ข้ามไปเนื้อหา

มณฑลกุ้ยโจว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มณฑลกุ้ยโจว
贵州省
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีนกุ้ยโจวเฉิ่ง (贵州省 Guìzhōu Shěng)
 • อักษรย่อGZ / เฉียน (黔 Qián) หรือ กุ้ย (贵 Guì)
น้ำตกหฺวังกั่วชู่ น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
น้ำตกหฺวังกั่วชู่ น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลกุ้ยโจว
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลกุ้ยโจว
พิกัด: 26°50′N 106°50′E / 26.833°N 106.833°E / 26.833; 106.833
ตั้งชื่อจากกุ้ย – ภูเขากุ้ย
โจว – เขตการปกครองในประวัติศาสตร์จีน
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
กุ้ยหยาง
เขตการปกครอง9 จังหวัด, 88 อำเภอ, 1539 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคซุน จื้อกัง (孙志刚)
 • ผู้ว่าราชการเชิ่น อี้ฉิน (谌贻琴)
พื้นที่
 • ทั้งหมด
176,167 ตร.กม. (68,018 ตร.ไมล์)
 • อันดับอันดับที่ 16
ความสูงจุดสูงสุด
2,900 เมตร (9,500 ฟุต)
ประชากร
 (ค.ศ. 2010)[2]
 • ทั้งหมด
34,746,468 คน
 • อันดับอันดับที่ 19
 • ความหนาแน่น200 คน/ตร.กม. (510 คน/ตร.ไมล์)
  • อันดับความหนาแน่นอันดับที่ 18
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ฮั่น - 62%
ม้ง - 12%
ปู้อี - 8%
ต้ง - 5%
ถู่เจีย - 4%
อี๋ - 2%
เกอหล่าว - 2%
สุย - 1%
อื่น ๆ - 2%
 • ภาษาและภาษาถิ่นภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้
รหัส ISO 3166CN-GZ
GDP (ค.ศ. 2017 [3])1.35 ล้านล้านเหรินหมินปี้
200.55 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 25)
 • ต่อหัว37,956 เหรินหมินปี้
5,622 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 29)
HDI (ค.ศ. 2018)เพิ่มขึ้น 0.680[4]
ปานกลาง · อันดับที่ 29
เว็บไซต์http://www.gzgov.gov.cn
(อักษรจีนตัวย่อ)

มณฑลกุ้ยโจว (จีนตัวย่อ: 贵州省; จีนตัวเต็ม: 貴州省; พินอิน: Guìzhōu Shěng) หรือเดิมไทยเรียกว่า กุยจิว[5] เป็นมณฑลหนึ่งที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลคือ กุ้ยหยาง ตั้งอยู่ตอนกลางของมณฑล มณฑลกุ้ยโจวติดต่อกับเขตปกครองตนเองกว่างซีทางทิศใต้ ติดมณฑลยูนนานทางทิศตะวันตก ติดมณฑลเสฉวนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดเทศบาลนครฉงชิ่งทางทิศเหนือ และมณฑลหูหนานทางทิศตะวันออก ประชากรของมณฑลมีประมาณ 34 ล้านคน เป็นมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 19 ของประเทศจีน

พื้นที่ของมณฑลกุ้ยโจวเดิมเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเตียน โดยต่อมาอาณาจักรเตียนได้ถูกผนวกเข้ากับแผ่นดินราชวงศ์ฮั่นเมื่อ 106 ปีก่อนคริสตกาล[6] มณฑลกุ้ยโจวได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1413 ในสมัยราชวงศ์หมิง หลังจากการโค่นล้มราชวงศ์ชิงในปี ค.ศ. 1911 และมาตามด้วยการเกิดสงครามกลางเมืองจีน พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนได้เข้าลี้ภัยในมณฑลกุ้ยโจวระหว่างการเดินทัพทางไกลในช่วงปี ค.ศ. 1934 และ 1935[7] และหลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เหมา เจ๋อตงได้ส่งเสริมการย้ายอุตสาหกรรมหนักเข้ามายังมณฑลภายในประเทศดังเช่นมณฑลกุ้ยโจว เพื่อป้องกันการโจมตีจากโซเวียตและอเมริกา

เมื่อเทียบกับมณฑลอื่น ๆ ในประเทศจีน มณฑลกุ้ยโจวไม่ได้รับประโยชน์มากนักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจจีน มณฑลกุ้ยโจวอุดมไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรม อุตสาหกรรมที่เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจในมณฑล ได้แก่ อุตสาหกรรมป่าไม้ อุตสาหกรรมพลังงาน และการทำเหมืองแร่ แต่ถึงกระนั้น มณฑลกุ้ยโจวก็ยังถือว่าเป็นมณฑลที่ค่อนข้างยากจนและเศรษฐกิจยังไม่พัฒนา โดยมีจีดีพีต่อหัวต่ำเป็นอันดับสามในประเทศจีน นำหน้าเพียงมณฑลกานซู และมณฑลยูนนานที่ตั้งอยู่ติดกัน อย่างไรก็ตาม มณฑลกุ้ยโจวนั้นเป็นหนึ่งในมณฑลที่เศรษฐกิจเติบโตเร็วที่สุดในประเทศจีน[8] โดยรัฐบาลจีนกำลังมุ่งพัฒนากุ้ยโจวเพื่อให้เป็นศูนย์กลางด้านข้อมูล (data hub)[9][10]

