ย่างกุ้ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ย่างกุ้ง
ရန်ကုန်
ร่างกุ้ง
เมือง
ถนนที่มุ่งตรงไปยังเจดีย์ซุเหล่ ยามคำคืน
ถนนที่มุ่งตรงไปยังเจดีย์ซุเหล่ ยามคำคืน
ย่างกุ้ง ซึ่งตั้งอยู่ใน พม่า
ย่างกุ้ง
ย่างกุ้ง
ที่ตั้งเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°48′N 96°09′E / 16.800°N 96.150°E / 16.800; 96.150พิกัดภูมิศาสตร์: 16°48′N 96°09′E / 16.800°N 96.150°E / 16.800; 96.150
ประเทศ พม่า
เขต ย่างกุ้ง
ตั้งถิ่นฐาน ราว ค.ศ. 1028–1043
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ ลา มยิน
เนื้อที่[1]
 • ทั้งหมด 231.18 ตร.ไมล์ (598.75 ตร.กม.)
ประชากร (2010)[2]
 • ทั้งหมด 4,348,000 คน
 • ชาติพันธุ์ พม่า, ชิน, ยะไข่, มอญ, กะเหรี่ยง, พม่าเชื้อสายจีน, พม่าเชื้อสายอินเดีย, พม่าเชื้อสายอังกฤษ
 • ศาสนา พุทธ, คริสต์, ฮินดู, อิสลาม
เขตเวลา MST (UTC+6:30)
รหัสพื้นที่ 1, 80, 99
เว็บไซต์ www.yangoncity.com.mm

ย่างกุ้ง[3] (พม่า: ရန်ကုန်; MLCTS: rankun, ออกเสียง: [jàɴɡòʊɴ] ยานโกน; "อวสานสงคราม"[4]) หรือ ร่างกุ้ง (อังกฤษ: Rangoon) เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพม่าและอดีตเมืองหลวง ตั้งอยู่บนปากแม่น้ำย่างกุ้ง ห่างจากอ่าวเมาะตะมะประมาณ 30 กิโลเมตร

ย่างกุ้งเดิมเป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ได้รับการบูรณะให้เป็นเมืองสำคัญและสถาปนาชื่อโดยพระเจ้าอลองพญาแห่งราชวงศ์อลองพญา ปัจจุบันมีประชากร 4,504,000 (พ.ศ. 2543), และตั้งอยู่ที่ 16°48' เหนือ, 96°9' ตะวันออก (16.8, 96.15) เมื่อเทียบกับเมืองใหญ่เมืองอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แล้ว ย่างกุ้งค่อนข้างจะพัฒนาช้ากว่าเมืองอื่น ๆ ในภูมิภาค จึงมีพื้นที่สีเขียวมากกว่า ในปัจจุบันมีการก่อสร้างเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากมีการลงทุนจากต่างชาติเข้ามา (จากประเทศสิงคโปร์และประเทศจีน) ตึกที่อยู่อาศัยหลายชั้นหลายแห่งได้ถูกสร้างใหม่หรือปรับปรุงใหม่ อย่างไรก็ดี การปรับเมืองเข้าสู่ปัจจุบันจะเห็นชัดเจนเฉพาะในบริเวณกลางเมืองและชเวดากอง (Shwedagon) ย่างกุ้งได้พยายามที่จะเก็บรักษาสถาปัตยกรรมยุคอาณานิคมที่ยังคงมีอยู่ ย่างกุ้งได้ถูกออกแบบใหม่เป็นตารางหมากรุก เมื่ออังกฤษได้ผนวกพม่าเข้าสู่อาณาจักรของตนเองในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 รัฐบาลพม่าได้ย้ายเมืองหลวงไปตั้งใกล้กับตัวเมืองปยินมะนา และต่อมาตั้งชื่อเมืองใหม่นั้นว่าเนปยีดอ

อ้างอิง[แก้]

  1. Third Regional EST Forum: Presentation of Myanmar. Singapore: Ministry of Transport, Myanmar. 17–19 March 2008. 
  2. "United Nations World Urbanization Prospects, 2007 revision". United Nations. สืบค้นเมื่อ 27 April 2010. 
  3. "ประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง (พ.ศ. 2544)". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 118 (ตอนพิเศษ 117ง): 2. 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544. 
  4. สุจิตต์ วงษ์เทศ. กรุงเทพฯ มาจากไหน?. กรุงเทพฯ:มติชน. 2548, หน้า 211