ข้ามไปเนื้อหา

ซานฟรานซิสโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซานฟรานซิสโก
เมือง–เทศมณฑลที่รวมกัน
นครและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก มองจากมารินเฮดแลนด์
ซานฟรานซิสโก มองจากมารินเฮดแลนด์
ธงของซานฟรานซิสโก
ตราทางการของซานฟรานซิสโก
สมญา: 
ซานฟราน, เอสเอฟ, นครแห่งหมอก, นครโกลเดนเกต และอื่น ๆ[1]
คำขวัญ: 
Oro en Paz, Fierro en Guerra (สเปน)
(อังกฤษ: "Gold in Peace, Iron in War")
ซานฟรานซิสโกตั้งอยู่ในย่านอ่าวซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโกตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก
ที่ตั้งภายในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ซานฟรานซิสโกตั้งอยู่ในสหรัฐ
ซานฟรานซิสโก
ซานฟรานซิสโก
ที่ตั้งภายในสหรัฐ
พิกัด: 37°47′N 122°25′W / 37.783°N 122.417°W / 37.783; -122.417
ประเทศ สหรัฐ
รัฐ แคลิฟอร์เนีย
เทศมณฑลซานฟรานซิสโก
ภูมิภาคพื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก
ตั้งมิสซัง29 มิถุนายน ค.ศ. 1776[2]
ตั้งเทศบาล15 เมษายน ค.ศ. 1850[3]
ผู้ก่อตั้งJosé Joaquín Moraga
Francisco Palóu
ตั้งชื่อจากนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี
การปกครอง
 • ประเภทสภา–นายกเทศมนตรี
 • องค์กรคณะกรรมการกำกับดูแลซานฟรานซิสโก
 • นายกเทศมนตรีแดเนียล ลูรี (เดโมแครต)
 • หัวหน้างาน
รายการ
  • คอนนี ชาน
  • สตีเฟน เชอร์ริล
  • แดนนี ซอเตอร์
  • แอลัน หว่อง
  • บิลาล มาห์มูด
  • แมตต์ ดอร์ซีย์
  • เมอร์นา เมลการ์
  • ราฟาเอล แมนเดลแมน
  • แจ็กกี ฟีลเดอร์
  • แชมันน์ วอลตัน
  • ไชแอนน์ เฉิน
พื้นที่
 • เมือง–เทศมณฑล
231.91 ตร.ไมล์ (600.6 ตร.กม.)
 • พื้นดิน46.91 ตร.ไมล์ (121.5 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ185.00 ตร.ไมล์ (479.1 ตร.กม.)  79.77%
ความสูง52 ฟุต (16 เมตร)
ความสูงจุดสูงสุด934 ฟุต (285 เมตร)
ความสูงจุดต่ำสุด0 ฟุต (0 เมตร)
ประชากร
 • เมือง–เทศมณฑล
873,965 คน
 • อันดับที่ 4 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ที่ 17 ในสหรัฐ
 • ความหนาแน่น18,634.65 คน/ตร.ไมล์ (7,194.88 คน/ตร.กม.)
 • ปริมณฑล4,648,646 คน
 • พื้นที่ทางสถิติรวม9,164,058 คน
เดมะนิมซานฟรานซิสกัน[10]
จีดีพี (ค.ศ. 2024)
 • เมือง–เทศมณฑล268.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
 • ปริมณฑล801.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
 • พื้นที่รวมทางสถิติ[12]1.408 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
เขตเวลาUTC−8 (PST)
 • ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
UTC−7 (PDT)
รหัสไปรษณีย์[13]
941XX
  • 94102–94105
  • 94107–94112
  • 94114–94134
  • 94137
  • 94139–94147
  • 94151
  • 94158–94161
  • 94163–94164
  • 94172
  • 94177
  • 94188
รหัสพื้นที่415, 628[14]
รหัส FIPS06-67000
หมายเลข GNIS277593, 2411786
เว็บไซต์sf.gov

ซานฟรานซิสโก หรือ แซนฟรันซิสโก (อังกฤษ: San Francisco /ˌsæn frənˈsɪskoʊ/ ในภาษาสเปน แปลว่า นักบุญฟรังซิส) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก (อังกฤษ: City and County of San Fracisco) เป็นเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ข้อมูลสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ระบุว่าซานฟรานซิสโกมีประชากร 873,965 คน[7] โดยเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย และใหญ่เป็นอันดับที่ 17 ของสหรัฐ เขตมหานครของเมืองเมื่อนับรวมซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์–ฟรีมอนต์จะมีประชากรราว 4.65 ล้านคน[8] ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ของสหรัฐ และพื้นที่รอบอ่าวซานฟรานซิสโกมีประชากรราว 9.2 ล้านคน ซึ่งเป็นพื้นที่ทางสถิติรวมที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของสหรัฐ[9]

ชาวสเปนเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่มาตั้งรกรากบริเวณช่องแคบโกลเดนเกตในปี ค.ศ. 1776 โดยมีการก่อตั้งป้อมเพรซิดิโอแห่งซานฟรานซิสโก และคณะเผยแพร่ศาสนาซานฟรานซิสโกเดแอซิส[2] ภายหลังการตื่นทองที่แคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1849 ประชากรในซานฟรานซิสโกก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเมืองชายฝั่งตะวันตกที่ใหญ่ที่สุดในขณะนั้น[15] แม้ว่าเมืองจะได้รับความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหวและมหาอัคคีภัยในปี ค.ศ. 1906[16] แต่เมืองกลับฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว โดยในปี ค.ศ. 1915 ซานฟรานซิสโกเป็นเจ้าภาพในการจัดงานนิทรรศการนานาชาติปานามา−แปซิฟิก[17]

ในปี ค.ศ. 2024 จีดีพีของซานฟรานซิสโกอยู่ที่ 268 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ 324,000 ดอลลาร์สหรัฐ[18] โดยปัจจัยเศรษฐกิจหลักของเมืองมาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ, เทคโนโลยีขั้นสูง, อุตสาหกรรมบริการสุขภาพ, การเงิน, การประกัน, อสังหาริมทรัพย์ และภาคส่วนบริการระดับมืออาชีพ[19] นอกจากนี้ เขตมหานครรอบอ่าวซานฟรานซิสโกเป็นหนึ่งในเขตมหานครขนาดใหญ่ที่มีผลผลิตทางเศรษฐกิจมากที่สุดในสหรัฐและทั่วโลก โดยมีจีดีพีสูงถึง 1.332 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ[20]

ในปี ค.ศ. 2022 ซานฟรานซิสโกมีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า 1.7 ล้านคน และนักท่องเที่ยวในประเทศอีกราว 20 ล้านคน[21][22] เมืองมีจุดเด่นในด้านภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาสูงชัน สภาพอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี มีสถาปัตยกรรมที่หลากหลาย และสถานที่สำคัญได้แก่สะพานโกลเดนเกต เกาะอัลคาทราซ รถรางเคเบิลคาร์ เพียร์เทิรตีไนน์ และถนนลอมบาร์ด นอกจากนี้ ทีมกีฬาอเมริกันฟุตบอลที่สำคัญของเมืองได้แก่ซานฟรานซิสโก โฟร์ตีไนเนอส์

ภูมิศาสตร์

[แก้]

ภูมิประเทศ

[แก้]
ภาพถ่ายจากดาวเทียมของซานฟรานซิสโกในปี ค.ศ. 2019

ซานฟรานซิสโกตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐบริเวณตอนเหนือสุดของคาบสมุทรซานฟรานซิสโก ครอบคลุมพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและอ่าวซานฟรานซิสโกเป็นส่วนใหญ่ เกาะหลายแห่งอันได้แก่เกาะอัลคาทราซ เกาะเทรเชอร์ เกาะเยอร์บาบเวนา รวมถึงส่วนเล็ก ๆ ของเกาะแอลามีดา เกาะเรดร็อก และเกาะแองเจิล นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองซานฟรานซิสโก พื้นที่บนแผ่นดินใหญ่ในเขตเมืองมีรูปร่างคล้ายรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยมีขนาดพื้นที่รวมพื้นน้ำประมาณ 600 ตารางกิโลเมตร (232 sq mi)

ภายในเขตเมืองมีเนินเขามากกว่า 50 แห่ง[23] ซึ่งบางย่านถูกตั้งชื่อตามเนินเขาในพื้นที่นั้น ๆ เช่น น็อบฮิลล์ โปเตรโรฮิลล์ รัสเซียนฮิลล์ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองมีเนินเขาที่มีประชากรอาศัยอยู่เบาบางเช่น ทวินพีกส์ ซึ่งเป็นเนินเขาสองลูกที่ก่อตัวเป็นจุดที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองและเป็นจุดชมวิวของเมือง โดยภูเขาเดวิดสันเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมือง ซึ่งมีความสูง 928 ฟุต (283 m) และบนยอดเขามีไม้กางเขนที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1934 มีความสูง 103 ฟุต (31 m)[24]

