |
97 (36.1) |
105 (40.6) |
99 (37.2) |
99 (37.2) |
104 (40) |
99 (37.2) |
85 (29.4) |
75 (23.9) |
105 (40.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 58.0 (14.44) |
60.8 (16) |
63.4 (17.44) |
65.6 (18.67) |
68.3 (20.17) |
71.5 (21.94) |
72.6 (22.56) |
73.4 (23) |
74.8 (23.78) |
72.3 (22.39) |
64.3 (17.94) |
58.2 (14.56) |
66.93 (19.407) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) | 51.3 (10.72) |
53.5 (11.94) |
55.5 (13.06) |
57.3 (14.06) |
59.9 (15.5) |
62.5 (16.94) |
64.0 (17.78) |
64.9 (18.28) |
65.3 (18.5) |
62.9 (17.17) |
56.4 (13.56) |
51.4 (10.78) |
58.74 (14.856) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °F (°C) | 44.5 (6.94) |
46.1 (7.83) |
47.6 (8.67) |
49.1 (9.5) |
51.6 (10.89) |
53.6 (12) |
55.3 (12.94) |
56.4 (13.56) |
55.9 (13.28) |
53.4 (11.89) |
48.5 (9.17) |
44.6 (7) |
50.55 (10.306) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 26 (-3.3) |
30 (-1.1) |
31 (-0.6) |
36 (2.2) |
39 (3.9) |
43 (6.1) |
44 (6.7) |
45 (7.2) |
41 (5) |
37 (2.8) |
31 (-0.6) |
24 (-4.4) |
24 (−4.4) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 3.89 (98.8) |
3.96 (100.6) |
2.73 (69.3) |
1.36 (34.5) |
0.48 (12.2) |
0.14 (3.6) |
0.00 (0) |
0.04 (1) |
0.07 (1.8) |
0.79 (20.1) |
2.04 (51.8) |
4.14 (105.2) |
19.64 (498.9) |
| ความชื้นร้อยละ | 78.3 | 75.8 | 73.2 | 70.9 | 71.2 | 71.4 | 73.2 | 74.5 | 71.9 | 71.9 | 74.8 | 77.5 | 73.72 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 นิ้ว) | 10.9 | 10.8 | 10.3 | 6.2 | 3.3 | 1.2 | 0.0 | 0.4 | 0.9 | 3.1 | 7.2 | 11.1 | 65.4 |
| แหล่งที่มา: NOAA (ค่าปกติและค่าสุดขีด)[34][37], (ความชื้น 1961–1990)[38] | |||||||||||||
ประชากรศาสตร์
[แก้]| ปี | ประชากร | ±% |
|---|---|---|
| 1848 | 1,000 | — |
| 1849 | 25,000 | +2400.0% |
| 1852 | 34,776 | +39.1% |
| 1860 | 56,802 | +63.3% |
| 1870 | 149,473 | +163.1% |
| 1880 | 233,959 | +56.5% |
| 1890 | 298,997 | +27.8% |
| 1900 | 342,782 | +14.6% |
| 1910 | 416,912 | +21.6% |
| 1920 | 506,676 | +21.5% |
| 1930 | 634,394 | +25.2% |
| 1940 | 634,536 | +0.0% |
| 1950 | 775,357 | +22.2% |
| 1960 | 740,316 | −4.5% |
| 1970 | 715,674 | −3.3% |
| 1980 | 678,974 | −5.1% |
| 1990 | 723,959 | +6.6% |
| 2000 | 776,733 | +7.3% |
| 2010 | 805,235 | +3.7% |
| 2020 | 873,965 | +8.5% |
| ที่มา: [39][40][41][7] | ||
การสำรวจสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ระบุว่าซานฟรานซิสโกมีจำนวนประชากรทั้งหมด 873,965 คน เพิ่มขึ้น 8.5% จากสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010[7] โดยซานฟรานซิสโกเป็นเมืองใหญ่ที่มีความหนาแน่นของประชากรต่อพื้นที่มากเป็นอันดับสองของสหรัฐ เป็นรองเพียงนครนิวยอร์กเท่านั้น
เชื้อชาติและชาติพันธุ์
