ข้ามไปเนื้อหา

แอร์บัส เอ321นีโอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอร์บัส เอ321นีโอ


แอร์บัส เอ321นีโอ ของวิซซ์แอร์ ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
ข้อมูลทั่วไป
บทบาทอากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
บริษัทผู้ผลิตแอร์บัส
สถานะในประจำการ
ผู้ใช้งานหลักวิซซ์แอร์
อินดิโก
อเมริกันแอร์ไลน์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
จำนวนที่ผลิต1,339 ลำ (เมษายน ค.ศ. 2024)[1]
ประวัติ
สร้างเมื่อค.ศ. 2016-ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 โดยเวอร์จินอเมริกา
เที่ยวบินแรก9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
พัฒนาจากแอร์บัส เอ321
แอร์บัส เอ320นีโอ

แอร์บัส เอ321นีโอ (อังกฤษ: Airbus A321neo) เป็นรุ่นของอากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ ผลิตโดยแอร์บัสแอสอาแอส เป็นการปรับปรุงประสิทธิภาพของแอร์บัส เอ321 และ เอ320นีโอ โดยคำว่า "นีโอ (Neo)" เป็นคำย่อจากภาษาอังกฤษว่า "ตัวเลือกเครื่องยนต์แบบใหม่ (New Engine Option)" เอ321นีโอเป็นเครื่องบินที่มีลำตัวยาวที่สุดในตระกูลเอ320นีโอ และเป็นรุ่นที่ใหม่ที่สุดของเอ321 โดยเอ321ซีอีโอเดิมเข้าประจำการ กับลุฟท์ฮันซ่าในปี 1994[2] โดยทั่วไปจะมีความจุผู้โดยสาร 180 ถึง 220 ที่นั่งในการจัดเรียงแบบ 2 ชั้น โดยสามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 244 ที่นั่งในการจัดเรียงแบบความหนาแน่นสูง[3]

แอร์บัสได้ประกาศโครงการพัฒนาแอร์บัส เอ321นีโอในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 เพื่อทดแทนแอร์บัส เอ321ซีอีโอ[4] โดยจะมีตัวเลือกเครื่องยนต์รุ่นใหม่และมีการติดตั้งปลายปีกแบบชาร์กเล็ตเป็นมาตรฐาน เครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม ลีป-1เอ หรือ แพรตแอนด์วิทนีย์ พีดับเบิลยู1000จี ที่ติดตั้งบนเอ321นีโอจะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการประหยัดเชื้อเพลิงไป 20% ต่อผู้โดยสารหนึ่งคน นอกจากนี้แล้วยังมีพิสัยการบินที่มากขึ้น 500 ไมล์ทะเล (930 กม.; 580 ไมล์) หรือน้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้น 2 ตัน (4,400 ปอนด์) เมื่อเปรียบเทียบกับรุ่นก่อนหน้า ในภายหลังโบอิงเปิดตัวเครื่องบินลำตัวแคบรุ่นใหม่อย่างโบอิง 737 แมกซ์ เพื่อแข่งขันกับเอ321นีโอ[5]

แอร์บัสเริ่มผลิตเอ321นีโอในปี 2016 โดยมีฐานการผลิตหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานฟิงเกนแวร์เดอร์ในฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เวอร์จินอเมริกาเริ่มให้บริการเอ321นีโอเที่ยวบินแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 มีคำสั่งซื้อสำหรับเอ321นีโอทั้งหมด 6,257 ลำกับ 85 สายการบิน โดยส่งมอบไปแล้ว 1,310 ลำ[1]

การพัฒนา

[แก้]

แอร์บัสได้ประกาศโครงการพัฒนาแอร์บัส เอ321นีโอในเดือนธันาวคม ค.ศ. 2010 เป็นเวลา 16 ปีหลังการเริ่มใช้เอ321ซีอีโอ เอ321นีโอเป็นรุ่นที่สองของเครื่องบินตระกูล เอ321 แอร์บัสใช้เวลาในการพัฒนาจนถึงเที่ยวบินแรกเพียง 6 ปีเท่านั้น เนื่องจากโครงการนี้เป็นการปรับปรุงประสิทธิภาพเท่านั้น ไม่ใช่การออกแบบเครื่องบินใหม่ทั้งหมดที่จะใช้เวลามากกว่า