ธรณีวิทยา

[แก้]

รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสและรอยเลื่อนเฮย์เวิร์ดเป็นสาเหตุของการเกิดแผ่นดินไหวในซานฟรานซิสโกหลายครั้ง รวมถึงแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1906 และ ค.ศ. 1989 แม้รอยเลื่อนดังกล่าวจะไม่ได้พาดผ่านเมืองโดยตรงก็ตาม เหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่นำไปสู่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของเมือง โดยมีการสร้างระบบจ่ายน้ำสำรอง มีการปรับปรุงอาคารเก่า และใช้มาตรฐานทางวิศวกรรมขั้นสูงในการก่อสร้างอาคารใหม่[25] อย่างไรก็ตาม ยังมีอาคารขนาดเล็กอีกหลายพันหลังที่ตกอยู่ในความเสี่ยงที่จะเกิดความเสียหายจากแผ่นดินไหวในอนาคต[26]

ชายฝั่งซานฟรานซิสโกมีการขยายตัวเกินขอบเขตทางธรรมชาติ ในย่านต่าง ๆ เช่น มารีนาดิสตริกต์ มิชชันเบย์ ฮันเตอส์พอยต์ รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเอ็มบาร์กาเดโรตั้งอยู่บนพื้นที่ที่มีการถมทะเล เกาะเทรเชอร์ถูกสร้างขึ้นจากวัสดุที่ขุดลอกมาจากอ่าว รวมถึงวัสดุที่ได้จากขุดลอกอุโมงค์เยอร์บาบเวนาผ่านเกาะเยอร์บาบเวนาในระหว่างการก่อสร้างสะพานข้ามอ่าว พื้นดินในบริเวณดังกล่าวมีความไม่มั่นคงเมื่อเกิดแผ่นดินไหว โดยเหตุแผ่นดินไหวโลมาพรีเอตาในปี ค.ศ. 1989 ทำให้ย่านมารีนาดิสตริกต์ได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง ซึ่งเกิดจากปรากฏการณ์แผ่นดินเหลว[27]

ภูมิอากาศ

[แก้]
หมอกในซานฟรานซิสโก พบได้เป็นประจำในฤดูร้อน

ซานฟรานซิสโกมีลักษณะภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน โดยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากกระแสน้ำเย็นแคลิฟอร์เนียในมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตกของเมือง และน้ำในอ่าวซานฟรานซิสโกทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของเมือง ทำให้มีสภาพอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี[28]

ฤดูร้อนอากาศอบอุ่นและแห้ง เดือนกันยายนเป็นช่วงที่มีอุณหภูมิสูงที่สุดของปี โดยมีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 70.2 °F (21.2 °C) ถือว่าเย็นที่สุดในบรรดาเมืองใหญ่ของสหรัฐ[29] ในช่วงฤดูร้อนมักพบหมอกหนาอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะบริเวณช่องแคบโกลเดนเกตซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์ที่เลื่องลือของซานฟรานซิสโก[30] เมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงหมอกจะพบได้น้อยลง

ขณะที่ฤดูหนาวอากาศไม่หนาวจัดและมีฝนตก เดือนมกราคมเป็นช่วงที่มีอุณหภูมิต่ำที่สุดของปี โดยมีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 57.8 °F (14.3 °C) ในปีที่มีปริมาณฝนสูงกว่าปกติมักเกี่ยวข้องกับสภาวะเอลนีโญ ส่วนปีที่มีปริมาณฝนต่ำกว่าปกติมักเกี่ยวข้องกับสภาวะลานีญา หิมะหาได้ยากมาก ครั้งล่าสุดที่มีรายงานพบหิมะสะสมในพื้นที่ใจกลางเมืองคือในปี ค.ศ. 1976[31]

ซานฟรานซิสโกมีฝนตกเฉลี่ย 71 วันต่อปี ปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีอยู่ที่ 22.89 นิ้ว (581 mm) และมีแสงแดดรวมทั้งปีสูงถึง 3,000 ชั่วโมง สถิติอุณหภูมิสูงสุดตลอดกาลที่สถานีตรวจวัดอากาศใจกลางเมืองอยู่ที่ 106 °F (41.1 °C) ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2017[32] ส่วนสถิติอุณหภูมิต่ำสุดตลอดกาลอยู่ที่ 27 °F (−2.8 °C) ณ วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1932[33]

