โกเสียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ เกา (高)
โกเสียง
ขุนพลของจ๊กก๊ก
เกิด ไม่ปรากฏ
สถานที่เกิด เมืองลำกุ๋น
(ปัจจุบันคือเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์)
ถึงแก่กรรม ไม่ปรากฏ
ชื่อ
อักษรจีนตัวเต็ม 高翔 / 高詳
อักษรจีนตัวย่อ 高翔 / 高详
พินอิน Gāo Xiáng
สำเนียงจีนกลาง เกาเสียง
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน โกเสียง
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Kao Hsiang
ยุคในประวัติศาสตร์ ยุคสามก๊ก

โกเสียง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าเกาเสียง (จีนตัวย่อ: 高翔 / 高详; จีนตัวเต็ม: 高翔 / 高詳; พินอิน: Gāo Xiáng; เวด-ไจลส์: Kao Hsiang) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนพลของจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก

ประวัติ[แก้]

โกเสียงเป็นชาวเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจวิ้น ปัจจุบันอยู่ในเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) ในมณฑลเกงจิ๋ว รับราชการกับจ๊กก๊กในตำแหน่งขุนพลฝ่ายขวา (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน) โกเสียงได้ติดตามเล่าปี่ไปร่วมรบในศึกที่เมืองฮันต๋ง ระหว่างปี ค.ศ. 217 ถึง ค.ศ. 219 โกเสียงและตันเซ็กตั้งค่ายที่ด่านเองเปงก๋วน (陽平 หยางผิง) แต่ถูกซิหลงขุนพลของโจโฉตีแตกพ่าย

ปี ค.ศ. 228 โกเสียงติดตามขงเบ้ง (จูกัดเหลียง) ไปร่วมรบในการบุกวุยก๊ก โดยรับหน้าที่เป็นขุนพลผู้ช่วยของม้าเจ๊ก ไปประจำการที่เมืองหลิวเซีย (柳城 หลิ่วเฉิง) เมื่อม้าเจ๊กถูกตีแตกพ่าย และเมืองหลิวเซียถูกกุยห้วยขุนพลของวุยก๊กยึดได้ โกเสียงจึงถอยทัพ

ปี ค.ศ. 231 โกเสียงได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพหน้า (前部督 เฉียนปู้ตู) นำทหารพร้อมด้วยอุยเอี๋ยนและงอปั้น โจมตีได้ชัยแก่สุมาอี้แม่ทัพวุยก๊ก สามารถตัดศีรษะทหารวุยก๊กได้สามพันหัว เก็บชุดเกราะได้ห้าพันชุด เก็บคันเกาทัณฑ์ได้สามพันหนึ่งร้อยอัน เมื่อลิเงียมซึ่งรับผิดชอบการส่งเสบียงได้ทำงานผิดพลาด โกเสียงและขงเบ้งได้เสนอว่าควรปลดลิเงียมออกจากราชการ

ในวรรณกรรม สามก๊ก[แก้]

โกเสียงปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ตอนที่ 91 ตรงกับในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 70 ในฐานะขุนพลฝ่ายขวาของกองทัพหลวงซึ่งติดตามขงเบ้งไปร่วมรบในการบุกวุยก๊ก [1][2]

ใน สามก๊ก ตอนที่ 95 ตรงกับในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 72 ขงเบ้งให้โกเสียงนำทหารไปรักษาเมืองหลิวเซียเพื่อคอยช่วยเหลือม้าเจ๊กที่รักษาตำบลเกเต๋ง ภายหลังโกเสียงร่วมกับอุยเอี๋ยนและอองเป๋งพยายามตีตำบลเกเต๋งที่ม้าเจ๊กเสียให้กับสุมาอี้คืนมา แต่ไม่สำเร็จ ส่วนม้าเจ๊กที่มีความผิดฐานเสียตำบลเกเต๋งก็ถูกขงเบ้งสั่งประหารในเวลาต่อมา [3][4]

ภายหลังใน สามก๊ก ตอนที่ 102 ตรงกับในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 77 โกเสียงได้ปรากฏบทบาทในศึกบุกวุยก๊กของขงเบ้งอีกครั้ง โดยขงเบ้งสั่งให้โกเสียงนำทหารคุมขบวนโคยนตร์ลำเลียงเสบียงจากด่านเกียมก๊กไปค่ายของจ๊กก๊กที่เขากิสาน สุมาอี้รู้ข่าวจึงให้เตียวฮองและงักหลิมไปตีชิงเอาโคยนตร์มาได้จำนวนหนึ่ง สุมาอี้ให้ช่างสร้างโคยนตร์เลียนแบบโคยนตร์ของจ๊กก๊กได้สองพันกว่าตัว ภายหลังขงเบ้งได้ใช้ให้อองเป๋งชิงโคยนตร์ที่สุมาอี้ให้สร้างเลียนแบบนี้มาได้ [5][6]

อ้างอิง[แก้]

  1. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 91
  2. สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 70
  3. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 95
  4. สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 72
  5. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 102
  6. สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 77

ดูเพิ่ม[แก้]