[แก้]จากข้อมูลสำมะโน ค.ศ. 2020 ระบุว่าองค์ประกอบทางเชื้อชาติในซานฟรานซิสโกได้แก่ กลุ่มผิวขาว 361,382 คน (41.3%), ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย 296,505 คน (33.9%), ชาวอเมริกันที่มีสองเชื้อชาติขึ้นไป 86,233 คน (9.9%), กลุ่มผิวดำหรือชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา 46,725 คน (5.3%), กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันและอะแลสกา 6,475 คน (0.7%), กลุ่มชนพื้นเมืองฮาวายและเกาะแปซิฟิก 3,476 คน (0.4%) และชาวอเมริกันเชื้อชาติอื่น ๆ 73,169 คน (8.4%)[42] นอกจากนี้ ในจำนวนประชากรทั้งหมดของซานฟรานซิสโกพบว่าเป็นกลุ่มฮิสแปนิกหรือลาติน 136,761 คน (15.6%)[43]
ในปี ค.ศ. 2010 ประชากรเชื้อสายจีนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยที่ใหญ่ที่สุดในซานฟรานซิสโก ซึ่งคิดเป็น 21.4% ของประชากรทั้งหมด สำหรับกลุ่มเชื้อสายเอเชียอื่น ๆ ได้แก่ เชื้อสายฟิลิปปินส์ (4.5%), เวียดนาม (1.6%), ญี่ปุ่น (1.3%), เกาหลี (1.2%), อินเดีย (1.2%), ไทย (0.3%) เป็นต้น[44] โดยประชากรเชื้อสายจีนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ รวมทั้งซันเซ็ตดิสตริกต์และริชมอนด์ดิสตริกต์ ขณะที่เชื้อสายฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในย่านเซาท์ออฟมาร์เก็ตและคร็อกเกอร์-แอมะซอน นอกจากนี้ ย่านเทนเดอร์ลอยน์เป็นที่ตั้งของประชากรเชื้อสายเวียดนามจำนวนมากในเมือง รวมทั้งธุรกิจและร้านอาหารต่าง ๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ลิตเติลไซง่อน"
ศาสนาและภาษา
[แก้]จากการศึกษาโดยศูนย์วิจัยพิวในปี ค.ศ. 2023–2024 ระบุว่า กลุ่มผู้นับถือศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครซานฟรานซิสโกคือศาสนาคริสต์ ซึ่งคิดเป็น 46% โดยแบ่งออกเป็นนิกายโรมันคาทอลิก 24%, นิกายโปรเตสแตนต์ 19% และนิกายอื่น ๆ อีก 3% ขณะที่ผู้ไม่นับถือศาสนาใดมีสัดส่วนมากถึง 42% ส่วนผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ ศาสนาฮินดู 4%, ศาสนาพุทธ 3%, ศาสนายูดาห์ 2%, ศาสนาอิสลาม 1% และอื่น ๆ อีก 1%[45]
ในปี ค.ศ. 2024 พบว่าผู้อยู่อาศัยในซานฟรานซิสโกที่มีอายุ 5 ปีขึ้นไป พูดภาษาอังกฤษในที่พักเป็นจำนวน 446,434 คน (56.1%) ส่วนภาษาอื่น ๆ ได้แก่ภาษาจีน 131,407 คน (16.5%), ภาษาสเปน 89,338 คน (11.2%), ภาษาตากาล็อก 24,788 คน (3.1%), ภาษาเวียดนาม 14,043 คน (1.8%), ภาษาฝรั่งเศส 9,968 คน (1.2%), ภาษาฮินดี 8,731 คน (1.1%) ขณะที่ภาษาไทย ภาษาลาว และตระกูลภาษาขร้า–ไท มีผู้พูดเป็นจำนวน 1,479 คน (0.2%)[46]
ครัวเรือนและรายได้
[แก้]ในปี ค.ศ. 2010 ซานฟรานซิสโกมีจำนวนครัวเรือนทั้งหมด 345,811 ครัวเรือน โดยเป็นบุคคลคนเดียว 133,366 ครัวเรือน (38.6%), เป็นคู่สมรสต่างเพศ 109,437 ครัวเรือน (31.6%), เป็นครัวเรือนที่มีผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ด้วย 63,577 ครัวเรือน (18.4%), เป็นคู่รักต่างเพศที่มิได้สมรส 21,677 ครัวเรือน (6.3%) และเป็นคู่สมรสหรือคู่รักเพศเดียวกัน 10,384 ครัวเรือน (3.0%) นอกจากนี้ 56.3% ของจำนวนประชากรทั้งหมดอาศัยอยู่ในบ้านเช่า และอีก 40.7% อาศัยอยู่ในบ้านที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง มัธยฐานของอายุประชากรอยู่ที่ 38.5 ปี