ข้อมูลภูมิอากาศของซานฟรานซิสโก (ในเมือง) (ค่าปกติ 1991–2020; ค่าสุดขีด 1874–ปัจจุบัน)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) 79
(26.1)
81
(27.2)
90
(32.2)
94
(34.4)
97
(36.1)
103
(39.4)
99
(37.2)
98
(36.7)
106
(41.1)
102
(38.9)
86
(30)
76
(24.4)
106
(41.1)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) 57.8
(14.33)
60.4
(15.78)
62.1
(16.72)
63.0
(17.22)
64.1
(17.83)
66.5
(19.17)
66.3
(19.06)
67.9
(19.94)
70.2
(21.22)
69.8
(21)
63.7
(17.61)
57.9
(14.39)
64.14
(17.856)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) 52.2
(11.22)
54.2
(12.33)
55.5
(13.06)
56.4
(13.56)
57.8
(14.33)
59.7
(15.39)
60.3
(15.72)
61.7
(16.5)
62.9
(17.17)
62.1
(16.72)
57.2
(14)
52.5
(11.39)
57.71
(14.282)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °F (°C) 46.6
(8.11)
47.9
(8.83)
48.9
(9.39)
49.7
(9.83)
51.4
(10.78)
53.0
(11.67)
54.4
(12.44)
55.5
(13.06)
55.6
(13.11)
54.4
(12.44)
50.7
(10.39)
47.0
(8.33)
51.26
(10.699)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) 29
(-1.7)
31
(-0.6)
33
(0.6)
40
(4.4)
42
(5.6)
46
(7.8)
47
(8.3)
46
(7.8)
47
(8.3)
43
(6.1)
38
(3.3)
27
(-2.8)
27
(−2.8)
หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) 4.40
(111.8)
4.37
(111)
3.15
(80)
1.60
(40.6)
0.70
(17.8)
0.20
(5.1)
0.01
(0.3)
0.06
(1.5)
0.10
(2.5)
0.94
(23.9)
2.60
(66)
4.76
(120.9)
22.89
(581.4)
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 นิ้ว) 11.2 10.8 10.8 6.8 4.0 1.6 0.7 1.1 1.2 3.5 7.9 11.6 71.2
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 185.9 207.7 269.1 309.3 325.1 311.4 313.3 287.4 271.4 247.1 173.4 160.6 3,061.7
แหล่งที่มา: NOAA (ค่าปกติและค่าสุดขีด)[34][35], (แสงแดด 1961–1990)[36]


ประชากรศาสตร์

[แก้]
ประวัติจำนวนประชากร
ปีประชากร±%
18481,000—    
184925,000+2400.0%
185234,776+39.1%
186056,802+63.3%
1870149,473+163.1%
1880233,959+56.5%
1890298,997+27.8%
1900342,782+14.6%
1910416,912+21.6%
1920506,676+21.5%
1930634,394+25.2%
1940634,536+0.0%
1950775,357+22.2%
1960740,316−4.5%
1970715,674−3.3%
1980678,974−5.1%
1990723,959+6.6%
2000776,733+7.3%
2010805,235+3.7%
2020873,965+8.5%
ที่มา: [39][40][41][7]

การสำรวจสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ระบุว่าซานฟรานซิสโกมีจำนวนประชากรทั้งหมด 873,965 คน เพิ่มขึ้น 8.5% จากสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010[7] โดยซานฟรานซิสโกเป็นเมืองใหญ่ที่มีความหนาแน่นของประชากรต่อพื้นที่มากเป็นอันดับสองของสหรัฐ เป็นรองเพียงนครนิวยอร์กเท่านั้น

เชื้อชาติและชาติพันธุ์

[แก้]

จากข้อมูลสำมะโน ค.ศ. 2020 ระบุว่าองค์ประกอบทางเชื้อชาติในซานฟรานซิสโกได้แก่ กลุ่มผิวขาว 361,382 คน (41.3%), ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย 296,505 คน (33.9%), ชาวอเมริกันที่มีสองเชื้อชาติขึ้นไป 86,233 คน (9.9%), กลุ่มผิวดำหรือชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา 46,725 คน (5.3%), กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันและอะแลสกา 6,475 คน (0.7%), กลุ่มชนพื้นเมืองฮาวายและเกาะแปซิฟิก 3,476 คน (0.4%) และชาวอเมริกันเชื้อชาติอื่น ๆ 73,169 คน (8.4%)[42] นอกจากนี้ ในจำนวนประชากรทั้งหมดของซานฟรานซิสโกพบว่าเป็นกลุ่มฮิสแปนิกหรือลาติน 136,761 คน (15.6%)[43]

