ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง
北京首都国际机场
Běijīng Shǒudū Guójì Jīchǎng

Beijing CAH.png

Beijing Terminal 3.jpg
The new Terminal 3

IATA: officially : PEK
unofficial : BJS
ICAO: ZBAA
ข้อมูลสำคัญ
การใช้งาน สาธารณะ
ผู้ดำเนินงาน Civil Aviation Administration of China
พื้นที่บริการ Beijing
สถานที่ตั้ง Chaoyang District, Beijing
ฐานการบิน
ความสูง 116 ฟุต / 35 เมตร
เว็บไซต์ www.bcia.com.cn
แผนที่
PEK ซึ่งตั้งอยู่ใน China
PEK
PEK
Location in China
ทางวิ่ง
ทิศทาง
ความยาว
พื้นผิว
เมตร
ฟุต
18L/36R 3,800 12,468 ยางมะตอย
18R/36L 3,200 10,499 ยางมะตอย
01/19 3,800 12,468 คอนกรีต
สถิติ (2009)
ผู้โดยสาร 65,329,851
Aircraft Movements 488,495
สถิติจาก Airports Council International[1]
ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง
จีนตัวเต็ม
จีนตัวย่อ
อาคารเทียบเครื่องบิน 3

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง (IATA: PEKICAO: ZBAA) เป็นสนามบินระหว่างประเทศสนามบินหลักของกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) ในเขตฉาวหยาง และบางส่วนของ เขตซุ่นอี้[2] บริหารงานโดย บริษัทท่าอากาศยานปักกิ่งแคปิตอล ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ รหัสสนามบิน IATA ของปักกิ่งคือ PEK มาจากการถอดความชื่อของปักกิ่งเป็นอักษรโรมันแบบเดิม (Peking) [note 1]

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอร์ไชน่า สายการบินแห่งชาติของประเทศจีน ซึ่งมีเที่ยวบินจากที่นี่มากกว่า 120 เส้นทาง (ไม่รวมเที่ยวบินส่งสินค้า) ทั้งนี้ยังมี ไห่หนานแอร์ไลน์ และ ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ ที่ยึดสนามบินนี้เป็นสนามบินหลักอีกด้วย

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง เพิ่มอาคารผู้โดยสารหลังที่ 3 ในปี พ.ศ. 2551 ในช่วงงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ถือเป็นอาคารผู้โดยสารที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากอาคารผู้โดยสารที่ 3 ของ ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ และถือเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลกอันดับ 6 ซึ่งกินเนื้อที่ราว 1,480 ha (3,700 acres)

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง เติบโตอย่างรวดเร็วโดยติดอันดับสนามบินที่คับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และกลายมาเป็นสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเซียจากจำนวนผู้โดยสารและจำนวนเที่ยวบินในปี พ.ศ. 2542 และได้ถือเป็นสนามบินที่มีผู้โดยสารคับคั่งที่สุดอันดับ 2 ของโลกในปี พ.ศ. 2553 ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ได้บันทึกว่ามีเครื่องบินเข้าออกทั้งหมด 557,167 ครั้ง (นับจากเครื่องบินขึ้นและลง) ติดอันดับ 6 ของโลกในปี พ.ศ. 2555[1] ด้านเที่ยวบินขนส่งสินค้าก็เช่นกัน ในปี พ.ศ. 2555 สนามบินถูกจัดอันดับที่ 13 ของสนามบินที่มีเที่ยวบินขนส่งสินค้าที่คับครั้งที่สุดในโลก โดยมีการขนส่งสินค้ากว่า 1,787,027 ตัน.[1]

ประวัติ[แก้]

ท่าอากาศยานปักกิ่งในปีพ.ศ. 2502
แอร์ฟอร์ซวัน ของประธานาธิปดีริชาร์ด นิกสัน ลงจอดที่ท่าอากาศยานปักกิ่ง ในปีพ.ศ. 2515

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2501. ขณะนั้นสนามบินมีเพียงอาการเล็ก, ที่ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้, ซึ่งใช้รองรับผู้โดยสารวีไอพี และ เที่ยวบินเช่าเหมาลำ. วันที่ 1 มกราคม 2523, ได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 โดยมีท่าเทียบ และรองรับเครื่องบินได้ 10 - 12 ลำ. อาคารใหม่นี้ ใหญ่กว่าอาคารเก่าที่สร้างในช่วงปี พ.ศ. 2500 มาก

