ข้ามไปเนื้อหา

ฟินน์แอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟินน์แอร์
IATA ICAO รหัสเรียก
AY FIN FINNAIR
ก่อตั้ง1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 (103 ปี)
ท่าหลักเฮลซิงกิ-วานตา
สะสมไมล์ฟินน์แอร์พลัส
พันธมิตรการบินวันเวิลด์
บริษัทลูกนอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์
ขนาดฝูงบิน77 (รวมฝูงบินของนอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์)
จุดหมาย128
บริษัทแม่ฟินน์แอร์กรุ๊ป
การซื้อขายแนสแด็ก เฮลซิงกิ: FIA1S
สำนักงานใหญ่ประเทศฟินแลนด์ วานตา, ประเทศฟินแลนด์
บุคลากรหลักTopi Manner (ซีอีโอ) [1]
รายได้เพิ่มขึ้น 2356.6 ล้านยูโร (ค.ศ. 2022)
รายได้จากการดำเนินงาน
เพิ่มขึ้น 153.5 ล้านยูโร (ค.ศ. 2022)
สินทรัพย์เพิ่มขึ้น 4,133 ล้านยูโร (ค.ศ. 2022)
ส่วนของผู้ถือหุ้นลดลง 410.7 ล้านยูโร (ค.ศ. 2022)
พนักงาน
5,230 คน (ค.ศ. 2022)
เว็บไซต์www.finnair.com

ฟินน์แอร์ (ฟินแลนด์: Finnair Oyj, สวีเดน: Finnair Abp)[2] เป็นสายการบินประจำชาติ[3] และเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในฟินแลนด์ โดยมีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานวานตาในเฮลซิงกิ สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 116 แห่งทั่วยุโรป อเมริากาเหนือ แอฟริกา และเอเชีย ผู้ถือหุ้นใหญ่ของสายการบินคือรัฐบาลฟินแลนด์ มีสัดส่วนทั้งสิ้น 55.8% ฟินน์แอร์เป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์

ฟินน์แอร์เป็นสายการบินที่เก่าแก่ที่สุดอันดับที่ 6 ที่ดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง[4][5][6][7] สกายแทร็กซ์ได้จัดอันดับสายการบินเป็นสายการบินระดับสี่ดาว[8]และเป็นหนึ่งในสายการบินที่ปลอดภัยที่สุดในโลก

กิจการองค์กร

[แก้]

กรรมสิทธิ์บริษัท

[แก้]

บริษัทแม่ของกลุ่มคือบมจ.ฟินน์แอร์ ซึ่งจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก เฮลซิงกิ รัฐบาลฟินแลนด์เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ (55.8%) โดยไม่มีผู้ถือหุ้นรายอื่นถือหุ้นเกิน 5%[9]

สำนักงานใหญ่

[แก้]
สำนักงานใหญ่ของฟินน์แอร์

ในปี 2013 ฟินน์แอร์ได้เปิดสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ ซึ่งรู้จักกันในชื่อเฮาส์ออฟแทรเวลแอนด์แทรนส์เพอร์เทชัน (House of Travel and Transportation; HOTT) บนพื้นที่ที่เคยเป็นที่จอดรถติดกับสำนักงานใหญ่เดิมซึ่งตั้งอยู่ที่ Tietotie 11 บริเวณท่าอากาศยานเฮลซิงกิ การก่อสร้าง HOTT เริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 และแล้วเสร็จตรงเวลาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 สำนักงานใหญ่แบบมิกซ์ยูสแห่งใหม่มีพื้นที่รวม 70,000 ตารางเมตร (750,000 ตารางฟุต) และพื้นที่สำนักงาน 22,400 ตารางเมตร (241,000 ตารางฟุต)[10]

บริษัทลูก

[แก้]

ฟินน์แอร์มีบริษัทลูกดังนี้:

  • ฟินน์แอร์คาร์โก: สายการบินขนส่งสินค้าของฟินน์แอร์โดยใช้เครื่องบินของฟินน์แอร์
  • นอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์: หรือรู้จักกันในชื่อ นอร์รา สายการบินประจำภูมิภาค โดยฟินน์แอร์ถือหุ้นอยู่ประมาณ 40% นอร์ราให้บริการเครื่องบินเอทีอาร์ 72-500และเอ็มบราเออร์ อี190 โดยทั้งหมดสวมลวดลายฟินน์แอร์