ในปี ค.ศ. 2010 ประชากรเชื้อสายจีนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยที่ใหญ่ที่สุดในซานฟรานซิสโก ซึ่งคิดเป็น 21.4% ของประชากรทั้งหมด สำหรับกลุ่มเชื้อสายเอเชียอื่น ๆ ได้แก่ เชื้อสายฟิลิปปินส์ (4.5%), เวียดนาม (1.6%), ญี่ปุ่น (1.3%), เกาหลี (1.2%), อินเดีย (1.2%), ไทย (0.3%) เป็นต้น[44] โดยประชากรเชื้อสายจีนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ รวมทั้งซันเซ็ตดิสตริกต์และริชมอนด์ดิสตริกต์ ขณะที่เชื้อสายฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในย่านเซาท์ออฟมาร์เก็ตและคร็อกเกอร์-แอมะซอน นอกจากนี้ ย่านเทนเดอร์ลอยน์เป็นที่ตั้งของประชากรเชื้อสายเวียดนามจำนวนมากในเมือง รวมทั้งธุรกิจและร้านอาหารต่าง ๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ลิตเติลไซง่อน"

ศาสนาและภาษา

[แก้]

จากการศึกษาโดยศูนย์วิจัยพิวในปี ค.ศ. 2023–2024 ระบุว่า กลุ่มผู้นับถือศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครซานฟรานซิสโกคือศาสนาคริสต์ ซึ่งคิดเป็น 46% โดยแบ่งออกเป็นนิกายโรมันคาทอลิก 24%, นิกายโปรเตสแตนต์ 19% และนิกายอื่น ๆ อีก 3% ขณะที่ผู้ไม่นับถือศาสนาใดมีสัดส่วนมากถึง 42% ส่วนผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ ศาสนาฮินดู 4%, ศาสนาพุทธ 3%, ศาสนายูดาห์ 2%, ศาสนาอิสลาม 1% และอื่น ๆ อีก 1%[45]

ในปี ค.ศ. 2024 พบว่าผู้อยู่อาศัยในซานฟรานซิสโกที่มีอายุ 5 ปีขึ้นไป พูดภาษาอังกฤษในที่พักเป็นจำนวน 446,434 คน (56.1%) ส่วนภาษาอื่น ๆ ได้แก่ภาษาจีน 131,407 คน (16.5%), ภาษาสเปน 89,338 คน (11.2%), ภาษาตากาล็อก 24,788 คน (3.1%), ภาษาเวียดนาม 14,043 คน (1.8%), ภาษาฝรั่งเศส 9,968 คน (1.2%), ภาษาฮินดี 8,731 คน (1.1%) ขณะที่ภาษาไทย ภาษาลาว และตระกูลภาษาขร้า–ไท มีผู้พูดเป็นจำนวน 1,479 คน (0.2%)[46]

ครัวเรือนและรายได้

[แก้]

ในปี ค.ศ. 2010 ซานฟรานซิสโกมีจำนวนครัวเรือนทั้งหมด 345,811 ครัวเรือน โดยเป็นบุคคลคนเดียว 133,366 ครัวเรือน (38.6%), เป็นคู่สมรสต่างเพศ 109,437 ครัวเรือน (31.6%), เป็นครัวเรือนที่มีผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ด้วย 63,577 ครัวเรือน (18.4%), เป็นคู่รักต่างเพศที่มิได้สมรส 21,677 ครัวเรือน (6.3%) และเป็นคู่สมรสหรือคู่รักเพศเดียวกัน 10,384 ครัวเรือน (3.0%) นอกจากนี้ 56.3% ของจำนวนประชากรทั้งหมดอาศัยอยู่ในบ้านเช่า และอีก 40.7% อาศัยอยู่ในบ้านที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง มัธยฐานของอายุประชากรอยู่ที่ 38.5 ปี