ซานฟรานซิสโกมีมัธยฐานของรายได้ครัวเรือนสูงเป็นอันดับที่ 3 ในบรรดาเมืองใหญ่ของสหรัฐ[47] โดยข้อมูลในปี ค.ศ. 2009 ระบุว่ามัธยฐานของรายได้ครัวเรือนอยู่ที่ 70,247 ดอลลาร์สหรัฐ รายได้ต่อหัวอยู่ที่ 44,373 ดอลลาร์สหรัฐ[48] และมีอัตราความยากจนอยู่ที่ 11.7% ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ[49] การอพยพของครอบครัวชนชั้นกลางทำให้ซานฟรานซิสโกมีสัดส่วนของประชากรเด็กน้อยกว่าเมืองใหญ่อื่น ๆ ในสหรัฐ[50]
คนไร้บ้าน
[แก้]คนไร้บ้านกลายเป็นปัญหาสำคัญในซานฟรานซิสโกมาตั้งแต่ช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และยังคงเป็นปัญหาที่เพิ่มมากขึ้นในปัจจุบัน[51] ผลสำรวจในปี ค.ศ. 2019 ระบุว่ามีจำนวนคนไร้บ้านตามท้องถนนและที่พักพิงในเมืองอยู่ที่ 8,035 คน ซึ่งเพิ่มขึ้น 17% จากปี ค.ศ. 2017 โดยในจำนวนนี้ 5,180 คน อาศัยอยู่ตามท้องถนนและสวนสาธารณะที่ไม่มีที่พักพิง สาเหตุของการกลายเป็นคนไร้ที่อยู่อาศัยนั้นพบว่า 26% มาจากการตกงาน 18% มาจากการใช้สารเสพติด และ 13% มาจากการถูกขับไล่ออกจากที่พักอาศัย[52]
นครซานฟรานซิสโกได้เพิ่มงบประมาณอย่างมากเพื่อรับมือกับคนไร้บ้านที่มีแนวโน้มเพิ่มจำนวนมากขึ้น โดยในปี ค.ศ. 2020–2021 มีการจัดสรรงบประมาณสำหรับการบริการคนไร้บ้านเป็นจำนวนเงิน 850 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[53]
การศึกษา
[แก้]มหาวิทยาลัย
[แก้]
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก (ยูซีเอสเอฟ) เป็นเพียงมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในกลุ่มระบบมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ที่เน้นการศึกษาในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์ชีวภาพโดยเฉพาะ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ติดอันดับ 1 ใน 5 ของโรงเรียนสอนการแพทย์ที่ดีที่สุดในสหรัฐ[54]
มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโกสเตต (เอสเอฟเอสยู) เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มระบบมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต โดยมีนักศึกษาราว 30,000 คน เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกมากกว่า 100 สาขาวิชา[55]
มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก (ยูเอสเอฟ) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่ก่อตั้งขึ้นโดยคณะเยสุอิตในปี ค.ศ. 1855 ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในซานฟรานซิสโก และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดที่ก่อตั้งขึ้นทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี[56]
ระบบขนส่งมวลชน
[แก้]
ระบบขนส่งมวลชนหลักของเมืองคือการรถไฟเทศบาลซานฟรานซิสโก ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "มิวนี" (Muni) โดยให้บริการรถบัส, รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า, รถไฟรางเบา (ที่เรียกว่ามิวนีเมโทร), รถรางเคเบิลคาร์ และรถรางสตรีตคาร์ มิวนีเป็นระบบขนส่งมวลชนที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับ 7 ของสหรัฐ และมากเป็นอันดับ 2 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย (รองจากลอสแอนเจลิสเมโทร) ในปี ค.ศ. 2025 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ที่ 167 ล้านคน[57] และในไตรมาสที่ 2 ปี ค.ศ. 2026 มีจำนวนผู้โดยสารต่อวันในวันธรรมดาอยู่ที่ 533,700 คน[58]
