โบอิง 767

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โบอิง 767
Delta Air Lines B767-332 N130DL.jpg
เครื่องบินโบอิง 767-300 ของเดลตาแอร์ไลน์ใน ค.ศ. 2018
หน้าที่ เครื่องบินโดยสารไอพ่นแบบกว้าง
ประเทศผู้ผลิต สหรัฐ
ผู้ผลิต เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
เที่ยวบินแรก 26 กันยายน ค.ศ. 1981 (1981-09-26)
เริ่มใช้ 8 กันยายน ค.ศ. 1982 กับยูไนเต็ดแอร์ไลน์
สถานะ ยังคงใช้บริการ
ผู้ใช้หลัก เดลตาแอร์ไลน์
เฟดเอกซ์
ยูพีเอสแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
การผลิต ค.ศ. 1981–ปัจจุบัน
จำนวนที่ถูกผลิต 1,240 ข้อมูลเมื่อ มกราคม 2022[1][2]
รุ่น

โบอิง 767 เป็นอากาศยานขนาดกลางแบบลำตัวกว้าง ใช้เครื่องยนต์ 2 ตัว ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 181 ถึง 245 คน เมื่อจัดที่นั่งแบบ 3 ชั้นบิน และมีพิสัยบิน 9,400 ถึง 12,200 กิโลเมตร (5,200 ถึง 6,600 ไมล์ทะเล)

ส่วนควบคุมการบินของ 767 มีความคล้ายคลึงกับ 757 ซึ่งเป็นเครื่องบินลำคัวแคบ ที่เริ่มผลิตในช่วงเดียว ทำให้นักบินที่ได้รับใบอนุญาตให้ชับเครื่อง 757 ได้ ก็สามารถขับเครื่อง 767 ได้โดยปริยาย

การสั่งซื้อ[แก้]

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 มีอากาศยานใช้งานถึง 742 ลำ: รุ่น 73 -200s, 632 -300 และ 37 -400 โดยรุ่น 65 -300F ยังอยู่ในระยะสั่งซื้อon order ผู้ที่ใช้งานมากที่สุดคือเดลตาแอร์ไลน์ (77), เฟดเอกซ์เอกซ์เพรส (60; ผู้ส่งสินค้ามากที่สุด), ยูพีเอสแอร์ไลน์ (59), ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (51), เจแปนแอร์ไลน์ (35), ออล นิปปอน แอร์เวย์ (34)[3]

ผู้ซื้อโบอิง 767 มากที่สุดตามลำดับคือเดลตาแอร์ไลน์ที่ 117 ลำ, เฟดเอกซ์เอกซ์เพรส (148), ออล นิปปอน แอร์เวย์ (96), อเมริกันแอร์ไลน์ (88) และยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (82)[1][2] เฉพาะเดลตาและยูไนเต็ดเท่านั้นที่ซื้อรุ่น -200, -300 และ -400 ทั้งหมด[2]

สั่งซื้อและจัดส่ง[แก้]

ปี รวม 2022 2021 2020 2019 2018 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001
สั่งซื้อ 1,346 0 65 11 26 40 15 26 49 4 2 22 42 3 7 24 36 10 19 8 11 8 40
จัดส่ง 1,240 2 32 30 43 27 10 13 16 6 21 26 20 12 13 10 12 12 10 9 24 35 40
ปี 2000 1999 1998 1997 1996 1995 1994 1993 1992 1991 1990 1989 1988 1987 1986 1985 1984 1983 1982 1981 1980 1979 1978
สั่งซื้อ 9 30 38 79 43 22 17 54 21 65 52 100 83 57 23 38 15 20 2 5 11 45 49
จัดส่ง 44 44 47 42 43 37 41 51 63 62 60 37 53 37 27 25 29 55 20 0 0 0 0

การสั่งซื้อและจัดส่งโบอิง 767 (สะสม, ต่อปี):

สั่งซื้อ

จัดส่ง

สรุปโมเดล[แก้]

Ukraine International Airlines 767-300ER ที่มีปีกเล็กเสริม
รุ่นโมเดล รหัสICAO[8] สั่งซื้อ จัดส่ง สั่งซื้อยังไม่ครบ
767-200 B762 128 128
767-200ER B762 121 121
767-2C (KC-46) B762 102 59 43
767-300 B763 104 104
767-300ER B763 583 583
767-300F B763 270 207 63
767-400ER B764 38 38
รวม 1,346 1,240 106
  • ข้อมูลเมื่อ มกราคม 2022.[1][2]