ซานฟรานซิสโกมีมัธยฐานของรายได้ครัวเรือนสูงเป็นอันดับที่ 3 ในบรรดาเมืองใหญ่ของสหรัฐ[47] โดยข้อมูลในปี ค.ศ. 2009 ระบุว่ามัธยฐานของรายได้ครัวเรือนอยู่ที่ 70,247 ดอลลาร์สหรัฐ รายได้ต่อหัวอยู่ที่ 44,373 ดอลลาร์สหรัฐ[48] และมีอัตราความยากจนอยู่ที่ 11.7% ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ[49] การอพยพของครอบครัวชนชั้นกลางทำให้ซานฟรานซิสโกมีสัดส่วนของประชากรเด็กน้อยกว่าเมืองใหญ่อื่น ๆ ในสหรัฐ[50]

คนไร้บ้าน

[แก้]

คนไร้บ้านกลายเป็นปัญหาสำคัญในซานฟรานซิสโกมาตั้งแต่ช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และยังคงเป็นปัญหาที่เพิ่มมากขึ้นในปัจจุบัน[51] ผลสำรวจในปี ค.ศ. 2019 ระบุว่ามีจำนวนคนไร้บ้านตามท้องถนนและที่พักพิงในเมืองอยู่ที่ 8,035 คน ซึ่งเพิ่มขึ้น 17% จากปี ค.ศ. 2017 โดยในจำนวนนี้ 5,180 คน อาศัยอยู่ตามท้องถนนและสวนสาธารณะที่ไม่มีที่พักพิง สาเหตุของการกลายเป็นคนไร้ที่อยู่อาศัยนั้นพบว่า 26% มาจากการตกงาน 18% มาจากการใช้สารเสพติด และ 13% มาจากการถูกขับไล่ออกจากที่พักอาศัย[52]

นครซานฟรานซิสโกได้เพิ่มงบประมาณอย่างมากเพื่อรับมือกับคนไร้บ้านที่มีแนวโน้มเพิ่มจำนวนมากขึ้น โดยในปี ค.ศ. 2020–2021 มีการจัดสรรงบประมาณสำหรับการบริการคนไร้บ้านเป็นจำนวนเงิน 850 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[53]

การศึกษา

[แก้]

มหาวิทยาลัย

[แก้]
มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก

มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก (ยูซีเอสเอฟ) เป็นเพียงมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในกลุ่มระบบมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ที่เน้นการศึกษาในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์ชีวภาพโดยเฉพาะ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ติดอันดับ 1 ใน 5 ของโรงเรียนสอนการแพทย์ที่ดีที่สุดในสหรัฐ[54]

มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโกสเตต (เอสเอฟเอสยู) เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มระบบมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต โดยมีนักศึกษาราว 30,000 คน เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกมากกว่า 100 สาขาวิชา[55]

มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก (ยูเอสเอฟ) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่ก่อตั้งขึ้นโดยคณะเยสุอิตในปี ค.ศ. 1855 ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในซานฟรานซิสโก และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดที่ก่อตั้งขึ้นทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี[56]

ระบบขนส่งมวลชน

[แก้]
รถรางเคเบิลคาร์ ด้านหลังมองเห็นเกาะอัลคาทราซ

ระบบขนส่งมวลชนหลักของเมืองคือการรถไฟเทศบาลซานฟรานซิสโก ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "มิวนี" (Muni) โดยให้บริการรถบัส, รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า, รถไฟรางเบา (ที่เรียกว่ามิวนีเมโทร), รถรางเคเบิลคาร์ และรถรางสตรีตคาร์ มิวนีเป็นระบบขนส่งมวลชนที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับ 7 ของสหรัฐ และมากเป็นอันดับ 2 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย (รองจากลอสแอนเจลิสเมโทร) ในปี ค.ศ. 2025 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ที่ 167 ล้านคน[57] และในไตรมาสที่ 2 ปี ค.ศ. 2026 มีจำนวนผู้โดยสารต่อวันในวันธรรมดาอยู่ที่ 533,700 คน[58]

ระบบขนส่งมวลชนเร็วที่ให้บริการในระดับภูมิภาคที่สำคัญคือระบบขนส่งมวลชนเร็วพื้นที่อ่าว ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "บีเออาร์ที" (BART) โดยเชื่อมต่อระหว่างซานฟรานซิสโกเข้ากับอีสต์เบย์ (ฝั่งตะวันออกของอ่าวซานฟรานซิสโก) และแซนโฮเซ ผ่านอุโมงค์ลอดใต้อ่าวทรานส์เบย์ บีเออาร์ทีเป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับ 7 ของสหรัฐ ในปี ค.ศ. 2025 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ที่ 53.7 ล้านคน[57] และในไตรมาสที่ 2 ปี ค.ศ. 2026 มีจำนวนผู้โดยสารต่อวันในวันธรรมดาอยู่ที่ 198,600 คน[58]