เอ321นีโอลำต้นแบบ

เที่ยวบินแรกของแอร์บัส เอ321นีโอเกิดขึ้นที่ฮัมบวร์ค ด้วยเครื่องบินต้นแบบที่จดทะเบียนในเยอรมนี เครื่องบินต้นแบบนี้ใช้เครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม ลีป-1เอ เที่ยวบินแรกใช้เวลา 29 นาทีในการทดสอบต่างๆ แอร์แคปเป็นลูกค้ารายแรกของรุ่นในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2011 โดยอินดิโกเป็นสายการบินแรกที่สั่งซื้อ โดยสั่งซื้อ 304 ลำในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เอ321ลำแรกเข้าประจำการกับเวอร์จินอเมริกาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ซึ่งผนวกกิจการกับอะแลสกาแอร์ไลน์ในปี 2018 และนำเครื่องบินของเวอร์จินอเมริกามาระจำการ

แอร์บัส เอ321นีโอมีฐานการผลิตขั้นสุดท้ายอยู่ที่ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนีเหมือนกับเอ321ซีอีโอ ชิ้นส่วนของเครื่องบินถูกผผลิตในหลายๆ ประเทศในยุโรปและอเมริกาเหนือ หนึ่งในชิ้นส่วนสำคัญคือเครื่องยนต์ โดยเอ321นีโอจะมีตัวเลือกเครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม ลีป-1เอที่เป็นการพัฒนาร่วมกันระหว่างจีอีแอโรสเปซสัญชาติอเมริกันและซาฟรานแอร์คราฟท์เอ็นจินสัญชาติฝรั่งเศส หรือ แพรตแอนด์วิทนีย์ พีดับเบิลยู1000จี เอ321นีโอมีความยาวของลำัวเครื่องบินเท่ากับเอ321ซีอีโอแต่มีประสิทธิภาพและการประหยัดเชื้อเพลิงที่ดีขึ้น เอ321นีโอมีพืสัยการบิน 3,995 ไมล์ทะเล (7,399 กิโลเมตร) และมีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุด 97 ตัน (97 000 กก./213 848 ปอนด์) และมีแรงขับเคลื่อน 24,500–35,000ปอนด์ฟอร์ซ (109–156 kN)

เอ321นีโอได้รับการรับรองกับเครื่องยนต์เพรตแอนด์วิทนีย์ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2016 และได้รับการรับรองจาก EASA และเอฟเอเอสำหรับเครื่องยนต์ลีป ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เวอร์จินอเมริการับมอบแอร์บัส เอ321นีโอลำแรกจากรับมอบจากฮัมบวร์ค โดยมีความจุผู้โดยสาร 184 ที่นั่งและใช้เครื่องยนต์ลีป และเข้าประจำการในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017

ลักษณะ

[แก้]

อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบที่มีการจัดเรียงล้อลงจอดแบบรถสามล้อที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สองเครื่อง มีระบบครีบและหางเสือเดียว เอ321นีโอมีการปรับปรุงเครื่องยนต์และถังเชื้อเพลิงที่ใหญ่ขึ้นกว่าเอ321ซีอีโอรุ่นก่อนหน้า และมีการปรับปรุงโครงสร้างของเครื่องบินและลำตัวเครื่องบินที่ถูกขยายออกไป

เคบินเฟลกซ์

[แก้]

แอร์บัสเคบินเฟลกซ์ (อังกฤษ: Airbus Cabin-Flex : ACF) คือรูปแบบการจัดเรียงห้องโดยสารใหม่บนแอร์บัส เอ321นีโอ ซึ่งเป็นการเพิ่มจำนวนที่นั่งจาก 220 ที่นั่งเป็น 240 ที่นั่ง[6] ห้องโดยสารรูปแบบใหม่นี้จะไม่มีการติดตั้งประตูทางออกคู่หน้าปีก (R2/L2) และจะทดแทนด้วยทางออกฉุกเฉินบริเวณปีกอีกหนึ่งคู่ จากการออกแบบห้องโดยสารใหม่นี้ ประสิทธิภาพการเผาผลาญเชื้อเพลิงต่อที่นั่งจะเพิ่มขึ้น 6% และจะเพิ่มอีกมากกว่า 20% พร้อมกับเครื่องยนต์ใหม่และชาร์กเล็ต[7] การดัดแปลงเคบินเฟลกซ์จะส่งผลให้น้ำหนักโดยรวมเพิ่มขึ้น 100 กก.[8] โดยเริ่มแรกลำตัวเครื่องจะถูกสร้างออกมาในรูปแบบห้องโดยสารดั้งเดิมเหมือนกับเอ321 ซีอีโอ คือ มีการติดตั้งประตูทางออก 4 คู่ จนกว่าจะสามารถเลือกรูปแบบของแอร์บัสเคบินเฟลกซ์ได้[9]