ผลประกอบการ

[แก้]

ผลประกอบการของฟินน์แอร์ในช่วงปี 2009-2020 มีดังนี้:

2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
รายได้ (ล้านยูโร) 1,838 2,023 2,257 2,449 2,400 2,284 2,254 2,316 2,568 2,834 3,097 829
กำไร/ขาดทุน สุทธิ (ล้านยูโร) −125 −33 −111.5 16.5 11.9 −36.5 23.7 55.2 170.4 218.4 93.0 −523.2
Number of employees (average) 8,797 7,578 7,467 6,784 5,859 5,172 4,906 5,045 5,852 6,360 6,788 6,573
จำนวนผู้โดยสาร (ล้านคน) 7.4 7.1 8.0 8.8 9.2 9.6 10.3 10.8 11.9 13.2 14.6 3.5
อัตราการบรรทุกผู้โดยสาร (%) 75.9 76.5 73.3 77.6 79.5 80.2 80.4 79.8 83.3 81.8 81.7 63.0
จำนวนอากาศยาน (ณ สิ้นปี) 68 63 65 60 70 67 72 73 79 81 83 83
หมายเหตุ/อ้างอิง [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [a][22]
  1. ↑ 2020: ผลประกอบการในปีค.ศ. 2020 จะลดลงมากจากการระบาดทั่วของโควิด-19

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ฟินน์แอร์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:[23]

กิจการร่วมค้า

[แก้]

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ฟินน์แอร์ได้มีกิจการร่วมค้ากับสายการบินดังต่อไปนี้:

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินปัจจุบัน

[แก้]

ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2026 ฟินน์แอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้:[37][38][39]

ฝูงบินของฟินน์แอร์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
J W Y รวม อ้างอิง
แอร์บัส เอ319-100 5 — 14 — 130 144 ปลดประจำการแล้วสองลำ[40][41]
แอร์บัส เอ320-200 10 — 14 — 160 174 [42]
แอร์บัส เอ321-200 14 — 16 — 193 209 [43] ปลดประจำการแล้วสี่ลำ[44]
แอร์บัส เอ330-300 6 — 45 40 178 263 [45]
28 21 230 279 [46] ใช้ที่นั่งชั้นธุรกิจและประหยัดพรีเมียมแบบใหม่
แอร์บัส เอ350-900 18 1 43 24 211 278 [46] ใช้ที่นั่งชั้นธุรกิจและประหยัดพรีเมียมแบบใหม่
46 43 208 297 [47]
30 26 265 321 [46] ใช้ที่นั่งชั้นธุรกิจและประหยัดพรีเมียมแบบใหม่
32 42 262 336 [48]
เอทีอาร์ 72-500 12 — — — 68 68 [49] ทั้งหมดปล่อยเช่าให้นอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์[50]
จะถูกติดตั้งที่นั่งใหม่ตั้งแต่ปี 2019[51]
72 72 [52]
เอทีอาร์ 72-600 — 2 รอประกาศ เริ่มสั่งมองในปี 2026 ให้บริการโดยนอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์
เอ็มบราเออร์ อี190 12 2 12 — 88 100 [53] ให้บริการโดยนอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์
เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 — 18 รอประกาศ คำสั่งซื้อรวมเพิ่มเติม 28 ตัวเลือก เริ่มสั่งมองในปี 2027 ให้บริการโดยนอร์ดิกรีเจียนัลแอร์ไลน์
รวม 77 23

ฟินน์แอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.2 ปี

ฝูงบินในอดีต

[แก้]
แอร์บัส เอ300บี4 ของฟินน์แอร์
แอร์บัส เอ340-300 ของฟินน์แอร์
โบอิง 757-200 ของฟินน์แอร์
ฟอกเกอร์ เอฟ-27 ของฟินน์แอร์
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11 ของฟินน์แอร์ในลวดลายมูมิน
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-82 ของฟินน์แอร์