นอกจากนี้ยังมีระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ ได้แก่

เมืองพี่น้อง

[แก้]

เมืองพี่น้องของซานฟรานซิสโกมีจำนวน 19 เมือง ได้แก่[62]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Garling, Caleb (มิถุนายน 30, 2013). "Don't Call It Frisco: The History of San Francisco's Nicknames". The Bold Italic. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2016.
  2. 1 2 O'Day, Edward F. (ตุลาคม 1926). "The Founding of San Francisco". San Francisco Water. Spring Valley Water Authority. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 27, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2024.
  3. ↑ "San Francisco: Government". SFGov.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 16, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2012. San Francisco was incorporated as a City on April 15th, 1850 by act of the Legislature.
  4. ↑ "2020 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2021.
  5. ↑ "San Francisco". Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey.
  6. 1 2 "Elevations and Distances in the United States". US Geological Survey. เมษายน 29, 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 9, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2014.
  7. 1 2 3 4 "QuickFacts: San Francisco city, California". www.census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 10, 2024.
  8. 1 2 "Personal Income by County, Metro, and Other Areas". bea.gov. United States Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 8, 2022.
  9. 1 2 "Metropolitan and Micropolitan Statistical Areas Population Totals and Components of Change: 2020–2021". United States Census Bureau. กุมภาพันธ์ 24, 2022. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 13, 2022.
  10. ↑ Massara, Graph (กุมภาพันธ์ 20, 2018). "If you're from SF, you're a 'San Franciscan.' But what if you're from Fremont? Berkeley? Livermore?". SFGATE. San Francisco. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 29, 2023.
  11. ↑ "Gross Domestic Product by County and Metropolitan Area". fred.stlouisfed.org.
  12. ↑ "CSA GDP". apps.bea.gov.
  13. ↑ "ZIP Code(tm) Lookup". United States Postal Service. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2014.
  14. ↑ "NPA City Report". North American Numbering Plan Administration. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 4, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2014.
  15. ↑ Coy, Owen Cochran (1919). Guide to the County Archives of California. Sacramento, California: California Historical Survey Commission. น. 409.
  16. ↑ Montagne, Renée (เมษายน 11, 2006). "Remembering the 1906 San Francisco Earthquake". People & Places. NPR. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 13, 2008.
  17. ↑ Wiley, Peter Booth (2000). National trust guide San Francisco: America's guide for architecture and history travelers. John Wiley & Sons, Inc. น. 9. ISBN 978-0-471-19120-9. OCLC 44313415.
  18. ↑ "GDP by County, Metro, and Other Areas". U.S. Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 7, 2024.
  19. ↑ "Regional Data: GDP and Personal Income". apps.bea.gov. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2022.
  20. ↑ "GDP by County, Metro, and Other Areas". U.S. Bureau of Economic Analysis. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2021.
  21. ↑ "America's 10 most visited cities", World Atlas, พฤศจิกายน 14, 2023
  22. ↑ "San Francisco Travel Association Announces 2022 Results and 2023 Forecast" (ข่าวประชาสัมพันธ์). San Francisco Travel. มีนาคม 21, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 7, 2023.
  23. ↑ Graham, Tom (พฤศจิกายน 7, 2004). "Peak Experience". San Francisco Chronicle. Hearst Communications. น. PK-23. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 4, 2006. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 13, 2008.
  24. ↑ Lee, Henry K. (มกราคม 16, 1997). "Mount Davidson Cross Called Landmark by Panel". San Francisco Chronicle. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 11, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2008.
  25. ↑ Smith, Charles (เมษายน 15, 2006). "What San Francisco didn't learn from the '06 quake". San Francisco Chronicle. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 16, 2006. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2008.
  26. ↑ Selna, Robert (มิถุนายน 29, 2008). "S.F. leaders ignore weak buildings' quake risk". San Francisco Chronicle. น. A-1. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 11, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2008.
  27. ↑ "Liquefaction Damage in the Marina District during the 1989 Loma Prieta earthquake" (PDF). California Geological Survey. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2008.
  28. ↑ "San Francisco climate: Average Temperature, weather by month, San Francisco water temperature – Climate-Data.org". en.climate-data.org. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2021.
  29. ↑ Osborn, Liz. "Coolest US Cities in Summer". Weather Extremes. Current Results Nexus. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
  30. ↑ Harold, Gilliam (กรกฎาคม 1, 2002). "Cutting Through the Fog". Bay Nature (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2026.