รุ่น

[แก้]

เอ321นีโอ

[แก้]
แอร์บัส เอ321นีโอของการบินไทย

เอ321นีโอเป็นรุ่นที่ลำตัวยาว โดยมีการเปลี่ยนแปลงต่างๆ จากรุ่นเอ321ซีอีโอ คือ เพิ่มความแข็งแรงบริเวณฐานล้อ และพื้นที่ปีก และการปรับปรุงเล็กน้อยอื่นๆ อันเนื่องมาจากน้ำหนักบรรทุกที่สูงขึ้น ILFC (International Lease Finance Corporation) เป็นลูกค้าที่เปิดตัวรายแรกของรุ่น โดยมีคู่แข่งสำคัญ คือ โบอิง 737 แมกซ์ 9 และ 737 แมกซ์ 10 สำหรับสายการบินต้นทุนต่ำ ซึ่งเมื่อเทียบกันแล้ว เอ 321นีโอ ได้รับคำสั่งซื้อมากกว่า[12][13]

เอ321นีโอได้รับการรับรองกับเครื่องยนต์เพรตแอนด์วิทนีย์ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2016 และได้รับการรับรองจาก EASA และเอฟเอเอสำหรับเครื่องยนต์ลีป ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เวอร์จินอเมริการับมอบแอร์บัส เอ321นีโอลำแรกจากรับมอบจากฮัมบวร์ค โดยมีความจุผู้โดยสาร 184 ที่นั่งและใช้เครื่องยนต์ลีป และเข้าประจำการในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017

เฉพาะในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 แอร์บัส เอ321นีโอ ได้รับคำสั่งซื้อ 1,920 ลำ ซึ่งมากกว่าคำสั่งซื้อสำหรับเอ32ซีอีโอรุ่นก่อนหน้า โดยเอ321นีโอมีคำสั่งซื้อคิดเป็น 32% ของคำสั่งซื้อตระกูลเอ320นีโอทั้งหมด ในขณะที่เอ321 ดั้งเดิมคิดเป็น 22% ของคำสั่งซื้อตระกูลเอ320ซีอีโอ ภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 เอ321นีโอมีคำสั่งซื้อคิดเป็นกว่า 53% ของคำสั่งซื้อในตระกูลเอ320นีโอทั้งหมด

เอ321 แอลอาร์

[แก้]
อาร์เคียเริ่มให้บริการแอร์บัส เอ321 แอลอาร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018

ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2014 แอร์บัสเริ่มพัฒนารุ่นย่อยของแอร์บัส เอ321นีโอ ซึ่งจะมีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุด 97 ตัน (214,000 ปอนด์) ด้วยที่นั่งสูงสุด 164 ที่นั่ง พร้อมถังเชื้อเพลิงเสริมสามถัง โดยมีชื่อว่าแอร์บัส เอ321 แอลอาร์ (LR : Long Range) เอ321 แอลอาร์นี้มีพิสัยการบินมากกว่า 100 ไมล์ทะเล (190 กม.; 120 ไมล์) ซึ่งมากกว่าโบอิง 757- 200 และยังมีต้นทุนการเดินทางและต้นทุนต่อที่นั่งต่ำกว่าโบอิง 757-200 ถึง 27% และ 24% ตามลำดับ โดยมีกำหนดเปิดตัวในช่วงครึ่งหลังของปี ค.ศ. 2018 สองปีหลังจาก เอ321 นีโอ[14]

อาร์เคียได้รับแอร์บัส เอ321 แอลอาร์ลำแรกในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ซึ่งบรรจุที่นั่ง 220 ที่นั่ง โดยสายการบินได้นำเครื่องบินนี้ไปให้บริการเที่ยวบินจากเทลอาวีฟไปลอนดอน นอกจากนี้แล้ว ยังมีสายการบินอื่นๆได้นำเอ 321 แอลอาร์ไปให้บริการบนเที่ยวบินระยะไกล เช่น เจ็ตบลูแอร์เวย์ใช้เอ321 แอลอาร์ในการบินเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังดับลิน ประเทศไอร์แลนด์[15] หรือแอร์อัสตานาได้นำเครื่องบินรุ่นนี้มาให้บริการเที่ยวบินจากอัสตานามายังกรุงเทพมหานคร[16]