ระบบขนส่งมวลชนเร็วที่ให้บริการในระดับภูมิภาคที่สำคัญคือระบบขนส่งมวลชนเร็วพื้นที่อ่าว ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "บีเออาร์ที" (BART) โดยเชื่อมต่อระหว่างซานฟรานซิสโกเข้ากับอีสต์เบย์ (ฝั่งตะวันออกของอ่าวซานฟรานซิสโก) และแซนโฮเซ ผ่านอุโมงค์ลอดใต้อ่าวทรานส์เบย์ บีเออาร์ทีเป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับ 7 ของสหรัฐ ในปี ค.ศ. 2025 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ที่ 53.7 ล้านคน[57] และในไตรมาสที่ 2 ปี ค.ศ. 2026 มีจำนวนผู้โดยสารต่อวันในวันธรรมดาอยู่ที่ 198,600 คน[58]
นอกจากนี้ยังมีระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ ได้แก่
- แคลเทรน เป็นระบบขนส่งทางรางที่ให้บริการตั้งแต่คาบสมุทรซานฟรานซิสโกไปจนถึงหุบเขาแซนตาแคลรา[59]
- แอ็มแทร็กทรูเวย์ เป็นรถโดยสารประจำทางที่ให้บริการตั้งแต่ซานฟรานซิสโกไปจนถึงเมืองเอเมอรีวิลล์ ในเทศมณฑลแอลามีดา[60]
- เรือข้ามฟากอ่าวซานฟรานซิสโก เป็นเรือข้ามฟากที่ให้บริการตั้งแต่เฟอร์รี่บิลดิงและเพียร์เทิร์ตีไนน์ไปยังจุดต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นโอกแลนด์ แอลามีดา เซาท์ซานฟรานซิสโก ริชมอนด์ และวัลเลโฮ[61]
เมืองพี่น้อง
[แก้]เมืองพี่น้องของซานฟรานซิสโกมีจำนวน 19 เมือง ได้แก่[62]
โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น – ตั้งแต่ ค.ศ. 1957
ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย – ตั้งแต่ ค.ศ. 1968
ไทเป ประเทศไต้หวัน – ตั้งแต่ ค.ศ. 1969
อัสซีซี ประเทศอิตาลี – ตั้งแต่ ค.ศ. 1969
ไฮฟา ประเทศอิสราเอล – ตั้งแต่ ค.ศ. 1973
โซล ประเทศเกาหลีใต้ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1975
เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน – ตั้งแต่ ค.ศ. 1979
มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1981
คอร์ก ประเทศไอร์แลนด์ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1984
อาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1986
เทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1990
นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม – ตั้งแต่ ค.ศ. 1995
ปารีส ประเทศฝรั่งเศส – ตั้งแต่ ค.ศ. 1997
ซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ – ตั้งแต่ ค.ศ. 2003
เบงคลูรู ประเทศอินเดีย – ตั้งแต่ ค.ศ. 2009
กรากุฟ ประเทศโปแลนด์ – ตั้งแต่ ค.ศ. 2009
อัมมาน ประเทศจอร์แดน – ตั้งแต่ ค.ศ. 2010
บาร์เซโลนา ประเทศสเปน – ตั้งแต่ ค.ศ. 2010
คีล ประเทศเยอรมนี – ตั้งแต่ ค.ศ. 2017
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Garling, Caleb (มิถุนายน 30, 2013). "Don't Call It Frisco: The History of San Francisco's Nicknames". The Bold Italic. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2016.