เที่ยวบินแรกที่บินมาสู่จีน และ ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งคือเที่ยวบินของปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์จากเมืองอิสลามาบัด

ช่วงปลายปี พ.ศ.2542 เป็นช่วงครบรอบ 50 ปี ของการสถาปณา  สาธารณรัฐประชาชนจีน, ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งได้ขยายอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 เปิดให้บริการในวันที่ 1 พศจิกายนในปีเดียวกัน โดยอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 ถูกปิดช่วงคราวเพื่อปรับปรุงหลังจากเปิดอาคาร 2. วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2547 อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 จึงกลับมาเปิดอีกครั้ง หลังปรับปรุงเสร็จแล้ว, ซึ่งในตอนนั้นเปิดให้ใช้เฉพาะเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ เท่านั้น.[3] ส่วนเที่ยวบินภายในประเทศและต่างประเทศของสายการบินอื่นๆ ยังคงให้บริการจากอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2.

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งได้ขยายสนามบินอีกครั้งในปีพ.ศ. 2550. โดยเปิดให้บริการทางวิ่งที่ 3 ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550, เพื่อลดปัญหาความคับคั่งของอีกสองทางวิ่ง.[4] อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 (T3) สร้างเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2551, ในช่วงปักกิ่งโอลิมปิก. การขยายสนามบินครั้งนี้ยังได้เพิ่มทางรถไฟวิ่งเข้าไปสู่กลางกรุงปักกิ่งด้วย ในขณะที่เปิดใช้บริการนั้น อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 ได้รับการยกย่องให้เป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก, และถือเป็นสถานที่สำคัญที่บ่งบอกการเจริญเติบโตของกรุงปักกิ่ง เมืองหลวงของประเทศจีน การขยายครั้งนี้ได้ระดมทุนกว่า 3 หมื่นล้านเยนจากประเทศญี่ปุ่น และอีก 5ร้อยล้านยูโรจาก ธนาคารเพื่อการลงทุนของยุโรป (EIB). การกู้ครั้งนี้ถือเป็นการกู้ครั้งใหญ่ที่สุดในเอเซ๊ยของ EIB; ซึ่งได้ลงนามความตกลงกันในงาน การประชุมผู้นำจีนและกลุ่มประเทศยุโรปครั้งที่ 8 เมื่อเดือนกันยายน 2558.[5]

หลังจากงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008และเพิ่มอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่แล้ว, ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งได้ยึดตำแหน่งสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเชียนับจากจำนวนที่นั่ง จากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว.[6]

และเนื่องด้วยปัญหาด้านการขยายด้วยของท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง, จึงได้มีแผนที่จะเปิดสนามบินใหม่ที่ต้าซิง. ซึ่งผ่านการอนุมัติแล้วในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556. และเริ่มการก่อสร้างในปีพ.ศ. 2558 และคาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2561.[7] ขณะนี้ยังไม่มีการวางแผนว่าจะทำการย้ายเที่ยวบินใดจากสนามบินปักกิ่งไปยังสนามบินแห่งใหม่; แต่คาดว่าอาจย้ายสายการบินจากพันธมิตรสายการบินสกายทีมไปยังท่าอากาศยานแห่งใหม่.[8]

อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน[แก้]

อาคารผู้โดยสาร 1[แก้]

อาคารผู้โดยสาร 2[แก้]

อาคารผู้โดยสาร 3[แก้]

เปิดให้บริการเมื่อปี ค.ศ.2008

สายการบินขนส่งสินค้า[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Final Airport Traffic Results for 2009, 109 KiB, Airports Council International, 21 March 2010
  2. Map from Maptown.cn. (Archive)
  3. "首都国际机场的历史沿革_新浪旅游_新浪网". travel.sina.com.cn. สืบค้นเมื่อ 2015-07-15. 
  4. "Beijing Airport's third runway opens on Monday". สืบค้นเมื่อ 1 June 2015. 
  5. "europa-eu-un.org". สืบค้นเมื่อ 1 June 2015. 
  6. "AAPA members' international traffic falls in July; Beijing now busiest airport in the region". anna.aero. 5 September 2008. 
  7. WANG XIAODONG (14 January 2013). "New capital airport cleared for takeoff". China Daily. 
  8. Cantle, Katie (5 February 2013). "China's SkyTeam carriers will move to new Beijing airport". ATW Plus. สืบค้นเมื่อ 29 April 2013. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "note" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="note"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>