เอ321 เอ็กซ์แอลอาร์

[แก้]
แอร์บัส เอ321 เอ็กซ์แอลอาร์ขณะทำการบินเที่ยวบินปฐมฤกษ์ที่ฮัมบวร์ค

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 แอร์บัสระบุว่ากำลังศึกษารุ่นเอ321 แอลอาร์ที่มีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดที่เพิ่มขึ้น ซึ่งต้องการล้อลงจอดที่แข็งแรงขึ้น ด้วยห้องโดยสารที่มีความหนาแน่นผู้โดยสารต่ำ คาดว่าจะมีพิสัยการบินประมาณ 5,000 ไมล์ทะเล (9,300 กม.)[17] โดยได้มีแผนที่จะเริ่มพัฒนาโครงการในปี ค.ศ. 2019 และจะเริ่มให้บริการในปี ค.ศ. 2021 - 2022 ถังเชื้อเพลิงกลางจะถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น โดยจะติดตั้งรวมกับลำตัวเครื่องบิน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 ได้มีการขยายพิสัยการบินเพิ่มเติมประมาณ 200 - 300 ไมล์ทะเล[18]

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 เอ321 เอ็กซ์แอลอาร์ได้รับการเสนอไปยังแอร์ทรานแซทและแอร์แคป โดยแอร์ทรานแซทสามารถเข้าถึงจุดหมายปลายทางของยุโรปใต้ เช่น สปลิตในประเทศโครเอเชียจากมอนทรีออลและโทรอนโตโดยใช้เอ 321 เอ็กซ์แอลอาร์ได้[19] ในเดือนพฤศจิกายน แอร์บัสระบุว่าเอ321 เอ็กซ์แอลอาร์ จะมีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดมากกว่า 100 ตัน (220,000 ปอนด์) และมีพิสัยการบิน 700 ไมล์ทะเล (1,300 กม.) โดยพิสัยมากกว่าเอ321 แอลอาร์ที่มีปีกและเครื่องยนต์เดียวกัน[20] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แอร์แคนาดาแสดงความสนใจที่จะใช้เครื่องบินลำตัวแคบสำหรับเส้นทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก และกำลังพิจารณาหาตัวเลือกต่างๆ รวมถึงแอร์บัส เอ321 เอ็กซ์แอลอาร์ และโบอิง 737 แมกซ์[21]

ผู้ให้บริการ

[แก้]
แอร์บัส เอ321นีโอจำนวนหนึ่งขณะรอการประกอบขั้นสุดท้ายที่ฐานการผลิตในท่าอากาศยานฮัมบวร์คฟิงเคินแวร์เดอร์

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 มีแอร์บัส เอ321นีโอจำนวน 1,310 ลำให้บริการกับ 88 สายการบิน ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดห้าอันดับแรกคือ วิซซ์แอร์ (102), อินดิโก (94), อเมริกันแอร์ไลน์ (80), ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (56), และเตอร์กิชแอร์ไลน์ (54).[1]

คำสั่งซื้อและการส่งมอบ

[แก้]
20112012201320142015201620172018201920202021202220232024 เอ321นีโอ
คำสั่งซื้อ 11981341183346287532360965208616530156286 6,257
การส่งมอบ ––––––2010216817819926431762 1,310

ข้อมูลจำเพาะ

[แก้]

เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

[แก้]

รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

[แก้]

เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ไม่มีถังเชื้อเพลิงกลางเพิ่มเติม
  2. ↑ รวมปลายปีกแบบชาร์กเลต
  3. ↑ ไม่มีถังเชื้อเพลิงเพิ่มเติม
  4. ↑ เอ321 แอลอาร์พร้อมถังเชื้อเพลิงกลางเพิ่มเติมสามถัง
  5. ↑ พร้อมถังเชื้อเพลิงเพิ่มเติม
  6. ↑ ความจุผู้โดยสาร 206 ที่นั่ง