- 1 2 O'Day, Edward F. (ตุลาคม 1926). "The Founding of San Francisco". San Francisco Water. Spring Valley Water Authority. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 27, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2024.
- ↑ "San Francisco: Government". SFGov.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 16, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2012.
San Francisco was incorporated as a City on April 15th, 1850 by act of the Legislature.
- ↑ "2020 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2021.
- ↑ "San Francisco". Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey.
- 1 2 "Elevations and Distances in the United States". US Geological Survey. เมษายน 29, 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 9, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2014.
- 1 2 3 4 "QuickFacts: San Francisco city, California". www.census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 10, 2024.
- 1 2 "Personal Income by County, Metro, and Other Areas". bea.gov. United States Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 8, 2022.
- 1 2 "Metropolitan and Micropolitan Statistical Areas Population Totals and Components of Change: 2020–2021". United States Census Bureau. กุมภาพันธ์ 24, 2022. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 13, 2022.
- ↑ Massara, Graph (กุมภาพันธ์ 20, 2018). "If you're from SF, you're a 'San Franciscan.' But what if you're from Fremont? Berkeley? Livermore?". SFGATE. San Francisco. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 29, 2023.
- ↑ "Gross Domestic Product by County and Metropolitan Area". fred.stlouisfed.org.
- ↑ "CSA GDP". apps.bea.gov.
- ↑ "ZIP Code(tm) Lookup". United States Postal Service. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2014.
- ↑ "NPA City Report". North American Numbering Plan Administration. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 4, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2014.
- ↑ Coy, Owen Cochran (1919). Guide to the County Archives of California. Sacramento, California: California Historical Survey Commission. น. 409.
- ↑ Montagne, Renée (เมษายน 11, 2006). "Remembering the 1906 San Francisco Earthquake". People & Places. NPR. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 13, 2008.
- ↑ Wiley, Peter Booth (2000). National trust guide San Francisco: America's guide for architecture and history travelers. John Wiley & Sons, Inc. น. 9. ISBN 978-0-471-19120-9. OCLC 44313415.
- ↑ "GDP by County, Metro, and Other Areas". U.S. Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 7, 2024.
- ↑ "Regional Data: GDP and Personal Income". apps.bea.gov. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2022.
- ↑ "GDP by County, Metro, and Other Areas". U.S. Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2021.
- ↑ "America's 10 most visited cities", World Atlas, พฤศจิกายน 14, 2023
- ↑ "San Francisco Travel Association Announces 2022 Results and 2023 Forecast" (ข่าวประชาสัมพันธ์). San Francisco Travel. มีนาคม 21, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 7, 2023.
- ↑ Graham, Tom (พฤศจิกายน 7, 2004). "Peak Experience". San Francisco Chronicle. Hearst Communications. น. PK-23. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 4, 2006. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 13, 2008.
- ↑ Lee, Henry K. (มกราคม 16, 1997). "Mount Davidson Cross Called Landmark by Panel". San Francisco Chronicle. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 11, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2008.
- ↑ Smith, Charles (เมษายน 15, 2006). "What San Francisco didn't learn from the '06 quake". San Francisco Chronicle. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 16, 2006. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2008.
- ↑ Selna, Robert (มิถุนายน 29, 2008). "S.F. leaders ignore weak buildings' quake risk". San Francisco Chronicle. น. A-1. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 11, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2008.
- ↑ "Liquefaction Damage in the Marina District during the 1989 Loma Prieta earthquake" (PDF). California Geological Survey. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2008.
- ↑ "San Francisco climate: Average Temperature, weather by month, San Francisco water temperature – Climate-Data.org". en.climate-data.org. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2021.
- ↑ Osborn, Liz. "Coolest US Cities in Summer". Weather Extremes. Current Results Nexus. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
- ↑ Harold, Gilliam (กรกฎาคม 1, 2002). "Cutting Through the Fog". Bay Nature (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2026.