มณฑลกุ้ยโจวตั้งอยู่บนส่วนตะวันออกของที่ราบสูงยฺหวินกุ้ย มีลักษณะภูมิประเทศเต็มไปด้วยภูเขา โดยทางตะวันตกและตอนกลางเป็นที่สูง ในด้านประชากรศาสตร์ กุ้ยโจวเป็นหนึ่งในมณฑลที่มีความหลากหลายมากที่สุดในประเทศจีน โดยมีประชากรชนกลุ่มน้อยมากกว่าร้อยละ 37 ของประชากรทั้งหมด ประกอบด้วย ม้ง, ปู้อี, ต้ง, ถู่เจีย และ อี๋ ซึ่งพูดภาษาที่แตกต่างจากภาษาจีน ภาษาหลักที่ใช้พูดในมณฑลกุ้ยโจว คือ ภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาจีนกลาง

ภูมิประเทศ

[แก้]

ภูมิประเทศเป็นแบบเทือกเขาสูงโดยเฉพาะด้านตะวันตก ส่วนด้านตะวันออกและใต้พื้นที่ค่อนข้างราบ สูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1,000 เมตร

ภูมิอากาศ

[แก้]

อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 14 - 16 องศาเซลเซียส เดือนมกราคม อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 4 - 9 องศา เดือนกรกฎาคมอุณหภูมิเฉลี่ย 20 - 28 องศา

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]

มณฑลกุ้ยโจวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 เขตการปกครองระดับจังหวัด ได้แก่ นครระดับจังหวัด 6 แห่ง และจังหวัดปกครองตนเอง 3 แห่ง

เขตการปกครองของมณฑลกุ้ยโจว

  เขต (มีเฉพาะในนครระดับจังหวัด)   นครระดับอำเภอ

ที่ รหัสพื้นที่ ชื่อ พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) ประชากรปี พ.ศ. 2553 (คน) ที่ตั้งที่ทำการ เขตการปกครอง
เขต อำเภอ อำเภอปกครองตนเอง นครระดับอำเภอ
  520000มณฑลกุ้ยโจว 176,167.0034,746,468นครกุ้ยหยาง1751119
1520500นครปี้เจี๋ย 26,844.456,536,370เขตชีซิงกวน161
2520300นครจุนอี้ 30,780.736,127,009เขตหงฮวากั่ง3722
3520600นครถงเหริน 18,006.413,092,365เขตปี้เจียง244
4520200นครลิ่วผานสุ่ย 9,965.372,851,180เขตจงชาน31
5520400นครอันชุ่น 9,253.062,297,339เขตซีซิ่ว213
6520100นครกุ้ยหยาง 15,289.612,444,697เขตเจิ้นซิง312
7522300จังหวัดปกครองตนเองเฉียนซีหนาน 16,785.932,805,857นครซิงอี้62
8522700จังหวัดปกครองตนเองเฉียนหนาน 26,191.783,231,161นครตูยฺหวิน912
9522600จังหวัดปกครองตนเองเฉียนตงหนาน 30,278.063,480,626นครไขหลี่151

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Doing Business in China - Survey". Ministry Of Commerce - People's Republic Of China. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-12-25. สืบค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census [1] (No. 2)". National Bureau of Statistics of China. 29 เมษายน 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ 贵州省2017年国民经济和社会发展统计公报 [Statistical Communiqué of Guizhou Province on the 2017 National Economic and Social Development] (ภาษาจีน). Statistical Bureau of Guizhou. 2018-04-04. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-06-22. สืบค้นเมื่อ 2018-06-22.
  4. ↑ "Sub-national HDI - Subnational HDI - Global Data Lab". globaldatalab.org. สืบค้นเมื่อ 2020-04-17.
  5. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2018-03-12.
  6. ↑ Shennan, Stephen (1989). Archaeological approaches to cultural identity (illustrated ed.). Unwin Hyman. ISBN 0-04-445016-8.
  7. ↑ Maygew, Bradley; Miller, Korina; English, Alex (2002). "Facts about South-West China - History". South-West China (พิมพ์ครั้งที่ 2). Lonely Planet. น. 16–20, 24.
  8. ↑ 董志成. "Guizhou takes the green road to growth - Chinadaily.com.cn". www.chinadaily.com.cn. สืบค้นเมื่อ 2019-06-12.
  9. ↑ "How the trade war could impact China's big data hub Guizhou". EJ Insight (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2019-05-14. สืบค้นเมื่อ 2019-06-12.
  10. ↑ "Huawei, Guizhou to deepen partnership in big data area--China Economic Net". en.ce.cn. สืบค้นเมื่อ 2019-06-12.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]