เทศบาลเมืองแม่เหียะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°44′41″N 98°57′4″E / 18.74472°N 98.95111°E / 18.74472; 98.95111

เทศบาลเมืองแม่เหียะ
Mae Hia Town
เทศบาล
ตราอย่างเป็นทางการของเทศบาลเมืองแม่เหียะ
ตรา
คำขวัญ: ดอยคำพันสี่ร้อยปี ประเพณีเลี้ยงดง สรงน้ำพระธาตุ ถิ่นปราชญ์ล้านนา ภูมิปัญญาท้องถิ่นดินขอ น้ำแม่เหียะหล่อชีวี
ประเทศ ธงชาติของไทย ไทย
ที่ตั้ง เทศบาลเมืองแม่เหียะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี ธนวัฒน์ ยอดใจ
เนื้อที่
 • ทั้งหมด 24.40 กม.2 (9.42 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2557)
 • ทั้งหมด 18,546 คน
 • ความหนาแน่น 760คน/กม.2 (2,000คน/ตร.ไมล์)
โทรศัพท์ 53-276491
เว็บไซต์ www.maehia.go.th
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เทศบาลเมืองแม่เหียะ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในท้องที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เหียะทั้งตำบล เมืองแม่เหียะมีแปลงทดลองและสาธิตทางการเกษตรของคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นอกจากนี้ อุทยานหลวงราชพฤกษ์ และ เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี ก็อยู่ในเมืองแม่เหียะเช่นเดียวกัน ตำบลแม่เหียะใช้เวลาเพียง 17 ปีสามารถพัฒนาจากองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นเป็นเทศบาลเมือง

ประวัติ[แก้]

เทศบาลเมืองแม่เหียะ เดิมเป็น สภาตำบล [1] มีฐานะเป็นส่วนหนึ่งของส่วนราชการภูมิภาค ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลแม่เหียะได้รับสถานะเป็นนิติบุคคลและเป็นส่วนราชการท้องถิ่น [2] ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น องค์การบริการส่วนตำบล จนถึง พ.ศ. 2550 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบล

ปี พ.ศ. 2554 จากการที่เทศบาลตำบลแม่เหียะ เป็นตำบลที่มีการพัฒนาและมีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว สภาเทศบาลตำบลแม่เหียะจึงได้มีมติให้ส่งเรื่องยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองไปยังรัฐสภา ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เทศบาลตำบลแม่เหียะจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมือง [3]

สังคม[แก้]

ตำบลแม่เหียะเป็นตำบลแถบชานของเวียงเชียงใหม่ ในอดีตประชาชนดั้งเดิมในพื้นที่มีส่วนใหญ่มีฐานะยากจนทำเกษตรกรรมและหาของป่าเป็นหลัก ด้วยการเกิดขึ้นของทางหลวงสองสายที่เชื่อมกับตัวเมือง คือทางหลวงเชียงใหม่-ฮอด และ ถนนเลียบคลองชลประทาน ทำให้ความเจริญเริ่มเข้ามา ประชาชนในพื้นที่สามารถเดินทางไป-กลับจากตัวเมืองได้สะดวกมากขึ้น เริ่มมีโครงการบ้านจัดสรรเข้ามาในพื้นที่ จากการที่ตำบลด้านหลังติดภูเขา มีคลองชลประทานและลำห้วยแม่เหียะไหลผ่าน ทำให้มีสภาพแวดล้อมและธรรมชาติที่สวยงาม นี่เองทำให้ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เริ่มมีชาวต่างชาติจากแถบยุโรปเข้ามาอาศัยในตำบลแม่เหียะ และมากขึ้นเรื่อยๆ

ความเจริญของแม่เหียะก้าวกระโดดขึ้นอย่างมากโดยรัฐบาลพรรคไทยรักไทย จากการเกิดขึ้นของสามโครงการใหญ่ อย่าง ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี, อุทยานหลวงราชพฤกษ์ และ เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี สามโครงการนี้ทำให้แม่เหียะกลายเป็นตำบลแหล่งท่องเที่ยวของเชียงใหม่ มีการเข้ามาของห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ โครงการบ้านจัดสรรตลอดจน ร้านอาหารมากมาย สิ่งเหล่านี้ผลักดันให้แม่เหียะเป็นหนึ่งในตำบลที่เติบโตเร็วที่สุดของประเทศไทย ใช้เวลาเพียง 11 ปีก็สามารถยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบล ขึ้นเป็นเทศบาลเมือง ในขณะที่จำนวนชาวต่างชาติที่พำนักในแม่เหียะก็มากขึ้นเรื่อยๆ โดยปัจจุบันคาดว่ามีมากกว่า 1,000 คน เส้นทางไนท์ซาฟารี–ดอยคำ–เลียบคลองชลประทานกลายเป็นเส้นทางปั่นจักรยานที่คนนิยมมากที่สุดของเชียงใหม่