  31. ↑ Hartlaub, Peter (พฤศจิกายน 29, 2012). "Blizzard of awesome: The San Francisco snowfall of 1976". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2013.
  32. ↑ Ruberstein, Steve; Asimov, Nanette; Lyons, Jenna (กันยายน 1, 2017). "San Francisco hits 106 degrees – shatters all-time record". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2017.
  33. ↑ "San Fran Mission Dolore, California (047772) Period of Record General Climate Summary – Temperature". Western Regional Climate Center. Desert Research Institute. 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 13, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010. (Main page)
  34. 1 2 "NOWData - NOAA Online Weather Data". weather.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2026.
  35. ↑ "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2026.
  36. ↑ "SAN FRANCISCO/MISSION DOLORES,CA". NOAA. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
  37. ↑ "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
  38. ↑ "SAN FRANCISCO/MISSION DOLORES,CA". NOAA. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2026.
  39. ↑ Richards, Rand (1992). Historic San Francisco: A Concise History and Guide. Heritage House. ISBN 978-1-879367-00-5. OCLC 214330849.
  40. ↑ "Table 8. Population of 100 Largest Urban Places: 1850". census.gov. U.S. Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 14, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2026.
  41. ↑ "1850-2010 Historical US Census Populations of Counties and Incoporated Cities/Towns in California". dof.ca.gov. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2026.
  42. ↑ "Race and Ethnicity in the United States: 2010 Census and 2020 Census". census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
  43. ↑ "P4: HISPANIC OR LATINO ORIGIN". data.census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
  44. ↑ "QT-P3 – Race and Hispanic or Latino Origin: 2010". 2010 United States census Summary File 1. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  45. ↑ "People in the San Francisco metro area | Religious Landscape Study (RLS)". Pew Research Center. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
  46. ↑ "B16001: Language Spoken at Home by Ability to Speak English for the Population 5 Years and Over". data.census.gov. United State Census Bureau. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.
  47. ↑ "Median Household Income (In 2003 Inflation-adjusted Dollars) (Place Level)". U.S. Census Bureau. สิงหาคม 22, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 9, 2004. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2009.
  48. ↑ "QuickFacts: San Francisco County, California". United States Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 13, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2011.
  49. ↑ "Economic Characteristics". 2005–2009 American Community Survey 5-Year Estimates – Data Profile Highlights. U.S. Census Bureau. 2007. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  50. ↑ Sankin, Aaron (มีนาคม 9, 2012). "Families Flee San Francisco: City Has Lowest Percentage Of Kids Of Any Major U.S. City". HuffPost. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2018.
  51. ↑ Saunders, Debra (สิงหาคม 9, 2015). "San Francisco's summer of urine and drug-addicted homeless". San Francisco Gate. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2017.
  52. ↑ "2019 San Francisco Homeless Count Report" (PDF). 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ กันยายน 8, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 12, 2020.
  53. ↑ "City & County of San Francisco, California Mayor's 2020–2021 & 2021–2022 Proposed Budget" (PDF). น. 186. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ ตุลาคม 21, 2023.
  54. ↑ "America's Best Graduate Schools: Best Medical Schools". ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต. 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 21, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
  55. ↑ "SF State Facts 2008–2009" (PDF). SFSU. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 7, 2009.
  56. ↑ "University of San Francisco Fact Book and Almanac 2007" (PDF). University of San Francisco. ธันวาคม 31, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มิถุนายน 24, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
  57. 1 2 "Public Transportation Ridership Report Fourth Quarter 2025" (PDF). สมาคมขนส่งมวลชนอเมริกัน. กุมภาพันธ์ 20, 2026. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2026.
  58. 1 2 "Public Transportation Ridership Report Second Quarter 2026" (PDF). สมาคมขนส่งมวลชนอเมริกัน. กันยายน 2, 2026. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2026.
  59. ↑ "Bay Area Traveler: Transportation Information". San Francisco Chronicle Inc. มีนาคม 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 30, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2008.
  60. ↑ "Emeryville Station (EMY)". Amtrak. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2010.
  61. ↑ "San Francisco Bay Ferry". สืบค้นเมื่อ มีนาคม 26, 2013.
  62. ↑ "International sector businesses development". sf.gov. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 24, 2025. สืบค้นเมื่อ กันยายน 7, 2026.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]