ฟินน์แอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

เครื่องบิน รวม เริ่มประจำการ ปลดประจำการ หมายเหตุ
เอทีอาร์ 42-300 6 1986 1990
เอทีอาร์ 72-200 9 1995 2005 โอนย้ายสู่แอโรแอร์ไลน์
แอร์บัส เอ300บี4-200เอฟเอฟ 2 1990 1998
แอร์บัส เอ340-300 7 2006 2017 ให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์เที่ยวบินสุดท้ายในวันที่ 1 กุมภสพันธ์ ค.ศ. 2017[54][55]

ทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-900 หนึ่งลำสวมลวดลายพิเศษแอ็งกรีเบิดส์

โบอิง 737-200 3 1989 1993
โบอิง 757-200 7 1997 2014 ทดแทนด้วยแอร์บัส เอ321-200
คอนแวร์ ซีวี-340 4 1953 1980
คอนแวร์ ซีวี-440 5 1956 1980
เดอ ฮาวิลแลนด์ ดรากอน ราพีด 2 1937 1939
ดักลาส ซี-47 สกายเทรน 10 1947 1969
ดักลาส ดีซี-2 2 1941 1949
ดักลาส ดีซี-8-62 1 1975 1984
ดักลาส ดีซี-8-62ซีเอฟ 3 1969 1981
เอ็มบราเออร์ อี170 10 2005 2012
ฟอกเกอร์ เอฟ-27 เฟรนด์ชิป 3 1980 1988
ยุงเคิร์ส เอฟ.13 7 1926 1939
ยุงเคิร์ส จี 24 1 1926 1935
ยุงเคิร์ส ยู 52 6 1932 1945
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-14 6 1971 1985
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-15 3 1976 1988
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-41 6 1981 1996
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-51 12 1976 2003
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-30 4 1975 1996
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-30อีอาร์ 1 1981 1995
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11 5 1991 2010 ลูกค้าเปิดตัว

ทดแทนด้วยแอร์บัส เอ340-300 หนึ่งลำสวมลวดลายพิเศษมูมิน

แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11เอฟ 2 2010 2011 โอนย้ายสู่นอร์ดิกโกลบอลแอร์ไลน์
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-82 10 1983 2006
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-83 13 1985 2006
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-87 3 1987 2000
แซบ 340 5 1996 2000
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล III 4 1960 1965
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล 10เบ ซูเปอร์การาเวล 10 1964 1984