แม้ความเจริญที่เข้ามาจะรวดเร็วมาก แต่สังคมดั้งเดิมของแม่เหียะก็ปรับตัวเข้ากับความเปลี่ยนแปลงที่เข้ามาได้เป็นอย่างดีเยี่ยม การเข้ามาของห้างสรรพสินค้าไม่ได้ส่งผลกระทบต่อตลาดท้องถิ่นแบบที่หลายคนเคยกังวล แต่กลับให้ผลตรงข้าม คนพื้นถิ่น-คนต่างถิ่น-คนต่างชาติ สามารถเข้ากันได้เป็นอย่างดี และเริ่มมีวีถีชีวิตที่คล้ายกัน เป็นธรรมดาที่จะพบชาวยุโรปเดินตามตลาดนัด หรือตามร้านอาหารรถเข็นริมทาง

ตราสัญลักษณ์[แก้]

ตำบลแม่เหียะมีตราประจำเทศบาล[4] เป็นรูปวงกลม ขอบบนวงกลมใหญ่มีอักษร "เทศบาลเมืองแม่เหียะ" และขอบล่างมีอักษร "จังหวัดเชียงใหม่" ในตราสัญลักษณ์ประกอบด้วย

  • วัดพระธาตุดอยคำ แสดงถึงเป็นวัดที่ชาวตำบลแม่เหียะให้ความเคารพนับถือ และเป็นสัญลักษณ์ของตำบลแม่เหียะ
  • กระเบื้องดินขอ แสดงถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีคุณค่าของตำบล
  • รัศมีที่เปล่งออกจากวัดพระธาตุดอยคำ แสดงถึงความศรัทธาของชาวตำบลแม่เหียะ ที่ยึดมั่นในศาสนา
  • รวงข้าว แสดงถึงความสมบูรณ์ของการเกษตร การเจริญเติบโตอย่างมีคุณค่า และความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจของตำบล

ภูมิศาสตร์[แก้]

ภูมิประเทศ[แก้]

ลักษณะภูมิประเทศ เป็นที่ลาดเชิงเขา ที่เนิน สลับกับพื้นที่ค่อนข้างราบ มีเทือกเขาดอยสุเทพผ่านทางด้านทิศตะวันตกของตำบล ความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 300 เมตร โดยพื้นที่ลาดจะลาดจากทิศเหนือไปทิศใต้และจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก[5] แหล่งน้ำที่สำคัญคือ ลำห้วยแม่เหียะและคลองชลประทาน

อาณาเขต[แก้]

ตำบลแม่เหียะมีอาณาเขตติดต่อ 5 ตำบลใน 2 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่[5]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

ตำบลแม่เหียะแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน[6] ได้แก่

  1. หมู่ 1 บ้านตำหนัก
  2. หมู่ 2 บ้านอุโบสถ
  3. หมู่ 3 บ้านป่าจี้
  4. หมู่ 4 บ้านท่าข้าม
  5. หมู่ 5 บ้านดอนปิน
  6. หมู่ 6 บ้านใหม่สามัคคี
  7. หมู่ 7 บ้านตำหนักใหม่
  8. หมู่ 8 บ้านวรุณนิเวศน์
  9. หมู่ 9 บ้านไทยสมุทร
  10. หมู่ 10 บ้านป่าเป้า ,บ้านแกรนด์วิว

การคมนาคม[แก้]

ตำบลแม่เหียะมีถนนสายหลัก 3 สาย ได้แก่

ประชากร[แก้]

ปัจจุบัน ตำบลแม่เหียะมีประชากรทั้งหมด 18,564 คน แบ่งเป็น ชาย 8,505 คน หญิง 10,059 คน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2557[7]

ประชากรตำบลแม่เหียะแบ่งตามปี
2537 2540 2543 2546 2549 2552 2555
9,997 12,859 13,989 15,039 16,021 17,033 18,135
อ้างอิง: [8]กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย

สถานที่สำคัญ[แก้]

วัดสิริมังคลาจารย์
หอคำหลวง ในอุทยานหลวงราชพฤกษ์
เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี

ศาสนสถาน[แก้]

  • วัดพระธาตุดอยคำ
  • วัดสิริมังคลาจารย์ (วัดตำหนักสวนขวัญ)
  • วัดท่าข้าม
  • วัดอุโบสถ
  • วัดป่าจี้
  • วัดดอนปิน
  • วัดสวนพริก

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515
  2. ประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 มีนาคม 2538 ทั้งนี้เป็นไปตามมาตรา 95 วรรค 2 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537
  3. ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตําบลแม่เหียะ อําเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นเทศบาลเมืองแม่เหียะ ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๒๙ ตอนพิเศษ ๑๓ง หน้า ๔๕. ๑๑ มกราคม ๒๕๕๕.
  4. ตราสัญลักษณ์เทศบาล.
  5. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ ThaiTambon
  6. หมู่บ้านในตำบลแม่เหียะ
  7. รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2557 - ตำบลแม่เหียะ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
  8. จำนวนประชากรและบ้าน โดยสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]