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

ข้อมูล 767-200 767-200ER 767-300 767-300ER 767-300F ขนส่ง 767-400ER
ความยาว 48.5 เมตร
(159 ฟุต 2 นิ้ว)
54.9 เมตร
(180 ฟุต 3 นิ้ว)
61.4 เมตร
(201 ฟุต 4 นิ้ว)
ความกว้างของปีก 47.6 เมตร
(156 ฟุต 1 นิ้ว)
51.9 เมตร
(170 ฟุต 4 นิ้ว)
ความจุผู้โดยสาร 181 (3 ชั้นบิน)
224 (2 ชั้นบิน)
255 (ชั้นประหยัด)
218 (3 ชั้นบิน)
269 (2 ชั้นบิน)
351 (ชั้นประหยัด)
- 245 (3 ชั้นบิน)
304 (2 ชั้นบิน)
375 (ชั้นประหยัด)
ความจุห้องสินค้า 81.4 ตารางเมตร (2,875 ตารางฟุต)
22 LD2s
106.8 ตารางเมตร (3,770 ตารางฟุต)
30 LD2s
454 ตารางเมตร (16,034 ตารางฟุต)
30 LD2s + 24 pallets
129.6 ตารางเมตร (4,580 ตารางฟุต)
38 LD2s
น้ำหนักบรรทุกเปล่า 80,127 กิโลกรัม
(176,650 ปอนด์)
82,377 กิโลกรัม
(181,610 ปอนด์)
86,069 กิโลกรัม
(189,750 ปอนด์)
90,011 กิโลกรัม
(198,440 ปอนด์)
86,183 กิโลกรัม
(190,000 ปอนด์)
103,872 กิโลกรัม
(229,000 ปอนด์)
น้ำหนักสูงสุดขณะนำเครื่องขึ้น 142,882 กิโลกรัม
(315,000 ปอนด์)
179,169 กิโลกรัม
(395,000 ปอนด์)
158}758 กิโลกรัม
(350,000 ปอนด์)
186,880 กิโลกรัม
(412,000 ปอนด์)
204,116 กิโลกรัม
(450,000 ปอนด์)
พิสัยบิน 9,400 กิโลเมตร
(5,200 ไมล์ทะเล)
12,200 กิโลเมตร
(6,600 ไมล์ทะเล)
9,700 กิโลเมตร
(5,230 ไมล์ทะเล)
11,305 กิโลเมตร
(6,105 ไมล์ทะเล)
6,050 กิโลเมตร
(3,270 ไมล์ทะเล)
10,450 กิโลเมตร
(5,650 ไมล์ทะเล)
ความเร็วปกติ 0.80 มัก ที่ระดับความสูง 35,000 ฟุต
ความเร็วสูงสุด 0.86 มัก ที่ระดับความสูง 35,000 ฟุต
เครื่องยนต์ (x2) P&W JT9D-7R4
P&W PW4000-94
GE CF6-80A
GE CF6-80C2
P&W PW4000-94
GE CF6-80C2
P&W JT9D-7R4
P&W PW4000-94
GE CF6-80A
GE CF6-80C2
P&W PW4000-94
GE CF6-80C2
RR RB211-524H
P&W PW4000-94
GE CF6-80C2
แรงผลักดัน (x2) GE: 222 กิโลนิวตัน PW: 281.6 กิโลนิวตัน
GE: 276.2 กิโลนิวตัน
PW: 222 กิโลนิวตัน PW: 281.6 กิโลนิวตัน
GE: 276.2 กิโลนิวตัน
RR: 264.7 กิโลนิวตัน
PW: 281.6 กิโลนิวตัน
GE: 282.5 กิโลนิวตัน

ดูเพิ่ม[แก้]

โบอิ้ง 767-300 ของคอนดอร์

รุ่นที่ใกล้เคียงกัน[แก้]

เครื่องบินที่คล้ายกัน[แก้]

