ข้ามไปเนื้อหา

อาเบียงกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาเบียงกา
IATA ICAO รหัสเรียก
AV AVA AVIANCA
ก่อตั้ง5 ธันวาคม ค.ศ. 1919 (106 ปี) (ในชื่อ SCADTA)
ท่าหลักโบโกตา
ท่ารองกาลิ
การ์ตาเฮนา
เมเดยิน
เมืองสำคัญบาร์รังกิยา
ไมแอมี
สะสมไมล์LifeMiles
พันธมิตรการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
บริษัทลูกอาเบียงกาการ์โก
อาเอโรอูนิออน
เอลิโกล

บริษัทในเครือ

อาเบียงกาเอกซ์เพรส
อาเบียงกา เอกวาดอร์
อาเบียงกา เอลซัลวาดอร์
อาเบียงกา คอสตาริกา
อาเบียงกา กัวเตมาลา
อาเบียงกา ฮอนดูรัส
ขนาดฝูงบิน128[1]
จุดหมาย74
บริษัทแม่อาเบียงกากรุ๊ป
สำนักงานใหญ่ประเทศโคลอมเบีย บาร์รังกิยา โคลอมเบีย
บุคลากรหลักโรเบร์โต กริเอเต (ประธาน)
เอเดรียน นิวเฮาเซอร์ (ซีอีโอ)
เว็บไซต์www.avianca.com

อาเบียงกา (สเปน: Avianca; ย่อมาจาก Aerovias del Continente Americano S.A., แปลตรงตัว 'สายการบินแห่งทวีปอเมริกา') เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศโคลอมเบีย โดยมีฐานการบินหลักของท่าอากาศยานนานาชาติเอลโดราโดในโบโกตา อาเบียงกาเป็นสายการบินที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกาและอันดับสองของโลกที่ยังคงปฎิบัติการอยู่ โดยเริ่มปฎิบัติการใน ค.ศ. 1919[2] อาเบียงกาให้บริการเที่ยวบินไปยัง 74 จุดหมายปลายทางด้วยฝูงบินทั้ง 128 ลำ[3]

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

อาเบียงกาให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 62 แห่งทั่วโลก

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 อาเบียงกาได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆดังต่อไปนี้:[4]

ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

[แก้]

อาเบียงกามีข้อตกลงกับสายการบินดังต่อไปนี้:

ฝูงบิน

[แก้]
แอร์บัส เอ320-200 ของอาเบียงกาในลวดลายเก่า
แอร์บัส เอ320นีโอของอาเบียงกา
โบอิง 787-8 ของอาเบียงกาในลวดลายเก่า

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2026 อาเบียงกามีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[6][7]

ฝูงบินของอาเบียงกา
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
C W Y+ Y รวม
แอร์บัส เอ319-100 7 — – 12 48 84 144 จะปลดประจำการภายในปี 2024[8]
แอร์บัส เอ320-200 67 — – 12 60 108 180
แอร์บัส เอ320นีโอ 38 88[9] – 12 60 108 180 สั่งซื้อพร้อม 50 ตัวเลือก[10]

คำสั่งซื้อบางส่วนจะถูกแบ่งไปประจำการกับสายการบินลูก

– – 188 188 เครื่องบินของบิบาแอร์โกลอมบิอา[11]
แอร์บัส เอ330-900 – 2 รอประกาศ จะโอนย้ายมาจากอาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์
โบอิง 787-8 15 –[12] 28 – – 222 250
32 – – 259 291 เครื่องบินของนอร์วีเจียนลองฮอลล์ในอดีต[13]
รวม 128 90

อาเบียงกามีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.6 ปี

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Avianca Fleet Details and History". Planespotters.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-11-18. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 10, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ xixerone (2015-02-07). "The World's Oldest Airlines". XIXERONE (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  3. ↑ "Our Fleet Avianca" เก็บถาวร 2019-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน www.avianca.com
  4. ↑ "Codeshare" เก็บถาวร 2022-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Avianca. Retrieved 26 May 2021.
  5. ↑ Garbuno, Daniel Martínez (2022-09-12). "Avianca and Boliviana de Aviación announce interline agreement |" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  6. ↑ "Avianca Fleet Details and History". www.planespotters.net. [ลิงก์เสียถาวร]
  7. ↑ "Avianca Fleet | Airfleets aviation". www.airfleets.net.
  8. ↑ Sena, Gastón (2023-09-24). "Avianca to Retire its A319 Fleet in 2024; One Operator Left in South America". Aviacionline.com (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-11-13. สืบค้นเมื่อ 2023-11-12.
  9. ↑ Airbus Orders and Deliveries (XLS), monthly updated, accessed via "Orders & deliveries". Airbus. Airbus SAS. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Avianca commits to order for 88+50 A320neo Family jets". ch-aviation (ภาษาอังกฤษ). มีนาคม 11, 2022. สืบค้นเมื่อ 2023-11-12.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Sena, Gastón (2023-06-27). "Avianca Gets All A320neos That Belonged to Failed VIVA". Aviacionline.com (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-12-08. สืบค้นเมื่อ 2024-03-02.
  12. ↑ Lori Ranson. "Avianca Aims To Place More Twin-Aisle Jets On North American Routes". Aviationweek.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Sena, Gastón (2024-02-05). "Avianca Takes Delivery of the First of Three Former Norwegian Boeing 787s". Aviacionline.com (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-12-08. สืบค้นเมื่อ 2024-03-02.