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "Airbus O&D". Airbus S.A.S. 31 March 2024. สืบค้นเมื่อ 9 April 2024.
  2. ↑ "So wurde Norddeutschland mit dem Airbus A321 zur Boomregion des Flugzeugbaus". stern.de (ภาษาเยอรมัน). 2023-09-21. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  3. ↑ "A321neo | A320 | Aircraft | Airbus Aircraft". aircraft.airbus.com (ภาษาอังกฤษ). 2021-10-07. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  4. ↑ "A321 The New Long Ranger". www.key.aero (ภาษาอังกฤษ). 2019-09-19. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  5. ↑ "Boeing Introduces 737 MAX With Launch of New Aircraft Family". MediaRoom. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  6. ↑ Curran, Andrew (2022-01-31). "What Is The Airbus A321neo's 'Cabin Flex' Configuration?". Simple Flying (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  7. ↑ "Airbus Sees A321neo Exceeding 20% Fuel Burn Improvement". AviationWeek. 12 June 2014. Archived from the original on 14 July 2014. Retrieved 13 July 2014.
  8. ↑ "Airbus Launches Long-Range A321neo Version | Aviation Week Network". web.archive.org. 2020-07-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-29. สืบค้นเมื่อ 2022-11-18.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  9. ↑ Fehrm, Bjorn (2015-01-19). "A321neo configurations and A320 production". Leeham News and Analysis (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  10. ↑ Kirby, Mary (2016-08-18). "Airbus explains how Cabin-Flex enables dense A321neo layouts". Runway Girl (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  11. ↑ Kirby, Mary (2016-08-18). "Airbus explains how Cabin-Flex enables dense A321neo layouts". Runway Girl (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  12. ↑ Airbus wins hot Wizz competition: 110 A321neos and with it the Paris Air Show Leeham
  13. ↑ Airbus switches underline trend to A321neo Flightglobal
  14. ↑ Hamilton, Scott (2014-10-21). "Exclusive: Airbus launches "A321neoLR" long range to replace 757-200W". Leeham News and Analysis (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  15. ↑ Pickett, Riley (2022-08-24). "Why JetBlue Could Be Eyeing Non-Stop Flights To Dublin". Simple Flying (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  16. ↑ Pickett, Riley (2022-08-24). "Why JetBlue Could Be Eyeing Non-Stop Flights To Dublin". Simple Flying (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  17. ↑ "Airbus Studying Higher-Capacity A321neo | Aviation Week Network". aviationweek.com.
  18. ↑ "Business Aviation 2000-03-20 | Aviation Week Network". aviationweek.com.
  19. ↑ "Air Transat considers Airbus A321XLR for longer routes". Airlinerwatch. 12 October 2018. Archived from the original on 6 March 2020.
  20. ↑ Kaminski-Morrow2018-11-13T13:01:53+00:00, David. "Airbus indicates A321XLR would have over 100t MTOW". Flight Global (ภาษาอังกฤษ).
  21. ↑ "Air Canada would study Airbus, Boeing for transatlantic narrowbody needs". Reuters (ภาษาอังกฤษ). 2019-01-14. สืบค้นเมื่อ 2022-11-18.
  22. ↑ "Airbus Family figures" (PDF). Airbus. July 2017. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 February 2018. สืบค้นเมื่อ 27 March 2019.
  23. ↑ "Airbus Launches Long-Range A321neo Version". Aviation Week. 13 January 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 September 2018. สืบค้นเมื่อ 17 November 2016.
  24. ↑ "A321neo | A320 | Aircraft | Airbus Aircraft". aircraft.airbus.com (ภาษาอังกฤษ). 2021-10-07. สืบค้นเมื่อ 2023-09-14.
  25. ↑ Machado, João (2022-05-09). "Opinion: 244 seats in an A321 is a good thing, actually". Aviacionline.com. สืบค้นเมื่อ 2023-09-14.
  26. ↑ "Airbus Aircraft Data File". Civil Jet Aircraft Design. Elsevier. July 1999. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2017. สืบค้นเมื่อ 17 November 2016.
  27. ↑ "A321 aircraft characteristics – airport and maintenance planning" (PDF). Airbus. ธันวาคม 2021. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 10 ธันวาคม 2021.
  28. 1 2 3 "Type Certificate Data Sheet" (PDF). EASA. 22 February 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 6 March 2019. สืบค้นเมื่อ 27 March 2019.
  29. ↑ "Airbus A320neo Technology". Airbus. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 April 2016.
  30. ↑ "Airbus A321XLR". Airbus. 12 May 2022. สืบค้นเมื่อ 12 July 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แอร์บัส_เอ321นีโอ&oldid=12827932"