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Finnair appoints new chief executive". standbynordic.com. 2018-09-04. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Home | Finnair". company.finnair.com. สืบค้นเมื่อ 2023-01-31.
  3. ↑ Hofmann, Kurt (18 มกราคม 2017). "Finnair denies interest in A350-1000; expands long-haul network". Air Transport World. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 มกราคม 2017. The Finland flag carrier is the A350 launch customer with 19 of the type on order, all scheduled for delivery by the end of 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Finnair is the Safest Airline in the World". Finland Today (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
  5. ↑ "Data shows Finnair was world's safest airline in 2018". Helsinki Times (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
  6. ↑ "Finnair one of the world's safest airlines". Good News from Finland (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-12-08. สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
  7. ↑ "Sorglos reisen: Das ist die sicherste Fluglinie der Welt". FAZ.NET (ภาษาเยอรมัน). ISSN 0174-4909. สืบค้นเมื่อ 2019-01-05.
  8. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-05-11. สืบค้นเมื่อ 2010-09-22.
  9. ↑ "Financial Report 2016" (PDF). Retrieved 15 February 2017.
  10. ↑ "Finnish pension fund to develop Finnair headquarters เก็บถาวร 2015-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." Property Investor Europe. 6 July 2011. Retrieved on 13 September 2011.
  11. ↑ "Financial Report 2009" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2013-07-11. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Financial Report 2010" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2012-07-10. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Financial Report 2011" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2012-07-10. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Financial Report 2012" (PDF). สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  15. ↑ "Financial Report 2013" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2014-02-25. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Financial Report 2014" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2015-02-12. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Financial Report 2015" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2016-02-16. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Financial Report 2016" (PDF). สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Financial Report 2017" (PDF). สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "Financial Report 2019" (PDF). สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "Financial Report 2019" (PDF). สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Annual Report 2020" (PDF). 17 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Profile on Finnair". CAPA. Centre for Aviation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-29. สืบค้นเมื่อ 2016-10-29.
  24. ↑ "Finnair and Air Serbia establish a new codeshare partnership". Finnair. 28 ตุลาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Liu, Jim (29 พฤศจิกายน 2018). "Finnair adds American Airlines codeshare routes via Los Angeles in S19". Routesonline. สืบค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Finnair and China Southern launch codeshare cooperation that brings five new destinations for Finnair customers in China company.finnair.com 21 May 2019. Retrieved 21 June 2019.
  27. ↑ "Finnair starts codeshare cooperation with Fiji Airways, extending its network in the South Pacific". Finnair. 11 ตุลาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Finnair / Qantas Group expands codeshare partnership from late-March 2019 Routesonline.com 12 March 2019. Retrieved 12 March 2019.
  29. ↑ Finnair starts codeshare cooperation with Juneyao Air, extending its network in China Company.finnair.com 16 May 2019. Retrieved 16 May 2019
  30. 1 2 Liu, Jim (4 กันยายน 2019). "Finnair / LATAM begins codeshare service from Oct 2019". Routesonline. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ <https://www.aeroroutes.com/eng/230503-aylvcodeshare
  32. ↑ "Finnair And Turkish Airlines Launch Codeshare Partnership". Simple Flying. กันยายน 25, 2021. สืบค้นเมื่อ กันยายน 30, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Finnair extends its network in Norway by deepening cooperation with Widerøe company.finnair.com 2020-06-27. Retrieved 2018-05-15.
  34. 1 2 3 Four Great Airlines Working Together For You finnair.com. Retrieved 2018-05-15.
  35. ↑ Together To Japan finnair.com. Retrieved 2018-05-15.
  36. ↑ Finnair and Juneyao Air enter into a joint business partnership on the Helsinki-Shanghai route and beyond news.cision.com 2021-06-23. Retrieved 2021-06-23.
  37. ↑ "Finnair Fleet Details and History". Planespotters.net (ภาษาอังกฤษ). 2023-11-06. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2023-03-28. สืบค้นเมื่อ 2023-11-07.
  38. ↑ "Global Airline Guide 2019 (Part One)". Airliner World. November 2019: 14.
  39. ↑ www.airbus.com https://www.airbus.com/sites/g/files/jlcbta136/files/2023-01/ODs-December-2022-Airbus-Commercial-Aircraft.xlsx. {{cite web}}: |title= ขาดหายหรือว่างเปล่า (วิธีใช้)
  40. ↑ "How Finnair recycles its old aircraft". Finnair (ภาษาอังกฤษ). 30 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "Exceeding the expectations: Finnair's Airbus A319 had a 99.2% recovery rate (7 September 2021)". สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Finnair fleet finnair.com Retrieved 22 March 2018
  43. ↑ "Airbus A321-231 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  44. ↑ "Finnair to say goodbye to four "zulu planes"". มีนาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Airbus A330-300 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  46. 1 2 3 "Finnair debuts new business, premium economy class to Singapore in May" executivetraveller.com. Retrieved 5 May 2022
  47. ↑ "Airbus A350-900 seat map" เก็บถาวร 2021-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  48. ↑ "Airbus A350-900 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  49. ↑ "ART 72-500 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  50. ↑ "Finnair leases ATR to Flybe Nordic (now Nordic Regional Airlines)". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-07-25. สืบค้นเมื่อ 2015-07-23.
  51. ↑ Finnair invests in customer comfort: new ATR cabins in 2019, new Premium Economy class for long-haul as of 2021 news.cision.com 6 November 2018. Retrieved 6 November 2018.
  52. ↑ "ART 72-500 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  53. ↑ "Embraer 190 seat map" finnair.com. Retrieved 2 January 2018
  54. ↑ "Viimeinen nelimoottorisen Airbus A340 -koneen lento Finnairin väreissä on ohi". lentoposti.fi. กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-02-18.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ ch-aviation.com – Finnair confirms A340 phase-out plans; to retain A330s 27 May 2016

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]