เกียงอุย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เกียงอุย
JiangWei.jpg
ภาพวาดเกียงอุย สมัยราชวงศ์ชิง
แม่ทัพแห่งจ๊กก๊ก
เกิด พ.ศ. 745
ถึงแก่กรรม พ.ศ. 807
ชื่อ
อักษรจีนตัวเต็ม 姜維
อักษรจีนตัวย่อ 姜维
พินอิน Jiāng Wéi
สำเนียงจีนกลาง เจียงเหวย
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน เกียงอุย
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Chiang Wei
ชื่อรอง ป๋อเยว (Bóyuē,伯約)

เกียงอุย หรือในสำเนียงจีนกลาง เจียงเหวย (อังกฤษ: Jiang Wei; จีนตัวย่อ: 姜维; จีนตัวเต็ม: 姜維; พินอิน: Jiāng Wéi) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก

เกียงอุย มีชื่อรองว่า ป๋อเยว เป็นชาวเมืองเทียนซุย อำเภอเอ๊กก๋วน ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองหนึ่งในมณฑลกานซู่ เป็นผู้ที่มีสติปัญญาหลักแหลม รอบรู้พิชัยสงคราม เชี่ยวชาญการศึกและเก่งกาจในเพลงอาวุธ มีความกตัญญูรู้คุณต่อบิดามารดา หน้าตาดี ไม่ใฝ่ในทางโลภ เคยซ้อนกลขงเบ้ง จนขงเบ้งยังต้องระแวง อุปนิสัยส่วนตัวซื่อสัตย์ มีน้ำใจดี กล้าหาญ พร้อมพลีชีพเพื่อราชวงศ์ฮั่น

เกียงอุยมีพ่อเป็นขุนนางคนหนึ่งของเมืองเทียนซุย นามว่า เจียงจ่วง สิ้นชีพเมื่อเผ่าเชียงก่อจลาจล เกียงอุยจึงอาศัยอยู่กับแม่โดยลำพัง แต่เดิมนั้นเกียงอุยรับราชการอยู่กับม้าจุ้น เจ้าเมืองเทียนซุย ซึ่งอยู่ในแคว้นการปกครองของวุยก๊ก ปี พ.ศ. 770 ขงเบ้งยกทัพมาเพื่อที่จะปราบวุยก๊ก ยกพลมาถึงเมืองเทียนซุย เกียงอุยวางแผนต่อต้านขงเบ้ง ขงเบ้งเสียท่าเกียงอุยหลายครั้ง แต่ในที่สุดขงเบ้งวางแผนจับเกียงอุย โดยโจมตีอำเภอเอ๊กก๋วน เพื่อแยกตัวเกียงอุยออกมา เกียงอุยเป็นห่วงมารดา จึงวิงวอนกับม้าจุ้นว่าจะขออาสานำทหารไปป้องกันอำเภอเอ๊กก๋วน รักษาอำเภอนั้นจนเสบียงใกล้จะหมด หลงกลอุบายของขงเบ้งจนสิ้นท่า ขงเบ้งชื่นชมและให้เกียรติแก่เกียงอุยเป็นอย่างมาก เกียงอุยซาบซึ้งจึงสวามิภักดิ์

เกียงอุยเป็นทหารคนสนิทใกล้ชิดขงเบ้งมากที่สุด ถ้าขงเบ้งไปที่ศึกไหนเกียงอุยย่อมอยู่ด้วยเสมอ ๆ ประกอบด้วยเกียงอุยเป็นคนสนิทและไว้ใจได้มากที่สุด ดังนั้นขงเบ้งจึงได้ถ่ายทอดวิชาที่เขารู้มากมายให้แก่เกียงอุย เกียงอุยจึงมีความรู้มากขึ้น ครั้นขงเบ้งรู้ตัวว่าชะตาตนเองไปไม่รอดแล้ว ก็มอบหมายให้เกียงอุยทำนุบำรุงแผ่นดินฮั่นแทนตน โดยให้เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งเสฉวนแทน ซึ่งมีอำนาจทางการทหารทั้งหมด ต่อมาเกียงอุยก็ดำเนินรอยตามขงเบ้ง โดยที่ยกทัพจากเสฉวนเข้าตีวุยก๊กหลายครั้งหลายคราแต่ก็ไม่สำเร็จ

ต่อมาวุยก๊กยกทัพเข้าตีเสฉวน โดยจงโฮยและเตงงายแม่ทัพวุยก๊ก แบ่งเป็น 2 ทัพตีเสฉวน เกียงอุยรับมือกับจงโฮยทำให้เตงงายไปตามทางลัดอิมเป๋ง เข้าตีเสฉวน ยังไม่ทันรบ พระเจ้าเล่าเสี้ยนยอมแพ้แก่เตงงายโดยเร็ว ทำให้เกียงอุยที่ได้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพไม่พอใจยิ่งนัก พยายามหาทางกู้เอกราชกลับมาโดยใช้จงโฮยเป็นสะพาน แต่ก็ไม่สำเร็จ เกียงอุยถูกล้อมด้วยทหารวุยก๊ก เกียงอุยจึงใช้กระบี่เชือดคอตัวเองตาย พวกทหารของฝ่ายวุยก๊กจึงเอากระบี่ผ่าอกของเกียงอุยออกมาเห็นตับใหญ่คับหัวอกอยู่ มีดีใหญ่เท่าไข่ห่าน พวกทหารเหล่านั้นต่างคิดว่าเกียงอุยมีดีใหญ่กว่าคนธรรมดาทั่วไป จึงได้กล้าหาญเข้มแข็งสมเป็นทหารเอก ตอนที่เกียงอุยตายนั้นมีอายุได้ 63 ปี

อ้างอิง[แก้]

  • โกวิท ตั้งตรงจิตร (2550). คุยเฟื่องเรื่องสามก๊ก. สุวีริยาสาส์น. ISBN 9789747474220.

ดูเพิ่ม[แก้]