อ้างอิง[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 "Boeing: Orders and Deliveries (updated monthly)". The Boeing Company. January 31, 2022. สืบค้นเมื่อ February 8, 2022.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "767 Model Summary (orders and deliveries)". Boeing. July 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 31, 2015. สืบค้นเมื่อ August 11, 2020.
  3. "World Airline Census 2018". Flightglobal (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2018-08-21.
  4. "Boeing Company Annual Orders Summary". Boeing. สืบค้นเมื่อ July 11, 2011.
  5. "Boeing Recent Orders". Boeing. August 2018. สืบค้นเมื่อ October 18, 2018.
  6. "Boeing Company Current Deliveries". Boeing. August 2018. สืบค้นเมื่อ October 18, 2018.
  7. "Orders and Deliveries search page". Boeing. September 2018. สืบค้นเมื่อ October 18, 2018.
  8. "ICAO Document 8643". International Civil Aviation Organization. สืบค้นเมื่อ December 10, 2011.
  9. Norris & Wagner 1999, pp. 20–21
  10. 10.0 10.1 Becher 1999, p. 175
  11. "Airbus A330-200". Flug Revue. July 18, 2000. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 18, 2001. สืบค้นเมื่อ August 18, 2011.

บรรณานุกรม[แก้]

  • Becher, Thomas (1999). Boeing 757 and 767. Marlborough, Wiltshire: Crowood Press. ISBN 1-86126-197-7.
  • Birtles, Philip (1999). Modern Civil Aircraft: 6, Boeing 757/767/777. 3rd ed.. London: Ian Allan Publishing. ISBN 0-7110-2665-3.
  • Davies, R.E.G. (2000). TWA: an airline and its aircraft. McLean, Virginia: Paladwr Press. ISBN 1-888962-16-X.
  • Donald, David, บ.ก. (1997). The Complete Encyclopedia of World Aircraft. New York, NY: Barnes & Noble Books. ISBN 0-7607-0592-5.
  • Eden, Paul, บ.ก. (2008). Civil Aircraft Today: The World's Most Successful Commercial Aircraft. Silverdale, Washington: Amber Books Ltd. ISBN 978-1-84509-324-2.
  • Frawley, Gerard (2001). The International Directory of Civil Aircraft. Weston Creek, Australian Capital Territory: Aerospace Publications. ISBN 1-875671-52-8.
  • Haenggi, Michael (2003). 767 Transatlantic Titan. "Boeing Widebodies" series. Osceola, Wisconsin: Motorbooks International. ISBN 0-7603-0842-X.
  • Kane, Robert M. (2003). Air Transportation 1903–2003. 14th ed.. Dubuque, Iowa: Kendall Hunt Publishing. ISBN 978-0-7872-8881-5.
  • Norris, Guy; Wagner, Mark (1996). Boeing Jetliners. Osceola, Wisconsin: MBI Publishing. ISBN 0-7603-0034-8.
  • Norris, Guy; Wagner, Mark (1998). Boeing. Osceola, Wisconsin: MBI Publishing. ISBN 0-7603-0497-1.
  • Norris, Guy; Wagner, Mark (1999). "767: Stretching and Growing". Modern Boeing Jetliners. Osceola, Wisconsin: Zenith Imprint. ISBN 0-7603-0717-2.
  • Norris, Guy; Wagner, Mark (2001). Boeing 777, The Technological Marvel. Osceola, Wisconsin: Zenith Press. ISBN 0-7603-0890-X.
  • Norris, Guy; Wagner, Mark (2009). Boeing 787 Dreamliner. Osceola, Wisconsin: Zenith Press. ISBN 978-0-7603-2815-6.
  • Shaw, Robbie (1999). Boeing 757 & 767, Medium Twins. Reading, Pennsylvania: Osprey Publishing. ISBN 1-85532-903-4.
  • Smil, Vaclav (1998). Transforming the Twentieth Century: Technical Innovations and Their Consequences. Oxford, Oxfordshire: Oxford University Press. ISBN 0-19-516875-5.
  • Sutter, Joe (2006). 747: Creating the World's First Jumbo Jet and Other Adventures from a Life in Aviation. Washington, D.C.: Smithsonian Books. ISBN 0-06-088241-7.
  • Taylor, John W.R., บ.ก. (1989). Jane's All the World's Aircraft 1989–90. London: Jane's Yearbooks. ISBN 0-7106-0896-9.
  • Wells, Alexander T.; Rodrigues, Clarence C. (2004). Commercial Aviation Safety. New York, NY: McGraw-Hill Professional. ISBN 0-07-141742-7.
  • Wilson, Stewart (2002). Ansett: The Story of the Rise and Fall of Ansett, 1936–2002. Weston Creek, Australian Capital Territory: Aerospace Publications. ISBN 978-1-875671-57-1.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]