- ↑ Hartlaub, Peter (พฤศจิกายน 29, 2012). "Blizzard of awesome: The San Francisco snowfall of 1976". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2013.
- ↑ Ruberstein, Steve; Asimov, Nanette; Lyons, Jenna (กันยายน 1, 2017). "San Francisco hits 106 degrees – shatters all-time record". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2017.
- ↑ "San Fran Mission Dolore, California (047772) Period of Record General Climate Summary – Temperature". Western Regional Climate Center. Desert Research Institute. 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 13, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010. (Main page)
- 1 2 "NOWData - NOAA Online Weather Data". weather.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2026.
- ↑ "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2026.
- ↑ "SAN FRANCISCO/MISSION DOLORES,CA". NOAA. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
- ↑ "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
- ↑ "SAN FRANCISCO/MISSION DOLORES,CA". NOAA. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
- ↑ Richards, Rand (1992). Historic San Francisco: A Concise History and Guide. Heritage House. ISBN 978-1-879367-00-5. OCLC 214330849.
- ↑ "Table 8. Population of 100 Largest Urban Places: 1850". census.gov. U.S. Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 14, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2026.
- ↑ "1850-2010 Historical US Census Populations of Counties and Incoporated Cities/Towns in California". dof.ca.gov. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2026.
- ↑ "Race and Ethnicity in the United States: 2010 Census and 2020 Census". census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
- ↑ "P4: HISPANIC OR LATINO ORIGIN". data.census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
- ↑ "QT-P3 – Race and Hispanic or Latino Origin: 2010". 2010 United States census Summary File 1. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ "People in the San Francisco metro area | Religious Landscape Study (RLS)". Pew Research Center. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
- ↑ "B16001: Language Spoken at Home by Ability to Speak English for the Population 5 Years and Over". data.census.gov. United State Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
- ↑ "Median Household Income (In 2003 Inflation-adjusted Dollars) (Place Level)". U.S. Census Bureau. สิงหาคม 22, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 9, 2004. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.
- ↑ "QuickFacts: San Francisco County, California". United States Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 13, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2011.
- ↑ "Economic Characteristics". 2005–2009 American Community Survey 5-Year Estimates – Data Profile Highlights. U.S. Census Bureau. 2007. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Sankin, Aaron (มีนาคม 9, 2012). "Families Flee San Francisco: City Has Lowest Percentage Of Kids Of Any Major U.S. City". HuffPost. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2018.
- ↑ Saunders, Debra (สิงหาคม 9, 2015). "San Francisco's summer of urine and drug-addicted homeless". San Francisco Gate. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2017.
- ↑ "2019 San Francisco Homeless Count Report" (PDF). 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ กันยายน 8, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 12, 2020.
- ↑ "City & County of San Francisco, California Mayor's 2020–2021 & 2021–2022 Proposed Budget" (PDF). น. 186. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ ตุลาคม 21, 2023.
- ↑ "America's Best Graduate Schools: Best Medical Schools". ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต. 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 21, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
- ↑ "SF State Facts 2008–2009" (PDF). SFSU. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 7, 2009.
- ↑ "University of San Francisco Fact Book and Almanac 2007" (PDF). University of San Francisco. ธันวาคม 31, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มิถุนายน 24, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
- 1 2 "Public Transportation Ridership Report Fourth Quarter 2025" (PDF). สมาคมขนส่งมวลชนอเมริกัน. กุมภาพันธ์ 20, 2026. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2026.
- 1 2 "Public Transportation Ridership Report Second Quarter 2026" (PDF). สมาคมขนส่งมวลชนอเมริกัน. กันยายน 2, 2026. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2026.
- ↑ "Bay Area Traveler: Transportation Information". San Francisco Chronicle Inc. มีนาคม 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 30, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2008.
- ↑ "Emeryville Station (EMY)". Amtrak. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
- ↑ "San Francisco Bay Ferry". สืบค้นเมื่อ มีนาคม 26, 2013.
- ↑ "International sector businesses development". sf.gov. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 24, 2025. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.